.lxiiii.Opuſculum
alicuiꝰ ¶ De intentiōe habita in peccatis.Rauiꝰ eſt facere qd̓cūqꝫ pctm̄ cum intentiōe peccādi ſeu ꝓuocādi aliquē ad ſimileIaūt aliqd̓ aliud pctm̄ qͣꝫ ad faciēdū ſibiip̄itm̄ vt ſi noueris defectū alicuiꝰ vt facias ip̄ꝫ deſpici. aut minꝰ reputari ꝓpter inuidiā tuā vel aliāmaliciā. Aut ſi feciſti aliquē actū cum oculis autmanibꝰ verſus aliquē vel aliquā ꝑſonā vt ꝓuocares eam ad malū. ⁊ ſic de alijs pctīs ſtudioſe fcīsnō tm̄ in dānū faciētis ſed etiā in ꝓximi detrimētū. Quę ꝗdem pctā nō ſufficit ꝯfiteri nini explicentur intētiōes malicioſe. Tales recte aſſil̓ant̉ demonibꝰ ⁊ ſunt inimici xp̄i qꝛ ſtudēt aīas ꝑdere ꝓquaꝝ ſalute xp̄s ſanguinē ſuū effudit. Itē deſcēſusde pctō ī pctm̄ eſt diligētiꝰ ꝑſcrutādꝰ nō eſt ita grane vnū pctm̄ ſimplex ſicut eſt illud cuiꝰ occaſioneplura alia pct̄a ſunt cōmiſſa. Un̄ ſi ſtudioſe feciſtialiquē defectū tali mō ꝙ aliꝰ fuit culpatꝰ de hoc. ⁊nō excū ſaſti īnocētē ſed ꝑmiſiſti eū īiuſte ꝑati. Ul̓ſi ꝑ defenſiōe vniꝰ mēdacij verba iniurioſa ꝓtuliſti aut incurriſti plura alia mēdacia. Aut ꝓ excuſatione vniꝰ mēdacij ꝯmiſiſti ꝑ iuriuꝫ. ⁊ ob hoc fuitſuſpicio de alio vel facta īiuſta punitio ſuꝑ aliquēaut ortū eſt odiuꝫ aut turbatio aliqͣ inter aliquos.Oīa hec ⁊ ſil̓ia q̄ ex pctō pͥmo ſunt cōfecuta debētcum primo pͥncipali peccato pleniꝰ explicari.¶ De occaſione ⁊ cauſa peccatoꝝImiliter de plenitudine ꝯfeſſiōis eſt dicere nō ſolū circūſtātias p̄dictas vel ſil̓es ſꝫetiā occaſiōes ⁊ cās pctōꝝ ꝓpter qͣs incurriſti ipſa pctā. vꝫ qꝛ negleixiſti ea vitare ſicut potuiſti ⁊ ſciuiſti. Huiuſmōi aūt cāe ſunt taliter dicēde. ꝙ te cū peccatꝭ accuſes ⁊ nō excuſes ſicut ꝗdaꝫfaciūt īponētes culpā diabolo. ſic̄ eua q̄ dixit ſerpens decepit me. Dicūt .n. me tm̄ tēptauit de tali pctō ꝙ oꝑtuit me ꝯſentire nec potui me defendere vllo mō. Sed iſta nō eſt ꝯfeſſio nec exp̄ſſiocāe pctī: īmo eſt excuſatio tui ⁊ accuſatio diaboliilliꝰ ꝗ forte nō eſt culꝑabilis ibi. Nō .n. oē peccatūſit ſemꝑ ex ſuggeſtione diaboli nec oīs tēptatio ēa demone. Sed ẜꝫ beatū iacobū. vnuſꝗſqꝫ tēptatur a ꝯcupīa ſua abſtractus vel illectꝰ. Multi ergomētiūt̉ dicētes demō me ſeduxit ad tale pctm̄ꝙ ſibi ꝯſenſi qꝛ ſola ſua ꝯcupīa tēptatꝰ cecidit. Etiō oꝫ dicere cū ſentirē me ſtimulari ad tale pctm̄ꝑpetrādū fui negligēs in euitādo occaſiōes me incitātes ad hoc .ſ. locū tp̄s ⁊ ꝑſonā ⁊ fui negligēs inadiuuādo me cū ieiunio ⁊ or̄one ⁊ alijſ neceſſarijsſicut ſciui ⁊ potui. Un̄ ꝓpter negligētiā ⁊ maliciāmeā ꝯmiſi ip̄m pctm̄ potiꝰ eligēs ſeruire diaboloſuꝑbie ⁊ carni mee hͦ ſuggerēti. qͣm ſpūiſcō mihiꝑ illud nō facere inſpirāti. Aliꝗ v̓o īponūt culpaꝫꝓximo ſicut fecit adā qn̄ dixit deo. mulier quamdediſti mihi ſociā dedit mihi de ligno ⁊ comedi.Dicūt .n. q̄dā ꝑſona tm̄ inſtetit mihi rogādo ⁊ blā
diendo ⁊ aliqͣ dona dādo ꝙ nullꝰ de mūdo potuiſet ſe defendiſſe ſic ꝙ oportuit me finaliter ꝯſentire. Aliqui dicūt ꝗdam dixit mihi tantū malū dequodā ꝙ fecit me murmurare de illo ⁊ illū deſpicere. ſed hec eſt vicioſa ꝯfeſſio. Dic ergo ſic de pͥmo cum viderē exp̄ſſe ꝙ locutio ⁊ ꝯuerſatio cumqͣdā ꝑſona eēt mihi inutilis ⁊ ꝑiculoſa ⁊ ſentirē affectu cordis ad ip̄am ꝑſonā aūt ip̄iꝰ ad me nō eſſepurū nec ẜm deū. ſed potiꝰ ẜm carnē ⁊ in ꝯſpectu⁊ in pn̄tia eiuſdē haberē nimiā ꝯplacētiā ⁊ ſenſualē ⁊ ex hoc ſemꝑ haberē imaginatōes īpudicas deilla cū libidinoſis motibꝰ carnis ita ꝓpter hͦ debebā fugere eā nihilominꝰ fui ſecutꝰ voluptatē carnis in tantū ꝙ ad talē actū deueni cū ea vnde me⁊ ip̄aꝫ illaq̄aui. De ſcd̓o ſic dicit. Audic̄s dici aliquā mala de quadā ꝑſona faciliꝰ ea credidi qͣꝫ credidiſſem bona ſi audiſſem ꝓpter leuitatē cordismei ⁊ defectū caritatis ⁊ qn̄ debui ꝯꝑati murmūrāti ⁊ excuſare in corde meo oīa de quo ille murmurabat ego ſtatiꝫ murmuraui cū illo ꝯfirmādomalū de quo dicebat vel addēdo ad illud qd̓ dicebat ac per hoc dedi ſibi occaſionē magis murmurādi. Et nota ꝙ hic nō dꝫ ꝗs murmurātē noīare nec factū de quo murmurauit nec ꝑſonaꝫ de qͣmurmurauit qn̄ .ſ. taliſ noīatio eēt in excuſationēſui vel infamiā ꝓximi. Itē ſi te accuſes de turbation ꝓximi. aut de turbatiōe habita ꝯͣ aliquē pͥncipaliter ꝓpter defectū eiꝰ nō debes expͥmere illuꝫdefectū ne ꝑ hͦ on̄das te hūiſſe rōnabiles cās turbatiōis ⁊ ſic videaris minꝰ peccaſſe aut motꝰ zelo iuſticie. Sūt .n. ꝗdā ꝗ dicūt in ꝯfeſſiōe vidi fieri talē defectū vel audiui dici tale v̓bū ⁊ de hͦ fuivalde turbatꝰ qꝛ erat ꝯͣ honorē dei. ꝯͣ bonos mores ⁊ in malū exēplū alioꝝ. O ſtulte ypocrita ꝗddicis nā te ſimpl̓r laudas ⁊ nihil penitꝰ ꝯfiteris taces peccatū tuū qd̓ feciſti vidēdo alienū defectū⁊ nō tuū. qui forte fuit grauior qͣꝫ iſte defectꝰ alteriꝰ qꝛ deſpexiſti peccātē cui debebas ꝯꝑati ⁊ mentiris dicēdo te fuiſſe turbatū ꝓpter amorē dei etꝓximi. cum tn̄ fueris turbatꝰ ꝓpter ſuꝑbiā tuam⁊ qꝛ nō habes caritatē ꝓximi q̄ nō ꝑmittit aliquēꝯͣ ꝓximū turbari. Sic ergo dicas. Uidēs velaudiēs fieri vel dici aliqd̓ qd̓ iudicaui eſſe maluꝫ. ⁊forte eſſe peius qͣꝫ fuit ꝓpter maliciā meā q̄ nonꝑmiſit me excuſare factu vel intentionē dicentisvel faciētis ſicut poterā ⁊ debebā nō fui motꝰ adcōpatiendū illi vel ad orādū ꝓ ipſo ſicut debui excaritate. ſed magis fui ꝯmotꝰ ad iram ꝯͣ ip̄m cōtēnendo ⁊ iudicādo ip̄m ⁊ appetēdo ſtatim punitionē eiꝰ vel habere ptātem puniēdi eum ⁊ hͨ accidit mihi ꝓpter duriciā cordis mei. Et qꝛ nō recognoſco pacientiā dei q̄ ſupportauit me in grauioribꝰ peccatis abſqꝫ vlla punitione ⁊ ſic de alijs.Sūt alij ꝗ ſe clariꝰ laudāt in ꝯfeſſiōe dicētes. pergr̄aꝫ dei ſatis bn̄ cuſtodiui me a tali tꝑe vel citra