Opuſculum.lxiiii.
Tem cōfeſſio debet eſſe plena: qꝛ dꝫ cōtinere circunſtātias aggrauantes pctā queſunt locus in quo peccaſti: ꝗa grauius eſtpeccare in eccl̓a: aut in loco ſacro qͣꝫ ī domo ⁊ grauius eſt cogitare aliqd̓ inhoneſtū qn̄ dicis miſſaꝫvl̓ offī: vl̓ qn̄ oras qͣꝫ qn̄ ſcribis. ⁊ grauius eſt reſpicere vl̓ tangere aīo impudico corpus hoīs ſubpānis qͣꝫ manu vl̓ pedē: qꝛ magis libidinoſa delectatio eſt ibi: ⁊ ſic facies differētiam inter locum¶ Tempus.locumEmpus in quo peccaſti: qꝛ grauius eſt caueri a miſſa: vel ociari in die dn̄ico: vl̓ infeſto ſolēni qͣꝫ in die alio ſimplici: ⁊ grauiꝰeſt quodcūqꝫ pctm̄ in magna ſolēnitate qͣꝫ alio tēpore: ⁊ grauius eſt nō vacare or̄oni vl̓ eē diſſolutūin lingua: vl̓ relaxatū in gula qn̄ homo dꝫ cōicare⁊ in die quo homo cōmunicat qͣꝫ in alio tēpore.¶ Coram quo.Rauius eſt dicere ⁊ facere aliquod coraꝫgeo ꝗ pōt ex hͦ ſumere occaſionē peccādi qͣꝫillūd dicere ⁊ facere occulte. ⁊ grauiuſ ē ſimulareſe eē pacientē habēdo irā in corde qͣꝫ on̄dere ſe eēturbatū ſicut eſt: nō dando tn̄ alicui ꝑ hoc turbatōnis: vl̓ mali exēpli occaſionē: vt dicit Gre. Et iōnō ſufficit dicere fui iratus de v̓bo mihi dicto: ſꝫdꝫ dicere ⁊ addere ⁊ ſimulaui me eē patiētem inverbis ⁊ ſignis exterioribꝰ vt reputarer humiliſvbi erā ſuꝑbuſ: ita ꝙ cū illa ſimulatōe addidi mēdatiuꝫ ad irā quā occultaui. adhuc eſt grauiꝰ tangere bertā oſculādo qͣꝫ ip̄am in eodeꝫ loco tāgerecum pede: qꝛ iſte modus tangēdi eſt magis īpudicus. Un̄ nō ſufficit dicere tetigi bertā impudice: ſed opꝫ te dicere locū corporis quem tetigiſtiſ. manuꝫ vl̓ pectus ſupra pānos vl̓ ad nudū: ⁊ dicas modum .ſ. cum ore manu vl̓ cū pede ⁊cͣ.¶ Mora que contrahit̉.q ¶ Uoniaꝫ ibi maius ē pctm̄ vbi maior mora ꝯtrahit̉: ſiue ſit delectatio corꝑaliſ: ſiuementatis: ſiue ira: ſiue odiū teneas ꝑ menſeꝫ autānum: ⁊ diligēter eſt mora examināda in pctō cogitatōis: qꝛ vidēduꝫ eſt ſi in ip̄a mora rō ſuccūbatſenſualitati ꝯſentiēdo in opus volūtate deliberata ſi poſſet: ⁊ tūc nō eſt minor culpa qͣꝫ ſi pctm̄ oꝑeꝑfeciſſet: qꝛ ſic voluntas ꝓ facto reputat̉. Si aūtſuccūbat rō ꝯſentiendo in delectatōe ſenſualitatitm̄ ꝙ nō vult in opus ꝓcedere: ſꝫ vult tm̄ interiuſin delectatōe voluptari: tunc lꝫ ibi nō ſit plenꝰ cōſenſus: tn̄ eſt ibi pctm̄ mortale: ſicut dicit aug. ſꝫ ēminus graue qͣꝫ primū vbi eſt ꝯſenſus in delectatione ⁊ in opus. Si v̓o in neutrū ꝯſentit: ſꝫ ibi facit morā inuite: qꝛ .ſ. neſciuit vl̓ nō pōt expellere:tunc dicat occaſionē datā: qͣꝫuis hec ſnīa ſatis dura locū hēat in peccatꝭ carnalibus: ſiue crīalibus:pōt etiā notificari in homicidio ⁊ in alijs multispeccatis. Quicquid aūt ſit expedit ꝯſcīe mūde fa
cere predictā examinationē in quibuſcunqꝫ cogitationibus vicioſis moroſe multū ꝑtractis.¶ Quotiens.IAm grauius eſt facere quodcunqꝫ pctm̄cū corde aut cū aliquo ſenſu corꝑis bis qſemel: ⁊ iō ſi potes recordari debes ſpecificari vices cogitationū malaꝝ aut motus libidinoſos incarne: ⁊ voluntatē faciēdi aliquod pctm̄: aut quotiens iteraſti reſpicere in faciē alicuius ꝓpter delectationē viſus: aut quotiēs turbaſti aliquē: autmurmuraſti: ⁊ ſic de alijs: qd̓ ſi nō es memor denumero dic bona fide ẜm ꝙ iudicas te totiēs iteraſſe pctā. Et attende ꝙ cogitatōes leues ⁊ leuiav̓ba nō ſunt nūero explicanda niſi eēt occaſiōesalicuiꝰ grauis pct̄i: vl̓ vicij aut cēnt de ſe in aliqgenere ſeptē vicioꝝ capitaliū. ſi tn̄ ꝓpter aliquaꝫcogitatōeꝫ leuē hr̄es nimis longā diſtractōeꝫ mētis in or̄one vl̓ in pſalmodia credo ꝙ bonū eēt explicari ſi eſſes memor ꝓpter magnū diſpendiuꝫqd̓ facit. Si ēt ꝓpter aliqd̓ v̓buꝫ ſolacioſuꝫ: vl̓ leue aliqn̄ turbariſ: aut oriret̉ aliqͣ mala ſuſpitō autaliqd̓ malū. tūc dꝫ ſpecificari ꝓpt̓ malū ipſiꝰ effectus: ſic ꝙ talia ocioſa ⁊ leuia ſunt ſpecificāda qn̄ꝓpt̓ ea incurrit̉ aliqd̓ graue viciū: vl̓ delictū: autdat̉ alicui maͣ peccādi. Sufficit gͦ dice̓ ſil̓ oēs diſtractōes mētis habitas in or̄onē: ⁊ in offō ꝓpt̓ cogitatōes leues ſic dicendo. dico meā culpā de nimia diſtractōe ⁊ mētꝭeuagatiōe quā hūi in or̄oneaudiēdo miſſā ⁊ dicēdo horas ꝓpter cogitatiōesinutiles ⁊ ocioſas in ꝗbus cor meū nimiſ occupaui: ſic ꝙ ibi nō fui intētus vt debui ⁊ potui. Cogitationes aūt vicioſe ꝓcurate ⁊ cū delectatōe receꝑte: oēs ſunt explicāde qͣꝫtū pōt hō qͣꝫtū ad qͣꝫtitatē: morā ⁊ vices: vt ſupͣ dcm̄ ē. Cogitatōes v̓o qͣꝫtūcunqꝫ male ⁊ vicioſe ſi nō ſunt ſtudioſe ꝓcuratenec cū delectatōe recepte: nec cuꝫ mora ẜuate incorde: nec dediſti occaſionē veniēdi ꝓpt̓ cibi ⁊ potus intꝑantiaꝫ: aut ꝑꝑ occaſionē: ſꝫ ſb̓ito venerūt:⁊ receſſerūt ⁊ diſplicētiā hūiſti in illis: ⁊ ſtatī qn̄ ſēſiſti: vt potuiſti expuliſti: aut expeller̄ ꝓcuraſti occupādo te in lcōe aut in meditatōe ſcā tales diconō ſunt ꝯfitēde: qꝛ nō ſolū in iſtis hō nō offendit: ſꝫmultū meret̉ tāqͣꝫ pugil pugnator ⁊ viator. vndeHier̄. Ille p̄dicat̉ btūs ꝗ ſtatim vt ceꝑit cogitarecogitatus interficit ⁊ allidit ad petrā .i. xp̄m. Sꝫhodie ꝗdam tales cogitatōes cōfitent̉ potius adlaudē ⁊ vanā gl̓am: vt ꝯfeſſor reputet eos ſpūaleſcū tn̄ talia eēt occultāda ⁊ in ꝯfeſſione tacēda: qꝛſolū ꝯfitens dꝫ ſe ſimpl̓r oſtēdere pctōrem. vn̄ tales ſunt thezauri dei latrones: qꝛ vane gl̓e appetitores: ⁊ iō pena latronū ſunt puniēdi. Nā de talibus cogitatōibꝰ ꝗbus ſic reſiſtit̉ dicit apl̓s ꝙ deus facit cum temptatōe ꝓuentuꝫ ꝙ ideo dicit: qꝛhomo talibus reſiſtēdo meret̉: ⁊ iō intelligo ꝙ dis: aut pegni ſunt ſuſpendio ꝗ ſunt ſpecie char
P A 4