Opuſculum.lxiii.
pauꝑeſ ſiue diuites viuere ſiue mori: ſiue ꝑmittiregnare bonos: ſiue malos intueri: ſiue affligerepauꝑes ſiue iuſte iudicare: ſiue iudiciū ꝑuerte oīaordinat oīā facit oīa ꝑmittit ꝓpt̓ ſuā ineſtimabilēbonitatē ⁊ hōim cōeꝫ vtilitae: ſil̓r in ōibuſ deſiderijs or̄onibꝰ ieiunijs elemofinis v̓bis nr̄is ⁊ ī alijōibus q̄ facimꝰ dimittimꝰ ſuſtineꝰ a deo: pura dꝫeē intētio nr̄a: vt nec placētiā: nec diſplicētiā hōiꝫaut nr̄m ꝯmodū attēdaꝰ: aut gr̄aꝫ in pn̄ti: aut gl̓aꝫin futuro: ſꝫ tm̄mō pure ⁊ pͥncipal̓r ꝓpt̓ dei āmirabilē bonitatē ⁊ ſcd̓aria ꝓxīoꝝ ſalutē: ſꝫ qͣꝫto magispuriꝰ ꝑtē dei reſpicimꝰ: et qͣꝫto minꝰ nr̄am ⁊ aliorū vtilitatē attendiꝰ tāto acceptabiliꝰ ē deo ⁊ tātovniuerſitati fructuoſiꝰ opꝰ nr̄m. heu qͣꝫtū deo deperit ⁊ vniuerſitati ꝙ in factꝭ nr̄iſ aliꝗd reſpicimniſi pure dei bonitatē. cū .n. vētilabro ſuo ſeꝑabitpaleā a tritico. ſicut dic̄ mat .i. ꝑ ſap̄iam ſuā puꝝdiuidet ab īpuro: tūc ſolū triticū ī horreū aſſumepalea ꝯburēte .i. ſolū id qd̓ ꝓpt̓ deū ſcm̄ ē pure vl̓dimiſſuꝫ vl̓ paſſuꝫ in celo remūerabit̉ ⁊ vniuerſitati vtile reddit̉ dicente ꝓph̓a. Retribuet mihidn̄s ẜm iuſticiā meā: ⁊ ẜm puritatē manuū meaꝝin ꝯſpectu oculoꝝ eiꝰ. ¶ Deus diā bn̄ ſecit.Lius ē mos dei ꝙ ōia oꝑa ſua in ſūmo bn̄fac̄opus ꝗpꝑe celi ⁊ terre āgeloꝝ et hōim ⁊ aliaruꝫ creaturaꝝ adeo bn̄fecit vt meliꝰ excogitari n̄poſſet. ſil̓r opꝰ redētiōis qd̓ nēo alius in celo: neqꝫin t̓ra face̓ potuit: ſicut legit̉ in apoc̄. in ſūmo bn̄tecit prudēter vincēdo dyabolū in ligno qͦ viceratſb̓ hūana fragilitate ſꝑ celās diuinā potētiaꝫ: qꝛ ſidemōes cogͦuiſſent vt dicit apl̓s. Nunqͣꝫ dn̄ꝫ gl̓ecrucifixiſſent .i. crucifigi ꝑſuaſiſſent: ſil̓r ꝗcꝗd hodie facit ſiue pctā vindicet: ſiue diſſimulet ꝓpterpnīam ſiue gr̄am ſb̓trahit electꝭ: ſiue ꝯferat: ſiue fideliāie: qn̄qꝫ ſe familiarē: qn̄qꝫ alienū exhibeat ſiue ſit vētus: ſiue pluuia: ſiue aura frigida: ſiue calida: ſiue ſicca ſit via: ſiue madida: ſiue fructꝰ terrebn̄det: ſiue pereat ꝓ illo tꝑe meliꝰ fieri nō poſſet:qꝛ ex nimia charitate ⁊ benignitate īmenſa ſua ſapiētia ſingl̓a debito tp̄e oꝑat̉. Opus v̓o remūeratiōis in ſūmo bn̄faciet cū ſingl̓is pct̄is ⁊ ſingulismēbris q̄ fuerāt arma iniꝗtatꝭ reddet luſtā penaꝫꝓqͣꝫtitate et qͣlitate cōmiſſiōis: ⁊ tn̄ ſingl̓is bonisvolūtatibꝰ v̓bis factꝭ et exēplis iuſtā mercedē reſtituet ꝓ qͣꝫtitate charitatꝭ. ſil̓r et nos diligētiā apponere dēmꝰ vt ſingl̓a oꝑa nr̄a qͣꝫtū vnqͣꝫ meliuspoſſumꝰ faciaꝰ exōi v̓tute dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ⁊ cū ōi d̓fiderio triūphantꝭ et militātꝭ eccl̓e ⁊ ſb̓ nōie creatoris qͣſi tota ſalꝰ nr̄a ⁊ ōis laus dei ⁊ vniuerſitatiſvtilitas ex vno oꝑe depēdeat qͣſi nūqͣꝫ ad id opuſreuerſuri: neqꝫ opꝰ alid̓ poſtmōꝫ incepturi. Quotiens .n. aliqd̓ opꝰ faciꝰ: aut ad alid̓ opꝰ feruēter ꝓꝑantes ex ſolo deſiderio alteriꝰ oꝑis ſtatiꝫ laceſſitaīus in oꝑe in qͦ ſumꝰ. v̓bi gr̄a. Nū ſumꝰ in or̄one:vl̓ in alio oꝑe ⁊ ꝓponiꝰ ſcribe̓ vl̓ alid̓ opꝰ facere ſta
tiꝫ circa or̄onē minuit̉ nr̄ affectꝰ et citius abſoluimur ab incepto. ¶ Benignitas deiILius ē mos dei ꝙ nullū iudicat ẜm p̄teritaꝫvl̓ futurā maliciā: vl̓ bonitatē qͣꝫ ip̄e cogneſcit inhōie: ſꝫ ẜm pn̄tā iuſticiā vl̓ iniuſticiaꝫ: ſic̄ paulū nōdānauit ꝓpt̓ p̄teritā maliciānec iudā ſaluauit ꝓpt̓p̄teritā iuſticiā: ſꝫ nos miẜi qͣꝫtūcūqꝫ aliꝗs ꝓficiatin v̓tutibꝰ vl̓ ſāctitate frequēter tn̄ p̄terite r̄cordamur īiufticie: ſi āt iuſtꝰ cadēſa via iuſticie in aliꝗſel̓ excedit ⁊ ſi reſipiſcat nequaqͣꝫ tn̄ ſanctitatꝭ p̄terite recordamur. ¶ Miſericordia dei.Luis ē mos dei ꝙ nūqͣꝫ bis pūit in idip̄m ſivna pēa ſufficiat et ſi ſequit̉ correctō int̓ flagella.nos āt miſerrimi ꝓ vna nob̓ illata iniuria cetuꝫ ſieēt poſſibile grauiores moleſtias inferremus.¶ De ꝯformatione anime ad deum.Idel̓ āīa toto niſu ꝯformar̄ ſe dꝫ p̄dictꝭ diuīsmoribꝰ ꝓpoſſe ſuo. qͣꝫto .n. ꝯformior erit in iſtꝭ aīacreatori ſuo in ſcl̓o: tato ꝯformior erit in futuro: etqͣꝫto ꝯformior tāto beator ⁊ tāto laudabiliꝰ deo etvniuerſitati vtiliꝰ. iā gaudēdū ē fideli aīe: qꝛ p̄dictos mores dei hēbit in et̓na vita cū ei ſil̓ies erimus et videbimus eū ſecuti eſt. ¶ Oratio.eya pijſſime deꝰ ꝗ aīe nr̄e tuā ymaginē abſqꝫnr̄o defiderio imp̄ſſiſti petiꝰ ꝑ oē qd̓ tu es cū oī qd̓tu es p̄dctōs moreſ miẜicordit̉ īprime̓ nob̓ digneris: ne īuanū c̓ca nos laboraue̓is. ne īuacuuꝫ: īmoꝑicl̓oſe viuaꝰ ſi n̄ tuū ẜuitiū c̄ca nos ad finē debitūUnt et alij mores in deo in ꝗbꝰ n̄ ē imitādꝰꝑducamꝰ. In oībus nō poſſimꝰ deū imitariſꝫ potiꝰ āmirādꝰ .ſ. ꝙ ip̄e ſolꝰ occl̓ta cordiū ſcrutat̉ſolus ſeip̄ꝫ ꝑ̄ſcē cogͦſcit et amat et fruit̉ ac laudat.ip̄e ſibi ſolꝰ ſuffic̄ ⁊ n̄ īdiget extrīſeco ab ip̄o ſolo oēbonū ꝓcedit oīm bt̄itudo ī ip̄o ſolo ꝯſiſtit: ip̄e ſolhꝫ īmortalitatē ⁊ īhabitat lucē īaceſſibilē. ip̄e ſolꝰd̓ nihl̓o aliꝗd fec̄. ip̄e ſolꝰ oīa ī eē ꝯẜuat: ip̄e ſolꝰ pctācōdonat: ip̄e ſolꝰ ſcit horā iudicij ip̄e ſolꝰ ſcit nūeꝝelectorum benedictus deus. Amen.¶ Explicit opu. 62. b. T. de diuinis moribus¶ Incipit opu. 63. b. T. de beatitudine.Ib.Catꝭ A hītāt in doº tua dn̄e. domꝰ d̓iē et̓na bt̄itudo qͣꝫ naͣl̓r oīs hō d̓ſiderat vt dic̄ aug. Illa bt̄itudo ꝯſiſtit in d̓i cogͥtōedilectōe: fruitōe: vniōe: laude: gr̄aꝝ actōe: ⁊ ꝯgratulatōe. in pn̄ti vita cogͦſcit̉ deꝰ ꝑ ſpecl̓ꝫ ⁊ enigmate: vt dic̄ apl̓s .i. ꝑ fidē vl̓ ꝑ creaturas obſcur̄. Nāmagnitudīe pulchritudīe bōitate creature: vt dr̄in li. ſap̄. cogͦſcibil̓r creator pot̓it intueri. vn̄ dicitaug. ꝗ fecit magna maior ē. ꝗ fec̄ pulchra pulchrior ē. ꝗ fec̄ bōa optimꝰ ē.¶ Primum pͥnciꝑale cognitionis per deum.CA. I.Ed in illa bt̄itudine cognoſcit̉ deꝰ facie adfaciē: ſicut eſt. Hoc ē deus ꝑ deū. Un̄ pͣs. Inlumine tuo videbimꝰ lumē: hͦ eſt deū patrem infilio deo: ⁊ filium deum in patre deo: ⁊ ſpiritum
A A 4