Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

De beatitudine

ſcm̄ in vtroqꝫ. Hec tāta res eſt vt dicit aug. vt ineius ꝯꝑatiōe nihil ſit totū. De iſto dicit apl̓s. tūccognoſcā ſicut cognitꝰ ſum. Deꝰ .n. cognoſcit nosnō per creaturā ſed per ſe deū. Ita ⁊ ip̄ꝫ ſil̓r cognoſcemꝰ. tūc ocl̓o ad oculū deꝰ māifeſtabit̉ ī oī dinanaͣ ſua .ſ. potentia ſapīa bōitate ⁊cͣ. d̓ quo dic̄ Iſa.vere tu es deꝰ abſcōditꝰ. Hāc cognitionē nō oꝑabitur angelꝰ in angelo vel in hoīe. vel hō ī āgelovel hoīe dicēte dn̄o per iheremiā. Non dicet virfratri ſuo cognoſce dn̄m. Amīmo .n. vſqꝫ ad maximū oēs cognoſcēt me dicit dn̄s. ſꝫ ſolꝰ filiꝰ dei operabit̉ in quolibet āgelo ⁊ hoīe illaꝫ cognitioneꝫqꝛ ipſo teſte nemo nouit pr̄em niſi filiꝰ ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. qui vtiqꝫ volet electis reuelare ſicut dicit in Io. Pater quos dediſti mihi volo vtibi ego ſū ⁊ illi ſint mecū. vt videāt claritatē meāClaritas filij eſt claritas patris. Hec gͦ btā cognitio iuſticiā cōſūmatā facit ⁊ īmortalitatē adduxitiuxͣ illd̓ ſapīe. Noſſe te cōſūmata iuſticia ē ſcire iuſticiā v̓tutē tuā .i. totā dīnā naͣm. totā ſapiētiā potentiā bonitatē tuā q̄ radix eſt immortalitatꝭ. Dehac ſola cognitiōe gl̓ianduꝫ eſt electis iuxta illudIhere. Nō gloriet̉ ſapiēs in ſapīa ſua nec diueſ indiuitijs ſuis. nec fortis in fortitudine ſua ſed in hͦgl̓ietur qui gl̓iatur ſcire ⁊ noſce me. Scd̓m principale cognitiōis ad deum.Tem cognoſcit̉ ibi deꝰ ad deū. In illa beata cognitiōe ꝗcꝗd cognoſcit̉ in deo vl̓ dedeo ducit ad deū ⁊ in deuꝫ ſiue ſit potētiaſapīa bonitas caritas ⁊ ſil̓ia. Tāta eſt .n. in deo iocuditas ⁊ amabilitas vt cognitꝰ ab aīa ſtatim ipſam ad ſe trahit eāqꝫ vehemēter in ſe abſorbeatad ſil̓itudinē adamātis ꝗ v̓tute ſua fortit̉ ferrū adſe trahit. Hoc teſtat̉ ſpūſſanctꝰ in cāticis. Oleumeffuſum nomē tuū iō adoleſcētule dilexerūt te. hͦ ēTanta eſt ſuauitas q̄ a te dn̄e inceſſant̉ effūdit̉ ꝙad amorē tuū feruētes ⁊ fortes aīe ꝑtrahūt̉. Siccognoſcēs dn̄m ſaulꝰ ꝑ vocē dicētē. ego ſum ieſusnazarenꝰ. mox tractꝰ fuit ad obediēdū dīne volūtati dicēs. Dn̄e ꝗd me vis facere. Sic ⁊ btā maria magdalena vt cognouit ꝙ ih̓s accubuit in domo pharizei. ſtatī vēit ī feruore afferēs alabaſtrūvngēti p̄cioſi. Terciū pͥncipale ꝯgnitōis ꝑꝑ deūTē cognoſcit̉ ipſe deꝰ ꝓpter deū. Nam finis cognitiōis ipſe eſt. Licet .n. aīa ex illacognitiōe ꝑcipiat et̓nā btītudinē ſicut dn̄steſtat̉. Hec eſt .n. vita et̓na vt cognoſcāt te ſolumdeū ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m illā beatudinē non ꝑcipit finaliter ꝓ vtilitate ſua ſed ꝓ manifeſtationegl̓ie dei vt gl̓ificet̉ in aīa btā trinitas. Ibi limpide cognoſcit aīa qd̓ hic intellectꝰ caꝑe nō pōt. viꝫquō et̓nꝰ deꝰ ⁊ īmēſus deꝰ vnꝰ eſt in ſbā ⁊ trinꝰ in ꝑſonis. Itē lucide cognoſcit quō filiꝰ et̓naliter naſcitur a pr̄e ⁊ quo ſpūſſcūs cōtinue ꝓcedit eqͣliter abvtroqꝫ. Nec tn̄ vna ꝑſona maior vel minor ē altera nec dignior vel prior nec poſterior eſt altera ſꝫ

in ſiugulis eternitas vera coeqͣlis maieſtas. Itēibi ꝑſpicue cognoſcit aīa quō dinitas ⁊ hūanitasin ſeꝑabiliter vnita ē in vna ꝑſona ih̓u xp̄i. ⁊ ꝗc ꝗddeꝰ hꝫ ꝑ naͣm hꝫ ille hō ꝑ gr̄am. Et in hac cognition trinitatꝭ ⁊ vnitatis dinitatꝭ ⁊ hūanitatis chriſti maxima eiꝰ beatitudo ꝯſiſtit. Itē teſte ſalomōeoīuꝫ oꝑm dei nēo rōnē aliquā inuenire poterit inhac vita. ⁊ qͣꝫto magis īueſtigare laborat tāto minꝰ inueniet. Illic vero māifeſte cognoſcit animaomnia opera diuina ⁊ maxima ⁊ omniū rationēcreationeꝫ celi ⁊ terre ⁊ oīum elemētoꝝ ex nihilodiſtinctionē ordinū āgelicoꝝ. ſapiētiſſimā dr̄amdonoꝝ gratuitoꝝ naͣliuꝫ. nā ſinguli āgeli ſpecie ⁊numero dr̄nt ſicut ſtelle. Et in ſingulis oꝑibꝰ diuinis delectabit̉ aīa ſupͣ modū. cognoſcens ſingulaoꝑa dei eē optima ſuo tꝑe ⁊ optimo mō facta. teſte damaſceno. Si dīna volūtas eſt ꝓuidētia. omnino neceſſe eſt q̄ ꝓuidētia fiūt ẜm certā rōnē ⁊ vtoptima ⁊ deo decētiſſima fieri. ⁊ vt nō eſt meliusfieri. Itē aꝑte videbit aīa ſingula dona a fonte diuino fluētia nō ſic effluere tanqͣꝫ ab ipſo recedantſicut riuus a fonte recedit. ſed ſemper in ipſo integraliter manent. ſicut luna nō amittit ſuam plenitudinem ex eo ꝙ luna alia accenditur ab ipſo ⁊ſine ſui diminutiōe oībꝰ lumē cōicat. ⁊ diuidit̉ iumulta ſine oī ſua mutatiōe ⁊ ſui diminutiōe. Iōqꝫſine dāno oībꝰ deſiderātibꝰ dat affluēter vt dicitbtūs Iaco. Alioꝗn ſi ex donatiōe pauꝑior fieret ſicut hō ꝗ qd̓ dat nō retinet iā nō eēt ſūme ꝑfectusīmo ꝯtinue ſua ꝑfectio minueret̉. Sil̓r dona ſuaſꝑ noua ſūt qꝛ n̄ ē ibi p̄teritū ⁊ futuꝝ. ſꝫ ſꝑ pn̄s. ⁊ qd̓ſemel dat ſꝑ dat alioꝗn mutatio eēt apd̓ deū. Iōqꝫ ſꝑ merito gratuito dꝫ eē tāta nob̓ de ſingul̓ donis dei. ſicut cū ipſa ꝑcepimꝰ pͥma hora ex eadeꝫrōne fingula oꝑa dei noua ſūt. ⁊ ꝗcꝗd ſemel fac̄ ſꝑfac̄ ꝑꝑ īmutabilitatē ſuā. vn̄ pr̄ dicit ad filiū. Egohodie genui te lꝫ multꝭ ānis an̄ fuerat facta dīnagnaͣtio ⁊ hūana. Iō cū eadē gratitudine nob̓ ſꝑ dꝫeē p̄ ocul̓ ſic̄ qn̄ pͥmitꝰ fecit ⁊ in ea gratitudine oīaoꝑa ſua facit. Itē lucide videbit aīa qd̓ h̓ occultuꝫeſt quō deꝰ idē ip̄e īmutabilis ſimplex ⁊ īdiuiſibilis ẜm magis ⁊ minꝰ ꝑticipat̉ ab āgel̓ ⁊ ſanctꝭ ẜmꝙ magis ⁊ minꝰ dīnis moribꝰ ſimilāt̉ ad inſtar ſolis ꝗ vnū magiſ aliū minꝰ calefacit. Sil̓r ad īſtarcibi ꝗ vni eſt occaſio infirmitatꝭ. alij ſanitatꝭ ꝗ vniē ſapidꝰ alteri inſipidꝰ ẜꝫ ꝙ plꝰ vl̓ minꝰ naͣ illoꝝ cūcibo illo ꝯuenit vel cū ſole. Itꝭ ibi cognoſcet aīa ſūmā bōitatē ⁊ ſapīam dei pͥncipiū eē oīuꝫ creaturarū ⁊ oꝑeꝝ dīnoꝝ na bōitas dei ꝓducit in eē creaturas. ſapīa v̓o ꝯſtituit dr̄aꝫ inter ipſas. Ex ſūmaigit̉ ſapīa ⁊ bōitate in ſcrutabili facit aurā nūc frigidā. nūc calidā. nūc ſiccā. nūc madidā. nūc ꝓcelloſam. nūc trāꝗllā. Ex eadē ſapīa ⁊ bōitate fac̄ vnūdiuitē aliū pauꝑerē: vnū forte aliū debilē ⁊ īfirmūaliū formoſum ⁊ aliū deformē. Ex eadeꝫ ſapīa ⁊bōitate mō facit vnā creaturā ſenſibilē aliā inſeu