De diuinismoribus
Hoc .n. cōmendat oīpotentiā ſuā. Non .n. eſt magne potētie iniquū in foueā inferni demergere: ſꝫmīam ſuā ꝑcendo maxime ⁊ miſerando manife¶ Liberalitas dei.ſtare.Lius eſt mos dei ſiue ꝑfectio ꝙ creaturiscōicat ꝗcquid cōicabile ē ⁊ ab eis receptibile: eſt ēt ſingulis momētis cōicat cū abilitatē īuenit: lꝫ videat in eis nō ꝓficere humanā naͣꝫ vniuit cū filio ſuo in vna ꝑſona: qd̓ maximū ē ⁊ aīam/creauit capacē trinitatꝭ p̄ter alia dona ſpūalia reficiēs eā carne ⁊ ſanguīe dilecti filij ſui. Iē nihil īcōicatū reliꝗt. hͦ ē ꝓpriū diuine bonitatꝭ. nā qd̓ ſibinaͣle ē: cōicauit deꝰ ꝑ gr̄am creaturis. angelis cōicauit beatitudinē nūqͣꝫ exꝑtiſ miẜia: choro apl̓oꝝptātē: vt quicꝗd ſoluāt vl̓ ligēt in t̓ra ſolutū ⁊ ligatuꝫ ſit in celo. choro ꝓph̓aꝝ ſapīam p̄noſcēdi futura: oīa q̄cūqꝫ facere diſpoſuit: choro martyꝝ fortitudinē ꝯͣ aduerſa: choro ꝯfeſſoꝝ int̓ ꝓſꝑa ⁊ aduerſa ꝯſtātiā. choro v̓ginū ꝯtinētiā īter carnis illecebras. Itē ꝗbuſdaꝫ ſpāl̓r cōicauit aliqd̓ qd̓ hꝫ ex naͣvt abrahe largitatē. moyſi māſuetudinē ꝗ mittiſſimꝰ hoīum fuit. Ieſeph. ꝓuidētiā ſuꝑ egyptū ſāſoni fortitudinē. helie zelū iuſticie patientia Iob etThobie. heliſeo mortuoꝝ ſuſcitationē. danieli iudicij diſcretionē. ſamueli fidelitatē. dauid ꝯͣ ꝑſequēteſ mīaꝫ. ſalomōi prudētiā. Io. bap. ſanctitat⁊ v̓itatꝭ amorē. btē v̓gini hūilitatē. petº charitatēIo. euā. caſtitatē: btō pau. zelū aīaꝝ ⁊ cognitiōemſuꝑnoꝝ. ſingl̓i in iſtis alijs excellebāt: lꝫ oēs eādēhuiſſent. ſic nos inuicē cōicare dēmꝰ nō ſoluꝫ oculos vide ꝓ alijs. aures ad audiēdū ꝯfeſſiones: osad p̄dicandū ad dādū ꝯſilia. pedes ad ābulāduꝫ/cor ad meditandū ꝓ alioꝝ ſalute. veꝝ ēt ꝗcꝗd hēmus in ſpūalibꝰ ſiue in tꝑaliꝰ. ꝗcꝗd poſſumꝰ exteriꝰ ꝑ oꝑa: ītus ꝑ deſideria: ⁊ ꝗcꝗd ſumꝰ in corꝑe ⁊ īaīa ſingl̓is in purgatorio et ꝗ nūc viuūt ⁊ poſtmōꝫnō erūt: vt ẜm voluntatē dei viuāt in pn̄ti ⁊ in futuro.¶ Placabilitas dei.Lius ē mos dei ꝙ graues et ml̓tas īiuriaſſuas ſtatiꝫ ꝑatꝰ ē remitteͣ cū ꝗs firmit̉ ceſſare ⁊ veracit̉ emēdare ꝓponit. īmo ꝑꝑ vnicū gemituꝫ cordis ꝯtriti obliuiſcit̉: ſicut dicit ſcriptura ꝙpoſtea nūqͣꝫ dānat vlciſcēdo ſi ſic ꝑmāſerit: nec īproꝑat ꝯfundēdo: nec minꝰ diligit īputādo: nec alienat̉ eidē familiaritatē ſb̓trahēdo. Nos v̓o miſeri cuꝫ veſtigīa dei ſeꝗ merito dēremꝰ: vix etiaꝫvnqͣꝫ petēti veniā: vt ꝓpoſſe ſatiſfaciēti volumurex corde modicā īiuriā ſel̓ nobis illatā dimittereaut ſi dimittimꝰ vix vnqͣꝫ tn̄ obl̓iuiſcimur qm̄ deſuo incōmō gaudemꝰ ⁊ ꝯtingit aduerſitas minīedoleamꝰ: aut minꝰ qͣꝫ an̄ diligiꝰ: aut ſi nō īproꝑamus illatā iniuriā vl̓ nō ꝯq̄rimur q̄ duo rara ſt̓ familiaritatē tn̄ nr̄am ſibi ſb̓trahimꝰ ⁊ ꝯſillū aut auxiliū neceſſitatꝭ tꝑe denegamꝰ cū etiā veniā nō petenti: nec emēdaꝫ exibēti merito ꝑceremꝰ exēplo
ih̓u xp̄i ꝗ ꝓ crucifixoribꝰ ſuis veniā nō petētibꝰ: ſꝫirridētibꝰ exorauit cū nihil facit deo ſic ſil̓eꝫ ſicutdicit criſo. quēadmodū maligniſ ⁊ ledētibꝰ eē placabilē. et cū ſit cumulꝰ ꝑfectōis inimicos dilige̓ ⁊ꝓ ipſis orare: ſicut dn̄s ih̓s fecit. ſicut dicit gl. ſuMatheum. ¶ Miſericordia vl̓ ſufficiētia deiLius ē mos in deo ꝙ a nemīe ꝗcqͣꝫ exigitſupra poſſe in ieiunijs: or̄onibꝰ: vigilijs ⁊elemoſinis: caſtigatōibꝰ corꝑalibꝰ diſcplina regulari et ſil̓ibꝰ et ſi deficit in magnis oꝑibusad diluenda pctā. ſufficit deo in minis .ſ. in lacrīsex corde ꝓcedētibꝰ vt de Eze. legit̉ cuiꝰ lacrimaſreſpexit dn̄s: et. 15. ānos ſibi adiecit mutās ſnīaꝫmortꝭ quā ꝓtulerat ꝑ ꝓph̓am: ſil̓r lacrimas beatipe. ꝓ pctō grauiſſimo miẜicorditer exaudiuit: cūexaudito gallo fleuit amare ꝓ pctō negatōis. Siv̓o lacrīas ꝗs hr̄e nō poſſet ſufficit deo in v̓bo excorde ꝯtrito veniēti: ſicut legit̉ de latrone ꝗ cū diceret dn̄o. Memēto mei ⁊cͣ. rn̄dit. hodie mecuꝫeris ⁊cͣ. Si v̓o vſū līgue āmitteret gemitū cordiſꝯtriti ꝓ pleno deꝰ reciꝑet: ſicut dc̄m ē. Quacunqꝫhora peccator īgenuerit oīm iniꝗtatū eiꝰ nō recordabor. ſꝫ ſi īfirmitas oīm mēbroꝝ vſū abſtuliſſetꝙ nec mēbrū moue̓ poſſet: nec geme̓ p̄ debilitateadhuc ſufficeret deo in bōa et fincera hoīs volūtate ꝓ offenia grauiſſima. Itē et nos a nll̓o āpliuſdeſiderare ꝗcqͣꝫ dēmꝰ ſiue ſcl̓ari: ſiue religioſo qͣtūcunqꝫ ſit aſtrictꝰ voto ſi fideliter fecerit pro ſuo¶ Compaſſio dei.poſſe.Lius mos ē dei ꝙ nulli īputat defectꝰ corporis naͣles: ſicut eſt cecitas ſurditas mēbroꝝ deformitas qͣliſcūqꝫ vl̓ defectꝰ naͣles in aīaſicut ē ſtolit itas: defectꝰ ītelligētie īgenij mēorierōis: aut timor naͣlis ꝑꝑ hmōi defectꝰ deꝰ nemīeꝫabicit aut ꝯtēnit: ſed defectꝰ ſpūales quos auxiliodei ex facili ꝗlibꝫ poſſet euince̓ grauiter īputat .ſ.magnitudine quorūlibet donoꝝ appetitū ſuꝑfluorū: triſticiā de ꝓfectu bonoꝝ: gaudiū de afflictōeiuſtoꝝ: bonoꝝ opeꝝ ꝑuerſionē: ſeu deteſtationeꝫ:bone fame alioꝝ denigrationē: vl̓ diminutōeꝫ: p̄uatū amorē: firmit̉ tenere: ſingl̓arē ſenſuꝫ nullatenus relinq̄re ad placētiā hoīm frequēter ſtudereodire correctōeꝫ: amare adulatōeꝫ: q̄rere exͣneasꝯſolatōes: fouere carnales affectōes: et ſil̓ia. Ita⁊ nos neminē dēmus deſpice ſi nō ē in eo ſanitasmēbroꝝ ītegritaſ: corꝑis fortitudo forme pulchritudo: eloquētia vocis: abilitas ad cātandū et lejgendū q̄ nullꝰ ꝑ ſe hr̄e pōt. ſꝫ ꝓ hn̄tibꝰ deo gr̄as agēꝓ nō hn̄tibus patiētiam hr̄e et qͣꝫtum poſſumꝰ defectus eoꝝ ſupplere. ¶ Largitas dei.Lius mos ē in deo ꝙ vnicuiqꝫ gr̄aꝫ p̄ſtatẜm ſuā capacitatē: ſicut legit̉ in euā. ꝙ vnidedit ꝗn̄qꝫ talēta: alij duo alij vnū vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriam v̓itatē: vn̄ qͣꝫtomagis cor hoīs ꝑ charitateLdei ⁊ ꝓximi dilatat̉: et qͣꝫto āplius ꝑ bonas medi