Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

.lxii.Opuſculum

mēbroꝝ mutabilitatē iudicat affectionū ⁊ motuum īterioꝝ. Ad hͦ tn̄ merito nitemur: vt nos frequēt̉ vno eodēqꝫ mō. i. mature ⁊ bēigne ī ſtare ⁊in īceſſu in oī ꝯuerſatione noſtra equaliter haberemus. Bonum deo placetLius ē mos ī deo: ſiue ꝑfectio ꝙ oē bonūſibi ex naͣ placet oī tꝑe: ⁊ oī loco: ſiue ī āgelſiue in hoībus ſiue in alijs creaturis: ſiue ſit bonūnaͣle corꝑis vt eſt pulchritudo fortitudo ſuauitasnaͣl̓ maturitas: aut aīe: vt ē īgenij ꝑ ſpicacitas tenax mēoria: ſb̓tilis intelligētia: naͣlis bōa volūtaſarbitrij libertas ⁊ ſil̓ia. ſiue bonū gratis datū: vteſt bn̄ leger̄: bn̄ cātare: bn̄ p̄dicare: facundū ꝯtinētem abſtinētē eē: ꝯpoſitos mores hr̄e: ⁊ ſil̓ia: ſiuebonū gratuitū: qd̓ maxīe deo plꝫ: vt ē fides: ſpescharitas: hūilitas: pacīa: obīa: mīa: v̓itas: tēꝑantia: iuſticia prudētia: ⁊ ſcīa. Itē oē malū ſibi diſplicet ſꝑ ⁊ vbiqꝫ in quolibꝫ: ſicut .n. iuſticia iniuſticiemūdicia īmūdicie inimica ē: ita diuine bonitatimalicia ꝯͣria eſt: qꝛ bonū gr̄e pͥuat vl̓ diminuit qd̓bonꝰ deus naͣe ꝯtulit. ſil̓r nobis placere dꝫ oē bonuꝫ ſꝑ ⁊ vbiqꝫ: ⁊ in qͣlibet creatura: ⁊ dēremus bonū ſollicite tueri ⁊ fouere: oībuſqꝫ bonū īpugnātibus audacter reſiſtere. maluꝫ quoqꝫ ſꝑ ⁊ vbiqꝫ excorde deteſtari: ⁊ qͣꝫtū poſſimꝰ quocūqꝫ ꝯſilio īpedire ꝑꝑ iniuriā dei ⁊ dānū ꝓximi: ⁊ multo āpliusꝑꝑ ꝯtumeliā creatoriſ qͣꝫ ꝑꝑ ꝑiculū hoīs: ſꝫ heu frequēter res v̓tit̉ in ꝯͣriū. Cum .n. laudatur quis veldiligitur ad gratiam humilitatꝭ: religiō is deuotiōiſ: p̄dicatōis: vl̓ alteriꝰ gr̄e ⁊ nos ex hͦ triſticiaꝫcōcipimꝰ: vl̓ illiꝰ gr̄am diminuimꝰ: ꝗd aliud qͣꝫ ꝙbonū nob̓ nō placeat demōſtramꝰ: aut cū ꝗs ocioſa loꝗt̉ detrahit: ridet: ⁊ alias leuitates ſeu pctāmittit: ⁊ noſcōridemꝰ colloꝗmur aūt cū delectōecordis talia mala videmꝰ ⁊ audimꝰ: ꝗd alid̓ facimus: niſi qd̓ mala nobis nō diſplicēt teſtes ſumꝰ Deus preuidet omnia.a Lius mos ſiue ꝑfectio ē in deo ꝙ oīa futura bōa ⁊ mala prudēt̉ p̄uidet: ⁊ an̄qͣꝫ oīa fiant cognoſcit: ⁊ ꝗd bōi: ⁊ ꝗd mali poſſit ex eis oriri diſcernit: ſic̄ caſū angeli ⁊ pͥmi hoīs p̄ſciuit ⁊ tēptari ꝑmiſit: ⁊ ꝗd ſeꝗ potuit ꝑcognouit .ſ. gnīs humani: ⁊ ꝗd bōi .ſ. filij dei īcarnatiōe: ⁊ ex hͦ maiorex vniōe qͣꝫ an̄ ē hoīs gl̓ificatio: ſil̓r p̄uidēda nobiſeēt oīa v̓ba ⁊ oꝑa nr̄a nutꝰ ⁊ īceſſus nr̄i: ⁊ ꝗd boniꝗd mali nob̓: ꝗd ſcādali: ꝗd emēdatōis ex ip̄is alijs poſſit euenire. Itē p̄cogitādū eēt ſi tēptatiōesfortaſſis ī futuꝝ īſurgerēt: ſiue a demōibꝰ: ſiue abhoībus amicis carnalibꝰ ſiue ſpūaliꝰ qͣl̓r reſiſtendū qͣl̓r tolerādū qͣl̓r euadēdū: qꝛ minꝰ feriūt iacula q̄ p̄uidēt̉. Itē p̄uidēdū ꝗd futuꝝ in ſeꝑatōe corporis ⁊ aīe qͣꝫtus dolor īminet corꝑi: qͣꝫtus timoraīe qͣꝫtū ꝑiculū. Itē vbi manēdū cū deo vl̓ cū dyabolo in celo vl̓ in īferno qͣꝫta iocūditaſ cū deo manētibꝰ: qͣꝫta īfelicitas ab ip̄o recedētibꝰ. vtile eēt

oībus in mēte iugit̉ hͦ v̓ſari: iō moyſeſ optauit vtinā ſaperēt ⁊ ītelligerēt ⁊ nouiſſima ꝓuiderēt. Deus patiens eſt.Lius modꝰ ſiue ꝑfectō ē in deo qͣꝫtūcūqꝫ acreat̉ a ſua offendit̉ ⁊ ꝯtēnit̉: nūqͣꝫ tn̄ ip̄aꝫnaͣꝫ odit: ſꝫ v̓e eā diligit ⁊ bonū eiꝰ feruēter deꝰ defiderat: lꝫ malū eiꝰ deteſtet̉: ⁊ ꝓuidet ei tꝑalia abſqꝫ ſuo deſiderio ⁊ ſpūalia ſi ea ꝯcupiſcit: facit .n. ſolē ſuuꝫ oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos:⁊ īiuſtos. ad hāc ꝑfectōeꝫ ſil̓i tēdere dēremꝰ vt qͣꝫtūcūqꝫ nos hō lede̓t nūqͣꝫ tn̄ naͣꝫ ſuā odiremꝰ: ſꝫ oēbonū ei optareꝰ ⁊ qͣꝫtūcūqꝫ corꝑale vl̓ ſpūale auxiliū a nob̓ expecteret ſb̓ſidiū a nob̓ ꝓtinꝰ īueniret. ꝑfectū .n. odiū hꝫ deꝰ ⁊ nob̓ licitū ē vt nō ꝑꝑ hoīs dilectionē vicia diligamꝰ nec ꝑꝑ deteſtatōꝫ vicioꝝnaͣm hoīs deteſtemur: ſꝫ naͣm diligamus viciadeteſtātes. Iuſticia deiLius mos in deo ꝙ nūqͣꝫ ex ꝑte ip̄iꝰ vnꝰ d̓alteriꝰ malicia recipit detrimētū. nihl̓ n.nocet ſcō michaeli cāus luciferi: nec iud̓ maliciabtō pe. charitatē diminuit: ſꝫ heu noſ miſeri vniꝰreligioſe ꝑſone exceſſū in totū clauſtꝝ refūdimꝰ: īmo in totū ordinē: ſꝫ ⁊ oēs religioſos ꝓ pctō vniꝰpenitꝰ ꝯdēnaꝰ ⁊ ſi ab vno īimico nr̄o ledimur totāꝓgeniē ⁊ ml̓tos pauꝑes īnocētes ꝑſeꝗmur ⁊ amicos ⁊ familiares ipſiꝰ qͣꝫtū poſſumꝰ īdebite moleſtamꝰ qd̓ dn̄s in lege ꝓhibuit dicēs: nō portabit filiꝰ iniꝗtatē pr̄iſ nec pr̄iniꝗtatē filij: ſꝫ vnuſꝗſqꝫ onꝰſuū portabit dic̄ apl̓s. heu quotiēs ꝯtigit cū aliꝗsturbatꝰ ē ꝙ ēt ip̄e deꝰ lꝫ in merito: de hͦ frequēt̉ recipit detrimētū ex eo ꝙ tūc nō vult cātare vl̓ ſtudere nec legere nec orare. Rectitudo deiLius mos ē in deo ꝙ nūqͣꝫ ꝑꝑ mīaͣm iuſticiā deſerit: nec ꝑꝑ iuſticiā miaꝫ derelinꝗtNūqͣꝫ .n. aliquē iudicat vl̓ ꝯdēnat ſine miſericordia: nec alicuiꝰ miſeret̉ ſine iuſticia: ſꝫ nosmiẜi cū iuſticiā ẜuare ꝯtēdiꝰ mia extinguit̉: ⁊ cū alicui miaꝫ exhibeꝰ iuſticia penitꝰ ſepelit̉ lꝫ ſcriptura vtꝝqꝫ ſil̓ ꝯmēdet: ibi mia ⁊ v̓itas n̄ te deſerat ⁊pͣs. Miſericordiā ⁊ iudiciū ⁊cͣ. Patiētia dei.Lius mos ē in deo cū oēs ſcī ⁊ oēs creature aliqn̄ clamēt vindictā dei ꝯͣ pctōreꝫ: ſic̄in apoc. legit̉ ꝙ oēs clamabāt vſqueqº dn̄e verꝰ.ſanctꝰ nō iudicas ⁊ vindicas ſanguinē nr̄ꝫ de hijsꝗ habitāt in t̓ra. Deꝰ tn̄ patiēter ⁊ miẜicordit̉ expectat pctōrē vſqꝫ ad mortē vt miſereat̉ ſui ſi conuerti velit a via ſua mala: qꝛ n̄ delectat̉ miẜicorſdeꝰ in ꝑditōe viuoꝝ: ſꝫ nos īpatiētes in momētoan̄qͣꝫ ad plenū fodiat̉ pctōri fouea male dicētes ⁊vindictā clamātes eū ꝓponimꝰ ſepelire īproꝑautes deo qͣre tā diu ſuſtīeat pctōꝝ maliciā ꝯͣ bonosnō ꝯſiderātes qͣꝫta bōa ſapiēs deꝰ ordinauit d̓ malicia impioꝝ: qꝛ tm̄ laudādus eſt deus ⁊ tante miſericordie eſt ſuſtinere malū in malicia: ac ſi munccatꝭ.dum cōſeruaret a peccato: vl̓ eripere

pecA A 2