Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

De diuinismoribus

defectꝰ .ſ. ip̄m impedimētuꝫ cū circunſtātijs eiꝰꝗd ſit vn̄ ſit qͣꝫtū ſit magnū vl̓ ꝑuuꝫ vnū: vl̓ pl̓a: ethijs ſil̓a. hijs ꝓpͥa meditatōe īuentꝭ p̄miſſa or̄onealiqͣ hec deo ꝯquere̓. de hinc ad doctrinā recurer̄ſcriptā q̄ in li. oculis legentꝭ obijcit̉ dictā q̄ ab oreloquētiſ ꝑ aures īgredit̉. Lege gͦ ſi ſcis ītellige ⁊ retine. Lu. x. In lege ꝗd ſcriptū ē: qūo legis. diligesveꝝ vt dicit hier. hꝫ neſcio ꝗd latētꝭ energie viuevocis actꝰ ⁊cͣ. Gre. Collocutōis vox pluſqͣꝫ lcōisẜmo corda torpentia excitat: ⁊ iō a mortua pellead viuū hoīeꝫ recurre deū in hoīe ꝯſule aꝑi īpedimentū q̄re medicamētū auſculta intēte nō hoīeꝫde ſe mēdacē. ſꝫ ꝑ hoīem deū veracē rn̄dentē decēteꝫ ꝯſulētē exhortātē: ⁊ diſce diligēter ne ſenſu ꝓprio ꝓ tollēdo īpedimēto tali forſit ā vtaris remedio de qͦ poſtmodū naſcat̉ īpedimēti maioriſoccaſio: ſicut eſtuās ꝯͣ eſtū aqͣ ſe infrigidat: ⁊ exīde ꝑſtea magis eſtuat. poſt hͨ orādo ad deū ꝯuerte̓ penitus gr̄as agēs laudās ⁊ obſecrāſ ⁊ ora deſiderāter ſupplere hūil̓r ꝯfidēter ⁊ frequēter vt ꝗ mādātuꝫ dedit īterp̄tet̉ tibi canonē quē ꝯdidit: det qd̓iuſſit: ꝯſeruet qd̓ dedit: augeat ⁊ ꝑficiat qd̓ īcipit:expediat īpeditū ꝯpleat incōpletū. Poſtremo qd̓aꝑit̉ diſcēti qd̓ dat̉ oranti exerce in actibꝰ cordisoris ⁊ oꝑis. Exercitiū .n. ē cā potētie. vt ꝓbat ari.Aſſueti .n. ꝯtēnere terribilia ⁊ ſuſtine̓ fimꝰ fortes:⁊ flētes maxīe poſſumꝰ ſuſtine̓ ſic ⁊ in caſtitate exēplificat ſil̓r gͦ in charitate ad rō. Nemini ꝗcqͣꝫ ⁊cͣ.gl. Cetera ita ſoluite vt nō debeatꝭ. aliquid charitatē: ita ſoluite vt ſemꝑ eaꝫ debeatꝭ. Sola .n. charitas ē que etiā reddita ſꝑ detinet debitorē. Reddit̉ .n. duꝫ īpendit̉. debet̉ ēt cū reddita fuerit: qꝛnullū tp̄s ē in qͦ impēdēda nō ſit: nec cū reddit̉ amittit̉: ſꝫ potiuſ reddēdo multiplicat̉. Habendoenī reddit̉ nō carēdo: vt peccunia.N his duobus mandatꝭ tota lex pendet ⁊ꝓph̓e. o charitas ordīs regl̓a electorū lexvl̓is vniuerſos ligās v̓tus v̓tutē canū canonū lexlegū nō ꝯſtō ppl̓i: ſꝫ pͥncipis placitū: ſnīa regis reguꝫ quā nō ſolū edidit vl̓ ꝯdidit iubēdo: ſꝫ ⁊ edixit⁊ ꝓmulgauit ꝑſonal̓r docēdo: ⁊ adīpleuit ẜuandoyſa. 33. Dn̄s legifer nr̄ dn̄s rex nr̄ ⁊cͣ. deū. Dn̄s d̓ſyna venit ⁊cͣ. in dext̄a eiꝰ ignea lex dilexit ppl̓os⁊cͣ. qͣſi lex t̓rena. mādata iudicialia ad moduꝫ t̓regrauia p̄mētia nō p̄miātia obruētia nō eruētia qͣſilex aquea mādata cerimōialia. qͣſi lex aerea cet̓amoralia: ſꝫ amādi lex ignea lucēs. incēdēs ſurſuꝫmouēs: carbo īcipiētibꝰ flāma ꝓficiētibꝰ lux ꝑfecihͦ ē lex ī dext̉ a n̄ tm̄ ī corde eiꝰ ad dictādū ⁊ diiudicādū. pͥus .n. ē vt dic̄ aug. iudicare de lege quā ẜmlegē. Frit āt lex vt dicit yſido. iuſta honeſta poſſibilis ẜm naͣꝫ ẜꝫ ꝯſuetudinē pr̄ie loco. tꝑibuſqꝫ cōueniēs necͣia vtilis māifeſta quoqꝫ: ne aliꝗd ꝑ obſcuritatē in captōe ꝯtineat nll̓o pͥuato ꝯmō: ſꝫ cōivtētiū vtilitate ꝯſcripta: q̄ ſingl̓a huic legi ꝯueniunt ſingl̓ari excellētia nō tm̄ ī labijs ad iubēdū ad

docendū ad exortāduꝫ ẜm illud pͣs. Beatꝰ quē tuerudieris dn̄e ⁊ de lege tua ⁊cͣ. Iob. xj. Utinā deꝰloqueret̉ tecū ⁊cͣ. ⁊ ītelligeres qd̓ ml̓tiplex ſit lexeiꝰ: ſꝫ in manu ⁊ nō in finiſtra: ſꝫ in dexta ad īplendū ad cooꝑandū ad p̄miādū. pͣs. Etenī bn̄dictiōꝫdabit legiſlator ⁊cͣ. ecce lex dn̄i ꝯuertēs aīas mr̄ ⁊origo legū diuinaꝝ. magr̄a ⁊ dn̄a hūanaꝝ rōnabiliū ⁊ eqͣꝝ. hoſtis iniqͣꝝ cuiꝰ obſeruātia ꝑ gr̄aꝫ ī hacvita initiat̉ ⁊ ꝯtinuata vſqꝫ ad mortē in alia vitaꝯſumat̉ cū in ea deſeruiēte miles de nouicio ꝓfeſſus de ſpōſa ſb̓arrata ſit ꝯiunx ꝯſumata ꝑ ih̓m pͥncipē ſūme maieſtatꝭ abbatē ſūme ſanctitatꝭ: ſpōſūdiuine charitatꝭ. Qui cū deo pr̄e ⁊ ſpūſancto ⁊cͣ. Explicit opuſ. 61. b. T. de dilectōe d̓i ⁊ ꝓximi. Incipit opu. 62. b. T. de diuinis moribus.Erfecti eſtōte ſic̄ ⁊ paꝑter veſter celeſtis ꝑfectꝰ ē. In ſacra ſcriptura nihl̓ nob̓ īpoſſibile ꝯſulit̉: vl̓ p̄cipitur. In hͦ v̓bo dūi ih̓u non ſunt nob̓ p̄cepta factadiuina vl̓ mores diuini ad quos nēo ꝑfecte p̄t attinge̓: ſꝫ īuitamur vt ad eos imitādos ꝓ poſſibilitate nr̄a accedē̓ ſtudeamꝰ qꝛ hͦ poſſumꝰ ⁊ debemꝰ⁊ nihil digniꝰ vt dicit Io. ep̄s qͣꝫ vt hō ſui ꝯditoriſſit imitator: ⁊ ẜm modū ꝓpe facultatꝭ diuini oꝑisexecutor. Deus immutabilis eſt.St igit̉ vnꝰ mos ſiue ꝑfectio ī deo ꝙ īmutabilis in ſua naͣ ip̄o teſtāte in ꝓph̓a. Egoſuꝫ deꝰ ⁊ nō mutor: ⁊ btūs Ia. apud quē nō ē tranſmutatio: ⁊ iō īmutabilia ſt̓̄ oꝑa eiꝰ ẜm eēntiā .ſ. angelꝰ aīa: celū: ⁊ 4. elemēta: ⁊ ſi qn̄qꝫ mittit āgelosqn̄qꝫ nō mittat: aliqn̄ ſb̓trahat gr̄aꝫ hoībus. aliqn̄ꝯferat: qn̄qꝫ pctā vindicet: qn̄qꝫ diſſil̓et: mutabilitas ē in creaturis: nll̓atenꝰ in creatore. Precipuev̓o in nouiſſimo die ordinatio ſua circa bonos etmalos īmutabil̓ ꝑmanebit: cū bōis mercedē ſup̄meritū. mal̓ pena citra merita menſurabit. ſic ⁊nob̓ ſtudēdū eēt ad mētꝭ ꝯſtantiā: vt nec aduerſisfracti: nec ꝓſꝑis illecti aliqͣtenꝰ a via rectitudinisflecteremur: ſic̄ btūs Iob. Iuſtificationē inꝗt quācepi tenere nō deſiderā: ſꝫ ⁊ apl̓s. Certꝰ ſum ꝙ neqꝫ mors: neqꝫ vita ⁊cͣ. poterūt nos ſeꝑare a charitate dei. ſꝫ heunimis incōſtātes ſumꝰ in ſanctꝭ meditatōibꝰ: ordinatꝭ affectōibꝰ: in ꝯſcīe ſecuritate: īrecta volūtate. Heu qͣꝫ ſubito mutamur d̓ bono īmalū: de ſpe in timorē īiuſtū: ⁊ eꝯͣrio de gaudio indolorē iniuſtū: ⁊ eꝯͣrio: de taciturnitate in loqͣcitateꝫ: de maturitate in leuitatē: de charitate in rancorē: vl̓ inuidiā: de feruore in accidiā: de hūilitate in vanā gl̓aꝫ vl̓ ſuꝑbiā: de māſuetudine in irā d̓ſpūali letitia vl̓ amore incarnalē ita ꝙ nunqͣꝫ vnomomēto in eodē ſtatu ſtabiles ꝑmanemꝰ: niſi ꝙheu ꝯſtātes ſumꝰ in īcōſtātia in īfidelitate: in igratitudine: in ſpūalibꝰ defectibꝰ in īꝑfectiōe: in tꝑisamiſſione. in leuitatibꝰ. in cogitatōibꝰ ⁊ affectōibus īpudicis. In ſtabilitas aūt exterioꝝ ſenſuuꝫ ⁊