Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculum.lxi.

candum poſt amicitiā credendū. tu quidē nihl̓ tibi ꝯmitte qd̓ nō ꝯmittere etiā inimico poſſis. Itēidē ſentiāt: qꝛ ꝯformāt iudicia. Mat. 18. Si duoex vobis ꝯſenſerint ⁊cͣ. i. Corin. i. Sitis ꝑfecti ineodē ſenſu ⁊cͣ. hͦ impedit ꝓprij ſenſus ꝑtinatia. ꝙ̄ꝯͣ Iaco. 3. Suadibilis bonis ꝯſentiās. Item quoad affectū idē volunt ⁊ nolūt. actꝭ. 4. Multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ aīa vna. Hec ē ꝯcordia nō reſpectu finis vltimi: ſꝫ reſpectu eoꝝ q̄ adfinem: hͦ impedit volūtas ꝓpria quā opꝫ flectere⁊ int̓erdū amicitie cā frāgere ſalua ſemꝑ volūtate dei ⁊ ſūmi amici. Itē idē ſperāt ⁊ timent reſpectu futuri boni ⁊ mali. ad corint̓. 4. Sicut vocatieſtis ī vna ſpe vocatōiſ vr̄e. itē idē dolēt ⁊ gaudētreſpectu pn̄tis vl̓ p̄teriti. ad corī. Socīos gaudijmei oēs vos eſſe. Tre. i. Audite obſecro oēs ppl̓iglo. Talis ē humane naͣe affectꝰ vt doloris noſtri⁊ gaudij ꝯſortes queramꝰ quoꝝ ꝑticipatōe leuiuſferamus. Multa in his vtilitaſ ē: ⁊ iō ꝯſulit apl̓sſolliciti ſeruare vnitatē ſpūs in vincl̓o pacis. cōformant̉ etiā exteriꝰ ꝓpoſſe: qꝛ in eodē loco manent vl̓ manere deſiderāt ꝗ familiariter ſe amātIo. 18. Pr̄ quos dediſti mihi volo ⁊cͣ. pͣs. ecce. qͣꝫbonū ⁊c̄. Ruth. i. Que te morientē terra ſuſceꝑitin ea moriar. Cōmenſio aūt hec multis cāis īpeditur: qn̄qꝫ ſpūalibus vt cū diſiuncti ſunt local̓r amantes familiariter ꝓ malo cauēdo. Iach. 12. familie ſeorſuꝫ ⁊ mulieres ſeorſū. Vel ꝓ maīori bonō faciēdo. vt dr̄ Thobie. 2. Confitemini dn̄o filij iſrl̓ ⁊cͣ. iō diſꝑſit vos īter gētes: qn̄qꝫ ꝓ tꝑalibꝰvt cū diſiungit̉ ꝓ magna tꝑaliū copia: vt abrahe⁊ loth: vl̓ nimīa inopl̓a: ⁊ ſic de alijs. Item ideꝫdicūt .i. corin. i. Idip̄m dicat̉ om̄s ⁊cͣ. hͦ impediiꝯtentio: quo ꝯͣ ad Thy. Seruū dei nō oꝫ litigareGre. Ego melius credo ſalua fide alieno intellectui credere qͣꝫ ꝯtētionibus deſeruire. Itē idē faciunt. pͣs. Qui habitare facit vnius moris in domo. regū. 22. Vt ego ⁊ tu ppl̓s meꝰ ppl̓s tuus. hocimpedit ſingularitaſ. Itē idē patiunt̉. 2. ad cor. 2.Si fueritꝭ ſocij paſſionuꝫ ⁊cͣ .i. reg. 22. Qui q̄fieritaīam meā q̄ret ⁊ tuā. i. Mach̓. Que nr̄a ſunt ſentias nobiſcū .i. mach̓. Si īſtiterit bellū rōnis ⁊cͣ.hͦ impedit puſillanītas. Xē idē hn̄t Io. 17. Omīamea tua ſunt. actꝭ. .4. Erāt illis oīa cōia. Seneca.Nulliꝰ boni n̄ne ſocio iocūda ē poſſeſſio. vtile eſtmultipl̓r talē familiaritatē hr̄e dānoſuꝫ care̓. ecc̄.4. Ue ſoli ſi ceciderit ⁊cͣ. gen̄. 2. Nō ē bonuꝫ eē hominē ſolū. pote. Triſtis eris ſi ſolꝰ eriſ ⁊cͣ. ſꝫ videcui ꝯiugaris. ſeneca. Prius vide an tibi in amicitiā aliꝗs recipiēdus ſit cū placuerit fieri toto illuꝫ pectore admitte. Uide gͦ an̄ ꝯͣctuꝫ amicitie qͣlis ſit in ſe cui adhibes te: ne ſtultꝰ qꝛ cū ſapiētibꝰgradieris. ecc̄. Amicus ſtultoꝝ efficit̉ ſil̓is. ne impius qͦ ad deū. 2. ꝑali. Impio p̄bes auxiliū ⁊cͣ. itēne turpis qͦ ad ſe ip̄m ſeneca. Cōciliari niſi turpi

rōne amor turpiū nō pōt. Itē ne iracūdus qͦ ad ꝓximū. ecc̄. 4. Noli eē amicꝰ hoīs iracūdi. vide ꝗdin te diligat ꝗ tecū federari deſiderat: ne ſit amicus tꝑalis felicitatis: vt multi ft. pōe. Cū fuerisfelix multos numerab̓ amicos vl̓ corꝑal̓r ꝯuiuātꝭecc̄. 6. Eſt amicus ſoliꝰ menſe ⁊cͣ. vl̓ potētiſ. 2. macha. Audiuimꝰ de te qd̓ vir potēs ⁊cͣ. aptus es vtſis amicꝰ. itē vl̓ donātis. ꝓuer. 19. Multi colūt ꝑſonā potētis ⁊ amici ſt̓ dona tribuētꝭ: quē igit̉ pulſabis amādo: vt aꝑiat redamādo. bonū v̓tuoſuꝫdei amicū cui aperies pulſāti. tal̓r amāti vt ꝯſiliatrix amicitie ſit v̓tus mediū vniēs deꝰ. Nihil .n.diligit̉ niſi bonū: ⁊ iō veꝝ bonū vere amicitie nodus eſt ⁊ fundamētuꝫ. Ueꝝ aūt bonū creatuꝫ gr̄avel v̓tus increatū deus. Aug. Alit̓ nō ē vera amicitia niſi cū tu eā aggluēs inter herētes tibi charitate diffuſa in cordibꝰ eoꝝ. Hie. Illa vera neceſſitudo ⁊ xp̄i glutino cōpulata quā nō pn̄tia tm̄ corpoꝝ nō ſb̓dola ⁊ palpās adulatō: ſꝫ dei timor ⁊ diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia ꝯciliāt. Io. Et vos ſocietatē habeatꝭ nobiſcū: ⁊ ſocietas nr̄a ſit cuꝫ pr̄e ⁊ filio. ecc̄. 28. Quēcūqꝫ cognoueris obſeruare timoreꝫ dei cū illo aſſiduus eſto cuius aīus ē ẜm aīumtuū. Eze. 27. Acceſſerūt oſſa ad oſſa ⁊cͣ. Seneca.Pares cū ꝑibus facilime ꝯgregāt̉: hͦ xp̄s in cuiꝰ ꝑſona vna familiariſſime ſt̓ vnita petiuit ſuppliciſſime. Ioā. 17. pr̄ ſancte ẜua eos in noīe tuo ⁊cͣ. vtſint vnū ſic̄ ⁊cͣ. ⁊ .jͣ. nō ꝓ hiſrogo tm̄ ⁊cͣ. vt oēs vnūſint ⁊cͣ. ⁊ ego claritatē ⁊cͣ. vt vnum ſint. ⁊ .jͣ. ego īeis ⁊ tu in me vt ſint ꝯſumati ī vnū. Nota ꝙ ꝗnꝗes repetit vnū. Itē meruit pēaliſſime. Io. xj. Ih̓smoriturꝰ erat vt filios d̓i ꝗ diſꝑſi fuerāt ꝯgregarꝫin vnū ſicut linee iuxta circūferētiā ſꝑſe ꝯgregant̉in cētricū punctū. Sic igit̉ amicitia initiat̉ in dilectōe ꝯplet̉ in familiaritate. familiaritas v̓o incipit ⁊ ꝓficit in via ꝑficit in pr̄ia. Hec .n. mutabi l̓v̓tꝰ et ꝑ ꝯn̄s amiſſibilis lelius. cū ꝯſiliatrix amicitie v̓tutis opinio fuerit difficile ē amicitiā mane̓ſi a v̓tute defeceris: ibi īmutabilis vbi nō diſtrīgit̉ fibula ꝯſtringēs mētes: nō antiquat̉ cementūꝯꝑaginās volūtateſ: nō ſoluit̉ bitumē affectꝰ ꝯglutinās: nō diuidit̉ punctꝰ aīos ꝯtinuans.Ontra oē dilectōis īpedimētuꝫ ex qͣttuorcꝯiunctꝭ ſufficiēs trahit̉ remediū q̄ ſunt meditatio doctrina: or̄o ⁊ exercitiū: qm̄ gͦ nō ītellectinulla ē curatio morbi a meditādo incipe. Meditare gͦ pͥmo dilectōis mādatū ⁊ debitu exēplū diligentiū xp̄i capitꝭ ⁊ mēbroꝝ: diligēdi fructu ⁊ preſentē ⁊ futuꝝ qͣꝫ iuxtū ⁊ rōabile qͣꝫ facile ⁊ delectabile ⁊ vtile ſit ꝓximū diligere. Aug. Pōt mihi aliꝗs dicere nō poſſū vigilare ⁊cͣ. nūꝗd pōt dice̓ nōpoſſū amare. Meditare poſtmodū tuū in diligēdo defectū qͣꝫ raro: qͣꝫ puro: qͣꝫ tepido affectu diligis: qͣꝫ modico effectu affectū oſtēdis: qͣꝫ diminute amātibꝰ te vicē repēdi. de hinc meditatꝭ⁊ cāꝫ

ditate ⁊A A