De ſacramentoaltaris
dat velatum: ſcd̓m ꝙ dat velatum ſub ſpecie panis, tertium ꝙ dat velatuꝫ ſub ſpē panis triticei.¶ Circa pͥmū ſciendū ꝙ datur velatū nō nudumẜm illud Ipo. Dabo māna abſcōditum quaſi cibum celeſtē velatum: ſed qꝛ h̓ humanus ſenſusheſitat ⁊ mirat̉ cum aliud videt̉. huius velaminis quadruplex eſt rō. Prima eſt indignitas malorum que exigit vt velet̉ ſicut eger oculus: vt ſibi ſol ⁊ quodlibet lumē tegat̉: ⁊ in hoc benigniſſime agit cum eis miſericordia ſaluatoris: ſi prauinudum aſpicerēt: ⁊ hoc a fidelibus māducari exip̄o aſpectu ſcandalizent̉ ⁊ triplicit̓ male perierētvꝫ in corde ꝑ horroreꝫ: in ore ꝑ detractionem: inaīa ꝑ ſpūalem mortē. de pͥmo. I. 6. vbi dn̄s dic̄caro mea vere eſt cibus ⁊cͣ. ſequit̉. Ex hoc multidiſcipuli abierunt retro quaſi abhorrētes verbade humana carne comedenda. Ambro. Forte dices qūo verus ſanguiſ: qꝛ ſil̓itudine nō vides carnis. Attende verba xp̄i audientes ꝙ carnē ſuamdaret manducare recedebāt: ſolus Petrus dixitverba vite eterne habes ad quē ibimus? Ne gͦplures ſcandalizent̉: ⁊ ne velud quidā eēt horrorhumane carnis: ſꝫ magis manet gl̓a redemptoris. ideo in ſil̓itudine accipis ſacr̄m ſed vere naͣegl̓am virtutēqꝫ ꝯſequeris. de ſecundo in eodemvbi dn̄s dixit Pāis quē ego dabo caro mea ē ⁊cͣ.litigabant iō iudei ⁊cͣ. Litigatio hec murmur ⁊ d̓tractio ē ⁊ ideo debuit velari. p̄s. Si is ꝗ oderatme ⁊cͣ. de tertio numeri. 4. Aaron ⁊ filijjs eiꝰ intrabunt ip̄iqꝫ diſponēt oꝑa .i. operiēt ſacr̄a: alij nl̓la curioſitate videant que ſunt in ſanctuario pͥuſqͣꝫ inuoluant̉ alioꝗn moriētur. pͥmo regū. 6. Percuſſit dn̄s multos eo ꝙ vidiſſent archā dn̄i: qꝛ .ſ.nō licebat eis videre eā detectā. archa ſignificatcorpus xp̄i qd̓ malignis eſt velandū: ne ſpūaliternoriant̉ ſi videāt: qꝛ cā ſue cecitatis putarent eēfantaſticū Ecc̄. 3. In pluribus oꝑibus dei nō ſueris curioſus. Non eſt .n. tibi neceſſariū ea que abſcondita ſunt videre oculis tuis. ¶ Secunda rōquare velatū dat̉ eſt fides bonoꝝ: ⁊ hec rō pōt intria diſtingui que exigunt hͦ velari .ſ. fidei eē verum: infidelitatis praue remediū fidei meritumpͥmo fidei eſſe veꝝ exigit vt velatū detur corꝑxp̄i. Ad Heb̓. x. fides eſt reꝝ nō apparentiuꝫ: vtdicit Aug. Fides eſt credere qd̓ nō videſ .i. credere verbis de re occulta que vere eſt: ⁊ tn̄ eā oculiſnō vides. Nam de re quā videmus. ſcīam potiꝰ.qͣꝫ fidem hēmus. pͥme petri pͥmo. Xp̄s eſt in quēnō vidētes credit is. ſcd̓o infidelitatis remediuꝫexigit vt velet̉ corpus xp̄i: quatenus culpe infidelitatis reſpondeat modus ꝯgruus ſatiſfactionisvn̄ ſicut pͥmoꝝ parentū incredulitas īcepit ex auditu verbi. dyaboli ſuadētiſ cibum habentē mortem velatā ⁊ in eo ſūt ſenſus eoꝝ vane delectatiſic ꝯgruit vt fides ſaluandorū incipiat ex audituverbi ſaluatoris ſualentis cibuꝫ habentem ve-
ram vitā abſconditā ⁊ in quo noſtri ſenſus pie ſtdecepti p̄ter auditū: vt ſit fides ex auditu tm̄ ⁊ nōex viſu vl̓ alijs ſenſibus. auditus aūt ꝑ v̓buꝫ xp̄i.hoc pulchre figurat̉. Gen̄. 27. In bn̄dictōe Iacobvbi ſenſus yſaac ſunt decepti putātis ſentire eſaudum ſentit ſil̓itudinē eius ꝗ velatus erat Iacob.Unde ſciendū ꝙ in illa figura dn̄ici corporis qͣttuor erāt ꝑſone .ſ. yſaac ⁊ Rebecca: quaſi maſculꝰ⁊ feīa ſignificāt duas naͣs in nobiſ .i. corpꝰ ⁊ aīam.maſculus ꝗ magis ſolet eſſe manifeſtuſ ⁊ exterioribus plꝰ intēdit ſignificat exteriorē hoīem .i. corpus cum ſuis ſenſibus: femina que domi reſidet⁊ familiā regit interiorē hoīem .i. aīam que ſaluti ſue ⁊ alioꝝ gerit curā. Iacob bonus ⁊ formoſuſhabitās in tabernaculis quē diligit rebecca .i. fidelis aīa ſignificat veruꝫ corpus xp̄i. Eſan quemamabat yſaacͣ .i. corpus: eo ꝙ de cibis ſuis veſcitur ſignificat ſb̓am panis cū ſuis accidētibus .ſ. colore: ſapore ⁊ ceteris. Dum itaqꝫ yſaac quaſi hōexterior .i. ſacerdos benedicere dꝫ. Eſau. l. ſb̓a panis recedit: ſꝫ ſil̓itudo ⁊ſau .ſ. veſtes cum odorepelles pilloſe: cibus cū ſapore .i. accidentia paniſſiue ſil̓itudo .ſ. color: ſapor: odor: duricies manētcirca iacob ⁊ ſenſus noſtri fallunt̉. Ibi fallit̉ viſuſyſaac caliginoſus .i. debilis corporis noſtri qꝛ putat pręoculis habere eſau .i. panē ⁊ tm̄ veſtes eiꝰſ. ſpēm panis ⁊ ſub illa latet Iacob velatus .i. corpus xp̄i. Ibi fallit̉ guſtuſ: qꝛ putat comederę cibūĘſau .i. panē ⁊ guſtat tm̄ ſil̓itudinem eius. Ibi fallitur olfactus: qꝛ putat ſentire odor eſt Eſau .i. panis qui vere nō eſt ibi ſꝫ ſentit odorem veſtimētorum eius .i. formā panis ꝗbuſ veſtitus ē Iacob.i. corpus xp̄i. Sapiens erit yſaacͣ: ſed in iudiciocognoſcēdi Ęſau fallebat̉: ſic homo noſter exterior in iudicio paniſ altaris fallit̉ p̄terqͣꝫ auditu. vn̄ait vox ꝗdem vox ⁊cͣ. manus quas tāgo ſunt eſaunihil falſius: ſꝫ vox quā audeo dicentē ego ſū voxeſt Iacob nihil verius. Similiter ſacr̄m qd̓ tango ſb̓a panis eſt nihil falſius. vox xp̄i dicētis: hoceſt corpus meū nihil verius. Primo igit̉ infidelitatis remedium exigit ꝙ corpus xp̄i velatū detur: vt qꝛ ſenſus pͥmi hominis in cibo ꝑditionisvane delcābant̉ ſenſus noſtri corporis in cibo benedictionis ad inſtar yſaac decipiant̉: ita tn̄ ꝙ rebecca .i. aīa in fide ſua nō fallat̉. Credit .n. vere ībenedictōe ſacra eſſe Iacob .i. corpus xp̄i velatuſimilitudine Eſau .i. ſpē panis. Tertio fidei meritum exigit vt velet̉ corpꝰ xp̄i: qꝛ vt dicit Grefides nō habet merituꝫ cui humana rō prebet experimentū ſupple ſufficiens: velatū dare voluitdn̄s corpus ſuū: qꝛ in hoc potius credere verbisſuis qͣꝫ ſenſibus noſtris magnū hꝫ meritū. Io. vltimo. Beati q nō viderūt. Huius meritū fidei ſiue fructus triplex eſt .ſ. ſpūalium bonoꝝ plena cōpia: tꝑaliū habūdantia: eternoꝝ ſuꝑefluētia. Hicait rebecca .i. fidelis aīa in me ſit iſta maledictio