Opuſculum.lviii.
fili mi .i. hec triplex bn̄dcitio. det tibi deus de rore celi qͣꝫtuꝫ ad pͥmā: ⁊ de pinguedine terre habūdantiā qͣꝫtum ad ſcd̓am: hn̄dantiaꝫ frumēti vinit olei qͣꝫtum ad tertiam. de pͥmo Io. 7. Qui credit in me flumina ⁊cͣ. Oſee. 14. Ero quaſi ros ⁊cͣ.de ſcd̓o ad Heb̓. xj. Sancti ꝑ fideꝫ adepti ſunt repromiſſiones .ſ. tꝑalium. yſaie .i. Si volueritiſ ⁊audieritis me bona terre comedetis. Math. §.Primū querite regnū dei recte credēdo: ⁊ iuſticiam eius iuſte viuendo: ⁊ hec oīa ⁊cͣ. de tertio prime petri pͥmo. Credētes in xp̄ꝫ quē nō videtꝭ exultabitis leticia in enarrabili ⁊ glorificata reportātes finē fidei veſtre ſalutē aīarum veſtraꝝ. ꝓuerbiorū. i. Qui audierit abſqꝫ terrore reꝗeſcet ⁊ habundātia ꝑfruet̉ timore maloꝝ ſublato.¶ De duabus alijs rōnibus ꝗbus dat̉ corpꝰ velatum.CA. VIII.Enite comedite ⁊cͣ. qūo pōt ſacr̄m regis.tertia rō quare corpus ſuū dat velatū eſtinſtructio moꝝ. Iob. 28. Trahit̉ ſapīa deoccultis. Tria v̓o in hoc ſacr̄o occultant̉ in quibmores inſtruunt̉ .ſ. ꝑſona ſaluatoris: pulchritudomagne claritatis: miꝝ opus oīpotentis. de pͥmoyſaie. 45. Vere tu es deus abſcōditꝰ deꝰ iſrl̓ ſaluator. de ſcd̓o yſaie. 7. Expectabo dn̄m ꝗ abſcōditfaciem ſuā. de tertio ecc̄. 43. Multa abſcōdita ſimaiora hijs: pauca .n. vidimꝰ: in hijs diſcimꝰ innobis qn̄qꝫ tria virtuoſe abſcondi poſſe nr̄am ꝑſonam: pulchritudinē corporalē: bonoꝝ opeꝝ intentionē. pͥmuꝫ a ꝑſecutoꝝ furore. ſcd̓m a ſtultoꝝinſpectiōe. tertiū ab humano fauore. pͥmo diſcitiuſtus abſcōdere ꝑſonaꝫ ꝓpter tria: vt .ſ. ꝑſecutorquieſcat: vt p̄ceptū a dn̄o opus ꝑficiat. vt glorioſiorem coronaꝫ acquirat. de pͥmo yſaie. 26. Uadepopule meus abſcōdere modicū donec ꝑtrāſeatindignatio mea in ꝑſecutore: qd̓ multi iuſtoꝝ leguntur feciſſe. de ſcd̓o. 2. Corin. xj. Darniaſci prepoſitus ⁊cͣ. ſil̓iter Thobias cū eum rex iuberet occidi fugiens nudus latuit: vt .ſ. oꝑa miſericordieque ceperat impleret. de tertio pͥmi regū. 26. cuꝫfugeret Dauid a facie Saul abſconditus ē in colleachile .i. in domīo. Achila interp̄tat̉ eum ſuſcipiens. vnde dn̄s ſuſceptor meus. Abſcondituseſt aūt in dn̄o: vt per inclita opera glorioſa regniſibi reſtaret coronam. Io. 8. Tulerunt lapides iudei vt iacerent̉ ⁊cͣ. ſcd̓o diſcit iuſtus adſconderepulchritudinē corporalē ab hoīum inſpectiōe: qꝛexterior pulchritudo ⁊ ornatus multis fuit occaſio caſus. Decor ergo corporalis abſconditur tribus modis per habitus vilitatem: per ieiuniorum auſteritatem: per bonis operis aſſiduitateꝫDe pͥmo Iob. 16. Saccum conſuei ſuper cutemmeam: ⁊ operui cinere carnem meā. Gene. 24.Rebecca conſpecto yſaac tollens pallium operū
it. ſe. pri. ad Corinthios. vj. Mulier debet habere velamē ſuper caput ꝓpter angelos id eſt propter bonos. de ſecundo Gala. 6. Mihi munduecrucifixus eſt ego mundo: quaſi diceret. Vilis eſtmihi mundus ꝓpter penā ſue ſollicitudiniſ ⁊ egovilis mundanis ꝓpter corporis meis maceratōnem. Auguſtinus. Carnem veſtram domate ⁊cͣ.de tertio. p̄s. Tabeſcere feciſti ſicut araneam ⁊cͣ.ſicut aranea ex ſuis viſceribus trahens opus nature tabeſcit exinde: ſic iuſtus frequētans operalaborioſa ex vera charitate maceratur: ⁊ paleſcitin corpore. Eccl̓aſtici. 34. Iugum ⁊ lora curuantcollum durum: ⁊ ſeruum inclinant operationesaſſidue. Canti. pͥmo. Nolite me conſiderare ⁊cͣ.Sol effectus ardoris. id eſt opus amoris: chriſtꝰformā ſerui accepit in qua claritatem diuinitatabſcondit. Unde yſaie. 53. Non eſt ſpecies ei neqꝫ decor ⁊cͣ. ⁊ abſconditus vultus eius: ⁊ deſpectus. Tertio diſcit abſcondere virtutum ⁊ bonorum operum intētionē ab humano fauore. Mathei. 13. Simile eſt regnum celorū: gloria id ē cōuerſatio iuſtorum: theſauro id eſt bono operi abſcondito in agro .i. in corde. Gregorius. Sic ſitopus in publico: quatenus intentio maneat in occulto: vt de bono opere ꝓximis prebeamus exēplum ⁊ tn̄ per intētionem qua ſoli deo placere cupimus ſemꝑ optemus ſecretum. ¶ Triplex vero bonum p̄cipue debemus abſcondere a fauorehominū .ſ. elemoſinam: orationē: ⁊ ieiunium. depͥmo. Mathei. 5. Cum facis elemoſinaꝫ noli tuba canere ante te. tuba tumoris ⁊ iactantie: ſicutypocrite faciunt: vt videant̉ ab hoībus. Amendico vobis receperunt mercedem ſuam. Te autem facientē elemoſinā neſciat ⁊cͣ. ſiniſtra .i. intētio praua: dextera .i. dilectio pura: vt ſit elemoſina tua in abſcōdito ⁊cͣ. de ſcd̓o Mat. 5. Et cū oraueris intra cubiculū ⁊cͣ .i. ſecretū mentis ⁊ clauſooſtio ora pr̄em tuū in abſcōdito intētōis ⁊ reddettibi. de tertio ibidē: cū ieiunas vnge caput tuū .i.refice xp̄m oꝑibus mīe: qd̓ tibi ſb̓trahis mēbriseius .i. pauꝑibꝰ largiēdo: ⁊ faciē tuā laua pctā cordis ⁊ ſenſuū lacrimis pnīe purgādo: ne videarisab hoībus ieiunās: ſꝫ pr̄i tuo. ¶ Quarto dat̉ velatum rōne inbecillitatꝭ nr̄e. Hoc .n. exigebat inbecillitas hoīm qd̓ ꝓbat̉ tribus mōis. pͥmo a figuralegali. Exodi. 30. Uidentes filij iſrl̓ ex ꝯſortio dn̄icornutā facieꝫ moyſitimuerūt ꝓpe accedere. vn̄poſuit velamē ſuꝑ faciē ſuā qn̄ loquebat̉ ad eos.facies .n. moyſi tā magnā receꝑit radioſitatē exfrequēti ⁊ familiari appropinqͣtiōe ad diuinū lumē ꝙ videbat̉ hūanis ocul̓ qͣſi cornuta. vn̄ n̄ potuerāt claritatē vultꝰ eiꝰ ſuſtine̓: niſi velatā: ſic nimiꝝ: īmo multomagis corpus xp̄i in reſurrectōeeiꝰ glorificatū ⁊ ſpiritale ac deiforme factū nulluſpōt mortalibus inſpice̓ ocl̓is: niſi alia ſpē velatuꝫ
pē velP 4