Opuſculum.lviii.
ruens paradiſo non eſſet auditus non precipit amur in mortē: ſed venit de celo laſſus/ ſerpēs foris ⁊ ęmiſit venenū de ꝓprio locutus ē de ſuo guſtate ⁊ eritis ſicut dij: ⁊ illi appętētes ꝙ nō erantamiſerunt qd̓ acceperāt .ſ. vim intellectiuā: viteiuſticiam: nō moriēdi poſſibilitatē: qꝛ gͦ per cibuꝫvenenoſum triplicē infudit corruptionē neceſſefuit vt ad integrā curationē medicus .i. ſaluatornoſter cibum medicinalē ꝯͣ hec tria daret: ⁊ hoc ēcorpus ſuū: quod pie recipientiū ignorantie tenebras illuminat: morbū praue ꝯcupiſcētie ſanat ⁊mortē deſtruēdo triumphat. de pͥmo. p̄s. Dn̄s illuminatio mea ⁊cͣ. Accedite ad eū ⁊ illuminamini. Corpus .n. xp̄i eſt verbū dei .i. vera lux in carne humana quaſi in lucerna qua illuminat̉ fidelis aīa. de ſcd̓o. p̄s. Pluit illis māna ad māducādum ⁊cͣ. Exodi. 16. Mane ros iacuit in ſil̓itudinepruine ſuꝑ terrā. Panis igitur celeſtis in ſil̓itudineꝫ pruine roriſqꝫ apparebat: qꝛ corpus dn̄i a feruore praue ꝯcupiſcētie refrigerat. d̓ tertio. Io. 6.Patres veſtri manducauerūt māna in deſerto:mortui ſunt. Hic eſt panis de celo deſcēdens:vt ſiquis māducauerit ex ip̄o nō moriet̉: ⁊ ſic iſtecibus mortē deſtruit. de hijs tribꝰ ſupra pͥmo ſermone circa finē actū eſt. Tertio exigebat taleꝫ cibum qͣꝫtum ad firmā ſanitatis ꝯſeruationē. Quidam .n. ad tēpus de peccatis ꝯpungunt̉ ⁊ quodāmodo curant̉: ſꝫ tꝑe tēptationis ꝑ recidiuū iteruꝫcorrumpunt̉. p̄s. Putruerunt ⁊ corruꝑte ſunt ⁊cͣ.Ad ꝯſeruationē aūt ſanitatꝭ aīe ⁊ incorruptōis bone vite valet cibus iſte. Can. i. faſciculus mirredilectus meus mihi: ſicut mirra incorrupta ſeruat corꝑa: ſic corpus dn̄i pie ſumptū corda. Tertia rō ſapiētie dei qua dn̄s dat hoī corpus ſuuꝫ incibum eſt humane naͣe ꝯditio que rōnalis creataeſt ⁊ corpori ꝯiuncta. Rationalis aūt creatura p̄ttribus modis ꝯſiderari: ⁊ ẜm hoc indiget triplicicibo. Primo modo ꝯſiderat̉ ẜm ꝙ eſt īcorporea⁊ pure ſpūalis: vt naͣ angelica. Scd̓o mō ẜm ꝙ ēcorꝑi ꝯiuncta: ſicut diſſimilis diſſimili. ſpūs carni. Tertio mō ẜm qd̓ ille due naͣe .ſ. corpꝰ ⁊ aīa inſinguliſ ꝑſonis hoīum ſunt familiari ſocietate miroqꝫ amore ꝯiuncte: ſed quocūqꝫ iſtoꝝ trium modorum conſideratur rōnalis creatura ẜm conditionem ſuā ꝯuenienti indiget alimonia. pͥmo mōexigit alimentū ꝑ quod viuat ⁊ ſubſiſtat .ſ. verbūdei eternū ẜm ſe incorporeū qd̓ eſt eterna dei ſapientia. Tho. 12. Ego cibo inuiſibili ⁊ potu ꝗ abhoībus videri nō pōt vtor. ꝓuer. 3. Lignū vite ēhijs qui apprehēderint eā .ſ. dei ſapīam. eccl̓aſtici. i. Ions ſapīe verbū dei in excelſis reficiens .ſ.angelos in celis. ſcd̓o mō ꝯſiderata rōnalis creatura: vt eſt corporitꝯiuncta: ſicut diſſimilis diſſimili: ſpūs carni p̄cioſum vili ẜm ꝯditionē vtriuſqꝫ naͣe indiget ꝓ vtroqꝫ cibo ꝯueniēti ſibi ſꝫ diſ
ſimili: qꝛ ſpūs ſpūali ad modū angeli: corpus corporali ad modū bruti. de pͥmo. p̄s. Panē angelorum ⁊cͣ. pͥme ad Corin. x. Patres nr̄i oēs eandēeſcam ſpūalem manducauerūt ⁊cͣ. Sapīe. 9. Siquis erit ꝯſumatꝰ inter filios hominum ſi ab illoeffugerit ſapientia tua in nihilum cōputabit̉: qꝛqui ſpūali cibo qui eſt dei ſapiētia caruerit a vitaſpūali deficiet. Eccl̓a. 15. Cibauit eū dn̄s ⁊cͣ. de ſecundo. 2. regnm. 12. Pauꝑ quidā habebat ouiculam de pane ſuo comdens. Eccl̓a. 39. Iniciuꝫ neceſſarie rei vite hoīm lac ⁊ panis mel ⁊ vue ⁊ oleum: hec oīa ſanctis in bona ⁊ impijs in mala cōuertentur. de vtroqꝫ. Deutro .s. ⁊ Math. 4. Nōin ſolo pane ⁊cͣ. Aug. ſicut aīa vita eſt corporis: ſꝫnō viuificat ſine cibo corporali: ita deus vita eſtaīe: ſed nō viuificat illam ſine cibo ſpirituali .i. ſine verbo dei. ⁊ ſic hec ⁊ illa natura hoīs ſibi diſſimiles diſſimilē cibū habuerunt: ⁊ alio modo ⁊longe abinuicem comederunt: nec cibus corporis congruebat ſpiritui: nec cibus ſpūs corpori.Tertio modo ꝯſiderata rōnalis creatura ẜm ꝙ ille due naͣe .i. corpuſ ⁊ aīa ſunt in ſingulis perſonishoīum familiari ſocietate ⁊ miro amore ꝯiunctetunc exigit̉ ad eternam ſaluationē vtrorūqꝫ vnꝰcibus toti hoī .i. vtriqꝫ naͣe cōueniēs ſpūalis ſim⁊ corporalis .ſ. Verbum caro factuꝫ quē ſimul ſb̓quodam ſacr̄o comedant cuius virtute aīa de p̄ſenti miſeria ad vitā eterne beatitudinis ꝑueniat ⁊ corpus ad modicū tp̄us ſeruatur in terra: vttandem glorioſe reſurgat. de hoc cibo. Io. 6. Ca.ro mea .i. caro dei caro humana vnita dei verbovere eſt cibus .ſ. totius hoīs: valens aīe ⁊ corpori. Eccl̓a. pͥmo. Unus eſt altiſſimus creator oīmip̄e creauit ſapientiā ſpū ſuo: ⁊ ẜm datū ſuum prebet illam diligētibus ſe. Creauit ſapīam ſpū ſuoid eſt virtute ſua .ſ. creaturam carnis de virgineſumpſit: ⁊ ſapientie ſue vniuit: ⁊ ẜm datū ſuumid eſt liberalitatē prebet illā in cibum diligētibꝰſe .ſ. fidelibus: vt ꝓſit ſicut dcm̄ eſt corpori ⁊ aīe.De hoc conuiuio corꝑis ⁊ aīe yſaye. 9. Uitulus ⁊vrſus paſcent̉ ſimul: vitulus ſignificat corpꝰ qd̓in ſacrificio deo eſt mactanduꝫ vrſus ſpm̄: qui ſicut vrſus beſtijs ſic terribilis eſſe dꝫ beſtialibusmotibus ⁊ moribus. Hij paſcent̉ ſimul .ſ. verocibo .i. carne xp̄i: vt ꝓſit aīe ⁊ corpori. de pͥmo Ioan. 6. Qui manducat carnē meā ⁊cͣ. de ſecūdo ſequit̉. Et ego reſuſcitabo eum ⁊cͣ.¶ De forma donatiōis vꝫ qua ex cā det̉ velatūhoc ſacramentum.CA. VII.Enit ē comedite panē ⁊cͣ. Thema ſpāle.vqūo pōt nobis carnē ſuam dare ⁊cͣ. Thema ꝓprium ſacr̄m regis abſcōdere bonūeſt. Thobie. 12. ſecundū p̄ncipaliter circa ſacr̄umdn̄icum notandū eſt forma donatōis: ⁊ circa hācſuumtria ſunt ꝯſideranda. pͥmuꝫ: ꝙ dn̄s corpus
P 3