loci.De natura
cierū ratio ꝯſiſtit in īdiuiſibili. Propter quod dicimus ꝙ ad ſb̓am nō eſt motꝰ: qꝛ rō ſubſtantie inīdiuiſibili ꝯſiſtit nō ſic aūt rō albedinis: qꝛ pōt ꝑticipari ẜm magis ⁊ minus a ſubiecto: nūc aūt ita ēꝙ rō ſitus in īdiuiſibili ꝯſiſtit. Ergo ad ſitū non eſtmotꝰ. Preterea ſitus noīat̉ ordinē partiū in locolocus gͦ ponit̉ in diffinitione ſitus. Motus gͦ ꝗ nōpōt eſſe ad locū nō pōt eſſe ad ſitū. Sed motꝰ celiẜꝫ eos nō eſt ad locū: gͦ nō ē ad ſitū. Ideo al̓r dixitAuēpace. Dixit .n. ꝙ linea recta ⁊ corpus rectuꝫvtrūqꝫ īdeterminata ſunt de ſe: ⁊ ideo īdigēt aliquo finiēte ⁊ termināte ⁊ ꝯtinēte. Linea aūt circūlaris ꝑ ſe ip̄am finit̉: ⁊ ſil̓r corpus circulare ⁊ ideonon īdigent aliquo finiēte ⁊ ꝯtinente: ꝓpter qd̓ dixit nō eſſe de neceſſitate corporis circularis vt ſitin loco: iō dixit ꝙ celū nō ē in loco nec hꝫ motū localē. Huiꝰ .n. opinionis fuit alpharabius quē adducit auēpace ꝓ teſtimonio ſui dicti. ¶ Sed hocdictū vr̄ incōueniēs: qꝛ ſicut vult ph̓s. 8. ph̓ycoꝝ:motꝰ localis ē pͥmus motuū: ſed ſicut dicit ibideꝫmotuſ celi ē pͥmꝰ motꝰ: gͦ ē localis. Preterea ph̓s4. ph̓ycoꝝ vult ꝙ celū ſit in loco ſaltē ꝑ accn̄s: ꝓpter hoc dicit aliter Themiſtiꝰ ꝙ celū eſt in loco ꝑpartes. ¶ Ad cuiꝰ ītellectū ꝯſiderādū eſt ꝙ nō eētlocus niſi eēt aliꝗs motus ẜm locū. Licet .n. de rōne corꝑis non ſit locus: eſt tn̄ de rōne corꝑis motilocaliter. Un̄ ẜm ꝙ diuerſa corꝑa ſuccedūt ſibi ineodē loco ẜm hͦ debet̉ locus alicui moto localit̓.Alique .n. īueniunt̉ moueri motu recto: ſicut ſūtleuia ⁊ grauia. Et hec ẜm ſe tota mutant locū: ⁊ iōẜm ſe tota ſūt in loco. Quedā aūt ſunt que mouentur motu circulari: ⁊ hec ẜm ſe tota non mutāt locū niſi ẜm rōnes ſed ẜm partes mutāt locū ⁊ fiūt īalio loco ẜm ſubiectuꝫ: ꝓpter qd̓ illud qd̓ mouet̉circulariter nō de neceſſitate ē in loco ẜm ſe totū:ſed ſolū ẜm partes. Et ꝓpter hͦ vltima ſpera cummoueat̉ circulariter nō ē in loco ꝑ ſe ſed ꝑ partesſuas. ¶ Sed hͦ vr̄ eē falſum: qꝛ toti ꝯuenit moueri ⁊ eē in actu ⁊ nō partibꝰ: gͦ ⁊ toti ꝯuenit eē ī loco:⁊ nō partibus: qꝛ ſicut ꝯuenit alicui motꝰ ſic ⁊ locus. ¶ Propter hͦ dicēdū ē ꝙ ꝑtibꝰ ſpere vltimelꝫ non cōpetat eē in loco actu: ſunt tn̄ ī loco ī potentia: qꝛ ꝑs ſi diuidatur a toto erit ī toto ſicut ī loco.Sic igit̉ ꝯuenit celo vel ſpere ꝙ ſit ī loco ꝑ ꝑtesbus ꝯuenit ſolū ī potētia eē ī loco. Et iō ſi volumacciꝑe illd̓ veritatꝭ qd̓ ꝯtinet hec opinio poſſumuſdicere ꝙ celū ſimpl̓r ī loco nō ē niſi ꝑ accn̄s: qꝛ eſtcirca locū. ¶ Ad cuiꝰ ītellectū ſciēdū eſt ꝙ ſic̄ vultauerroys oē naͣl̓r ꝗeſcens de neceſſitate ē in loco:nō tn̄ oē motū de neceſſitate ē ī loco. Cuiꝰ rō eſt qꝛoē qd̓ ꝗeſcit ꝓpter cōnaturalitatē ad ſuū ꝯtinēs ꝗeſcit: ⁊ iō oē qd̓ ꝗeſcit naͣliter ē in ꝯtinēti ſibi cōnaͣliꝓpter qd̓ de neceſſitate ē ī loco. Illud aūt qd̓ mouet̉ nō de neceſſitate ē ī loco: qꝛ eoꝝ q̄ mouent̉ q̄dā īdigent motū ad ſuū eē ⁊ ad ſuā ꝑfectionē: ⁊ ta-
lia ſunt qͦ ſunt ī ꝯtinēte nō ꝯnaͣli ꝓpter qd̓ mouent̉ad ꝯtinēſ ſibi ꝯnaͣle: ⁊ oīa talia de neceſſitate ſuntin loco. Alia ſunt q̇ nō īdigēt motū ad ſuū eſſe necad ſui ꝯſeruationē ſicut ē corpꝰ celeſte: ⁊ tale n̄ mouet̉ ad ꝯtinēs ſibi ꝯnaͣle: nec in ꝯtinēte ſibi ꝯnaturali: ſꝫ mouet̉ ab ītelligentia ꝓpter explicationeꝫcālitatis cauſe pͥme: ⁊ tale nō de neceſſitate ē ī loco. Eſſe .n. ī loco nō eſt ſolū ꝯtineri a loco: ſed cōtineri ⁊ ꝯſeruari: ⁊ iō qd̓ nō īdiget ꝯſeruāte cuiuſmodi eſt corpꝰ celeſte ⁊ quodcūqꝫ īcorruptibile nō deneceſſitate ē ī loco. ¶ Sꝫ ẜm p̄determinata orit̉duplex dubitatio. Prima ē quar̄ orbes īferioreſſunt ī loco: cū nō ſit d̓ neceſſitate corꝑis celeſtis eēin loco. Scd̓a ē ꝓpter ꝗd motꝰ celi dicat̉ localis:cū corpꝰ celeſte ſaltē pͥma ſpera nō ſit ī loco. ¶ Adpͥmū dicendū ꝙ accidit orbibꝰ īferioribꝰ ꝙ ſint inloco nec ē de neceſſitate eoꝝ cū nō īdigeāt ꝯſeruāte: vt dixit Auēpace: ꝓpter qd̓ dicunt̉ equoce orbes īferiores eē ī loco ⁊ elemēta: qꝛ orbes inferiores ſolū dicunt̉ eē ī loco qꝛ ſunt in aliquo exterioriꝯtinēte. Elemēta aūt ⁊ elemētata ſunt ī loco tāqͣin ꝯtinēte ⁊ ꝯſeruāte. ¶ Ad ſcd̓ꝫ pꝫ ſolutio: qꝛ motus nō dr̄ localis eo ſolū ꝙ ſit ī loco: ſꝫ ēt dr̄ motuslocalis eo ꝙ ē circa locū. Propter qd̓ dic̄ ph̓s primo celi ⁊ mūdi: ꝙ motꝰ localis eſt triplex .ſ. a medio: ad mediū: ⁊ circa mediū. Motꝰ a medio ē leuiū: motꝰ ad mediū ē grauiū motꝰ circa mediū eſtcorꝑis celeſtis: ⁊ h̓ ē intētio cōmētatoris. 4. ph̓ycoꝝ. ¶ Sꝫ iuxͣ hec q̄ dicta ſt̓ remanet vnū dubiū.Cū ſuꝑficies corꝑis ꝯtinētis dicat̉ locus qūo locꝰ⁊ ſuꝑficies dicant̉ eē diuerſe ſpēs qͣꝫtitatꝭ. ¶ Rn̄deo obmiſſis oībꝰ alijs opiniōibꝰ q̄ ſt̓ circa hͦ dicēdū ē ꝙ ꝓpͥa rō qͣꝫtitatꝭ q̄ cōpetit qͣꝫtitati vt qͣꝫtitaſē:ē rō mēſure: ꝓpter qd̓ dic̄ auerroys ꝙ qͣꝫtitates ſt̓dr̄ie mēſuraꝝ. Alia ē .n. rō mēſurādi aliꝗd extrinſece ⁊ ītrinſece: ⁊ iō vltimū ꝯtinētis vt mēſura eſtcontinentis intrinſeca dr̄ ſuperficies: vt autē mēſura contenti ⁊ locati extrinſeca eſt locus. Et ideoſuꝑficies ⁊ locuſlꝫ ſint vnum materialiter qͣꝫtumad id ꝙ quodlibet eſt vltimū continentis: tamendiuerſe ſunt ſpecies conſtitute ꝑ diuerſas formales rōnes. Et hec de loco dicta ſufficiant. Amen.¶ Explicit opuſculum quinquageſimum ſecūdūſancti Thome de aqno de natura loci.¶ Hic finit̉ numerus ⁊ ordo opuſculoꝝ ẜm ꝓceſſum magiſtri Petri de bergamo. ſubſequētia voopuſcula aſſcripta ſcō Thome īuenimꝰ ī nōnulliscodicibꝰ inter ꝗ aliq̄ vere a doctore ſcō ſt̓ cōpilatavt teſtat̉ dn̄s Antoninꝰ ī ſua cronica. Sil̓r magiſter Petrus de bergamo ī ſua quā ſuꝑlibris ſancti Thome cōpilauit tabula vt puta de ſacro ſuꝑboecio de ebdomatibꝰ ⁊ trinitate. Alia v̓o ſb̓ dubio relinꝗmꝰ: ſed qꝛ doctori ſcō cōiter in oībꝰ ferecodicibꝰ aſſcribunt̉: iō ī ſubſequētibꝰ h̓ annotant.