De inuētione medūDe natura luminis

CIIUI 1alia particularis: ⁊ vniuerſalium alia affirmatiua alia negatiua: de inuentione medij ad ſillogizandum vniuerſalē affirmatiuā pͥus eſt dicēduꝫEſt ergo ſciendū ꝙ ad ſillogizādum vniuerſaleꝫaffirmatiuam ſumendū eſt ꝓ medio id quod ſequitur ſubiectū ⁊ antecedit p̄dicatum. Cuius cāhec eſt: qꝛ vniuerſalis affirmatiua nō ſillogizat̉:niſi in pͥmo modo pͥme figure: ſꝫ in hoc oꝫ mediūantecedere p̄dicatum ꝓpoſitionis ſillogizādo cūvniuerſal̓r ſubijciatur ei: ⁊ ſequi ſubiectū eiuſdeꝫcum vniuerſal̓r p̄dicet̉ de ip̄o. verbi gratia. Sihec ꝓpoſitio eſt ſillogizanda. Omnis hō eſt aīalꝯueniens mediū ip̄ius eſt riſibile: qꝛ id ſemꝑ ſeꝗtur ẜm conſequētiam ip̄m ſubiectū ⁊ antecedit p̄dicatuꝫ: vt dicat̉. om̄e riſibile eſt aīal: oīs homoeſt riſibilis: gͦ omnis homo eſt aīal. Ad ſillogizādum vniuerſalē negatiuā ſumēduꝫ eſt ꝓ medio:id quod ſequit̉ ſubiectuꝫ ⁊ repugnat p̄dicato: ⁊ hͦquo ad ẜm moduꝫ pͥme figure ⁊ primū ſecunde:vl̓ quod repugnat ſubiecto ⁊ ſequat̉ predicatumquo ad ẜm modū ſecūde figure cuius cā hic ē: ꝗavniuerſalis negatiua nō ſillogizat̉: niſi in tribusmodis p̄dictis: ⁊ in duobus pͥmis modis mediterminus ſequit̉ ad ſubiectum ⁊ repugnat predicato. In tertio medius terminus repugnat ſubiecto: ⁊ ſequit̉ ad p̄dicatum: verbi gratia: ſi hec ꝓpoſitio eſt ſillogizanda. Nullus homo eſt lapis:ꝯueniens mediū ip̄ius in duobus pͥmis modis ēriſibile: qꝛ id ſequit̉ ad ſubiectū: ⁊ repugnat p̄dicato. In tertio v̓o ſillogiſmo ꝯueniens mediumeſt inſenſibile: qꝛ id repugnat ſubiecto ⁊ ſequiturad p̄dicatum. Ad ſillogizandū aūt particularē affirmatiuaꝫ ſumendū eſt ꝓ medio ꝯſequēs ad ſb̓⁊ antecedēs ad p̄dicatū: ⁊ antecedēs ad ſubiectū⁊ p̄dicatum. Cuius cā hec eſt: qꝛ particularis affirmatiua nō cōcludit: niſi in pͥma ⁊ tertia figura:⁊ vt ꝯcludat̉ in prīa oꝫ ꝙ medium antecedat predicatuꝫ ⁊ ſubijciat̉ ei: ⁊ ꝙ ſequat̉ ſubiectū cū p̄dicatur de eo. Si v̓o cōcludat̉ in tertia oꝫ mediuꝫantecedere vtrumqꝫ .ſ. ſubiectū ⁊ p̄dicatū cū ſubijciatur vtriqꝫ: verbi gratia ſi hec ꝓpoſitio ē ſillogizanda. quoddaꝫ aīal eſt ſubſtātia: ꝯueniēs medium eius in prīa figura eſt ſenſibile: qꝛ id ſequitur ſubiectuꝫ ⁊ antecedit p̄dicatum. In tertia v̓ofigura ꝯueniēs mediū eſt hō: qꝛ antecedit vtrūqꝫl̓. ſb̓m ⁊ p̄dicatū. Ad ſillogizanduꝫ aūt particularēnegatiuā ſumēdū eſt ꝓ medio id quod ſequit̉ ſb̓m⁊ repugnat p̄dicato: vl̓ id qd̓ repugnat ſubiecto ⁊ſequit̉ p̄dicatuꝫ: cuius cā h̓ eſt: qꝛ particularis negatiua ꝯcludit̉ in omni figura: ⁊ ſi ꝯcludat̉ in prīaoꝫ mediuꝫ ſequi ſubiectu cū predicet̉ de eo: ⁊ repugnare p̄dicato cū remoueat̉ ab eo. Si aūt concludat̉ in ſecunda: oꝫ mediuꝫ ſeꝗ ſb̓m ⁊ repugnare p̄dicato quo ad tertiuꝫ moduꝫ: vel repugnareub iecto ⁊ ſequi predicatum quo ad quartuꝫ mo

dum. Si v̓o ꝯcludat̉ in tertia: oꝫ mediuꝫ antecedere ſb̓m cuꝫ ſubijciat̉ ei ⁊ repugnare p̄dicato cūpredicatū remoueat̉ ab ipſo: verbi gratia: ſi hecꝓpoſitio eſt ſillogizanda quidam hō nō eſt aſinuiꝯueniens medium eius in pͥma figura: ⁊ etiaꝫ intertio ſcd̓e figure eſt riſibile quod ſequit̉ ad ſpm:⁊ repugnat predicato. In quartor autē ſecunde figure: ꝯueniens medium ē rudibile qd̓ repugnatſubiecto: ⁊ ſequit̉ p̄dicatuꝫ. Conueniēs v̓o medium in tertia figura eſt riſibile qd̓ antecedit ſẜm:⁊ repugnat p̄dicato. Conuertibilia .n. antecedūt⁊ ſequunt̉ ea cum ꝗbus ſunt ꝯuertibilia: iō riſibile antecedit ⁊ ſequit̉ hoīem.¶ Explicit opuſculum ꝗnquageſimū .ſ. Tho. aꝗnatis de inuentione medij.¶ Incipit opuſculum ꝗnquageſimum pͥmū eiuſdem de naͣ luminis.Onſiderandū eſtcde naͣ luminis: ⁊ de eius neceſſitate ad videnduꝫ: ⁊ de naͣ dyafani.Circa pͥmum ſciendū eſt: ꝙ diuerſi diuerſimode opinati ſunt. Naꝫꝗdam dixerunt lumē eſſe corpus ad qd̓ falſo ſuntmoti ex quibuſdā locutiōibus ꝗbus vtunt̉ loquētes de lumine. Conſueuimꝰ .n. dicere ꝙ radiꝰ trāſit ꝑ aerem: ⁊ ꝙ radij reuerberant̉: ⁊ ꝙ radij īterſecant: q̄ oīa vident̉ eē corpoꝝ. Que ꝗdē opinioſtare nō pōt ꝓpter rōnes quas ph̓s ponit in li. deaīa: ⁊ plures alias facile ē adducere. Non .n. facile eſt aſſignare qūo hmōi corpus ꝑ totū emiſperium noſtrū ſubito multiplicet̉ aut generet̉ aūt corrumpat̉ qūo etiā ſola interpoſitio corporis opacieſſet cā corruptionis huius corporis in alia parte dyafani. Quod aūt dcm̄ eſt de motu lumīſ autreuerberatōe ip̄ius metha. dcm̄ eſt: ſicut ⁊ poſſemus dicere ꝙ calor ꝓcedit dū aliqua de nouo calefiunt: vl̓ reuerberat̉ dū hꝫ obſtaculū. Quidamv̓o alij dixerūt ꝙ lux eſt quedā alia naͣ vl̓ qualitasſpūalis argumētatū ſumētes ex hͦ ꝙ in rebꝰ intellectualibꝰ vtimur noīe lumīs. Dicimꝰ .n. ī ſb̓ijsintellectualibꝰ eē quoddā lumē intellectuale ſeu ītelligibile. Sꝫ hͦ eſt īpoſſibile. Impoſſibile .n. eſtꝙ aliqua ſpūalis naͣ ⁊ intellectualis cadat in apihenſione ſenſus. Cum .n. ſenſus ſit ꝑs corporea n̄pōt eē cognitiuus niſi corꝑaliū rerum. Si ꝗs autdicat ꝙ aliud ē lumen ſpūale ab eo qd̓ ſenſus ꝑcipit cū eo ēᶠ ꝯſentiēdum dūmodo hͦ habeat̉ ꝙ lum̄qd̓ viſus ꝑcipit nō eſt naͣ ſpūal̓. Nihil .n. prohibꝫcōe nomē imponi rebus qͣꝫtūcunqꝫ diuerſis. Ꝙaut lumine ⁊ his que ad viſuꝫ pertinent vtimurin rebus ſpiritualibus contingit ex nobilitate ſenſus viſus qui eſt ſpiritualior inter omnes ſenſusquod pꝫ ex duobus. pͥmo quidem ex obiecto ſuo.Na aliqua cadūt ſub viſu ẜm ꝓprietates in ꝗbus