Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Defato

Si ergo armonia regatur afflatibus celeſtibusſyderis ꝑ ꝯn̄s ⁊ operationes aīe vegetabilis ⁊ fēſibilis afflatibus ſydereis regulabunt̉. Ulteriusetiā de aīa rōnali videt̉: qꝛ dicit ph̓s ꝙ intellectꝰnoſter ē cum ꝯtinuo ⁊ tꝑe: tꝑalia aūt ⁊ ꝯtinua ſenſu ⁊ ymaginatōe ꝑcipiunt̉. Habitū āt ē iā ꝙ taliaſubiacent afflatibꝰ ſydereis: gͦ ⁊ operatōes intellectus ſiue aīe rōalis. Itē dicit ph̓s ꝙ aīa eſt inſtr̄mintelligētie ⁊ ꝙ intelligētia impͥmit in eā ⁊ illuminat eā: gͦ intelligētia mouendo cauſat formas illuminatiōis in aīa intellectiua: ſꝫ inter mouēs ⁊motū nō eſt mediū: vt dicit ph̓s. 7. phy. gͦ intelligentia ſic mouēs: erit īmediata aīe: aut gͦ ꝑ ſeip̄aaūt ꝑ aliquod mediū deferens cauſalitatē ſuā adaīam. Nō ꝑ ſeip̄am qꝛ ph̓yce loquēdo intelligentia ē motor orbis: oꝫ gͦ ꝙ ſit mediū deferens illuminatōes eius ad aīam: mediū aūt hic nō poteſaccipi niſi motus celi influēs ꝑ motum inferiorbus formas motoris: gͦ intelligētia ꝑ motuꝫ celiregulat ⁊ cauſat oꝑationes intellectuales aīe: ⁊ lꝑ ſimile videre poſſumꝰ. Cor .n. quod ẜm Ariſteſt pͥncipiū vite ⁊ vegetatōis ⁊ ſenſus: mēbris aſe diſtantibꝰ: virtutes has nō influit: niſi ꝑ vehiculū ſpūs. Et ſic eſt in oībus mouentibꝰ: ⁊ motisque diſtant abinuicē. Sil̓r eſt d̓ intelligātia ⁊ aīqm̄ intelligētia diſtat ⁊ impͥmit in aīam rōnaleẜm locū diſtans ab ea. Non .n. ph̓yce dici pōtintelligētia veniat inferius: qꝛ ẜm ph̓m intelligitia in orbe ē: ⁊ numerat̉ ad numeꝝ orbiū ⁊ ad nimeruꝫ motuū orbis ⁊ ip̄e orbis motus ẜm ariſtponit̉ ex intelligētiā mouēte ⁊ circulo celeſtiſtItem ſomnia ex ꝗbus ꝓnoſticant̉ futura: vt dicitMacrobius: ſiue ſint oracula: ſiue intelligētie: ſiue ꝓph̓ie: fiunt in nobis ⁊ cauſant̉: vt dicit ph̓s īpͥmo de ſōno ⁊ vigilia ꝑ ſignuꝫ vl̓ ꝑ cām vl̓ ꝑ accidens qd̓ inquā accidēs eſt accidēſ ꝑ ſe ⁊ nō cōiterEſt aūt ſomnū paſſio ſenſus cōis: gͦ per aliꝗd dormitionis accidit ſomnū dormiēti. Accidēs autēdormitōis qd̓ eſt ꝓnoſticū futuri nō pōt cauſari acalido: humido: frigido: ⁊ ſicco: que ſunt in maͣ: gͦoꝫ qd̓ cauſet̉ a forma aliqͣ q̄ eſt formā ordiniſ ⁊ regula vite inferioris: ⁊ hec forma nō pōt eſſe niſi acirculo celeſti: gͦ ꝑ circulū celeſtem aliꝗd inheretinferioribus ꝑ qd̓ regulat̉ tota vite diſpoſitio ⁊ lꝰfatum vocat̉: gͦ fatum ē. Item ptholomeꝰ dicitꝗcōiector mēſium ꝓnoſticat̉ ꝑ ſigna futuroꝝ accepta a ſtellis ſcd̓is: ſtallas ſcd̓as vocās effectꝰ ſtellarū q̄ apparēt in inferioribꝰ elemētis ſicut in nubibus vl̓ in aliquo hmōi: ⁊ ex hͦ babet̉ ꝙ effectusſtellaꝝ in inferioribꝰ ſunt ex ꝗbus futura vite diſpoſitio ⁊ cauſat̉ ⁊ noſcit̉. Hoc aūt fatū vocāt mathematici: gͦ fatuꝫ eſt. Iteꝫ Boe. 5. de ꝯſo. ph̓yceloquit̉ de cāu ⁊ fortuna q̄ cauſant̉ ex duabus caisꝑ ſe ꝯcurrentibꝰ: ſicut qn̄ aliꝗs intēdit fouere theſaurum ⁊ alius in eodē loco intendēs fore ſepul

chrum ꝯſeꝗt̉ qͣi a fortura inuētionē theſauri: ⁊ ſiccauſat̉ ex duabuſ cāis ꝑ ſe ꝯcurrentibꝰ vt dic̄ bocHas autē cās ꝯcurrere fecit ordo iſte ineuitabiliꝯnexione cauſaꝝ: ꝗ de fonte ſcīe dei ꝓcedit. Connexio aūt hmōi cārum a Boe. fatū vocat̉: gͦ fatūē. Iteꝫ Boe. ibidē: ꝗ ſumma p̄uidit ꝓuidētia ſimpliciter fatū dirigit ſingula in motu: locis: formiſtꝑibus diſtributa: gͦ fatum ē. Si dicat̉ ꝙ fatū ē ordo p̄ſcīe diuine: hͦ nō repugnat his que dicta ſuntqm̄ preſcīa diuina ea que ordinauit exequet̉ ⁊ adminiſtrat mīſterio cārum naͣlium: vt explicitusordo eē ⁊ vite ad hmōi cāis fatū vocet̉. Contradicit Gre. in omelia de eph̓ia dn̄i. Abſit a fidelium cordibꝰ vt fatū aliꝗd eſſe credat̉: ⁊ tradit rōnem. qm̄ ſtelle facte ſunt ꝑꝑ hoīem: nō hō ꝑꝑ ſtelas: ſi gͦ ſtellarum motꝰ nō eēt in hoīs mīſterio ſtella que magis apparuit: nō moueret̉ ad nutū dn̄iqd̓ eſt incōueniēs. Item Au. in li. de doctrina xp̄iana fatum dicit nihil eē. ⁊ ſi mathematici aliqn̄vera de futuris p̄nunciare vidēt̉: dicit hͦ fieri arte demonū ad deceptionē fideliuꝫ. Item ſi ē fatūaut ē cā aūt cauſatū n cātū: qꝛ hͦ regulat̉ fato vt dicunt mathematici. Si cā aut inferior: aut ſuꝑiornō inferior: qꝛ illa ſunt: calidum: frigidū: humidū⁊ ſiccum: quoꝝ nullū eſt fatu. nō ſuperior: qꝛ cā ſuperior ē celeſtis circulus cū ſuo motu: qd̓ mathematici nō dicunt eē fatū: ſꝫ eē fati factiuū. fatuꝫ gͦnihil eſt. Item res nō hn̄t niſi duplex eē: vt dicitAug .ſ. in cā pͥma in qua ſunt vita ⁊ lux quoꝝ neutrum ē fatū: ⁊ in ſeip̄is. Sed eē rei in ſe ip̄a nō eſtfatū vt dicunt mathematici: ſꝫ potiꝰ regulat̉ a fato: gͦ fatū nihil eſt. Item Aug. dicit ꝙ inferiorumcām ſufficit dicere voluntatē dei: qꝛ oīa fiunt deivoluntate vl̓ ꝑmittunt̉. Voluntas aūt dei nō eſtfatum: gͦ fatum nihil ē. Itē ſi fatum hꝫ eē tenet ordinem. Cum gͦ fatū nō teneat ordinē: qꝛ videmꝰindignos exaltari: ⁊ dignos deijci qd̓ inordinatūeſt: ⁊ fatū circa talia ſit: fatum nihil eē vr̄. Item ſifatum eſt effectꝰ circuli celeſtis: ea que ſunt vniuſcirculi. vident̉ eē vniꝰ fati. Sꝫ Iacob ⁊ Eſau exvno ꝯcubitu yſaac ꝯcepti ſunt ⁊ ſic vidēt̉ eē vniꝰcirculi ⁊ tn̄ nō fuerūt vnius fati: ſicut ꝯn̄s ꝓbauiteuētus: gͦ fatum nihil videt̉ eſſe. Quid ſit fatūArticulus ſecundus.Ecundo querit̉ ꝗd ſit fatuꝫ. Boe .n. 5. decōſo. dicit ꝙ fatū eſt diſpoſitio inherensmobilibus ꝑ quā ꝓuidētia ſuis quecunqꝫ tribuitordinibꝰ. Hermes aūt termegiſtus dicit ꝙ fatum qd̓ gręci ymeramonē dicūt eſt ꝯplexio cārūſingulis tꝑaliter diſtribuēs: que ſacr̄o deoꝝ celeſtium ſunt p̄ordinata. Reſpōdeo ꝙ fatum multipliciter dr̄. vno mō dr̄ fatū mors diſpōne piodorum inducta. Sic dr̄ in claudiano. Liuor poſt fata quieſcit. ⁊ hoc mō decurſum vite tribꝰ deabuifatalibus platonici tribuebāt īceptionē .ſ. clotho