Opuſculumvigeſimum quintū.

nō īdiget̉. Sed quādo humanus ſenſus non ſufficit ad ꝯcorditer diuidēdum: tūc ꝯſueuerunt ſortediuidere: ẜm illud ꝓuer. 18. Cōtradictiones comprimit ſors. Sicut aūt eſt diſtinctio facultatum:ita etiam ⁊ honorum ſiue dignitatum. Unde qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ aliqui nō valentes ꝯcorditer eligerealiquem cui dignitas aliqua cōferatur: ſorte hocrequirēdum exiſtimāt. Quod etiam in veteri lege obſeruatum fuit vt ſorte quadam ad officiumſummi ſacerdotis accederēt. Unde dicitur luc.i. ꝙ zacharias ſorte exijt vt incēſū poneret. Sauletiam ſorte fuit electus in regem vt legit̉ primoregum. x. ¶ Sicut aūt ꝯtingit dubitari circa diſtributionem honoꝝ: ita ⁊ circa diſtributionē penarum. Et ideo ſi credat̉ aliꝗs puniēdus. ignoretur aūt quem puniri oportet: ſorte hoc aliquibusīquirēdum videtur. Sic eniꝫ legimus Ionā fuiſſe in mare ꝓiectum: ſicut ⁊ ioſue achand̓ ānathemate ſurripiētem ſorte puniuit vt legit̉ Ioſue. 7.Sic igit̉ vno modo ſors ordinat̉ ad inꝗrendumquis ſit habiturus vel poſſeſſionem: vel dignitatem vel penā: ⁊ hec vocari poteſt ſors diuiſoria:qꝛ per eaꝫ diuidit̉ id quod ignorat̉ qual̓r ſit diſtribuēdum. Unde ⁊ verbum ſortiēdi a ſortibus ſūptum eſſe videt̉. ¶ Sicut aūt dubitare cōtingitquis rem aliquam ſit habiturus: ita dubitare cōtingit vtrum re aliqua ſit vtēduꝫ: ⁊ vniuerſalitervtrum expediat aliquid agere. Nā omnis actiovſus aliquis eſt vel ſuiipſius vel rei alterius. Cūigit̉ talis occurrit dubitatio circa agenda: ſi ꝗdeper humanam prudētiam huic dubitationi ſatiſfieri poſſit: ad humanum ꝯſilium recurrēdū opinamur. Sed qꝛ vt dr̄ ſap̄. 9. cogitationes mortalium timide: ⁊ īcerte ꝓuidētie noſtre: vbi humano ꝯſilio dubitationi plenarie occurri nō poteſt:ad ſortium inꝗſitionem recurrūt. Huius exēplūlegimus ī heſter. vbi dr̄ ꝙ miſſa eſt ſors in vrnaꝫquo die ⁊ quo mēſe gens iudeoꝝ deberet īterfici.Et qꝛ huiuſmodi ſors ſuccedit loco cōſilij: poteſtdici ſors ꝯſultoria quaſi ad ꝯſullādum ordinata.Sollicitant̉ etiam plerūqꝫ hoīes de futuris euētibus ex quoꝝ cognitione homo in pluribus agēdis vel vitādis poteſt dirrigi: ⁊ tamē futurorumcognitio excedit humanam īduſtriam: ẜm illudeccleſiaſtes. 8. Multa hominis afflictio ꝗ ignorat preterita ⁊ futura nullo ſcire poteſt nuncio.Unde homines ad aliquid de futuris euentibuscognoſcēdum: īterdum putāt eſſe recurrēduꝫ adſortes. Et huiuſmodi ſortem diuinatoriam vocare poſſumus. Diuini enim dicunt̉ qui aliqua defuturis prenoſcūt: quaſi ſibi attribuētes quod eſtꝓprium dei: ẜm illud yſa. 41. Annūciate que vētura ſunt ī futurum: ⁊ ſciemus qꝛ dij eſtis vos.¶ Quis ſit modus inquirendi per ſortes declaratur.CA. III.

I11Aulſ3Cire autem opꝫ ꝙ multipliciter aliqui cognitionē exquirūt eoꝝ que humanam excedunt induſtriam. ¶ Quidam eniꝫ manifeſta reſponſa depoſcūt vel a deo vel a demonibus. Quoꝝ pͥmum pertinet ad ꝓpheticos virosꝗ quadam pͥuilegiata familiaritate deo coniūctiab eo merent̉ inſtrui de futuris euentibꝰ aut de ꝗbuſcūqꝫ ſuꝑnaturalibus rebus: ẜm illud amos .3.Nō faciet dominus deus verbum niſi reuelauerit ſecretū ſuuꝫ ad ſeruos ſuos ꝓphetas. Reuelataūt interdū vigilātibus ꝑ manifeſtā viſionē. Int̓dum aūt ꝑ ſomniū ẜm illud numeri. 12. Si quisfuerit int̓ vos ꝓpheta dn̄i: in viſione apparebo eivel ꝑ ſomniū loquar ad illū. Huiꝰ aūt gratie particularis pleriqꝫ homines ꝑfecti admonent̉ ī ſomnis de hijs que ꝑtinent ad eoꝝ ſalutē. ¶ Un̄ dicitur Iob. 33. Per ſomniū in viſione nocturna quādo irruit ſopor ſuꝑ hoīes ⁊ dormiūt in lectulo tūcapperit aures viroꝝ: ⁊ erudiēs eos inſtruit diſciplinam: vt auertat hoīeꝫ ab hijs q̄ fecit: ⁊ libereteum de ſuꝑbia. ¶ Scd̓o v̓o ꝑtinet ad nigromanticos ꝗ ꝗbuſdam incantationibꝰ ⁊ ſacrificijs a demonibus aliqua reſpōſa exꝗrunt vel ſermone ꝓlata: vel aliꝗbus ſignis dęmōſtrata: ⁊ hoc vel invigilia vel in ſomno. ¶ Qn̄qꝫ v̓o aliquoꝝ occultoꝝ hoīes exquirūt noticiam quaſi ſignū eoꝝ accipiētes ex quibuſdā que in alijs rebꝰ conſiderant.Cuiꝰ ꝗdem inquiſitiōis diuerſe ſunt ſpecies. Exquirūt enim quidā occultoꝝ noticiā ſiue circa futuros euētus: ſiue circa ea que expedit agere: perꝯſiderationem celeſtiū motuū: inſpiciēdo .ſ. motijs ⁊ ſitus eoꝝ ex ꝗbꝰ futura ⁊ occulta ſe poſſe cognoſcere putāt: quod ꝑtinet ad mathematicos ſiue aſtronomos ꝗ ēt geneatici appellant̉ ꝓpter natalium dierū ꝯſiderationes. Quidam v̓o decultoꝝ noticiā exꝗrendā putāt ꝯſiderando motus etvoces aliquoꝝ aīalium ⁊ etiam hoīum ſternutationes: qd̓ totum ꝑtinet ad auguria ſiue ad aruſpicia: que ex inde dicunt̉: qꝛ p̄cipue aues inſpiciūt:⁊ earū garritꝰ attēdunt. ¶ Alij v̓o ſunt ꝗ ocultorūnoticiā querūt ex aliꝗbꝰ que ab hominibꝰ dicunt̉vel fiūt ſub aliqua atteſtatione. Quod quidem inquiſitionis genus ꝓprie omē vocat̉. Cuiꝰ exēplūex maximo valerio acciꝑe poſſumꝰ: ꝗ narrat ꝙ cūluciꝰ paulus ꝯſul bellū cū rege perſarū eēt facturꝰa curia regreſſus filiā ſuam triſtē inueniens triſticie cām queſiuit. Que rn̄dit perſam periſſe. Deceſſerat enim catulus quidā noīe perſa. Arripuitigit̉ omen paulus ⁊ ſpeꝫ clariſſimi triūphi animioꝯcepit. Quidā v̓o querūt oculta: attēdendo quatdam figuras in ꝗbuſdam corporibꝰ apparētes vtputa ẜm lineas manꝰ humane: qd̓ dr̄ chiromātiavel ēt in oſſe ſpatule cuiuſdam aīalis: qd̓ dr̄ ſpatulantia. ¶ Tertio v̓o modo aliqui noticiam ocuſtoꝝ reꝗrūt ex hijs q̄ ꝑ eos gerunt̉: eoꝝ ꝯſiderātes