Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Expoſitio primedecretalis

Sed ꝯſiderādū ē ꝙ cū multi ſint articuli fidei:quoꝝ ꝗdā vident̉ ꝑtinere ad diuinitatē. ꝗdaꝫ v̓oad humanā naͣm quā filiꝰ dei in vnitatē ꝑſone aſſumpſit. alij v̓o ad diuinitatꝭ effectū: fundamētuꝫtn̄ totiꝰ fidei eſt ip̄a pͥma veritas diuinitatꝭ: cū oīaalia ea rōne ꝯtineant̉ ſub fide: inqͣꝫtum ad deumaliqual̓r reducunt̉. Unde dn̄s diſcipulis dic̄. Io.14. Creditiſ in deū ⁊ ī me credite. Per qd̓ dat̉ intelligi ꝙ in xp̄m credit̉ inqͣꝫtum eſt deus: qͣſi fidepͥncipal̓r de deo exn̄te. Inter ea v̓o que de deo fide tenemꝰ: hoc ē ſingulare fidei xp̄iane: vt trinitatem ꝑſonarū ī vnitate diuine eſſentie fateamur.Sub hac enī ꝓfeſſione xp̄o ꝑ baptiſmū ſumꝰ conſignati: vt pꝫ ꝑ id qd̓ ſupra īductū eſt. Baptizāteſeos in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. Alia v̓o q̄ dedeo aſſerimꝰ: nobis ⁊ alijs cōia eē īueniunt̉. putaꝙ deus eſt vnꝰ: oīpotens: ⁊ ſi qua alia de deo fidetenent̉ que ēt iudei ⁊ ſaraceni nō diffitent̉. Vndead inſinuādū ꝓpriū ⁊ ſingulare dogma fidei xp̄iane: nō p̄titulauit fidei tractatū de deo ſed de trinitate. Addit aūt ſūma: qꝛ diuina trinitas arcemquādā tꝫ int̓ plurimas trinitates ab ea deriuataſDeriuat̉ enim ab illa trinitate diuina: quedā trinitas in aīa noſtra: ẜm quā ad imaginē dei ſumꝰẜm memoriā intelligentiā ⁊ volūtatem. Deriuātur ⁊ ab ip̄a alie trinitates in ſingul̓ creaturis: ꝓut modū quēdam: ⁊ ſpēm: ⁊ ordinē hn̄t ẜm que ineis diuine trinitatꝭ quaſi quoddā veſtigiū īuenit̉:vt Aug. dicit ī libro de trinitate. Ad diſcretionēigit̉ harum oīum trinitatū q̄ a diuina deſcēdunt:dr̄ de ſumma trinitate. Sed de hac trinitate diuina diuerſi heretici diuerſa errantes dixerunt.Quoꝝ ſabelliꝰ abſtulit ꝑſonarum diſtinctionē dicēs pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti eē vnā eſſentiā ⁊ vnaꝫꝑſonam: ſed eos ſolū differre nominibꝰ. Arriꝰ v̓opoſuit triū ꝑſonarum eē diuerſas ſb̓as: in dignitate ⁊ duratiōe differētes. Que oīa ⁊ ꝯſimilia fidesꝯdēnat catholica. Quia igit̉ de ſumma trinitate ⁊ alijs ad fidem ꝑtinentibꝰ h̓ tradere intēdit ꝙfides catholicatꝫ ideo addit̉. Et fide catholica.Dicit̉ aūt fides eccl̓ie catholica .i. vl̓is vt boetidicit ī libro de trinitate: tum ꝓpter vl̓ium precepta regularū: tum ꝓpter ea qꝛ eius cultꝰ ꝑ oēs pene mūdi terminos emanauit: hereticoꝝ v̓o errores ſub certis terrarū angulis includunt̉. Prima decretalis de reprobatione erroꝝ taꝫhereticoꝝ qͣꝫ ph̓orum.Uia de fide ſancte trinitatꝭ ꝯſiderandū ē: pͥmo opꝫ ſcire ꝙ duplex eſt actꝰ fidei .ſ. corde credere ⁊ ore ꝓfiteri: ẜm illd̓ ro. x. Corde credit̉ ad iuſticiam: ore aūt ꝯfeſſio ſit ad ſalutēUterqꝫ aūt actꝰ aliquid reꝗͥrit ad ſui ꝑfectionem.Nā īterior actꝰ fidei exigit firmitatē abſqꝫ oī dubitatione q̄ firmitas ꝓuenit ex infallibilitate diuīeveritatꝭ cui fides īnitit̉. Unde dr̄ Ia. j. Poſtulet

aūt in fide nihil heſitans. Sed ꝯfeſſio fidei dꝫ exſimplex .i. abſqꝫ ſimulatione: ẜm illud .i. ad thi īFinis p̄cepti ē charitas: de corde puro ⁊ ꝯſcientiabona: ⁊ fide nō ficta. Debet ēt eē ſimplex .i. abſqꝫerroris ꝑmixtione: ẜm illud. j. theſẜ. 2. Exhorta.tio noſtra nō fuit de errore. Debet ēt eē abſqꝫ variatione. 2. ad cor. i. Sermo noſter ꝗ fuit apd̓ voſnon fuit ī illo ē ⁊ non. Quantū ergo ad pͥmū actuꝫfidei dicit. Firmiter credimꝰ: qͣꝫtum ad ſcd̓m dicit: ⁊ ſimpl̓r ꝯfitemur. Ultimo aūt ꝯſiderādūē ꝙ fidei xp̄iane articuli a ꝗbuſdam duodecim aꝗbuſdam quattuordecim computant̉. Secūduenim illos ꝗ cōputant quattuordecim: ſeptē articuli ꝑtinent ad diuinitatē: ſeptem v̓o ad humanitatem. Illi aūt ꝗ ad diuinitatē ꝑtinent: ſic diſtinuunt̉: vt vnus ſit articulus de diuine eſſentie vnitate: ꝗ tangit̉ in ſymbolo cū dr̄. Credo in vnū deum. Iecūdus eſt de ꝑſona pr̄is: ꝗ tangit̉ cum dr̄.Patrem omnipotenteꝫ. Tertius ē de ꝑſonafilij: qͥ tangit̉ cum dr̄. Et in ieſum xp̄m filium eiꝰ. Quartus de ꝑſona ſpūs .ſ. ꝗ tangit̉ cum dicit̉.Et in ſpūm ſanctum. Quintꝰ eſt de effectu quoa deo creamur in eē nature: ꝗ tangit̉ cū dr̄. Creatorem celi ⁊ terre. Sextus ē de effectu dei ẜmꝙ reuertimur ī eſſe gr̄e: ꝗ tangit̉ cum dr̄. Sanctāeccl̓iaꝫ catholicā ſanctoꝝ cōmunionē: ⁊ remiſſionem peccatoꝝ. Quia enim ꝑ gr̄am dei in vnitateeccl̓ie congregamur: ſacramēta cōicamꝰ: ⁊ remiſſionem peccatoꝝ ꝯſeꝗmur. Septimꝰ articulꝰeſt de effectu dei quo ꝑficimur ī eſſe gl̓ie: ⁊ qͣꝫtuꝫad corpus ⁊ qͣꝫtum ad aīam. Et hic tangit̉ cū dr̄.Carnis reſurrectionē ⁊ vitam eternā. Articuli v̓o ſeptē ad incarnationē ꝑtinentes ſic diſtingūtur: vt pͥmus ſit de xp̄i cōceptione ꝗ tangit̉: cumdr̄. Qui cōceptꝰ eſt de ſpū ſcō. Sęcūdus aūt eſtde eiꝰ natiuitate ꝗ tangit̉ cum dr̄. Natꝰ ex mariavirgine. Tertiꝰ eſt d̓ eiꝰ paſſione ꝗ tangit̉ cumdr̄. Paſſus mortuus ⁊ ſepultꝰ. Quartus eſt dedeſcenſu ad inferos. Tertia die reſurrexit a mortuis. Quintꝰ eſt de reſurrectione. Aſcendit adcelos. Sextus de aſcenſione. Inde vēturuſ eſtiudicare viuos ⁊ mortuos. Septimꝰ de aduētu ad iudiciū. Alij v̓o ponētes duodecim articulos: ponunt vnum articulū de tribꝰ ꝑſonis: ⁊ articulū de effectu gl̓ie diuidūt in duos: vt .ſ. aliꝰ articulus ſit de reſurrectiōe carnis: ⁊ aliꝰ de vita eterna. Et ſic articuli ad diuinitatē ꝑtinentes ſūt ſexItem ꝯceptionē ⁊ natiuitatē xp̄i ſub vno articulocōprehendūt: ⁊ ſic ēt articuli de humanitate fiuntſex. Unde oēs ſunt duodecim. Primo ergo ꝓſeꝗtur articulū pͥmū de eſſentie vnitate. Ande pͥmoponit vnitatē diuine eſſentie. Vnꝰ eſt ſolus ⁊ verus deus: ẜm illud Io. 17. Vt cognoſcant te ſoluꝫverū deū. Leuitici. 6. Audi iſrl̓ dn̄s deꝰ tuus: devnꝰ eſt. Per qd̓ excludit̉ error gentiliuꝫ ponētiū