Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

AbſolutionisDe forma

autem aūt ꝯuenienter dicere poteſt ſed ⁊ neceſſarium eē vr̄. Sacr̄a .n. noue legis efficiunt qd̓ figurant. Figurant aūt ſeu ſignificant ⁊ ex maͣ ⁊ ex forma v̓borum: vt in ſacr̄o baptiſmi apparet. Naꝫabſolutio corꝑalis que ſit ꝑ aquā ſignificat interiorem abſolutōem: ⁊ ſacr̄al̓r efficit eam. ſimiliterv̓ba que dicunt̉. Ego te baptizo: ideꝫ ſignificāt: ⁊ideꝫ apparet in ſacro ꝯfirmationis in quo formaeſt. Conſigno te ſigno crucis: ⁊ ꝯfirmote criſmate ſalutis ⁊cͣ. Quibuſ verb̓ manifeſte effectꝰ ſacr̄ifigurat̉. In ſacr̄o etiam euchariſtie ſacerdosex ꝑſona xp̄i loquens dicit: Hoc eſt corpus meuꝫhic eſt calix ſanguinis mei: hͦ ſignificans qd̓ in ſacramento efficit̉. Sil̓r etiam in ſacr̄o mr̄imonijreꝗrunt̉ verba exprimentia ꝯſenſum de pn̄ti ī cōpulam ꝯiugalē. In ſacr̄o v̓o ordinis: qꝛ ſit traductio ptātis: eſt forma imꝑatiui modi cū pontifexdicit. Accipe ptātem faciendi hͦ vl̓ illud. In ſoloaūt ſacr̄o extreme vnctiōis forma v̓boꝝ eſt ſb̓ mōdeprecatiue or̄onis ſicut cū dr̄. Per iſtam vnctionem ⁊ ſuam ſanctā ac pijſſima miſericordiamindulgeat tibi deus quicꝗd deliquiſti ꝑ viſuꝫ ⁊cͣ.Seruat̉ aūt hͦ in hoc ſacr̄o ꝓpter aucͣtatem ſacreſcripture. Dicit̉ .n. Iac. 5. vbi de hoc ſacr̄o loꝗt̉Oratio fidei ſaluabit̉ infirmū ⁊ alleuiabit eū dn̄⁊ ſi in peccatis ſit remittent̉ ei. Ubi etiā rō huiſingulariſ obſeruātie aſſignari videt̉. In alijs .n.ſacramētis nihil corporal̓r agit̉ qd̓ nō ſtatim exoperatione mīſtri ſequat̉. Sic̄ ſtatiꝫ in baptiſmoſit abſolutio corporalis que ſpūalem deſignat: ⁊ſacr̄aliter cauſat. Sanatio aut corporalis nō ſtatim ſequit̉ ex vnctione: ſed petit̉ p̄ſtanda a deo.Unde ⁊ interior ſanatio que per eā ſignat̉: ſub deprecatione a deo poſcit̉. In ſacramēto aūt penitētie verba ſcripture que maxime ſunt ſectāda nōfaciunt mētionem de aliqua deprecatiōe: ſꝫ magis verbo indicatiuo vtit̉. Non .n. dicit. Quecūqꝫ petieris eſſe ſoluāda erunt ſoluta: ſed quecūqꝫſolueris erunt ſoluta. Si ergo illa tm̄ dicunt̉ eſſeſoluta que hn̄s claues ſoluerit: qui auteꝫ petit aliquid eſſe ſoluendum nō ſoluit: minor. quā temeritate aliquis aſſerat eſſe ſolutum: quem habensclaues nō ſignificat ſe ſoluere ſed ſolum rogat eēſoluendum. Non aūt ſimilis rō eſt vtendi deprecatiua or̄one in hoc ſacramento: ſicut in ſacr̄o extreme vnctionis: qꝛ nihil h̓ corporale expectat̉futuꝝ qd̓ nō ſtatim fiat: vt in extrema vnctionequimo certiſſimū eſt in hoc ſacramēto per claueſeccleſie remiſſionē peccatorum ꝯferri niſi ſit impedimētum ex parte ꝯfitentis. Sicut etiam accidit in baptiſmo. Dicit eniꝫ Aug. Non erit turpis nec difficilis poſt patrata ⁊ purgata adulteria: reconciliatio coniugij: vbi per claues regnicelorum nō dubitat̉ fieri remiſſio pctōrum. Nōergo ſub incerto modo deprecatiue or̄onis ſigni

ficanda eſt in hͦ ſacramēto remiſſio pctōrum: ſeqſub certitudine ꝑ indicatiuā rōnem. Non ergo ēforma in ſacramēto pnīe: abſolutionē ⁊ remiſſionem tribuat tibilop̄s deus: ſꝫ ego te abſoluo. Sbiectiones cū eaꝝ ſolutiōibus. CA. II.Icut aut temerarium eſt in aſſerendo: itavaniloquus in probādo: duꝫ friuola quedam ꝓ rōnibus inducit. Primo .n. inSducit quādam poſtillā ſuꝑ ſummā Raimūdi quedicit ꝙ in talibꝰ .ſ. abſolutōe ab excōicatione: lꝫ v̓ba exigant̉: nō tn̄ p̄ſcripta eſt forma v̓borum ſicutin ſacramēto baptiſmi ⁊ euchariſtie. Ubi primoderiſoriū eſt in tanta re poſtillā ſumme ꝓ aucͣtateadducere. Deinde vt poſtillatori nō fiat iniuria:dicamus ꝙ alia rō eſt de abſolutione ab excōicatione que nō eſt ſacramētalis ſed magis iudiciaria iuriſditionem ꝯſequēs ⁊ aliud de abſolutiōea peccatis in ſacramēto pnīe: que ꝯſequit̉ ptāteꝫclauium ⁊ eſt ſacramētalis. In illa .n. verba hn̄tefficaciā ab intentione dicētis. Vn̄ n̄ refert ꝗbuſcunqꝫ verbis vtat̉ ad expͥmendā ſuam intētionēIn ſacr̄is aūt verba hn̄t efficaciam ex inſtitutiōediuina. Unde tenēda ſūt verba determinata cōſonantia diuine inſtitutioni. Inſtitutioni aūt dicētis: quodcūqꝫ ſolueris ⁊cͣ. iſta verba ꝯueniūt: egote abſoluo: ſicut inſtitutioni dicētis: euntes docete oēs gentes baptizātes ⁊cͣ. conueniunt iſta verba: ego te baptizo ⁊cͣ. Sicut ergo iſta tenenda ſūtin baptiſmo: ego te baptizo: ita in pnīa ego te abſoluo. Scd̓o aūt ponit ꝙ magiſter ꝗ ſnīas ꝯpilauit nō poſuit hāc formā: nec aliquē ſcōꝝ legimihac forma vſum fuiſſe. Contra qd̓ dicendū ē ꝙnec magiſter formā poſuit nec legit̉ d̓ alia formaqua aliquis ſcōꝝ ſit vſus: nec etiam legit̉ ꝙ aliꝗsiſtā formā negauerit. Legit̉ aūt ꝙ ip̄e inſtitutor ſacramenti dixit: qd̓cunqꝫ ſolueris: qd̓ eſt maiꝰ oīaucͣte. Tertio ad hͦ inducit ꝙ in ꝗbuſdā abſolutionibus quas eccl̓a facit in pͥma ⁊ in cōpletorio:an̄ miſſam: ⁊ poſt p̄dicationeꝫ ẜm morē romaneeccl̓e: ⁊ in die cyneꝝ: ⁊ cene dn̄i: nō ſit abſolutio:ꝑ or̄onem indicatiua ſꝫ dep̄catiuā tm̄. In quo miuor eū nō aduertere ꝙ huiuſmodi abſolutiōes nōſunt ſacramentales: ſed ſunt quedam orationesquibus dicuntur venialia peccata dimitti: ſicutper orationem dominicā qua dicitur dimitte nobis debita noſtra. Quarto aūt inducit ſic ſenſiſſe quoſdam antiquos ⁊ famoſos magiſtros .ſ.magiſtrum Guilielmū de antiſiodoro: ⁊ magiſtrum Guilielmum quōdam ep̄m Pariſiēſem⁊ dn̄m Hugonē quondam cardinalē: de ꝗbus ꝙͥita ſenſerint nō ꝯſtat. Sed ⁊ ſi ita ſenſerunt nūꝗdeorum opinio p̄iudicare poterit verb̓ dn̄i dicenūPetro quodcūqꝫ ſolueris ⁊cͣ. Nunꝗd etiā ſi nūcviuerent p̄iudicare poſſent cōis ſnīe magiſtrorūariſius regentium qui contrarium ſentiunt