Opuſculum.xviiii.
Sic ecōtrario antixp̄s ad p̄dicādū falſitatē ſuaꝫaſtutos ac duplices atqꝫ huiꝰ mundi ſcīam hn̄teselecturꝰ eſt. Sꝫ ꝗ ſint iſti p̄dicatores lr̄ati quoſ anrixp̄s mittet Greg. infra ſtatiꝫ exponit vtens auctoritate. Ia. 18. Qui mittit in mare legatos ⁊ invaſis papiri ſuꝑ aqͣs. qd̓ exponēs dicit. Mittit inmare legatos: qꝛ p̄dicatores ſuos in ſeculo ſꝑgit.In vaſis papiri ſuꝑ aqͣs. Uaſa papiri ſūt corde ſeculariū doctoꝝ. In vaſis ergo papiri ſuꝑ aqͣſ legatos mittere eſt p̄dicationē ſuā in carnaliū ſapientum ſenſibꝰ ponere: ⁊ defluētes ad culpā populosvocare. Illi ergo litterati ſūt p̄dicatores antip̄i qſeculariter viuētes populos ad laſciuias inducutNec tn̄ ſi per lr̄atos antixp̄s pericula in eccleſiaꝫinducet ſeꝗtur ꝙ ſolū per eos. Procedūt vlterideducēdo ꝙ inter illos litteratos inueniētur nuntij antixp̄i quoꝝ ꝯſiliū reputat̄ precioſum maximū ⁊ optimū qͣſi ſi ꝗs ꝯſuleret deū vt dr̄ de achitophel. 2. Reg. 16. Et ꝙ ſeductores finalis eccleſie per achitophel ſignificent̉ ꝓbāt per hͦ ꝙ achitophel prius fuit cū dauid ⁊ poſtea cū abſalon. ſiciſti prius erūt cū xp̄o poſtea cū antixp̄o. vn̄ dicit̉. 2Thi. 3. Hn̄tes ſpēm pietatis. Et poſtea ſeꝗt̉. Homines corruptī mēte reprobi circa fidē. Et ꝑ illd̓qd̓ dicit̉. i. Io. 2. Ex nobis ꝓdierūt glo. Nobiſcuꝫin ſacramētis cōicant. Sed iſta ꝓbatio nō eſt efficax qꝛ nō eſt intentio apl̓i in v̓bis p̄miſſis ꝙ pͥushabeāt ſpēm pietatis ⁊ poſtea eam deponāt ad īfidelitatē ꝯuerſi: ſed ſimul dum ſpēm hn̄t pietatiſſuꝑficietenꝰ virtutē eiꝰ abnegāt infideles exn̄tes.Multi etiā heretici qui cum eccleſia in ſacr̄is cōueniūt. Aliqui .n. ſacr̄a eccleſie recipiūt ad minꝰad apparētiā. Dato etiā ꝙ qͣꝫtum ad hoc ꝑ achitophel ſignificarēt̉ nō tn̄ oꝫ qͣꝫtum ad hoc ꝙ achitophel in ꝯſilijs fuerit famoſus. Hic etiā eoꝝ ꝓceſſus ex ꝯiectura humana ꝓcedere apparet ſic̄ īillis qui per plagas egypti futuras ꝑſecutiōes eccleſie p̄dicere voluerūt vt ſupra dictū eſt. Adhucꝓcedunt vlteriuſ ⁊ on̄dere volunt ꝙ tales nuntijantixp̄i inter eos inueniēt̉ qui ſūt ad ꝯſilia obligati ꝑ hoc qd̓ dicit greg. ſuꝑ illud Iob. 30. ad dexterāorientis ⁊cͣ. ad dexterā īquit oriētis calamitatesinſurgūt: qꝛ hij quoqꝫ ad ꝑſecutionē eccleſie ꝓſiliunt qui electa mēbra redēptoris eſſe credebant̉.Sed ꝑ hͦ nō pōt ꝓbari ꝙ inueniātur inter ligatosad ꝯſilia qꝛ per electa mēbra q̄ ꝑ dexterā ſignificātur oēs bonos intelligit. vn̄ ibidē dicit. In h̓ locodextere vocabulo fidelis populꝰ eccleſie ſancte d̓ſignat̉. Sꝫ ſi etiā ꝑ mēbra electa nō ſignificāt̉ niſiꝑfecti: adhuc ꝓbatio nō eſt efficax: qꝛ etiā aliꝗͣ ſūtꝑfecti ꝓpter gradū charitatis etiā ſi ſint mr̄imonio ꝯincti. Prelati etiā ſūt ꝑfecti qͣꝫtū ad ſtatu. vn̄per electa mēbra nō pn̄t ſoli religioſi intelligi ſedin ꝓceſſu hūiuſmōi plane apparet fallatia ꝯn̄tis.Probae̓ etiā nitūtur hoc idē ꝑ hoc qd̓ dicit̉ mat.
r. futurū eſt vt herodes querat puerū ad ꝑdendūeum. glo. Quācito xp̄s in mūdo apparuit incepitin eū ꝑſecutio q̄ prefigurat ꝑſecutionē ſanctoꝝ. Etideo ꝯcludūt ꝙ ſicut in aduentu xp̄i ſe oppoſuęrūtxp̄o qui ſapiētiores ⁊ ſanctiores videbātur .ſ. ſcribe ⁊ ph̓iſei: ita etiā ſe opponet fidelibꝰ xp̄i in finequi ſapiētes ⁊ ſcī vidētur .ſ. lr̄ati ⁊ religioſi. Sedhec ꝓbatio nō eſt efficax qꝛ etiā xp̄m nō ſolū ꝑſecuti ſūt ſcribe ⁊ ph̓iſei: ſꝫ pͥncipes ſacerdotū vt anna⁊ cayphas: ⁊ pͥncipes ſeculares vt herodes ⁊ ꝑylatꝰ. Nec illi qui xp̄m ꝑſecuti ſunt erāt ſimul oēsſcribe ⁊ ph̓iſei ſꝫ ꝗdā ph̓iſei tm̄ quidaꝫ ſcribe tm̄.Un̄ ex hoc nō pōt haberi qd̓ intendūt: qꝛ hec rō nͥmagis tāgit religioſos lr̄atos qͣꝫ illr̄atos nec eosmagis qͣꝫ p̄latos ⁊ pͥncipes ⁊ doctores ſecularesEx hijs aūt oībꝰ predictꝭ ſic colligēdo ꝯcludūt. ꝑergo ꝙ nūtij antixp̄i erūt xp̄iani apparentes boniſtudijs lr̄aꝝ dediti in ꝯſilijſdādis famoſi: religioſi ad ꝯſilia obligati. In qua cōcluſiōe ꝗd intendāton̄dunt. Eos .n. quos infamare nitūtur ita notificāt: ac ſi eos expͥmerēt noīatim. Nihil .n. differtdicere ſocratē ⁊ ſoffronici filiū: ſi ſolꝰ ſit ſoffronicifiliꝰ ſocrates. In quo eoꝝ excuſatio tollit̉ ⁊ ſimulon̄ditur ꝙ ad ꝑſonas deſcēdūt. Sed in hoc eoruꝫꝓceſſu multipliciter errare ꝯuincūt̉. Primo ex hꝫꝙ nūtios antixp̄i diffiniūt tanqͣꝫ vnū genꝰ hoīumcum ex diuerſis ſtatibꝰ hoīum miniſtros antixp̄tfuturos glo. on̄dat ſuꝑ illum p̄s. Deꝰ ꝗs ſil̓is erittibi. Scd̓o qꝛ ⁊ ſi diuerſe aucͣtes de ſingulis q̄ colligūt loquūtur nō tn̄ pōt habri ꝙ oēs ꝯditiōes p̄dicte cōgregētur: ſed forte multi erūt ſeductoresnuntij antixp̄i quoꝝ alij erūt religioſi alij lr̄ati alijfamoſi in cōſilijs ⁊ ſic de alijs: ⁊ forte nō erūt aliqui de numero eoꝝ in ꝗbus oīa p̄dicta ꝯueniunt¶ Tertio qꝛ ⁊ ſi inter iſtos inuenirēt̉ non tn̄ intereos ſolos vt ꝓbatū eſt. Un̄ hec ꝓbatio non magisꝓcedit ꝯtra eos qͣꝫ ꝯtra alioſ. ¶ Quarto qꝛ ⁊ ſi aliqui taliū ſint futuri nūtij antixp̄i nō tn̄ oēs tales: ſꝫaliqui forte pauci ſicut ⁊ de ſingulis ſtatibꝰ fortealiquos ad ſe colliget antixp̄s. ¶ Quīto quia iſteconditiōes ſunt bone .ſ. eſſe chriſtianuꝫ litteratuꝫfamoſum in cōſilijs: religioſum. Unde ex hijs cōditionibꝰ non poteſt iudicari de aliquo ꝙ ſit nuntius antixp̄i: ſed magis ex aliquibꝰ malis ẜm doctrinam dn̄i. Math̓. 7. ⁊. 12. Unaqueqꝫ arbor exfructu ſuo noſcit̉ .ſ. bona ex bonis: mala exmalis.¶ Quō religioſoꝝ manifeſta bona vt or̄ones ieiunia ⁊ huiuſmodi ꝑuertere nitunt̉ ⁊ ſuſpecta oſtēdere.CA. XXVI.Unc vltimo videamnus quō bona religioſorum que negare non poſſunt nec malaeſſe aſſerere vtpote oratiōes: ieiunia: miracula ⁊ huiuſmodi peruertere nituntur ⁊ ſuſpecta oſtendere: occaſione accepta ex hoc ꝙ in aliquibus ſcripture lociſ aliqui pernitioſi homines