Opuſculum.xvii.
nibus oīno a poſſeſſoribus abdicatis. Ꝙ aūt hocad abūdātiorē ꝑfectionē ꝑtineat: apparet ꝑ Aug.in li. de doc. xp̄iana vbi dicit. Qui crediderūt exiudeis ex ꝗbus facta ē pͥma eccl̓ia Hieroſolimisſatꝭ oſtenderūt qͣꝫta vtilitas fuerit ſub pedagogoi. ſb̓ lege cuſtodiri. Namqꝫ tā capaces extiteruntſpūſſancti: vt oīa ſua venderēt eoꝝqꝫ p̄cium indigentibꝰ diſtribuēdū an̄ apl̓orum pedes ponerentEt poſtea ſubdit. Nō .n. hͦ vllas eccl̓as gentiū feciſſe ſcriptū eſt: qꝛ nō tā ꝓprie inuēti erāt ꝗ ſimulacra manufacta deos hebant. Uidet̉ tn̄ huius reialiā rōnem aſſignare Melchiades papa: ꝗ vt hr̄i2. q. i. dicit. Iuturā eccl̓am in gētibus apl̓i p̄uiderant idcirco predia in iudea minime ſt̓ adepti: ſꝫp̄cia tm̄mō ad fouēdos egentes. At v̓o cū int̓turbines ⁊ aduerſa mundi ſuccreſceret eccl̓a ad hocvſqꝫ ꝑuenit: vt nō ſolū gētes: ſꝫ etiā romani pͥncipes ꝗ totius orbiſ monarchiā tenebāt ad fidē xp̄i⁊ baptiſmi ſacr̄a ꝯcurrerēt. Ex quibꝰ vir religioſiſſimus Conſtātinꝰ pͥmus licētiā dedit nō ſolū fierixp̄ianos: ſꝫ etiā fabricādi eccl̓as ⁊ predia ꝯſtituittribuēda: ⁊ in ſequēti capitulo dicit Urbanꝰ papaUidētes ſummi ſacerdotes ⁊ alij atqꝫ leuite ⁊ relinqui fideles plꝰ vtilitatꝭ poſſe ꝯferre ſi hereditates ⁊ agros quos vendebant eccl̓ijs quibꝰ p̄ſidebant ep̄i traderēt: eo ꝙ ex ſūptibꝰ eoꝝ tā pn̄tibusqͣꝫ futuris tꝑibus plura ⁊ electiora poſſent miniſtrare fidelibus cōem vitā ducentibꝰ qͣꝫ ex precioeoꝝ: ceperūt p̄dia ⁊ agros quos vēdere ſolebantmricibus eccl̓ijs tradere ⁊ ex ſumptibꝰ eoꝝ viuere. Ex hijs gͦ videt̉ ꝙ meliꝰ ſit poſſeſſiones in cōihr̄e qͣꝫ alia mobilia ad victū ꝑtinentia ⁊ ꝙ in pͥmitiua eccl̓a p̄dia vēdebant̉: nō qꝛ hͦ eēt meliꝰ: ſꝫ ꝗap̄uidebant apl̓i ꝙ apud iudeoſ eccl̓a duratura nōerat: ꝑtim ꝓpter infidelitatē: ꝑtim ꝓpter excidiūqd̓ eis īminebat. Sed ſiꝗs recte ꝯſideret: hec p̄miſſis nō ꝯͣriant̉. Eccl̓a .n. in ſui pͥmordio in oībꝰſuis mēbris talis fuit qͣlis poſtmodū fuiſſe apudꝑfectos quouſqꝫ īuenit̉: ſicut .n. naͣ ſic ⁊ gr̄a d̓buitaꝑfectis initiū aſſumere. ⁊ iō apl̓i ẜm illū ſtatumfideliū vitā ordinauerūt ꝑfectioni ꝯuenientē. Un̄dicit Hier̄. in li. de illuſtribꝰ viris. Apparet talipͥmā xp̄o credentiū fuiſſe eccl̓am quales nūc monachi eē nitunt̉ ⁊ cupiūt: vt nihil cuiuſqͣꝫ ꝓpriū ſitnullꝰ int̓ eos diues: nullꝰ pauꝑ: pr̄imonia egētibꝰdiuidāt̉: or̄oni vacet̉: ⁊ pſalmis doctrine quoqꝫ⁊ ꝯtinentie. Hic aūt modus viuēdi ꝑfcctōi ꝯgrufuit apd̓ pͥmos credētes: nō ſolū in iudea ſb̓ apl̓isſꝫ etiā apud egyptū ſub ¶ar. euan. vt ibidē hiero. dicit: ⁊ ſicut in. 2. li. eccl̓aſtice hyſtorie narrat̉.Proceſſu v̓o tꝑis multi in eccl̓aꝫ erāt intraturi ꝙab hac ꝑfectiōe deficerēt quod nō erat futuꝝ āteiudeoꝝ excidiū: ſꝫ eccl̓a apud gētes multiplicata.Quod poſtqͣꝫ ꝯtigit vtile iudicauerūt eccl̓aꝝ p̄lati: vt p̄dia ⁊ agri eccl̓ijs ꝯferent̉: nō ꝓpter ꝑfectio
c res quoſqꝫ: ſꝫ ꝓpter infirmiores qui ad pͥmoꝝ fidelium ꝑfectionē attinge̓ nō valerēt. Fuerūt tn̄ ⁊aliꝗ poſtmodū prīe ꝑfectōis emuli ꝗ in ꝯgregatōnibus viuētes: his caruerūt ſicut pl̓ima mōachorum collegia in egypto. Narrat ēt Gre. in. 3. dyalo. de quodā ſanctiſſimo viro noīe yſaac: q d̓ ſyrie partibꝰ in italiā veniēs ꝑfectōis formā quā inoriēte didicerat: in occidēte obſeruauit. Cum .n.crebro ei diſcipuli humil̓r īnuerēt: vt ꝓ vſu mōaſterij poſſeſſiones q̄ offerebāt̉ acciꝑet: ille ſollicitus ſue pauꝑtatis cuſtos fortē ſnīaꝫ tenebat dicētMonachus ꝗ in terra poſſeſſiones querit monachus nō ē: qd̓ nō pōt intelligi de acꝗſitiōe poſſeſſionum ꝑ modū ꝓprietatis hn̄daꝝ. Non .n. p̄miſſūē ꝙ ei poſſeſſiones offerent̉: niſi ꝓ monaſterij vſuNec tn̄ eius ſnīa ſic intelligēda ē: qͣſi poſſeſſionescōes hn̄tes oīno a monachoꝝ ꝑfectione deficiāt.ſꝫ hͦ dicebat ꝓpter ꝑiculū pauꝑtatis amittēde qd̓īminet pleriſqꝫ monachoꝝ cōes poſſeſſiones hutium. Dicit .n. Hier̄. in epitaphio nepotiani adelyodoꝝ ep̄m. Sint ditiores monachi qͣꝫ fuerātſeculareſ. Poſſideāt opes ſub pauꝑe xp̄o quas ſb̓locuplete dyabolo nō habuerāt: ⁊ ſuſpiret eos eccleſia diuiteſ quos tenuit mūdus an̄ mendicos: ⁊iō ſignanter Greg. de ſancto Iſaac ſb̓dit. Sic ꝗppe metuebat pauꝑtatis ſue ſecuritatē ꝑdere: ſicutauari diuites ſolēt ꝑituras diuitias cuſtodire. vn̄ad eius ſanctitatē on̄dendā dn̄s eum clarificauitSubdit. n. Greg. de eo ibi: itaqꝫ ꝓph̓ie ſpū magniſqꝫ miracl̓is cunctꝭ lōge lateqꝫ hitantibus vitaeius īclaruit. Manifeſtū ē igit̉ ad cumulū ꝑfectionis ꝑtinere ꝙ aliꝗ poſſeſſiones nō hēant nec ꝓas nec cōes. Adhuc pōt hͦ euidēter oſtēdi ſi rō ꝯͣſiliorum ad euāgelicā ꝑfectionē ꝑtinentiū ꝯſideret̉Ad hoc .n. introducunt̉: vt hoīes a curis mundiexpediti liberiꝰ deo vacēt. Un̄ apl̓s ꝓpoſito cōſilio de virgiritate ſeruanda dicit. Qui ſine vxoroeſt ſollicitus ē que ſunt dn̄i qūo placeat deo. Quiaūt cū vxore ē: ſollicitus ē que ſunt mūdi qūo placeat vxori: ⁊ diuiſus ē. Ex quo pꝫ tāto aliquā magis ad ꝯſilioꝝ ꝑfectionē ꝑtinere: quāto magis hominē a ſollicitudine mūdi abſoluūt. Manifeſtuꝫeſt aūt ꝙ diuitiaꝝ poſſeſſionū cura impedit aīuꝫa rebus diuinis. Dicit̉ .n. Mat. 13. Qui ſeminatus eſt in ſpinis hic eſt qui verbū audit ⁊ ſollicitūdo ſeculi iſtius ⁊ fallatia diuitiaꝝ ſuffocant v̓buꝫ⁊ ſine fructu efficit̉. Quod exponens Hier. dicitBlande ſunt diuitie aliud agentes: ⁊ aliud pollicentes. Lubrica eſt earum poſſeſſio dum hūc ilſucqꝫ circunferunt̉: ⁊ in ſtabili gradu: vl̓ habētesdeſerunt: vl̓ nō habentes reficiunt. Hoc etiā eurdenter oſtendit̉ Luce. 14. vbi vnus de hijs ꝗ ſuntvocati ad cenam ſe excuſauit dicens. Uillā emi:⁊ neceſſe habeo ire ⁊ videre illam. Et ſicut Grego. dicit: ꝗd per villā niſi terrena ſb̓a deſignatur.
q 2