Contra retrahentes hoīes a religionis ingreſſu
ntra retrahentes hoExit gͦ videre villā ꝗ ſola exteriora cogitat. In fine aūt ꝑabole ſubdit̉. Pauperes ⁊ debiles introduc huc: qd̓ exponens Amb̓. dicit. Ꝙ rarius delinquit cui deeſt illecebra peccādi: ⁊ citius ad deum ꝯuertit̉ qui nō hꝫ in mundo vn̄ delectet̉. Sicigit̉ pꝫ ꝙ poſſeſſiones ⁊ quaſcūqꝫ diuitias oīo nōhr̄e magis ad euāgelicaꝫ ꝑtineat perfectionē. ItēAug. dicit in li. de ⁊erbis dn̄i. Minimi xp̄i ſuntilli qui oīa ſua dimiſerūt ⁊ ſequuti ſūt eū: ⁊ quicꝗdhabuerūt pauꝑibus diſtribuerūt vt deo ſine ſeculari cōpede expediti ſeruirēt: ⁊ ab oneribus mundi liberatos velut pēnatos ſurſum humeros tolerent: hij ſunt minimi: qꝛ humiles appēde minimos iſtos ⁊ graue pōdus īuenies. Nullus aūt ſani capitis dicet ad mundi onera nō ꝑtinere cōiuꝫpoſſeſſionū curā. Pertinet igit̉ ad ꝑfectionis pōdus: vt ēt ab hmōi cōpedibus expediti hoīes ſeruiant deo. Sic igit̉ pꝫ vanā eē doctrinā: īmo peſtiferā ⁊ xp̄iane doctrine ꝯͣriam illoꝝ ꝗ dicunt ꝙpoſſeſſionibus cōibus care̓ ꝓpter xp̄m ad ꝑfectōnem nō ꝑtineat: de ꝗbus ſuꝑ illud pͣs. Cōuertant̉⁊ erubeſcāt valde velociter dicit glo. Hoc nō eſth̓ vbi potius iniꝗ ridēt eos ꝗ oīa relinquūt ⁊ ſuisirriſionibus infirmos xp̄i noīe erubeſcere faciūtAd eos ēt pertinere videt̉ qd̓ alibi in pͣs dr̄. Cōſilium inopis ꝯfudiſtis qm̄ dn̄s ſpes eius ē. Ubidicit gl. inopis cuiuſlibet ꝗ eſt mēbrū xp̄i: ⁊ hͦ id̓ofeciſtis qm̄ dn̄s ē ſpes eius. Un̄ gͦ magis reuerendus erat inde magis ꝯtēnit̉. Quid .n. aliud iſti faciunt: niſi ꝙ ꝯtēnere nitunt̉ eos ꝗ xp̄iane pauꝑtatꝯſitiuꝫ perfecte ſectant̉: ⁊ hoc iō qꝛ nō in terrenispoſſeſſionibus: ſꝫ in deo ſpem habent.¶ Solutio rōnum ꝯͣ p̄dictam perfectionem inductarum.CA. XVI.HIs igit̉ viſis facile ē rn̄dere ad ea que īꝯIrium ꝓponunt̉. Quod .n. pͥmo inductū ē:ꝙ expēdit poſſeſſiones cōes poſſideri: iā pꝫ ꝙ expedit ꝓpter eos ꝗ nō ſūt ſumme perfectōis capaces qͣlis in pͥmis credētibus fuit: ꝗ tn̄ īperfectiores oīno negligēdi nō erāt. Un̄ ⁊ apud illos ꝗ illaꝫſummā ꝑfectionē ſectabant̉ poſſeſſiōes nō erantſicut etiā dn̄s cui angeli mīſtrabāt loculos hūit ꝓpter. neceſſitatē alioꝝ: qꝛ .ſ. eiꝰ eccl̓ia loculos erathabitura: ſicut Aug. dicit ſuꝑ Io. Un̄ ſi qua ſit cōgregatio in qua oēs ad maiorē ꝑfectionē tēdant:expedit eis cōes poſſeſſiones nō hr̄e. Quod v̓o. 2.ꝓponit̉ ꝙ beatus Bn̄. in vita ſua āples poſ. recepit: hͦ ſufficit ad on̄dendum ꝙ cōes poſ. nō total̓rmonaſticā ꝑfectionē excludunt. Non aūt ex hͦ hr̄ipōt ꝙ maioris ꝑfectionis nō ſit poſſeſſionibꝰ cōibus carere p̄ſertim cū idē. b. Bn̄. in ſua regl̓a dicat ſe aliꝗd remiſiſſe de rigore monaſtice vite apͥoribus inſtitute: ꝯdeſcēdendo īfirmitatibus ſuitꝑis monachoꝝ: ⁊ eadem rō ē de beato Greg. ꝗmonaſteria ꝯſtruxit ẜm regulā a beato Bn̄. inſti
tutam. Quod v̓o. 3. ꝓpoſitū eſt ꝙ apl̓is ꝑſecutōistꝑe ꝑmiſit dn̄s: vt perā ⁊ ſacculū tollerēt magisꝯͣ eos facit: ſicut ex p̄miſſis apparet. Si .n. in ꝑſecutiōis cā rigor pͥoris diſcipline remittit̉: ꝯn̄s ē ꝙad rigorē diſcipline ꝑtinebat: vt perā ⁊ ſacculumnō hr̄ent. Nec tn̄ legit̉ ꝙ illo perſecutōis tꝑe ꝑcurauerint ſibi aliquas poſ. cōes: ⁊ ſic pꝫ qd̓ inducit̉ad ꝓpoſitū nō pertine̓. Quod v̓o. 4. īducit̉ ꝙ dn̄snō inſtituit ordinē nō hn̄tiū poſ. ſꝫ ordinē p̄latoruꝫꝗ poſſeſſiones hn̄t. In altero quidē eſt apertū mēdatiuꝫ. Cū .n. dn̄s diſcipulos inſtituit: ꝙ nec argētum nec auꝝ poſſideāt: ⁊ ꝙ corda eoꝝ nō grauētcuris huius mundi ⁊ dimittētibꝰ agros ⁊ domoſꝓpter nomē ſuū p̄mia repromittit nō ſolū in futuro: ſꝫ in hͦ ſeculo: vt .ſ. ſint cū apl̓is nihil in hͦ murdo hn̄tes ⁊ oīa poſſidētes: manifeſtū ē ꝙ oēs quicunqꝫ hāc regulā ſecuti fuerint inſtitutionē xp̄i ſequunt̉. Nec .n. illi ꝗ ſanctos ſequunt̉ per quos ſiordines inſtituti ad ip̄os accedunt: ſꝫ ad xp̄m cuius documēta ꝓponūt qꝛ nec illi ſeip̄os p̄dicauer̄tſꝫ cū apl̓o ih̓um xp̄m eiꝰ documēta ꝓponētes. Inaltero v̓o fallūt̉: vl̓ fallere volūt ꝑ fallaciā accidētis. Inſtituit .n. xp̄s ep̄oꝝ ordinē ⁊ alioꝝ clericoꝝꝗ poſ. cōes hūt vl̓ ꝓpͥas: ſꝫ hͦ xp̄s in eis nō inſtituit: ſꝫ magis inſtituit eoꝝ ordinē imꝑfecta pauꝑtate: ſicut ex p̄dictis apparet. Poſtmoduꝫ v̓o diſpēſatine ſunt in eccl̓a cōes poſ. accipere ꝓpter rōnēp̄dictā. Quod ēt. 5. ꝓpoſitū eſt ꝙ xp̄iana ꝑfectio n̄dormitauit a tp̄e apl̓oꝝ vſqꝫ ad pn̄tia tp̄a. certuꝫeſt eā nō domitaſſe: ſꝫ in plurimiſ viguit ⁊ in egypto: ⁊ in alijs ꝑtibus mūdi. Nunꝗd tn̄ aliꝗs deomodū īponere pōt: vt oēs in oī tp̄e: ⁊ in oībus locis hoīes eodē mō ad ſe trahat: ꝗnymo ẜm ſue ſapientie ordinē quo ſuauiter vniuerſa diſponit ſingulis tꝑibus ꝯgruētia adminicula ꝓuidet hūaneſaluti: ꝗd n. ſi querat̉. Nunꝗd dormitabit doctrina xp̄iana a tꝑibus magnoꝝ doctoꝝ Athanaſij:Baſilij: Ambroſij: Auguſtini: ⁊ alioꝝ ꝗ circa illd̓tp̄s fuerūt vſqꝫ ad hec noſtra tꝑa in ꝗbus magisin doctrina xp̄iana hoīes exercēt̉. Nuꝗd ẜm mirabilē eoꝝ rōnē quicꝗd boni tꝑe aliquo ītermiſſūfuit illicitū erit reſumi. Sic .n. ⁊ martyꝝ illicituꝫerit ſubire ⁊ miracula facere: qꝛ ml̓to tꝑe ſt̓ hmōiintermiſſa. Quod v̓o. 6. ꝓponūt ꝙ illi ꝗ poſſeſſionibus cōibus carebāt viuebāt de oꝑibus manuūhͦ nō minorē calūniā alijs qͣꝫ religioſis īgerit: qꝛ ētapl̓s ꝗ euangeliuꝫ p̄dicabat viuebat de oꝑe manuali. Nunꝗd gͦ ep̄i archidiaconi: ⁊ ꝗbuſcunqꝫ exoffō cōpetit euāgeliū p̄dicare: peccāt ſi nō viuantde oꝑe manuali. Si aūt ad hec nō tenēt̉ qꝛ paulꝰhͦ nō ex neceſſitate: ſꝫ ſuꝑerogando faciebat: ꝗd iponūt religioſis ꝗcquid ſancti pr̄es ſuꝑerogandofecerūt. Nullus .n. ē qui oēs ſuꝑerogatōes poſſitimplere: cū vnus in vno: ⁊ alius ſuꝑabūdet ī alioSi v̓o nō ſuꝑerogatiōis: ſꝫ neceſſitatis eē dr̄ eos