biſuntinumReſponſio ad lectorem

¶ Trigeſimuſquartus articulus.Rigeſimuſquartus articulꝰ eſt. an corpusItxp̄i in hoc ſacr̄o moueat̉ ad motū hoſtie.Ueꝝ eſt ꝙ non mouetur ſicut corpora mouentur per ſe vel per accidens in loco: qꝛ nec eomodo eſt in illo loco in quo eſt ſacr̄m ſicut corꝑaſunt in loco per ſe vel per accidēs: cum aliā hēatꝯparationē ad dimēſiones ſacr̄ales qͣꝫ corpus addimēſiones ꝓprias ẜm quas mouet̉ ꝑ ſe ⁊ ad vehiculum ẜm qd̓ mouet̉ per accn̄s: ſed eo mō quoꝯuenit corpori xp̄i eſſe in loco rōne dimēſionū ſacramētaliū ꝯuenit ſibi moueri in loco.¶ Trigeſimuſquintus articulus.Rigeſimuſquintus articulus eſt. An ſpēsſacr̄alis ſine ſubiecto remanētes poſſint naturaliter agere īmutari ⁊ corrūpi ſicut prius. Quantū ad aliꝗd verū eſt ⁊ quātū ad aliquidnon. Nihil enī pōt agere vel pati niſi p̄ſuppoſitoſuo eſſe. Ꝙ aūt in eſſe cōſeruentur abſqꝫ ſubiecto:miraculoſum eſt: ⁊ quātū ad hoc actio ꝯn̄s miraculoſa eſt ⁊ ſimiliter paſſio ẜm ꝙ dimenſio miraculoſe ſubſiſtens miraculoſe habet officium ſubiecti ⁊ materie cuius eſt pati.Trigeſimuſſextus articulus.Trigeſimuſſextꝰ articulꝰ eſt. An oēs cogitationes cordis que habēt imagines ī fantaſia vl̓ quas cōitant̉ alique paſſiōes ī corpore demones ſcire poſſint. Hoc puto veruꝫ eſſede illis cogitatiōibus quas comitātur aliqui motus corporales quicūqꝫ. Et hoc etiā aug. dicit in libro de diuinatiōe demonū. Hoīum inquit diſpoſitiones demones non ſolum voce ꝓlatas verūetiā cogitatione ꝯceptas cōſignāt: que duꝫ ex animo exprimūtur in corpore tota facilitate ꝑdiſcūtEt de hoc verbo in libro retractationū faciēs mētionē ſic dicit. Dixi hoc audaciore aſſeueratōe qͣꝫdebui. Nā p̄uenire iſta ad noticiā demonū ꝑ nonnulla etiā experimēta compertū eſt. Sed vtrumſigna quedam dent̉ ex corꝑe cogitantiū illis ſenſibilia nos aūt latentia aut alia vi ſpūali cognoſcātaut difficilime pōt ab hoībus aut oīno nō pōt inueniri. Sed ſi ſpūali vi cogitatōes cognoſcāt ml̓to magis motus corꝑales ex quibꝰ etiā hoīes īterdum interiores diſpoſitiōes cognoſcunt. Un̄ ẜmnon excludit primū ſed amplius dicit. Solas ātſpēs in fantaſia exn̄tes nō reputo ſufficiētes ad hͦꝙ demones humanas cogitationes cognoſcerepoſſint: qꝛ homo v̓tute rōnis ⁊ liberi arbitrij pōtvna ſpecie in vi imaginatiua cōſeruata multipliciter vti ad diuerſas cogitatiōes vel totalit̓ actunon vti. ¶ Hec ſunt cariſſime que ad articulos aobis trāſmiſſos reſpōdeo diffuſius qͣꝫ petiſtis.Non enī abſolute reſpōderi poterat ad ea que diuerſum ſenſum continere poterant p̄ſertim cumnon ſcripſeritis quid cōtra huiuſmodi articulos

obijceretur. Sic enī potuiſſet ⁊ abſolutꝰ ⁊ certiuſreſpōderi. Ualeat caritas veſtra diu ⁊ pro hoc labore mihi orationū ſuffragia repēdatis.¶ Explicit opuſculū. xi. videlicet rn̄ſio beati thome aquinatis ad lectorem venetum de. 36. articulis.¶ Incipit opuſculū. xij. videlicet eiuſdē ad lectorē biſuntinum de. 6. articulis.Ariſſimo ſibi ī xp̄ofratri Gerardo biſuntino ordinisfratrum p̄dicatoꝝ frater Tho. deaquino eiuſdē or. cum fraterna dilectione ſalutē. Percepi lr̄aſ vr̄asquoſdā ar. cōtinentes ſuꝑ quibꝰ vobis ꝑ me reſpōderi petebatis. Et licet in pluribus eēm occupatus: tamē ne veſtre charitatis petitioni deeſſemqͣꝫcito facultas ſe obtulit vobis reſcribere curaui¶ Queſtio. i. 2. ⁊. 3.Rima ergo queſtio fuit. An ſtella que magis apparuit haberet figurā cruciſ. Scd̓aan hēret figurā hoīs. Tertia an hēret figurā crucifixi. ¶ His ſimul rn̄deo ꝙ griſ. q̄dā ſimilia narrat ſuꝑ Mat. non quaſi aſſerēdo: ſed potiꝰquaſi ab alijs dictū recitādo. Et qꝛ pro certo nonhabet̉ nō reputo hoc eſſe p̄dicandū: p̄ſertim quianō videt̉ ꝓbabile ꝙ ſacri doctores vt Aug. Leopapa Greg. ⁊ alij in ſuis ſermonibꝰ tacuiſſent ſialiqd̓ robur auctoritatis haberet. Non enī decelp̄dicatorē veritatis ad fabulas ignotas diuertere. Si tamē ab aliquo ſit p̄dicatū non arbitror eēneceſſariū ꝙ reuocet̉ niſi forte ex hoc populo ſcandalū ſit exortum: ⁊ tunc non deberet vt erroneuꝫreprobari ſed vt incertum exponi.¶ Queſtio. 4Uarta queſtio eſt. An paruule manꝰ pueri ieſu nati creauerīt ſtellas. Ad qd̓ rn̄deoꝙ locutio hec non eſt ꝓpria. Nā ꝑuule maOnus ſunt manꝰ hūanitatis quarum nō eſt creare.Sed qꝛ vnus ⁊ idem xp̄s eſt in diuina ⁊ humananatura ꝑfectꝰ pōt huiuſmōi locutio ſane exponi vtdicatur. Manus ꝑuule iſtius pueri creauerūt ſteſlas .i. iſte puer habēs manꝰ paruulas creauit ſtellas. Tali enī modo loquēdi ad quandaꝫ vnionisexp̄ſſiōem aliqn̄ doctores vtūtur ſicut in quibuſdā cantat̉ eccleſijs. Manus que nos plaſmauerunt clauis confixe ſunt. Non tn̄ hec ſunt extendeda vel p̄dicāda populo. Sed tn̄ ſi p̄dicatū ſit nonarbitror reuocandū niſi ſuper hoc error aūt ſcādalū oriat̉. In quo caſu oporteret ſane locutionis ſenſuꝫ exponi. Nō ſunt aūt in talibus quātū fieri pōt̓¶ Queſtio. 5.ſimpliciū animi ſollicitandi.Uinta queſtio eſt. An ex quo ſymeō dixitbeate virgini tuā ipſius aīam pertrāſibit