Reſpoſio ad articulosCviii.
cura huiꝰ mūdi ⁊ ſoli deo vacant. Tertia fuit cōisviris ⁊ mulieribꝰ .ſ. vt in puluerē reuerterentur.Et ab hac īmunis fuit beata virgo qꝛ cū corporeaſſumpta eſt in celū. Credimꝰ enī ꝙ poſt mortemreſuſcitata fuerit ⁊ portata in celū. p̄s. Surge domine in requiē tuā: tu ⁊ archa ſanctificatiōis tue.Sic gͦ īmunis fuit ab oī maledictiōe. Et iō bn̄dicta ī mulieribꝰ qꝛ ip̄a ſola maledictionē ſuſtulit ⁊bn̄dictionē portauit ⁊ ianuā paradiſi aperuit. Etiō ꝯuenit ei nomen Maria q̄ interp̄tat̉ ſtella maris qꝛ ſicut per ſtellam maris nauigātes diriguntur ad portū ita xp̄iani dirigūtur per mariā ad gl̓iaꝫ. Benedictꝰ fructus ventris tui. Peccator aliqn̄ querit ī aliquo qd̓ nō pōt cōſequi ſed cōſequit̉illud iuſtus. Prouer. 13. Cuſtodit̉ iuſto ſubſtantiapeccatoris. ſic Eua queſiuit fructū ⁊ in illo nō īuenit oīa que deſiderauit. Beata aūt virgo in fructu ſuo inuenit oīa que deſiderauit Eua. Nā euain fructu ſuo tria deſiderauit. Primo id qd̓ falſoꝓmiſit ei diabolꝰ .ſ. ꝙ eēt ſicut dij ſciētes bonuꝫ⁊ malū. Eritis inquit ille mēdax ſicut dij ſicut dr̄Gen̄. 3. Et mentitꝰ eſt: qꝛ mendax eſt ⁊ pater eiꝰNam eua ꝓpter eſum fructus nō eſt facta ſimiliſdeo ſed diſſimilis: qꝛ peccādo receſſit a deo ſalutari ſuo. Vnde ⁊ expulſa eſt d̓ paradiſo. Sed hocinuenit beata virgo ⁊ oēs xp̄iani in fructu vētrisſui: qꝛ per xp̄m cōiungimur ⁊ aſſimilamur deo. i.Io. 3. Cum apparuerit ſimiles ei erimꝰ. ⁊cͣ. Secūdo in fructu ſuo eua deſiderauit delectationeꝫqꝛ bonus ad edendū. ſed nō inuenit: qꝛ ſtatim cognouit ſe nudā ⁊ habuit dolorē. Sed in fructu virginis ſuauitatē inuenimus ⁊ ſalutē. Io. 6. Qui māducat meā carnē habꝫ vitā eternā. Tertio fructeue erat pulcher aſpectu. Sed pulchrior fructusvirginis in quē deſiderant angeli proſpicere. p̄s.Specioſus forma pre filijs hoīum. Et hoc eſt qꝛeſt ſplendor paterne glorie. Non ergo potuit īuenire eua in fructu ſuo qd̓ nec quilibet peccator inpeccatis. Et ideo que deſideramꝰ queramꝰ ī fructu virginis. Eſt aūt hic fructus bn̄dictus a deo:qꝛ ſic repleuit eum omni gratia ꝙ ꝑuenit ad nosexhibēdo eī reuerētiā. Eph. i. Benedictꝰ deꝰ ⁊ pater dn̄i noſtri ieſu xp̄i qui benedixit nos ī oī bn̄dictione ſpūali in xp̄o. Ab angelis. Apoc. 7. Benedictio ⁊ claritas ⁊ ſapīa ⁊ gratiaꝝ actio honor ⁊ v̓tus ⁊ fortitudo deo nr̄o. Ab hoībus. apl̓s. Phil̓.2. Oīs lingua confiteat̉ ⁊cͣ. p̄s. Benedictꝰ qui venit in noīe dn̄i. Sit ergo ⁊ virgo benedicta. S⁊ magis benedictus fructus eius.¶ Explicit opuſculum octauuꝫ vꝫ expoſitio ſalutationis angelice: ẜm ſanctum Thomaꝫ de aquinō ordinis predicatorum.¶ Incipit opuſculū nonū vꝫ reſpōſio eiuſdem adfratrē Ioannē vercellenſem generalē magiſtruꝫordinis p̄dicatoꝝ de articulis centū ⁊ octo ſūptis
¶ Queſtio. j.ex opere petri de tarantaſio.Rimo conſideranduꝫ eſt ꝙ ratio cuiuſlibeteſt quā ſignificat. nomē eiꝰ: ſicut ratio lapidis eſt quā ſignificat nomen eius. Noīa autēſunt ſignā intellectualiū cōceꝑtionū. Un̄ ratio vniuſcuiuſqꝫ rei ſignificata per nomē eſt ꝯceptio intellecturquā ſignificat nomē. Hec aūt ꝯceptio intellectuseſt quidē in intellectu ſicut in ſubiecto. in re auteꝫintellecta ſicut in repn̄tato. Nā ꝯceptiōes intellectuū ſunt ſil̓ittudines quedā rerū intellectaꝝaūt ꝯceptio intellectuſ nō aſſimilaret̉ rei falſa eētꝯceptio de re illa: ſicut ſi intelligeret eſſe lapideqd̓ nō eſt lapis. Rō igit̉ lapidis eſt quidē in intellectu ſicut in ſubiecto. in lapide aūt ſicut in eo qd̓cauſat v̓itatē in ꝯceptōe intellectus intelligentislapidē talē eſſe. Cū igit̉ intellectꝰ rem aliquā cōp̄hendit vna ꝯceptōe ꝑfecte illā rem repn̄tat ⁊ ſicdiuerſas ꝯceptiōes ꝯtingit eſſe diuerſarū rerum.Intellectꝰ aūt noſter deum ꝯp̄hendere nō pōt necip̄m in eēntia ſua videre in ſtatu vie ſed aliqͣliterex rebus creatis ip̄ꝫ cognoſcit. diuerſe aūt ꝑfectiones rerū creatarū puta ſapīa: volūtas ⁊ hmōi repreſentant quidē imꝑfecte dīna? ꝑfectionē. Et henī ꝙ aliqͣ creatura eſt ſapiēs aliqͣliter accedit addīnā ſil̓itudinē: ſil̓r ex hoc ꝙ eſt potēs: ⁊ ex hoc ꝙ ēvolēs. ita tn̄ ꝙ ꝗcꝗd ꝑfectiōis ſeu nobilitatis ꝯpetit creature etiā deo cōpetit qui eſt creaturaꝝ cauſa effectiua equoca. ſed tn̄ hec diuerſa eminētiusꝯpetūt deo ẜm ſimplicē eēntiā ſuā. Et ſil̓r intellectus noſter ex rebus creatis ſcīam accipiēs ꝑ diuerſas cōceptiōes aſſimilat̉ vni diuine eēntie lꝫimꝑfecte. Sic igit̉ bonitas: ſapīa ⁊ potētia ⁊ ſi ꝗdaliud hmōi de deo dicimꝰ: differunt rōne ꝓpterdiuerſas cōceptiōes intellectꝰ noſtri: ſed ſunt idēre. qꝛ eēntia diuina eſt vna ⁊ eadē quā ītellectꝰ nr̄diuerſis ꝯceptiōibꝰ repn̄tat ſicut etiā diuerſe resrepn̄tant eēntiā diuinā diuerſis formis. Sic igit̉ſane intelligi pōt qd̓ primo ponitur. Quia oīs ꝑfectio eſt in deo veriſſime cū alia ſit ſapīe alia bonitatis veriſſima rō oportet̉ ꝙ hec in deo differāt.rōne. qꝛ vero mō ſimplici in ipſo ſūt idem re. Calūnioſe aūt cōtra hec obijcit̉ ꝙ ipſa differētia ſapientie ⁊ bonnitatis in deo ſit ⁊ non ſolum in intellectu creato. Non enī h̓ intellexit ſcribens: ſed ꝙin deo .i. cum de deo dicūtur differūt rōne .i. ẜmdiuerſas cōceptiones intellectus noſtri que vnadiuinā eēntiam repn̄tent lꝫ imꝑfecte. Patet .n.iam ex dictis ꝙ ratio de qua mentio ſit eſt quidēin intellectu ſicut in ſubiecto. in eēntia aūt diuinaſicut in repreſentato. Item quod ſecundo obijcit̉ꝙ ratio bonitatis diuine includit in ſe ſapientiaꝫ