Opuſculumoctauum
quia bonitas diuina eſt ſapīa nō valet: qꝛ bonitardiuina eſt diuina ſapīa ex hoc ꝙ eſt diuina non exhoc ꝙ eſt bonitas neqꝫ ex hoc ꝙ eſt ſapiētia eſt bonitas. Hoc aūt ꝑtinet ad rōnem bonitatis ⁊ ſapientie .ſ. qd̓ competit bonitati inquātū eſt bonitas⁊ ſapientie inquantū ſapientia. Unde patet ꝙ etiam tertium nō valet. Non enī ꝑtinet ad rōnē bonitatis ⁊ ſapīe ꝙ huic vel illi cōuenit inqͣꝫtū eſt diuina ſed qd̓ competit bonitati inquātū eſt bōitas⁊ ſapiētie inquātum eſt ſapiētia vt dictum eſt.¶ Queſtio 2.Xp̄miſſis etiā patet ꝙ ſanum intellectuꝫhabere pōt qd̓ ſecūdo ponit̉ .ſ. ratio qͣ difAferunt diuina attributa ꝑtim fundat̉ ſuꝑrem ꝑtimſuꝑ intellectū. Sportet tamē ꝙ aliter ⁊aliter fundetur ſuꝑ vtrūqꝫ. Nam rōnes quibꝰ attributa differūt fundant̉ in intellectu noſtro quiaſunt in eo ſicut in ſubiecto. Fundat̉ aūt ſuꝑrem qꝛſunt ſil̓itudines quedā repn̄tantes eēntiā dīnamſuo modo. Sic enī dicit̉ ratio lapidis fūdari ſuꝑrem inquantū cōceptio intellectus repn̄tat lapidem. Quod aūt in cōtrariuꝫ obijcit̉ .ſ. id qd̓ oīnovnū eſt non eſt diuerſitatis fundamētū patet eſſefalſum ex premiſſis. Nam eadē dīna eēntia a diuerſis repn̄tat̉ ⁊ in intellectu ⁊ in natura. Sic aūtintellexit ſcribēs rōnes diuerſoꝝ attributoꝝ fundari ſuꝑ eēntiā diuinā: ſicut ſuper repn̄tatū per diuerſas cōceptiones intellectus noſtri quas noīadiuerſa ſignificant.¶ Queſtio. 3X eiſdeꝫ etiā patet hoc qd̓ tertio poniturſanum habere intellectu .ſ. Diuerſitas rōAnis potētie: ſapiētie ⁊ bonitatis fundaturin intellectu ſicut in ſubiecto in deo ſicut in obiecto quod p̄ſtat cām ⁊ fulcimentū ſue veritati. Uttn̄ intelligat̉ qd̓ p̄ſtat fulcimentū veritati inqͣꝫtuꝫrepn̄tatur per vnāquāqꝫ cōceptionē intellectꝰ nōſtri intelligētis hmōi attributa: non aūt qͣꝫtū ad hͦꝙ ipſa diuerſitas attributoꝝ repn̄tet aliquam diuerſitatē in deo vt in cōtrariū obijcit̉. Hec enī diuerſitas cōceptionū ſeu rōnū non ꝓuenit ex diuerſitate dei ſed ex defectu intellectus noſtri qui reꝫvnam ꝑfecte non pōt intelligere niſi per multa ꝙintelligit attributa ẜm ꝙ perfectio inuenit̉ in rebus creatis.¶ Queſtio .4.Uod vero quarto ponit̉. In deo non eſt infinitas extenſiua ſed intenſiua. Non ſic ēin ſcripto. Ibi enī ſic ſcriptuꝫ eſt. Nd̓ obijcitur de infinita emanatione. Rn̄. Infinitas extēſiua imꝑfectionis eſt cū recedat ab vnitate. infinitas aut intenſiua ꝑfectionis eſt cuꝫ accedat advnitatē. Prima ergo deo nō cōuenit ſed ſecūda.Patet en ꝙ loquit̉ de infinitate emanationis.Emanatio aūt extenſionē habere pōt ẜm numeꝝſaltem in creaturis licet deus habere nō poſſit extenſionē ẜm quātitatem dimenſiuā. Intenſiua ātdicit̉ infinitas emanatiōis: ⁊ ſi nō ꝓprie eo tamē
modo loquēdi quo dicit̉ deus intenſus in bonitate qꝛ eſt ſūmus bonus. Emanatio aūt dīna nō eſtextenſiue infinita qꝛ non eſt infinitꝰ numerꝰ ꝑſonaruꝫ emanātiū: licet emanatio diuina ſit eterna vtobijciens ꝓponit.¶ Queſtio.Uod v̓o quinto ponit̉. In deo ꝓducere ꝑſonas nō eſt de rōne ꝑfectiōis ſed in creaturis eēt. Simpl̓r intellectū falſū eſt niſiaddat̉ ꝙ nō eſt de rōne ꝑfectiōis abſolute vel adſe dicte. Et hͦ vr̄ ipſe intelligere ꝑ ea q̄ ſubdit lꝫ n̄bene expͥmat. Subdit .n. qꝛ dicit ꝙ nō ē ad aliꝗdſi ꝓducere ꝑſonam in creatura. ¶ Queſtio. 6.Vod v̓o ſexto ponit̉. Relatio ī diuinis cōparata ad eēntiā rō ſola eſt: ꝯꝑata ad obiectū cuiꝰ eſt ſic res q̄dā ē. Sic ītelligit̉ qꝛ relatīo ꝯꝑata ad eēntiā differt ſolū rōne ab ea: ab oꝑpoſita aūt relatiōe differt real̓r vn̄ poſtea ſubdit.Ipſa .n. relatio .ſ. ꝑ ꝯꝑationē ad eēntiā idē ē ꝙ ipſare ſꝫ differt rōe n̄ aūt ītelligit̉ ꝙ rel̓o ſit ſoluꝫ rō cuinō rn̄deat res aliqͣ vt obijciēs calūniat̉. ¶ Nō. 7Uod v̓o ſeptīo pōit̉: lux ē qͣlitaſ agētis vl̓isi. celi. Intelligit̉ vl̓is in genere naͣliū agētiū ⁊ nō ſimpl̓r vt obijciēs intellexit. Luxetiā ⁊ ſi ſit in aere eſt tn̄ ī eo a corꝑe celeſti ſic̄ calorin aqͣ ab igne. ſicut igit̉ calor ē ꝓpria qͣlitas ignislꝫ ſit ī alijs corꝑibꝰ ab igne: ita lux pōt dici ꝓpͥa qͣlitas celi lꝫ ſit ī alijs corꝑibꝰ cāta a celo. ¶ Nō. 8.Uod v̓o octauo ꝓponit̉ qꝛ in hoc noīe deꝰtā res qͣꝫ modꝰ ſignificādi idē eſt cū ꝑſonaiō pōt hͦ nomē deꝰ ſuppone̓ ꝓ ꝑſona. Nonſic ītelligit̉ ꝙ modꝰ ſignificādi ſit idē cū ꝑſōa vt obijciēs ītellexit: ſꝫ ꝙ modꝰ ſignificādi ī hͦ hoīe deꝰ: ēidē cū mō ſignificādi ꝑſone qͣꝫtū ad hoc ꝙ vtrūqꝫſignificat in concreto. ¶ Queſtio. 9Uod v̓o. 9. dr̄: gnaͣtio dīna nō termīat̉ adrelationē ſꝫ ad ypoſtaſiꝫ q̄ ē ſb̓a. veꝝ eſt ſi ītelligat̉ de ſb̓a ꝓut ſignificat ſuppoſitū: nō āt n̄ ītelligat̉ de ſb̓a q̄ ē eēntia vel naͣ. Nec valet qd̓ obijcit̉ in ꝯͣriū: relatio in dīnis eſt ypoſtaſis: gͦ ſi t̓mīat̉ad ypoſtaſim terminat̉ ad relationē: ſic̄ valet eēntia dīna eſt ypoſtaſis: gͦ gnaͣtio dīna t̓mīat̉ ad eēntiam. Sicut enī eēntia diuina nō generat̉ ita necfiliatio ſed filius.¶ Queſtio. 10.Uod v̓o. io. pōit̉: qͣꝫuis hec ꝯcedat̉ ſb̓ aliqͣīpropͥetate naͣ de naͣli: lux de luce: ſb̓a d̓ ib̓adeꝰ de deo: nō tn̄ cōiter ꝯcedit̉ hec: eēntia de eēntia. Male dictū ē qͣꝫtū ad qd̓ dr̄ ꝙ deꝰ de deo īproprie dicat̉. Eſt .n. hec ꝓpria: deꝰ de deo ſic̄ ⁊ hec.deꝰ genuit deū vt obijciēs dic̄ ⁊ vt ipſemet in qͣrta diſtinctiōe determinat. Un̄ arbitror ex errore¶ Queſtio. iiſcriptoris accidiſſe.Uod v̓o vndecīo ꝓponit̉: ⁊ ſi eadē ſit naͣ īpr̄e ⁊ filio ⁊ ſpi. ſcō nō tn̄ eodeꝫ mō ſe hn̄s.Dubiū ſenſū hꝫ. Si .n. ītelligat modū eēntialē expſſe falſū eſt. Puta ſi dice̓t ꝙ meliꝰ aūt ꝑfectiꝰ eēntia ſit ī vno qͣꝫ ī alio. ſi āt ītelligat modū relatiuuꝫ