noſterExpoſitio pater
Ut in nomine ieſu omne genu flectatur celeſtiuꝫterreſtrium ⁊ infernorū. Celeſtium qͣꝫtum ad angelos ⁊ beatos. Terreſtriū qͣꝫtum ad mundanosqui hoc faciunt ex amore adipiſcēde glorie vel timore fugiende pene: ⁊ infernoꝝ quo ad dānatosqui hoc faciunt ex timore. Quarto inexplicabile:qꝛ a narratione eius deficiunt om̄s lingue: ⁊ ideoexplicat̉ aliquādo ꝑ creaturas. Vnde dicit̉ lapisrōne firmitatis. Mat. 16. Super hanc petrā edificabo eccl̓am. Iteꝫ ignis rōne purificationis: qꝛſicut ignis metalla purificat: ita deꝰ purificat corda pctōrum. Unde Deū. 4. Deus tuus ignis cōſumens eſt. Item lux rōne illuminatōis: qꝛ ſicutlux illuminat tenebraſ: ita nomē dei illuminat tenebras mētis. pͣs. Deus meꝰ illumina tenebrasmeas. Unde iſtud nomē petimꝰ manifeſtari: vtcognoſcat̉ ⁊ teneatur ſanctū. Sanctū aūt triplicit̓dicit̉. Sanctū .n. idem eſt quod firmū. vn̄ oēs beati qui in celo ſunt ſancti dicunt̉: qꝛ ſunt eterna felicitate firmati. In mundo nō pn̄t eē ſancti: qꝛ ſūtꝯtinue mobiles. Augu. Defluxi dn̄e a te ⁊ errauinimiſ deuius factus ſum a ſtabilitate tua. Secūdo ſanctū idem eſt ꝙ nō terrenū. Unde ſancti quiin celo ſunt nullū habēt affectum terrenuꝫ. UndeApo. Phi. 3. Omnia arbitratus ſum vt ſtercora ⁊cͣ. Per terram aūt deſignant̉ pctōres. Prīerōne germinis. Terra .n. ſi nō collit̉ ſpinas: ⁊ tribulos germinat: ſic aīa pctōriſ: niſi colat̉ ꝑ gratiānō germinat niſi tribulos ⁊ pūctōes pctōruꝫ. Gene. 3. Spinas ⁊ tribulos germinabit tibi. Scd̓orōne caliginis. Terra .n. caliginoſa eſt ⁊ opacaſic .n. peccator caliginoſus: ⁊ oꝑacus eſt. Gen̄. i.Ienebre erant ſuꝑ faciē abyſſi. Tertio rōne cōditionis. Terra eſt elemētum ſiccum quod ſpargitur: niſi ꝯtineat̉ ab aque humiditate. Nam deuſpoſuit terrā ſuꝑ aquas iuxta illud pͣs. Qui firmauit terram ſuꝑ aquas: qꝛ ex humiditatē aque ꝯtinetur ariditas vl̓ ſiccitas terre. Sic peccator aniniam habet ſiccam ⁊ aridaꝫ: iuxta illud pͣs. Anima mea ſicut terra ſine aqua tibi. Item tertio dicitur ſanctum .i. ſanguine tinctum. Vnde ſanctiſunt in celo ſancti dicunt̉: eo ꝙ ſunt ſanguine tincti iuxta illud Apoca. 7. Iſti ſunt qui venerunt exmagna tribulatione: ⁊ lauerunt ſtolas ſuas in ſanguine agni. Item apoca. pͥmo. Lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo.¶ Secunda petitio.Dueniat regnum tuū. Sicut dictū eſt ſpirituſſanctus facit nos recte amare: deſiderare: ⁊ petere: ⁊ efficit in nobis. pͥmo tiniorem ꝑ quē querimus: ꝙ nomē dei ſanctificet̉.Aliud donū: quod eſt donum pietatis ⁊ eſt ꝓpriepietas: dulcis ⁊ deuotus: affectus ad patrem: ⁊omnē hoīem in miſeria conſtitutum. Cum ergodeus ſit pater noſter: vt patet: nō ſolum debem
eum reuereri ⁊ timere: ſed etiā ad euꝫ habere debemus dulcē ⁊ pium affectuꝫ. Hic autē affectusfacit nos petere: ꝙ adueniat regnum dei. Tit. 2.Pie ⁊ iuſte viuamus in hoc ſeculo: expectantesbeatam ſpem ⁊ aduentū glorie magni dei. Poſſet autē queri: regnum dei ſemꝑ fuit: quare ergopetimus ꝙ veniat. Et ideo dicendū eſt ꝙ hoc poteſt tripliciter intelligi. Primo qꝛ aliquando rexhabet ius regni ſolū ſeu dominij: ⁊ tamē nundumdn̄ium ip̄ius regni eſt declaratū qꝛ nunduꝫ hoīesregni ſūt ei ſubiecti. Tunc ergo apparebit primoeius regnum ſeu dominiū quādo homines regnierunt ſibi ſubiecti. Deus aūt ex ſe ⁊ ſua natura eſtdn̄s omniū: ⁊ xp̄us ẜm ꝙ deus: ⁊ etiam ẜm ꝙ hōhabet a deo ꝙ ſit dn̄s omniuꝫ. Dan̄. 7. Dedit eipoteſtatē ⁊ honorē ⁊ regnum. Oportet ergo ꝙ ſibi ſint om̄ia ſubiecta: hoc autē nundū eſt: ſed eritin finē. i. Corin. 15. Oportet illud regnare: donecponat omnes inimicos ſub pedibus eius. Et iōpetimus ⁊ dicimus. Adueniat regnum tuuꝫ. Ethoc qͣꝫtum ad tria .ſ. vt iuſti conuertant̉: peccatores puniant̉: ⁊ mors deſtruat̉. Nam hoīes dupliciter ſubijciūt̉ xp̄o: aut voluntariſ: aut inuiti. Cuꝫenī voluntas dei ſit ita efficax: ꝙ oporteat penitꝰillam cōpleri: ⁊ deus velit ꝙ oīa ſubijciant̉ xp̄o.alterum duorū erit neceſſarium: vt .ſ. aut homofaciat voluntatē dei ſubijciendo ſe mandatꝭ eius⁊ hoc facient iuſti: aut deus faciet de om̄ibus voluntatē ſuam puniendo eos: ⁊ hoc faciet peccatoribus ⁊ inimicis ſuis: ⁊ hoc erit in fine mūdi. pͣs.Donec ponā inimicos tuos ſcabel um pedū tuorum. Et ideo ſanctis eſt datū quer re: ꝙ adueniat regnum dei .ſ. ꝙ ip̄i totaliter ſubijciant̉ ei: ſedpeccatoribus eſt horribile: qꝛ nihil aliud eſt querere: ꝙ adueniat regnum dei: niſi ꝙ de volunta.te dei ſubijciant̉ penis. Amos. 5. Ue deſiderantibus diem dn̄i. Sed ⁊ ex hoc deſtruit̉ morſ. Cūenim xp̄s ſit vita: nō pōt in regno eius eſſe morsque eſt vite ꝯtraria: ideo dicit̉. i. Corintꝭ. 15. Nouiſſime autē inimica deſtruet̉ mors. ⁊ hoc erit inreſurrectiōe. Phi. 3. Reformabit corpus humilitatis noſtre. Secūdo regnuꝫ celoꝝ dicit̉ gloriaparadiſi: nec mirū. Nam regnum nihil aliud dicitur niſi regimē. Ibi aūt eſt optimū regimē: vbinihil inuenit̉ cōtra voluntatē regentis. Volūtasaūt dei eſt ſalus hoīum: qꝛ vult om̄es hominesſaluos fieri. Et hoc potiſſime erit in paradiſo vbinihil erit ſaluti hoīum repugnans. Mat. 13. Auferent̉ de regno eius oīa ſcandala. In mundo autiſto ſunt multa ꝯͣ ſalutem hoīum. Cum ergo petimus. Adueniat regnum tuuꝫ: oramus: vt ſimusꝑticipes regni celeſtis: ⁊ glorie paradiſi. Quod qdem regnū eſt valde deſiderandū ꝓpter tria. primoꝓpter ſummā iuſticiā que eſt in eo. yſa. 6. Pōpolus tuꝰ oēs iuſti. Hic .n. mali ſunt mixti bonis