Opuſculumſeptimum
ter veſter celeſtis de celo dabit ſpiritum bonumpetentibus ſe ⁊ ex magnitudine ptātis. Un̄ dicitqui es in celis. Un̄ pͣs. Ad te leuaui oculos meoſꝗ habitas in celis. Poteſt aūt hͦ ad tria ꝑtinere.Primo quidē ad orātis preꝑationē: qꝛ dr̄ ecc̄. 18.Ante or̄onem p̄para aīam tuā: vt intelligat̉ ī celis: hͦ eſt in celeſti gl̓a: ẜm illud Mat. 5. Mercesveſtra copioſa ē in celis. Et hec preꝑatio dꝫ eſſeꝑ celeſtiū imitationē: qꝛ filius dꝫ imitari pr̄eꝫ. vn̄dr̄. i. Corin. 15. Sicut portauimus ymaginē terreni: portemus ⁊ ymaginē celeſtis. Item ꝑ celeſtium ꝯtēplationē: qꝛ hoīes ſolent frequētius cōgitationē dirigere vbi hn̄t patrē ⁊ alia q̄ diliguntẜm illud Mat. 6. Ubi ē theſaurꝰ tuus ibi ē ⁊ cortuum. Un̄ dicebat Apo. Phi. 3. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. Et ꝑ celeſtiū intētionē: vt ab eo ꝗcelis eſt: nō niſi celeſtia queramus: ẜm Coll̓o. 3Que ſurſum ſunt querite vbi xp̄s ē. Scd̓o pōt ꝑtinere: quod dr̄ qui es in celis ad audiētis facilitatē: qꝛ ꝓpinquus ē nobis: vt intelligat̉ qui es incelis .i. in ſanctis in ꝗbus deus hītat ẜm illd̓ Ier̄.14. Tu in nobis es dn̄e. Sancti .n. celi dicunt̉: ẜꝫpͣs. Celi enrant gloriā dei. Habitat aūt deus ī ſanctis ꝑ fidē. Ephe. A Habitare xp̄m ꝑ fidē in cordibus vr̄is. ꝑ dilectionē. i. Io. 4. Qui manet in charitate in deo manet: ⁊ deus in eo. Per mandatorum impletionē. Io. 14. Siꝗs diligit me ſermonem meū ſeruabit: ⁊ pr̄ meus diliget eū: ⁊ ad euꝫvenie muſ ⁊ māſionē apud eū faciemus ⁊cͣ. Tertio pōt ꝑtinere: quod dr̄ qui es in celis ad efficaciam exaudiētis: vt ꝑ celos: corporeos celos ītelligamus: nō ꝙ deus corꝑalibus celis includat̉: ẜꝫillud. 3. Re. 8. Felū ⁊ celi celoꝝ te capere nō pn̄t:ſed vt ſignificet̉: ꝙ deus ē ꝑſpicax in ꝯfeſſione vtpote ꝗ de alto videt. pͣs. Proſpexit de excelſo ſancto ſuo: ⁊ ꝙ ſublimis ē in ptāte: ẜm illud. pͣs. Dn̄ſin celo ꝑauit ſedē ſuā: ⁊ ꝙ ſtabilis ē in eternitate:ẜm illud pͣs. Tu aūt in eternū ꝑmanes: ⁊ anni tuinō deficient. vn̄ ⁊ de xp̄o dr̄. Thronus eius ſicutdies celi: ⁊ ph̓s dicit in. i. de celo ꝙ ꝓpter incorruptionē celi: oēs poſuerunt celum eē locū ſpirituūPer hoc gͦ ꝙ dr̄ qui es in celis: datur nobis fiducia orandi qͣꝫtum ad tria: qͣꝫtum ad ptātem: ⁊ ꝙͣtum ad familiaritatē eius a quo petit̉: ⁊ qͣꝫtuꝫ adꝯgruitatem petitōis. Ptās .n. eius a quo petit̉ īſinuat̉ ſi ꝑ celos ītelligant̉ celi corporei. Et qͣꝫuisip̄e locis corꝑalibus nō cōprehendat̉: cū ſcriptuſit Hiere. 23. Felū ⁊ terrā ego impleo: tn̄ dicit̉ eēin celis corporeiſ ad inſinuandū duo .ſ. potētie eivirtutē ⁊ ſublimitatē naͣe. Primum quidē ē ꝯͣ illos qui dicūt oīa ex fato celeſtiū corpoꝝ ex neceſſitate accidere: ẜm quā opinionē inutile eēt aliꝗd adeo orādo petere: ſꝫ hoc ſtultū eſt: cū deus in celiſſic eſſe dicat̉: vt celoꝝ dn̄s ⁊ ſtellaꝝ: ẜm illud pͣs.Dn̄s in celo parauit ſedē ſuaꝫ. Scd̓m v̓o ꝯͣ illos
eſt: qui in orādo aliquas ſibi corporeas fantaſiasde deo ꝓponunt: ⁊ fingunt: ideo dr̄ eſſe in celis vtꝑ id qd̓ in ſenſibilibus rebus ē altiſſimuꝫ oſtēdat̉diuina ſublimitas oīa excedens etiā hoīum deſiderium: ⁊ intellectū. Un̄ quicꝗd cogitari vl̓ deſiderari pōt: ē minus qͣꝫ deus: ꝓpter qd̓ dr̄ in Iob36. Ecce deus magnus vincēs ſcīam noſtrā. p̄sExcelſus ſr̄ oēs gētes dn̄ſ. yſa. 40. Cui ſil̓eꝫ feciſtꝭdeū. Iamiliaritas aūt dei oſtendit̉ ſi ꝑ celos ſancti accipiant̉: qꝛ .n. ꝓpter eius altitudinē aliꝗ dixerunt ꝙ humana nō curat: oꝑꝫ ꝯſiderare: qꝛ nob̓eſt vicinus īmo intimꝰ: qꝛ dr̄ eſſe in celis .i. in ſanctis qui celi dicunt̉: ẜm illud pͣs. Celi enarrāt gloriam dei. Hiere. 14. Tu in nobis es dn̄e. Hoc .n.affert fiduciā orantibꝰ qͣꝫtuꝫ ad duo. Primo qͣꝫtūad ꝓpinquitatē dei: ẜm illud pͣs. Prope eſt dn̄soībus inuocantibus eū. Un̄ Mat. 6. Tu aūt cumoraueris intra in cubiculuꝫ .ſ. cordis. Scd̓o qꝛ ꝑpatrociniū alioꝝ ſanctoꝝ poſſumꝰ impetrare qd̓petimus: ẜm illd̓ Iob. 5. Ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere. Ia. 5. Orate ꝓ inuicē: vt ſaluemini. Idoneitatem etiā ⁊ ꝯgruitatem accipit or̄o ex hoc quoddr̄ eſſe in celis: ẜm ꝙ ꝑ celos: ſpūalia bona ⁊ eterna intelligunt̉ in ꝗbus eſt beatitudo: ꝓpter duo.Primo qꝛ ꝑ hoc excitat̉ noſtrū deſideriū ad celeſtia. Tendere .n. debet illuc deſiderium noſtruꝫ:vbi patrē habemus: qꝛ illic eſt hereditas noſtra.Col̓. 3. Que ſurſuꝫ ſunt q̄rite. i. Pe. i. In hereditatem īmarceſcibilē ꝯſeruataꝫ in celis. Secd̓o qꝛ ꝑhoc informat̉: vt ſit vita celeſtis: vt ſimus ꝯformes patri celeſti ẜm illud. i. Corin. 15. Qualis celeſtis: tales ⁊ celeſtes: ⁊ hec duo faciunt ydoneuꝫad petendū .ſ. deſideriū celeſte: ⁊ vita celeſtis: exꝗbus or̄o ꝯgrua fit.¶ Prima petitio.Anctificetur nomē tuum. Hec ē pͥma petitio in qua petit̉ vt nomē eius in nobismanifeſtet̉ ⁊ declaret̉. Eſt aūt nomē dei.Primo mirabile: qꝛ in oībus creaturis mirabilia operat̉. Vnde dn̄s in euāgelio Mar. vltimoIn nomīe meo demonia eijcient ⁊cͣ. Secūdo eſtamabile actuū. 4. Non eſt aliud nomen datuꝫ ſb̓celo in quo oporteat nos ſaluos fieri. Saluſ autēeſt ab oībus diligenda. Exemplū de beato Ignatio qui in tm̄ nomen xp̄i dilexit ꝙ cum Traianusrequireret ab eo: vt nomē xp̄i negaret reſponditꝙ de ore eius remoueri nō poſſet. Et cuꝫ ille minaret̉ ſibi caput abſcindere: ⁊ xp̄m de eius ore remouere dixit. Et ſi de ore abſtuleris: nunqͣꝫ tn̄ decorde eripere poteris. Hoc .n. nomē cordi meo īſcriptum habeo: ⁊ ideo ab eius inuocatione ceſſare nō valeo. Quod audiēs Iraianus: ⁊ ꝓbari cupiens ſerui dei abſciſo capite cor eius extrahi iuſſit: ⁊ inuentū eſt habēs nomē xp̄i in ſe ſcriptū lr̄isaureis. Poſuerat .n. ſuꝑ cor ſuū hoc nomen quaſiſignaculū. Tertio eſt venerabile. Apoſthi. 2.
t. Pik 3