Expoſitio paternoſter

auteꝫ hic debitus ordo: vt ſpiritualia carnalibusceleſtia terrenis: deſiderādo ⁊ orando p̄feraminẜm illud Math̓. 6. Primū querite regnū dei ⁊cͣ.Hoc dn̄s in hac or̄one ſeruare docuit. In qua primo petunt̉ celeſtia: ⁊ poſtmodū terrena. Debetor̄o eſſe deuota: qꝛ pinguędo deuotionis facit ſacrificium or̄onis eſſe deo acceptum: ẜm illud pͣs.In noīne tuo leuabo manus meas: ſicut adipe: ⁊pinguedine repleat̉ aīa mea. Deuotio aūt plerūqꝫ ꝓpter ꝓlixitatem or̄onis obtundit̉. Unde dn̄sſuꝑfluam or̄onis ꝓlixitatem docuit vitare dicēsMat. 6 Orantes aūt nolite multū loqui. Et Augu. dicit ad ꝓbam. Abſit ab or̄one multa locutioſed nō deſit multa p̄dicatio ſi feruens ꝑſeueret intentio. Unde dn̄s hanc or̄onem breuem inſtituitConſurgit aūt deuotio ex charitate: que eſt amo:dei ⁊ ꝓximi: quorū vtrūqꝫ in hac or̄one oſtendit̉.Nam ad inſinuandū diuinū amorē vocamus eūpatrem. Ad inſinuandū aūt amorē ꝓximi cōiterꝓ oībus oramus dicētes. Pater noſter ⁊cͣ. Et dimitte nobis debita noſtra ⁊cͣ. ad qd̓ ꝓximorū dilectio nos īducit. Debet etiā or̄o eē humilis ẜmillud pͣs. Reſpexit in or̄oneꝫ humiliū. ⁊ Luce. 18.de phariſeo ⁊ publicano. ⁊ Iudit. 9. Humilium ⁊manſuetoꝝ ſemꝑ tibi placuit deprecatio. Que ꝗdam humilitas in hac or̄one ſeruat̉. Nam verahumilitas eſt qn̄ aliquis nihil ex ſuis viribus p̄ſumit: ſꝫ totū ex diuina virtute impetrandū expeet at. Nota inſuꝑ ꝙ tria bōa facit or̄o. Primo .n.eſt efficax ⁊ vtile remediuꝫ ꝯͣ mala. Liberat .n. apctīs ꝯmiſſis. pͣs. Tu remiſiſti impietatē peccati mei: ꝓ hac orabit̉ ad te oīs ſanctus. ſic latro incruce orauit: ⁊ remiſſionē obtinuit: qꝛ hodie mecum eris in paradiſo. Lu. 23. Sic publicanuſ oranit. ⁊ iuſtificatus deſcēdit in domū ſuam. Iu. 1s.Liberat etiā a timore pctōruꝫ ſuꝑuenientiū a tribulationibus: ⁊ triſticijs. Ia. vl. Triſtat̉ ꝗs in vobis oret equo aīo. Liberat etiā a ꝑſecutionibus ⁊inimiciſ. pͣs. Pro eo vt me diligerēt detrahebātmihi: ego aūt orabā. Scd̓o eſt efficax: ⁊ vtilis adoīa deſideria obtinenda. Mar. xj. Om̄ia quecūqꝫ orantes petitis: credite qꝛ accipietis: ⁊ ſi nō exaudimur hoc ē: qꝛ nō inſtāter petimus. Oportetn. ſemꝑ orare: ⁊ nunqͣꝫ deficere. Luc̄. 18. vl̓ qꝛ nonpetimꝰ id qd̓ magis expedit ad ſalutē. Aug. Bonus dn̄s qui ſepe nō tribuit qd̓ volumus: vt tribuat qd̓ mallemus. Et hoc reꝑit̉ de Paulo quiter petijt a ſe remoueri ſtimulū ⁊ nō ē exauditusTertio eſt vtilis: qꝛ facit nos familiares deo. pͣs.Dirigatur oratio mea: ſicut in tenſum in ꝯſpectutuo. Dicit ergo.Ater. Nota hic duo qūo .ſ. pater ſit ⁊ quidp debemus ei: qꝛ pater ē. Dicit̉ aūt pr̄ rōneſpecialis creatōis: qꝛ creauit nos ad ymaginem ⁊ ſil̓itudinem ſuā: quā alijs creaturis infe-

rioribus nō impreſſit. Deu. 32. Ipſe eſt pr̄ tuꝰ quifecit ⁊ creauit te. Item rōne gubernationis. Quāquā .n. oīa gubernet: noſ tn̄ gubernat vt dn̄oſ: aliavt ſeruos: ſap̄. 14. Tua pater ꝓuidētia cuncta gubernat. ⁊ ſap. 13. Et cū magna reuerētia diſponisnos. Item rōne adoptionis: qꝛ alijs creaturis dedit quaſi munuſcula: nobis aūt hereditatē: ⁊ hocqꝛ filij. Sed ſi filij ⁊ heredes. Apoſt. Ro. 8. Nonaccepiſtis ſpm̄ ſeruitutis in timore: ſꝫ ſpm̄ adoptionis filioꝝ in quo clamamꝰ Abba pr̄. Debemꝰaūt nos ei tria. pͥmo honorem. Mal̓. i. Si ego pr̄vbi eſt honor meus: qui ꝯſiſtit in tribꝰ. In laudisdatione quo ad deū. pͣs. Sacrificiū laudis honorificabit me: que nō ſolū dꝫ eſſe in ore: ſꝫ etiam incorde. yſa. 29. Populus hͨ labijs me honorat: coraūt eoꝝ longe eſt a me. In corꝑis puritate quo adſeip̄m. i. Corin. 6. Glorificate ⁊ portate deū ī corpore veſtro. In iudicij eꝗtate quo ad ꝓximū. pͣs.Honor regis iudiciuꝫ diligit. Scd̓o debemus etimitationē: qꝛ pr̄ eſt. Hiere. 3. Patrē vocab̓ me⁊ poſt me ingredi nō ceſſabis. Que ꝑficit̉ in tribꝰIn dilectōe. Ephe. 5. Eſtote imitatores dei ſicutfilij cariſſimi: ⁊ ambulate in dilectiōe: ⁊ hoc oꝫ eēin corde. in miſeratione. Dilectio .n. dꝫ eē cū miſeratione. Lu. 6. Eſtote miſericodes: ⁊ hoc dꝫ eēin opere: In ꝑfectōe: qꝛ dilectio ⁊ miſeratio dꝫ eēꝑfecta. Mat. 5. Eſtote ꝑfecti ſicut ⁊ pr̄ veſter celeſtis ꝑfectus ē. Tertio dēmus ei obediētiā. He.12. Multo magis obtēperabimꝰ patri ſpūuꝫ: ⁊ hͦꝓpter tria. pͥmo ꝓpt̓ dn̄im. Ip̄e. n. ē dn̄ſ. Exo. 24.Om̄ia que locutꝰ eſt dn̄s faciemꝰ: ⁊ crimꝰ obedientes. ſcd̓o ꝓpter exemplū: qꝛ verꝰ filius factus ēpatri obediēs vſqꝫ ad mortē: vt dr̄ Phi. 2. Tertio ꝓpter cōmodum. 2. Ro. 6. Ludaꝫ ante dn̄m ꝙelegit me. Quarto dēmus ei patientiā in caſtigationibus. ꝓuer. 3. Diſciplinā dn̄i fili mi ne abijcias: nec deficias cū ab eo corriperis. Quē .n. diligit dn̄s corripit: ⁊ quaſi pater in filio ꝯplacet ſibi.Oſter. Ex hoc aūt aſtendit̉ ꝙ duo dēmusnꝓximis. pͥmo amorē: qꝛ fratres ſunt. NāVoēs ſūt filij dei. i. Io. 4. Qui nō diligit fratrem ſuū quē videt ⁊cͣ. Itē reuerentiaꝫ: qꝛ filis deiſunt. Mal̓. 2. Nunquid pr̄ vnus oīum nr̄m. Nūquid nō deus vnus creauit nos. Quare ergo decipit vnuſquiſqꝫ veſtrū fratrē ſuū. Ro. 12. Honore inuicē p̄uenientes: ⁊ hoc ꝓpter fructū: qꝛ ip̄e factus eſt om̄ibus obtemperantibus ſibi cā ſalutiseterne. Heb̓. 5.Ui es in celis. Inter cetera que orāti ſuntſqneceſſaria: fiducia plurimū valet. Iac. i.Poſtulet aūt in fide nihil heſitās. Andedn̄s nos orare docēs ea p̄mittit ex ꝗbus in nobiſfiducia generet̉ .ſ. ex benignitate pr̄is. Un̄ pr̄ noſter dicit: ẜm illud Lu. xj. Si vos cū ſitis mali nōſtis bona data dare filijs veſtris: qͣꝫto magis pa-