De articulisfidei

loco apoſtolorum ⁊ loco illius manus impoſitionis datur in eccl̓a ꝯfirmatō. Tertiū ſacr̄m eūchariſtie: cuius maͣ eſt panis triticeus: ⁊ vinū de vitemodica aqua ꝑmixtuꝫ: ita ꝙ aqua tranſeat in vinum. Nam aqua ſignificat ppl̓m qui incorꝑaturxp̄o. De alio aut pane quā tritici ⁊ alio vino qͣꝫ vitis: nō pōt hoc ꝯfici ſacr̄m. Iorma aūt huius ſacr̄iſunt ip̄a verba xp̄i dicētis. Hoc eſt corpus meu⁊ hic eſt calix ſanguiniſ mei noui ⁊ eterni teſtamēti miſteriū fidei: qui ꝓ vobis ⁊ ꝓ multis effundet̉in remiſſione pctōruꝫ: qꝛ ſacerdos in ꝑſona xp̄i loquens hoc ꝯficit ſacr̄m. Miniſter aūt ſacr̄i huiuseſt ſacerdos: neqꝫ aliquis alius pōt corpus xp̄i cōficere. Effectus aūt huius duplex ē: quoꝝ p̄mꝰ cōſiſtit in ip̄a ꝯſecratiōe ſacr̄i. Nam virtute p̄dictorum verboꝝ panis ꝯuertit̉ in corpus xp̄i: ⁊ vinūin ſanguinē: ita tn̄ ꝙ totus xp̄s ꝯtinet̉ ſub ſpēbuspanis que remanēt ſine ſubiecto: ⁊ totus xp̄s ꝯtinetur ſub ſpēbus vini. Et ſub quelibet parte hoſtie ꝯſecrate: ⁊ vini ꝯſecrati ſeꝑatōe facta eſt totxp̄s. Alius v̓o effectus huius ſacr̄i quem in aīa digne ſumētis facit: eſt adunatio hoīs ad xp̄m ſicutip̄e dicit Io. 6. Qui manducat meā carnē ⁊ bibitmeū ſanguinē in me manet ⁊ ego in eo. Et qꝛ gratiam hō xp̄o incorꝑatur: ⁊ mēbris eius vnit̉: dignum eſt ꝑ hoc ſacr̄m ſumētibus digne gr̄a augeatur. Sic igit̉ in hoc facr̄o eſt aliquid qd̓ eſt ſacr̄ꝫtm̄ .ſ. ip̄a ſpēs panis ⁊ vini: ⁊ aliquid qd̓ eſt res: ⁊ſacr̄m .ſ. corpus xp̄i veꝝ: ⁊ aliquid qd̓ eſt res tm̄.ſ. vnitas corporis miſtici .i. eccl̓e: quā hoc ſacr̄m⁊ ſignificat ⁊ cauſat. Fuerunt aūt circa hͦ ſacr̄m ml̓ti errores: quoꝝ pͥmus eſt eoꝝ qui dicūt ꝙ in hocſacr̄o nō eſt veꝝ corpus xp̄i: ſed tm̄ ſignificatiue.Autor erroris cuius dicit̉ fuiſſe berēgarius. Cōtra quē dicit̉ Io. 6. Caro mea vere ē cibus ⁊ ſanguis meus vere ē potus. Secūdus ē error arrodiuicaꝝ qui offerunt in ſacr̄o hoc panē ⁊ caſeū dicentes a pͥmis hoībus oblatiōes de frugibus terre: ⁊ ouium celebratas fuiſſe. Contra qd̓ ē ꝙ dn̄shuius ſacr̄i inſtitutor: panē ⁊ vinū diſcipulis ſuisdedit. Tertius eſt error cathafrigaꝝ ⁊ ꝓpuciatorum qui de infantis ſanguine: quē de toto eiꝰ corpore minutis punctionū vulneribus extorquēt:quaſi enchariſtiā ſuam ꝯficere ꝑhibent̉: īmiſcentes eū farine panēqꝫ inde faciētes: quod magis ēſil̓e ſacrificijs demoniū: qͣꝫ ſacrificijs xp̄i: ẜm illudpͣs. Effunderunt ſanguinē innocentē: quē ſacrificauerunt ſculptilibus canaan. Quartus eſt erroraquarioꝝ qui aquā ſolā in ſacrificijs offerūt: cumtn̄ ꝓuer. 9. Dicat̉ ex ore ſapiētie qui ē xp̄s. Bibite vinum quod miſcui vobis. Quintus eſt errorophicaꝝ qui ſerpentē xp̄m eſſe eſtimantes habētvnū colubrum aſſuetu panes lingua lambere: atqꝫ ita eis velut euchariſtiā ſanctificare. Sextuseſt error prepucianoꝝ: qui tm̄ dant mulieribꝰ pͥn

cipatum: vt ſacerdotio quoqꝫ apud eos honorentur. Septimus ē error pauperū de lugduno: quidicunt quēlibet iuſtū hoīem poſſe ꝯficere hoc ſacramentū: ꝯͣ quos errores eſt ꝙ dn̄s apl̓is ſuis poteſtatem tradidit hoc ſacr̄m celebrādi. Un̄ ſoluꝫilli qui quadam ſucceſſione ab apl̓is acceperunthanc ptātem poſſunt hoc ſacr̄m ꝯficere. Octaueſt error quorudam ꝗ dicunt̉ adamani qui imitātes nuditatē ade: nudi mares femineqꝫ ꝯueniūt:nudi lectionē audiunt: nudi orant: ſacr̄a nudi celebrant: ꝯͣ quos dicit̉. i. Corin. 14. Omnia honeſte ⁊ ẜm ordinē fiant in vobis. Quartū ſacr̄m eſtpnīa cuius quaſi maͣ ſunt actus penitentis: qui dicunt̉ tres penitentie partes: quaꝝ pͥma eſt cordiſꝯtritio: ad quaꝫ ꝑtinet ꝙ homo doleat de pctō cōmiſſo ⁊ ꝓponat ſe de cetero nō peccatuꝝ. Secunda pars eſt oris ꝯfeſſio: ad quā ꝑtinet vt peccatoroīa peccata: quoꝝ memoriā hꝫ ſuo ſacerdoti ꝯfiteatur integral̓r non diuidens ea diuerſis ſacerdotibus. Tertia pars eſt ſatiſfactio ꝓ pctīs ẜm arbitrium ſacerdotis: que quidē p̄cipue ſit ꝑ ieiuniuꝫ⁊ or̄onem ⁊ elemoſynā. forma aūt huius ſacr̄i ſūtverba abſolutionis que ſacerdos ꝓfert cū dicit:ego te abſoluo. Miniſter huius ſacri eſt ſacerdoshabēs aucͣtem abſoluēdi: vl̓ ordinariā: vl̓ ex cōmiſſione ſuꝑioriſ. Effectus huius ſacr̄i eſt abſolutio a pctō. Eſt aūt ꝯͣ hoc ſacr̄m error nouatianorūqui dicūt hoīem poſt baptiſmū peccantē nō poſſe ꝑ pnīam veniaꝫ ꝯſequi: ꝯͣ quos dr̄ apoc̄. 2. Memor eſto vn̄ excideris: ⁊ age pnīam: ⁊ pͥma operafac. Quintu ſacr̄m eſt extreme vnctiōis: cuiꝰ maͣeſt oleum oliue ꝑ ep̄m bn̄dictum. Hoc aūt ſacr̄mnō dꝫ dari niſi infirmis qn̄ timet̉ de ꝑiculo mortꝭqui debēt inungi in locis quinqꝫ ſenſuū: vꝫ in oculis ꝓpter viſum: in auribus ꝓpter auditū: in naribus ꝓpter odoratū: in ore ꝓpter guſtū vl̓ locutionem: in manibus ꝓpter tactū: in pedibꝰ ꝓpt̓ greſſum. Quidaꝫ aūt inungunt in renibus vbi vigetlibido. forma aūt huius ſacr̄i eſt iſta. Per iſtamvnctionē: ⁊ ſuā pijſſimā mīam indulgeat tibi dominus quicꝗd deliꝗſti ꝑ viſuꝫ: ⁊ ſil̓r in alijs. Miniſter huius ſacr̄i ē ſacerdos. Effectus aūt huiusſacr̄i eſt ſanatio mētis ⁊ corꝑis. Cōtra hoc ſacrmeſt error eraconitaꝝ qui ferūt ſuoſ moriētes nouomodo quaſi redimere ꝑ olcum ⁊ balſamū: ⁊ aqua⁊ inuocatiōibus quas ebraicis verbis dicūt ſuꝑcapita eoꝝ: quod eſt ꝯͣ formā a iacobo tradita: vtſupra dcm̄ eſt. Sextum ē ſacr̄m ordiniſ. Sunt atſeptem ordines .ſ. p̄ſbyteratus: dyaconatus: ſubdiaconatus: acolitatus: ordo exorciſte: lectoris: ⁊hoſtiarij. clericatus aūt nō eſt ordo: ſed quedaꝫ. ꝓfeſſio vite dantiū ſe diuino miniſterio. Ep̄atus at̄magis eſt dignitas qͣꝫ ordo. Materia aūt huiusſacri eſt illud maͣle ꝑ cuius traditionē ꝯfert̉ ordo.Sicut p̄ſbyteratus tradit̉ ꝑ collationē calicis: et