Opuſculumſextum

quilibet ordo traditur ꝑ collationē illius rei queprecipue pertinet ad miniſterium illius ordinisforma autē huius ſacramēti eſt talis. Accipe poteſtatem offerendi ſacrificium in eccl̓a ꝓ viuis ⁊mortuis: ⁊ idem ē dicendū in cōſil̓ibus ordinibꝰMiniſter huius ſacramēti eſt ep̄us qui cōfert ordines. Effectus aūt huius ſacramēti eſt augmentum gratie: ad hoc ꝙ aliquis ſit ydoneus mīſterxp̄i. Contra hoc ſacr̄m fuit error Arrij: qui dicebat p̄ſbyterum ab ep̄o nō debere diſcerni. Septimuꝫ ſacr̄m eſt matrimoniū: quod eſt ſignū ꝯiunctionis xp̄i ⁊ eccl̓e. Cauſa aūt efficiens matrimonij eſt mutuus ꝯſenſus ꝑ verba de p̄ſenti exp̄ſſusEſt aūt triplex bonū matrimonij: quorū primuꝫeſt ples ſuſcipienda: ⁊ educanda ad cultum dei.Secundū eſt fides qͣꝫ vnus ꝯiugum alteri debetſeruare. Tertium eſt ſacr̄m .i. indiuiſibilitas matrimonij: ꝓpter hoc ꝙ ſignificat indiuiſibilē ꝯiunctionē xp̄i ⁊ eccl̓e. Eſt aūt circa hoc ſacr̄m multiplex error. ¶ Primo quideꝫ eſt tacianorum quinuptias dānant. Contra quos eſt quod dicitur pͥme Corin. 7. Si nupſerit virgo nō peccauit. Secundus eſt error Iouianiani qui nuptias equauitvirginitati d̓ quo: vt ſupͣ dcm̄ ē. Tertius error ēnicholaitarum qui indifferenter mutuis vxoribus vtuntur. Fuerunt etiā multi alij heretici turpia quedam docentes ⁊ exercētes: cōtra id quoddicitur Hebrę. vltimo. Sit honorabile cōnubium in oībus: ⁊ thorus īmaculatus. ¶ Horuꝫ aūtvirtute ſacramentorū homo ꝑducitur ad futurāgloriam que conſiſtet in ſeptē dotibus: tribus aīe⁊ quattuor corporis. Prima dos anime eſt viſiodei per eēntiam: ẜm illud. i. Ioā. 3. Uidebimuseum ſicuti eſt. Secunda eſt comprehenſio qua .ſ.deum cōprehendemus quaſi meritorum mercedem. i. Corin. 9. Sic currite: vt comprehēdatisTertia eſt fruitio ꝗ̄ in deo delectabimur: ẜm illd̓Ioh. 22. Tunc ſuꝑ oīpotentem delicijs afflues: eteleuabis ad deum faciem tuaꝫ. Prima aūt doscorporis ē impaſſibilitas: ẜm illud. i. Corintꝭ. 15.Oportet corruptibile hoc induere incorruptionēSecunda eſt claritas: ẜm illud Mathei. 13. Iulgebunt iuſti: ſicut ſol in regno patris eorū. Tertiaeſt agilitas ꝑ quam celeriter adeſſe poterunt vbivolent. ſap̄. 3. Tanqͣꝫ ſintille in arūdineto diſcurrent. Quarta eſt ſubtilitas per quā poterunt quecunqꝫ voluerint penetrare: ẜm illud. i. Corin. 15.Seminat̉ corpus aīale: ſurget corpus ſpiritualead quā nos perducat ꝗ viuit ⁊ regnat ꝑ oīa ſecl̓afeculorum. Amen.¶ Explicit opuſculū ꝗntum diui Theome de articiſlis fidei: ⁊ eccl̓e ſacr̄is ad panormitanū archiępiſcopum.¶ Incipit opuſculū. 6. eiuſdeꝫ vꝫ deuotiſſima ex

poſitio ſuꝑ ſymbolo apl̓orum .ſ. Credo in deum.patrem ⁊cͣ.Redo in vnū deum ⁊cͣ. Primū quod ē neceſſariuꝫxp̄iano ē fideſ: ſine qua nullus dr̄ fidelis xp̄ianus. Fides aūt facit qͣttuor bona. Primū eſt ꝙ ꝑ fidē aīaconiungitur deo. Nam ꝑ fidē aīa xp̄iana facit qͣſiquoddā mr̄imoniū cum deo. Sſee. 2. Spōſabote mihi in fide ⁊ inde ē ꝙ qn̄ hō baptizat̉: pͥmo cōfit etur fidē: cum dr̄ ei. Credis in deuꝫ: qꝛ baptiſmꝰ ē primū ſacr̄m fidei: ⁊ iō dicit dn̄s Mar. vlt̓.Qui crediderit ⁊ baptizatus fuerit ſaluꝰ erit. Batiſmus .n. ſine fide nō ꝓdeſt. Et ideo ſciendū ē: ꝙnullus ē acceptus deo ſine fide. Heb̓. xj. Sine fid̓īpoſſibile ē placere deo: ⁊ iō dicit Augu. ſuꝑ illudRo. 14. Ome qd̓ nō eſt ex fide ⁊cͣ. vbi nō ē eterne⁊ incōmutabilis veritatꝭ agnitio falſa ē virtꝰ etiāin optimis moribꝰ. Secūdo qꝛ ꝑ fidē inchoat̉ innobis vita eterna. Nam vita et̓na nihil aliud ē:qͣꝫ cognoſcere deū. Un̄ dicit dn̄s Io. 17. Hec ē vita eterna: vt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū. Hec autēcognitio dei incipit hic ꝑ fidē: ſꝫ ꝑficit̉ in vita futura in qua cognoſcemꝰ eū ſecuti eſt: ⁊ iō dr̄ Heb̓. xj.fides eſt ſb̓a ſꝑandaꝝ reꝝ. Nullus gͦ pōt ꝑueniread beatitudinē: que ē vera cognitio dei: niſi primo cognoſcat ꝑ fidē. Io. 20. Beati ꝗ nō viderunt⁊ crediderūt. Tertio qꝛ fides dirigit vitā pn̄temNam ad hoc ꝙ homo bene viuat: opꝫ ꝙ ſciat neceſſaria ad bn̄ viuēdū: ⁊ ſi deberet oīa neceſſariaad bn̄ viuendū ꝑ ſtudiū adiſcere: vl̓ nō poſſet ꝑuenire: vl̓ poſt longū tp̄s. Fides aūt docet oīa neceſſaria ad bn̄ viuendū. Ipſa .n. docet ꝙ eſt vnuꝫdeus qui ē remunerator bonoꝝ: ⁊ pimnitor maloꝝ⁊ ꝙ eſt alia vita: ⁊ hmōi ꝗbus ſatis allicimur adbonum ⁊ vitamus malum. Abacuc ſecūdo. Iuſtus mens ex fide viuit. Et hoc etiaꝫ patet: quianullus philoſophorū ante aduentum xp̄i cuꝫ totoconatu ſuo potuit tm̄ ſcire de deo: ⁊ d̓ neceſſarijsad vitā et ernā qͣꝫtum poſt aduentuꝫ xp̄i ſcit vnavetula ꝑ fidē: ⁊ ideo dicit̉ yſa. xj. Repleta eſt terra ſcīa dn̄i. Quarto qꝛ fides ē quā vincimus temptationes Heb̓. xj. Sancti ꝑ fidem vicerunt regna. Et hoc pꝫ: qꝛ oīs temptatio vl̓ eſt a dyabolovl̓ a mundo: vel a carne. Dyabolus .n. temptatvt nō obedias deo: nec ſubiciaris ei: ⁊ hoc per fidem remouet̉. Nam per fidem cognoſcimus ꝙip̄e eſt dn̄s oīum: ⁊ ideo ſibi eſt obediēdum .i. pe.5. Aduerſarius veſter dyabolus circuit querensquē deuoret cui reſiſtite fortes in fide. Mundusautem temptat: vel alliciendo ꝓſperis: vel terrendo aduerſis. Sed hec vincimus per fidem:que facit nos credere aliam vitam melioremiſta. Et ideo proſpera mundi huius deſpicimus:

picini 2