De articulisfidei

ciuitatem ⁊cͣ. ſapiē. 8. Sciui quoniam aliter nonpoſſum eē cōtinēs: niſi deus det. Math. 17. Hocgenus demonioꝝ nō eijcitur niſi ꝑ or̄onem ⁊ ieiunium. Si .n. duo pugnarent: ⁊ velles vnū iuuarealtero vero nō: oportet p̄mo auxiliū dare: ſecūdovero ſubtrahere. Inter ſpiritū autē ⁊ carnē eſt p̄lium cōtinuum. Vnde oportet: ꝙ ſi vis ꝙ ſpiritusvincat: ꝙ des eis auxilium: ⁊ hoc ſit per orationem carni vero ſubtrahas: ⁊ fit per ieiuniuꝫ. Nācaro per ieiuniū debilitat̉. Quarto licitis occupationibus inſiſtendo. Eccl̓a. 33. Multam maliciam docuit ocioſitas. Ezech. 16. Hec fuit iniquitas ſodome: ſuperbia: ſaturitas panis: ⁊ abundātia: ⁊ ocium. Hicro. Semper aliquid boni facito: vt te dyabolus inueniat occupatuꝫ. Inter oēsaūt occupationes melior eſt ſtudium ſcripturarūHier̄. ad Paulinū. Ama ſtudia ſcripturaꝝ ⁊ carnis vicia nō amabis.Ec ergo ſunt decem verba de quibus dicit dn̄s Mathei. 21. Si vis ad vitam ingredi: ſerua mandata. Due eniꝫ ſunt radices pͥncipales oīum mandatorū .ſ. dilectio dei etꝓximi. Diligenti autē deum tria neceſſe eſt facere .ſ. ꝙ nō habeat alium deuꝫ: ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit. Non coles deos alienoſ. Secūdo ꝙ honoreteuꝫ: ⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit. Non aſſumes nomendei tui inuanum. Tertio: ꝙ libenter quieſcat ineo: ⁊ quantum ad hoc dicit. Memento: vt dieꝫſabbati ſanctifices. Diligentē autē ꝓximū oportet ꝙ primo faciat ei honorem debitū. vnde dicit. Honora patrē tuum. Scd̓o ꝙ abſtineat a faciendo ei malū: ⁊ hoc facto. vnde dicit. Non occides: quod eſt in ꝑſona ꝓpria. Non adulterabisꝙ eſt in perſona cōiuncta. Non furtuꝫ facies: ꝙ ēin rebus exterioribus. Item dicto ibi. Non falſum teſtimoniuꝫ dicēs: vl̓ corde: ⁊ qͣꝫtum ad hocdicit. Non ꝯcupiſces rem ꝓximi tui: ⁊ nō deſiderabis vxorem ꝓximi tui.¶ Explicit opuſculum quartum ſancti Thomede aquino ordinis p̄dicatoꝝ: de lege charitatis ⁊decem preceptis.¶ Incipit opuſculum quintum eiuſdē de articulis fidei ⁊ ſacramentis eccleſie ad archiepiſcopūpanoruitanum:Oſtulat a me veſtra dilectio: vt de articulis fidei⁊ eccleſie ſacramentis aliqua vobis cōpendioſe ꝓ memoriali tranſcribereꝫ cū dubitatōibꝰ que circahec moueri poſſent. Ueꝝ cum oē theologoꝝ ſtudium verſet̉ circa dubietas ꝯtingentes articuloſfidei ⁊ eccl̓e ſacr̄a: ſi ad plenū veſtre petitioni ſatiſfacere vellē: oporteret totius theologie cōpre

hendere ſummatim difficultates: qd̓ qͣꝫtū ſit oꝑeroſum aduertit veſtra prudētia. Un̄ ad pn̄s vob̓ſufficiat ſi articulos fidei ⁊ eccl̓e ſacr̄a breuiter vobis diſtinguā: ⁊ ꝗ errores ſunt circa quēlibet eorūvitandi. In pͥmis igit̉ vos ſcire oꝑꝫ: ꝙ tota fidesxp̄iana circa diuinitatē ⁊ humanitatē xp̄i verſat̉.Un̄ xp̄s voce Io. loquens ait Io. 14. Creditꝭ in deum ⁊ in me credite. Circa vtrūqꝫ aūt hoꝝ a ꝗbuſdā ſex a quibuſdaꝫ. 7. articuli diſtinguūt̉: ⁊ ſic oēsarticuli ẜm quoſdā. 12. ẜm quoſdā. 14. eſſe dicunt̉Primo igit̉ ſex articulos ſic diſtinguūt circa fidēdiuinitatiſ: ſunt .n. circa diuinitatē tria ꝯſiderādaſ. vnitas diuine eēntie: trinitas ꝑſonaꝝ: ⁊ effectuſdiuine virtutis. Primus igit̉ articulus ē vt credamus eēntie diuine vnitatē ẜm illud Deū. Audi iſrl̓ dn̄s deus tuus deus vnꝰ eſt. Circa hūc aūtarticulū plures errores vitādi occurūt. Primo qdem quorūdē gentiliū ſiue paganoꝝ ponētiū plures deos ꝯͣ quos dr̄. Exo. 20. Non habebis deosalienos corā me. Scd̓s eſt error manicheoꝝ quiponunt duo pͥncipia eē: vnū a quo ſunt oīa bona:aliud a quo ſūt oīa mala. ꝯͣ quos dr̄. yſa. 45. Egodn̄s: nō eſt alter formās lucē ⁊ creās tenebras: faciens pacē ⁊ creās malū. qꝛ ip̄e ẜm ſuā iuſticiā infligit malū pene: cū eē ꝯſpicit in ſua creatura malum culpe. Tertius ē error atropomōſitaꝝ ponētium vnū deuꝫ: ſꝫ dicētiū eū corporeū: ⁊ ad modūhumani corꝑis formatū. ꝯͣ quos dr̄ Io. 4. Spūs ēdeuſ: ⁊ yſa. 40. Cui ſil̓eꝫ feciſtis deū aūt quā ymaginem ponetꝭ ei. Quartus ē error epicureoꝝ ponentiū ꝙ deus nō hꝫ ꝓuidentiā ⁊ ſcīam de rebushumanis: ꝯͣ quos dr̄. i. Pe. vl̓. Omnē ſollicitudinem ꝓijciētes in eū: qm̄ ipſi cura ē de vob̓. Quintus error eſt quorūdā gentiliū ph̓oꝝ dicētiuꝫ deūnō eē oīpotētem: ſꝫ ꝙ ſolū pōt ea que naͣl̓r fiunt. ꝯͣquoſ dr̄ in pͣs. Oīa quecūqꝫ voluit dn̄s fecit. Oēſigit̉ hij derogāt vnitati diuine eēntie: vl̓ ꝑfectōiUnde ꝯͣ oēs ponitur in ſymbolo. Credo in vnuꝫdeum patrem omnipotent em̄.Ecundus articulus eſt: ꝙ ſunt tres ꝑſonediuine in vna eēntia: ẜm illud. i. Io. vlti.Tres ſunt qui teſtimoniū dant in celo: pater: verbum: ⁊ ſpūſſanctus: ⁊ hij tres vnum ſunt¶ Circa hunc auteꝫ articulum ſunt plures errores. ¶ Primus fuit ſabellij qui poſuit vnam eſſentiam: ſed trinitatem perſonarum negauit: dicens: ꝙ vna perſona quādoqꝫ dicitur pater: quādoqꝫ filius: quandoqꝫ ſpirituſſanctus. ¶ Secundus eſt error Arrij qui poſuit tres perſonas: ſednegauit vnitatē eſſentie: dicens filiū eſſe alteriusſubſtantie a patre: ⁊ eſſe creaturā ⁊ minorem patre: ⁊ ſibi nō coequaleꝫ: nec coeternum: ſꝫ ꝙ incepit eſſe poſtqͣꝫ nō fuerat: ⁊ contra hos duos errores dicit dn̄s Io. x. Ego ⁊ pater vnū ſumus: qꝛ vtdicit Aug. ꝙ dicit vnū liberat te ab arrio ꝙ dicit