De decempreceptis
um ⁊ odio hn̄s rapinā in holocauſtum. Eccl̓. 34.Qui offert ſacrificiū ex ſubſtātia paupeꝝ: qͣſi ꝗ victimat filiū ī ꝯſpectu pr̄is ſui. Nec tꝑaliter: qꝛ parum durāt. Abacuh. 2. Ue qui cōgregat auariciam in malū domui ſue: ⁊ liberari ſe putat de manū mat̓i ⁊cͣ. Prouer. 28. Qui coaceruat diuitiasvſuris ⁊ fenore liberali in pauꝑes cōgregat eas.Prouer. 13. Cuſtodit̉ iuſto ſubſtātia peccatoris.Quarto ex nocumēti ſingularitate. faciūt eniꝫ ꝑdere alia. Sūt .n. ſicut ignis paleis alijs cōmixtIob. 15. Ignis deuorabit tabernacula eoꝝ ꝗ mūera libēter accipiūt. Scias inſuꝑ ꝙ talis nō ſolū ſuam amittit aīam ſꝫ etiā filioꝝ qꝛ illi tenētur reddere.¶ De .s. p̄cepto legis.On loqͣris ꝯtra ꝓximū tuū falſuꝫ teſtimoInniū. Prohibuit iā dn̄s ꝙ nullꝰ iniuriet̉ ꝓximo ſuo oꝑe. nūc aūt p̄cipit ꝙ nō īiuriet̉ v̓bo. Et hoc eſt nō loqͣriſ ⁊cͣ. Hoc aūt pōt eē dupliciter vel in iuditio vel in cōi locutiōe. In iudicio āttribꝰ mōis ẜm ꝙ tres ꝑſone pn̄t facere ꝯtra hoc p̄ceptū. Primo ꝑſona .ſ. accuſantis falſo. Leui. 19.Nō eris criminator: nec ſuſurro in popul̓. Et nota ꝙ ſicut nō debes dicere falſum: ita non debestacere veꝝ. Mat. 18. Si peccauerit in te frat̓ tuvade ⁊ corripe eū. Itē ꝑſona teſtificātis mētiēdo.Prouer. 19. Teſtis falſus nō erit īpunitꝰ. Hoc .n.p̄ceptū includit oīa p̄cedētia: qꝛ aliqn̄ talis eſt homicida aliqn̄ fur ⁊cͣ. Debēt aūt iſti puniri pena d̓qua dr̄ Deūt. 19. Cū diligētiſſime ꝑſcrutātes īuenerīt falſū teſtē dixiſſe ꝯtra frēm ſuū mēdatiū reddent ei ſicut fratri ſuo facere cogitauit. Nō miſereberis eiꝰ ſed aīam .i. vitā ꝓ aīa: oculuꝫ ꝓ oculodentē pro dente: manū ꝓ manu: pedē ꝓ pede exiges. Et ꝓuer. 25. Iaculuꝫ ⁊ gladiꝰ ⁊ ſagitta accutahō ꝗ loquit̉ cōtra ꝓximū ſuū falſū teſtimoniū. Itēꝑſona iudicis male ſnīando. Leui. 19. Nō iniuſteiudicabis. Nō ꝯſideres ꝑſonaꝫ pauꝑis nec honores vultū potētis. Iuſte iudica ꝓximo tuo. In cōilocutiōe peccāt aliqn̄ ꝯtra hoc p̄ceptū quinqꝫ genera hoīum .ſ. detractores. Ro. i. Detractoresdeo odibiles. Dicit cū deo odibiles: qꝛ nihil eſtita carū hoī ſicut fama. Eccl̓. 7. Meliꝰ eſt nomenbonū qͣꝫ vnguēta p̄cioſa. Prouer. 22. Meliꝰ ē nomē bonū qͣꝫ diuitie multe. Detractores aūt auferunt hoc Eccl̓. x. Si mordeat ſerpens in ſilentionihil eo minꝰ hꝫ ꝗ occulte detrahit. Un̄ ſi famamnō reſtituāt ſaluari nō pn̄t. Itē ꝗ detractores libēter audit. Eccl̓. 28. Sepi aures tuas ſpinis ⁊ lingnā nequā noli audire: ⁊ ori tuo facito hoſtia ⁊ ſeras auribꝰ tuis. Nō debet aūt hō tales libēter audire qnīmo dꝫ detrahēti on̄dere vultū triſtē ⁊ toruum. Prouer. 25. Uentꝰ aꝗlo diſſipat pluuias: ⁊facies triſtis linguā detrahētē. Itē ſuſurratores q̄ſ. recitāt ꝗcꝗd audiūt. Prouer. 6. Sex ſunt q̄ oditdn̄ſ: ⁊ ſeptimū deteſtat̉ aīa eiꝰ .ſ. eū ꝗ ſeminat īter
frēs diſcordiaſ. Eccl̓. 28. Suſurro ⁊ bilinguis maledictꝰ. Multos .n. turbauit pacē hn̄tes ⁊ multaq̄ ſequūt̉. ¶ Itē blāditores .i. adulatores. p̄s. laudat̉ peccator in deſiderijs aīe ſue ⁊ īiquꝰ bn̄dicit̉Iſa. 3. Popule meꝰ: ꝗ beatū te dicunt ipſi te decipiūt. p̄s. Corripiet me iuſtꝰ ī miſericordia ⁊ īcrepabit me. oleū āt peccatoris nō impinguet caputmeū. ¶ Itē murmuratores. Et hoc maxīe abundat ī ſb̓ditꝭ. i. Cor. x. Neqꝫ murmuraueritꝭ ⁊cͣ. ſap̄i. Cuſtodite vos a murmuratione q̄ nihil ꝓdeſt.Prouerb. 25. Paciētia leniet̉ princeps ⁊ linguamollis conſtringet duriciā.On loquaris ⁊cͣ. In hac ꝓhibitiōe ꝓhibeIntur oē mendatiū. Eccl̓. 7. Noli velle mētiri oē mēdatiū. Aſſiduitas .n illiꝰ nō ē bona. Et hoc ꝑꝑ qͣttuor. Primo ꝑꝑ diaboli aſſimilationē. Talis .n. efficit̉ diaboli filiꝰ. Nā hō ex v̓bisſuis cognoſcit̉ d̓ qͣ regiōe ⁊ pr̄ia ſit. Nā ⁊ loq̄la tuamanifeſtū te facit. vt dicit̉ Mat. 26. Itē hoīes ꝗdā ſūt de genere diaboli ⁊ dicūt̉ diaboli filij: quiſ. loquūtur mēdaciū: qꝛ diabolꝰ mēdax eſt ⁊ patereius. vt dicit̉ Io. 8. Ipſe .n. mētitꝰ eſt pͥmo Gen̄.3. Nequaqͣꝫ moriemini ⁊cͣ. Quidā v̓o filij dei: qꝛſ. veritatē loquūt̉: qꝛ deus v̓itas eſt. Scd̓o ꝑꝑ ſocietatis diſſolutionē. hoīes .n. ſimul viuūt qd̓ eſſenō poſſet ſi ſimul verū nō dicerēt apl̓us Eph. 4.Deponētes mēdaciū loꝗmini v̓itatem v̓nuſꝗſqꝫcum ꝓximo ſuo qm̄ ſumꝰ inuicē mēbra. Tertio ꝓpter fame amiſſionē. Qui .n. aſſueſcit mēdacijsnō creditur ſibi etiaꝫ ſi veꝝ dicat. Eccl̓. 34. Ab īmūdo ꝗd mūdabit̉ ⁊ a mēdace ꝗd verū dicetur.Quarto ꝓpter aīe ꝑditionē. Occidit enī hō mendax aīam ſuā. Sap. i. Os qd̓ mentit̉ occidit aīaꝫp̄s. Perdes oēs qui loquūt̉ mendaciū. vn̄ pꝫ ꝙ ēpctnī mortale. Vnde aduertas qꝛ ip̄oꝝ mēdaciorū qd̓dā eſt mortale qd̓dā veniale. Mortale autēeſt mētiri in his q̄ ſūt fidei qd̓ ꝑtinet ad p̄latoſ magiſtros ⁊ p̄dicatores. Et hoc eſt grauiꝰ oībꝰ alijsſpēbꝰ mēdacij. 2. pe. 2. In vobis erūt magiſtri mēdaces ꝗ introducēt ſectas ꝑditiōis. Et aliqui aliquādo talia dicūt vt videāt̉ ſcire. Iſa. 57. Superquē luxiſtis ſuꝑ quē dilataſtiſ os ⁊ eieciſtis linguāNūquid nō vos filij celeſti ſemē mendax. Itē aliqn̄ mentiūtur aliqui in dānū ꝓximi. Colo. 3. Nolite mentiri. Et hec duo mēdacia mortalia ſunt.Aliqui aūt mentiūtur pro ſeipſis ⁊ hoc multipliciter. Aliqn̄ ex hūilitate ⁊ hoc in cōfeſſione qn̄qꝫ dequo ait aug. Sicut cauēdū eſt ne hō taceat qd̓ fec̄ita ne dicat ꝙ nō fecit. Iob. 13. Nūquid deꝰ īdigetvr̄o mēdacio. Eccl̓. 19. Eſt ꝗ nequiter ſe hūiliat ⁊iteriora eiꝰ plēa ſūt dolo. Et eſt iuſtꝰ ꝗ ſe nimiumſubmittit a multa hūilitate. Aliqui ex verecūdieleuitate: cū .ſ. ꝗs credit verū dicere ⁊ dicit falſum⁊ hoc auertēs verecūdat̉ retractare. Eccl̓. 4. Nōꝯtradicas verbo v̓itatꝭ vllo mō ⁊ de mēdacio in