Legenda

dictū eſt dum in balneis infantulus teneretur ineius dextera manu cartula conſpicitur. Quam cūnutrix e manu vagientis auferre conaret̉ materillico abſtulit in qua ſcriptū erat Aue maria. Saꝫdeinde emanātibus lacrīs ⁊ crebris eiulatibus amatre receptā ore ꝯfecit. veꝝ hꝰ viri p̄ſagiuꝫ qd̓ſꝑ eiꝰ p̄cordia lingua ac ſcripta ꝑſonarūt infantiap̄monſtrat. Sic itaqꝫ maxīa ſꝑe puer ab optimisparētibus enutrit̉ ⁊ caſini mōtis pueꝝ cum ꝗntūannū ageret ſacerdotibus erudiēdū tradunt. advotū res ſuccedūt: educat̉ puer ac bonis moribꝰimbuit̉. Incipit pͥma adiſcere elemēta ac pijs p̄cibus deū placare: nō īnania v̓ba nō in modicū riſum emittebat: nō vanos pueꝝ luſus: ſꝫ ſenū grauia exercebat: vt in quē eēt euaſurus facile iudicares. Cum hec aūt ineūte etate mirāda magisviderent̉: pr̄ eius ꝯſcilio cui creditꝰ fuerat ad capeſcēdas diſciplinas ne apolī pueꝝ adducit: ⁊ qd̓in alijs etas in hͦ indoles ꝑſuaſit vbi grāmaticesrudimēta a ꝑitiſſimo viro eiꝰ tꝑis martino lr̄atore edoctus ad altiores ⁊ ſubtiliores ph̓ie ſcīas p̄ceptore petro ph̓o doctiſſimo ꝗ ex hybernia venerat ꝓfectus eſt. Adeo tūc īcipiebat diſciplinisilluce: vt thome diuini potiꝰ qͣꝫ humani adoleſcētis nomē ꝑ oīm ora volitaret: ſꝫ cū deꝰ eū mūdotradidiſſet vt nō mō liberales diſciplinas adipſceret̉ veꝝ ⁊ bonos mores ⁊ viuēdi modū optimuꝫ aſſequeret̉ nundū ad pubertatē Thomasuenerat qn̄ diuino ſpū duce ſalubriꝰ p̄ceptoꝝ ſuauiſſimo iugo colla mollia ſb̓miſit: ⁊ diui dn̄ici ſacris initiatꝰ cuiꝰ veſtis velit ſolidiſſima lorica veriſſimū nobis affert iudiciū ſe ceteris p̄ferendaꝫeē in xp̄i milicia cū Thome placuerit ꝗd Thomeīnto ipſi xp̄o ꝗ ⁊ naſci Thomā ⁊ hāc p̄ ceteris religionē ſb̓ire voluit. felices igit̉ felices illi ſūt ꝗbdatū eſt vt diuino dn̄ico duce xp̄i vexilla ſequēt̉Iter .n. illis ſe tutius offert. In cenobio it aqꝫ neapolitano ſrm̄ corona diuinas laudes decātanteſanctiſſimā militiā ingreſſuſ eſt. O qͣꝫ optime bone deus factū: factū in quā bone deꝰ tuaꝝ manuūopus: vt ſancti ꝑalio ſanctus vteret̉. Mater aūthoc nūcio neapolī ꝯtendit: nō quo fideliū ab hocclariſſimo facto detereret diuine ꝑ vaticiniū iaꝫꝯſcīa voluntatis: ſꝫ eū potius ad ſanctū ꝓpoſituꝫꝓſequēdum hortaret̉. Quod ex animi ſnīa agerevolentē ignari ſacerdotes vetuerūt. Nam Thomani adire teracinā romā deinde iuxerunt. Dubitabant .n. ne hec vt matres alie facere ꝯſueuere a religione facta filium amoueret. Cuꝫ autemromē nec filiū videre potuiſſet: qꝛ pariſius ob timorem ne tali eēt orbati lumine xp̄i tyrūculumſacerdotes miſerūt: ſcripſit tunc ad filios quos federicus imꝑator caros habebat: vt Thomā filiūp̄dicatorum veſtibus deductū quiqꝫ in externasꝓuincias adducebat̉ religioſoꝝ manibus inter-

ciperent: quē paulo poſt ipſi filij ſuis exploratoribus inuētum fugatis p̄dicatoꝝ ſacerdotibus optanti matri remittunt: vbi materne preces ad ſacras deponendas veſtes minime valuere: quasnec filij euellere nō poterāt opido roche ſicce optimus adoleſcēs in cuſtodiā tradit̉. ibiqꝫ ꝑ biēnium clauſuꝫ retinēt ip̄ius mētem labefactari ſperantes. Predicatoꝝ aūt ſacerdotes ob rapine iniuriam de theodore filijs ꝯquerētes ad ſummuꝫꝯfugiunt pontificē Innocentium. 4ᵐ. Petūtqꝫ acruce euulſum: ⁊ ſue xp̄i nutu religioni dicatū reſtitui. Iubet imꝑatori federico pōtifex ſummꝰ cogi theodoro filioſ vt fortiſſimū xp̄i exercitui athletam redderēt. In quos carcere retentos grauiusquicqͣꝫ fieri religioſi hoīes ꝓhibēt: ne du bonū q̄runt mali ꝗd agat̉: dum hec interea fiūt clauſusadoleſcēs Thomas carceribus totū or̄onibus vtgilijs ac lucubratōibus ſe tradit: bibliam totā ꝑlegit cūcta q̄ ſnīarum libro ꝯtinent̉ memorie tradidit: atqꝫ falaciaꝝ opuſculū ariſtotelē īmitatusꝯfecit: adoleſcētis opus doctiſſimo ſene dignumIbiqꝫ ſororē ad religionis cultū induxit: que eumconabat̉ a religiōe reuocare: ſic ſpretis minis iniurijs: ac ꝑentuꝫ ſuorūqꝫ oīum p̄cibus firmius inor̄onibū accepto viuendi mō ꝓmanebat: ſacrūqꝫhabitū hincinde laniatū vt ſericū indueret. ſtrictſe manibus circūdabat: qd̓ faceret dyabolus: qſe verteret̉: cum ſe vinci a puero cerneret: cepualia via cogitare an poſſet pubeſcētis corꝑis aiuꝫad peccandū impellere ad falaces ornate mulieris blāditias ſpectare rem arbitratus eſt: ſꝫ nō exſnīa res ſucceſſit. Nam cunctꝭ ex ꝯpoſito recedentibus ſpecioſam mulierē que ornato vultū vt inuenerē blāditijs alliceret ad ephebū venerat: ardēti ſtipide ē thalamo expulit: ⁊ ſic miles xp̄i calcato dracone gl̓ioſiſ victor euaſit ⁊ xp̄i crucis vexillū in pariete notato ſuplex cepit lacrimis fariqͣꝫ pluribuſ. Ip̄e deus pater optime da mihi tuaclementia da queſo benignitate quā in tuos oēsnaſcendo ac moriēdo oſtēdiſti: vt quā te duce virginitatē hactenus inuiolatā ſeruauimuſ ad extremam vite horā tua gr̄a ꝓducamus. cui ſopitꝭ cōſenſibus votū apud deū impetratū fuiſſe angeliduo enunciauerūt ꝗ Thome renes cingētes dixerunt. Accipe petitum caſtitatꝭ cingulū quē hūanavirtus nō pōt tibi deus inſolitū tribuit: ⁊ vt virgo natus eſt ſic virgo perijt: id qd̓ ex pr̄ibus ꝗ eiꝰꝯfitentis vitā oēm audierūt ꝯprobatuꝫ eſt. Tūqꝫgenitrix filium ꝑ biēnij ſic ꝯſtanteꝫ ꝑſpexiſſet religioni ſanctoqꝫ ritui a deo deſtinatū thomā vt vatis ſibi lingua p̄dixerat iudicauit. Tūc ideo filiuꝫp̄dicatoꝝ ſacerdotibus ex feneſtra fune delapſuꝫtradidit: ꝗ neapolī maximo cū gaudio deo bonorum oīum auctori laudes decantātes hoſtiaꝫ ſibidicatā deportāt. romā deinde vbi gnaͣli ordinis