meus ꝓlongatus eſt: qm̄ p̄cipitabit̉mors ⁊ ſalus erit indefectiua: anxietas nll̓a: iocūditas btā: ſocietas dulcis et decora. O ſi vidiſſes ſanctorūin celo coronas ꝑpetuas: quanta qͦꝫnunc exultant gloria qui huic mundo olim ꝯtēptibiles ⁊ quaſi vita ip̄iindigni putabantur: ꝓfecto te ſtatiꝫhumiliares vſqꝫ ad terraꝫ: ⁊ affectares potius oībus ſubeſſe qͣꝫ vni pre-eſſe: nec huius vite letos dies cōcu-piſceres: ſed magis ꝓ deo tribularigauderes: ⁊ ꝓ nihilo inter homīescomputari maximū lucrū diceres.O ſi tibi hec ſaperent ⁊ ꝓfunde adcor tranſirēt: quo auderes vel ſemelconqueri. None ꝓ vita eterna cun-cta laborioſa ſunt tolleranda? Noneſt paruū quid lucrari aut perde re-gnū dei. Leua igitur faciē tuā in celū. Ecce ego ⁊ oēs ſctī mei mecū quiin hͦ ſeculo magnū habuere certam̄

be