ditū credo: nec ille ſilere p̄t qd̓ ſilendū petijt: ſed ſtatim ꝓdit me et ſe ⁊abijt. Ab huiuſmodi fabulis ⁊ īcautis hoībus ꝓtege me dn̄e: ne in ma-nus eoꝝ incidā nec vnqͣꝫ talia ꝯmittam. Uerbū verū ⁊ ſtabile da in osmeū: ⁊ linguā callidā lōge faca me.Qd̓ pati nolo: oīmode caue d̓beo.O qͣꝫ bonū ⁊ pacificū de alijs ſilerenec indifferenter oīa credere: neqꝫ d̓facili vlterius effari: paucis ſeipſumreuelare: te ſꝑ inſpectorem cordis q̄rere: nec oī vento verborū circūferriſed oīa intima ⁊ externa ẜm tue bn̄-placitū volūtatis optare ꝑfici: Quātutū ꝓ ꝯſeruatōe celeſtis gr̄e humanā fugere apparentiā: nec appetereque foris admiratōꝫ vident̉ prebereſed ea tota ſedulitate ſectari: que vi-te emendatōꝫ dant ⁊ feruorē. Quaꝫmultis nocuit virtus ſcita ac prope-re laudata: qͣꝫ ſane ꝓfuit gr̄a ſilentio