iii. Fo. ii3Liberpreuidere: qͥs p̄cauere futura malaſufficit? Si preuiſa etiā ledunt ſepequid improuiſa niſi grauiter etiā feriunt Sꝫ quare mihi miſero nō melius ꝓuidi. Cur etiā tam facile alijscredidi? Sꝫ hoīes ſumꝰ nec alid̓ qͣꝫfragiles hoīes ſumus: etiā ſi angelia multis eſtimamur ⁊ dicimur. Cuicredam dn̄e: cui credam niſi tibi: veritas es qͣ non fallis nec falli potes.Et rurſum. Oīs hō mēdax infirmꝰinſtabilis ⁊ labilis maxīe in verbis:ita vt ſtatim vix credi debeat quodrecte in facie ſonare videt̉: Quamprudenter p̄monuiſti cauenduꝫ abhōibus: ⁊ qꝛ inimici hōis domeſticieius nec credendū ſi quis dixerit ec-ce h̓ aut ecce illic. Doctꝰ ſum dānomeo: ⁊ vtinā ad cautelā maiorem: ⁊nō ad inſipientiā mihi. Cautuſ eſtoquidā ait: cautus eſto: ſerua apud teqd̓ dico. Et dum ego ſileo ⁊ abſcon

-