prepoſui pr̄is: tūc mihi valde placeres: ⁊ tota vita tua eū gaudio ⁊ pacetrāſiret. Habes adhuc multa ad re-linquēdū: q̄ niſi mihi ex integro re-ſignaueris nō acqͥres qd̓ poſtulas.Suadeo tibi a me emere auꝝ igni-tu vt locuples fias .i. ſapīam celeſteꝫoīa infima cōculcantē. Poſtpōe terrenā ſapīam: oēm humanā ꝯplacē-tiam ⁊ ꝓpriā. Dixi tibi fili ora emenda ꝓ p̄cioſis ⁊ altis in rebꝰ hūanis.Na valde vilis ⁊ ꝑua ac pene obliuioni tradita videt̉ v̓a celeſtis ſapientia: nō ſapiēs alte de ſe nec magnifi-cari q̄rēs ī t̓ra: quā multi oretenꝰ p̄dicāt: ſꝫ vita longe diſſentiūt: ip̄a tn̄ē p̄cioſa margarita a ml̓tis abſcōditaDe inſtabilitate cordis etde intentōe finali ad deū ha-Ca. xxxviij.benda.
d