Liberlil. fo. 99.vnum immenſum eternū bonū. Etquicqͥd deꝰ non eſt: nihil eſt: ⁊ ꝓ ni-hilo computari debet. Eſt qͥppe magna differentia ſapientia illuminatiet deuoti viri: ⁊ ſcientia litterati ⁊ ſtudioſi clerici. Nulto nobilior ē illadoctrina que deſurſum ex diuīa influentia manat: qͣꝫ q̄ lab̓orioſe hūa-no acquiritur ingenio. Plures reꝑiuntur ꝯtēplatōꝫ deſiderare: ſed q̄ adeam requiruntur nō ſtudēt exercereeſt ⁊ magnum impedimentum qͥain ſignis ⁊ in rebus ſenſibilibꝰ ſtat̉et parum de ꝑfecta mortificatōe ha-betur. Neſcio quid eſt ⁊ quo ſpirituducimur et quid pretendimus qͥ ſpirituales dici videmur: ꝙ totum la-borem: ⁊ ampliorē ſolicitudinē protranſitorijs ⁊ vilibꝰ rebus agimꝰ: etde interioribus nr̄is vix raro plenerecollectis ſenſibꝰ cogitamꝰ. Prohd̓olor ſtatī poſt modicā recollectiōꝫniij

9 cō