Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
297r
Einzelbild herunterladen
 

XVCapi.

29 7

ctꝰ veſter maeat. oē enī ꝙ ẜm p̄ſēs ſeculū laboramus: vijvſqꝫ ad mortē ſufficit: mors nāqꝫ īterueniēs fructū nr̄i laberis abſcidit. ꝙ v̓o ꝓ eterna vita agit̉: etiā poſt mortē ſeruat̉I⁊ tunc apparere īcipit: cū laborū carnaliū fructꝰ ceperit nōvideri. Tales ergo fructꝰ oꝑemur ꝗ maneāt: ꝗ cū mors cūſcta īterimat: ip̄i exordiū a morte ſumant. AVG. Dilectio1ergo eſt fructus noſter: que nūc eſt in deſiderio nondū in ſi1turitate. Et ipſo deſiderio quodcūqꝫ petiermꝰ in noīe vnigeIniti filij dat nob̓ pater. vn̄ ſequit̉: Et quodcunqꝫ petieritispatrem in nomine meo det vobis. Hoc petimus in nomi5ne ſaluatoris quod pertinet ad rationem ſalutis.I Hec mando vobis vt diligatis inuiceꝫ. Si mūeīdus vos odit ſcitote qꝛ me priorē vobis odio habuit. Si de mūdo fuiſſetis: mūdus qd̓ ſuuꝫ eratſſdiligeret. Quia vero de mūdo nō eſtis: ſed ego1Ieligi vos de mūdo: propterea odit vos mūdusīMemētote ſermonis mei queꝫ ego dixi vobisiNō eſt ſeruus maior domino ſuo. Si me perſe5cuti ſunt: ⁊ vos perſequentur. Si ſermōeꝫ meūſeruauerunt: ⁊ veſtrū ſeruabunt. Sed hec om1nia faciēt vobis propter nomen meū: quia neſciunt eum qui miſit me.1AVGV. Dixerat dn̄s: Poſui vos vt eatis ⁊ fructū afferatis: Charitas aūt fructꝰ noſter eſt: de hoc itaqꝫ fructu mādans nobis dic̄: Hec mādo vobis vt diligatis inuicē. Un̄ ⁊apl̓us: Fructus inquit ſpiritꝰ charitas: ac deinde cetera tarqͣꝫ ex iſto capite exorta ⁊ religata contexuit. Merito ita1ſic dilectionē ſepe cōmēdat: tanqͣꝫ ſola precipiēda ſit: ſine qnō poſſunt prodeſſe cetera bona: ⁊ que nō pōt haberi ſine ceteris bonis quibꝰ homo efficit̉ bonus. CHRY. Uel aliter ꝯtinua: Dixi qm̄ aīaꝫ meā ꝓ vobis pono. ⁊ qꝛ primū voselegi: Hec aūt oīa nō exprobrās dixi: ſed ad dilectionē vosinducēs vt diligatis inuicē: deinde qꝛ perſecutionē pati: ⁊ amultis exprobrari difficile erat: on̄dit ꝯn̄ter ꝙ nō dolere: ſꝫletari oportet. vn̄ ſeꝗt̉: Si mundus vos odit: ſcitote: qꝛ mepriorē vobis odio habuit. q. d. Scio hoc eē durū: ſꝫ propterme patiemini. AVGV. Cur enī ſe mēbra ſupra verticeꝫextollūt: recuſas eē in corꝑe: ſi nō vis mūdi odiuꝫ ſuſtinercū capite. Pro dilectiōe aut patienter debemꝰ etiā mundiodium ſuſtinere: neceſſe eſt enī vt nos oderit: quos cerninolle qd̓ diligit: vn̄ ſeꝗt̉: Si de mūdo fuiſſetis: mūdus qd̓ ſiuꝫ erat diligeret. CHRY. Quia .n. ꝓpter xp̄m pati nōdūerat eis ſufficiēs mitigationis cauſa: illa cā dimiſſa hāc adicit: oſtendes ꝙ hoc eſt virtutis argumētū: a mūdo odio hberi. vnde dolere oporteret: ſi a mūdo diligeremini. hoc. reſt malitie veſtre oſtēſiuū. AVGV. Uniuerſe aūt hoc d̓cit eccleſie: quā plurimū mūdi noīe appellat: ſicut eſt illucDeus erat in xp̄o mūduꝫ recōcilians ſibi. Totus ergo murdus eccleſia eſt ⁊ totus mūdus odit eccleſiā. Mūdus igitodit mūduꝫ: inimicus recōciliatū: inquinatus mundatum.Queri ergo pōt ſi etiā mali faciūt perſecutioneꝫ malis: ſicutimpij reges ⁊ iudices: cū eēt perſecutores pioꝝ: vtiqꝫ ⁊ homicidas ⁊ adulteros puniebant: qūo intelligendū eſt quoddn̄s ait. Si de mundo eſſetis mundus quod ſuuꝫ eſt diligret; niſi qꝛ mūdus eſt in eis a ꝗbꝰ talia ſcelera puniuntur.mūdus eſt in eis a ꝗbꝰ diligūtur. Mūdus er godit qd̓ ſuieſt: ex ea parte hoīuꝫ qͣ ſceleratis nocet: ⁊ diligit qd̓ ſuuꝫ eſt.ex ea parte qͣ ipſis fauet. Si etiā querat̉: quō ſe diligat mundus qui odit modum redemptionis; Diligit vtiqꝫ falſa dilectione nō vera: qm̄ qd̓ ei nocet hoc diligit. odit naturā: diligit vitium: vnde ⁊ nos prohibemur diligere in illo quod ip̄ediligit: ⁊ iubemur diligere qd̓ ipſe odit in ſeipſo. Uitium ꝗnpe in illo diligere prohibemur: iubemurqꝫ naturam. Ut au-

A Vtem de hoc mundo damnato non eſſent: electi ſunt inde. nōmeritis ſuis: quorum nulla bona preceſſerant opera: non natura: que tota fuerat in ipſa radice vitiata: ſed gratia. vndeſequitur: Quia vero de mūdo nō eſtis: ſed ego elegi vos demundo: propterea odit vos mundus. GREGO. ſuꝑ ezechielē in homelia nona. Nam peruerſorum derogatio vitenoſtre approbatio eſt: quia iam oſtenditur nos aliquid iuſticie habere: ſi illis diſplicere īcipimꝰ qui nō placēt deo. Nēcenim poteſt in vna eademqꝫ re oīpotenti domino atqꝫ eihoſtibus gratus exiſtere. Nā ſe deo amicū denegat: qui eiꝰplacet inimico ⁊ inimicis veritatis aduerſabitur: ꝗ eidē veritati in mēte ſubiugabit̉. AVGV. Exortās āt dn̄s ſuosſeruos ad mūdi odia ꝑferēda patieter: nullū eis maiꝰ ⁊ melius qͣꝫ de ſeipſo ꝓponit exēplū. vn̄ ſeꝗtur. Memētote ẜmonis mei quē ego dixi vob̓: Nō ē ſeruꝰ maior dn̄o ſuo. Si meꝑſecuti ſunt: ⁊ vos ꝑſeq̄nt̉. ſi ẜmonē meū ſeruauerūt: ⁊ vr̄mſeruabūt. GLO. Ide obſeruauerūt vt calūniarētur: iuxtailld̓: Obſeruabit peccator iuſtū. THEOPHII. Ul̓ aliter.Si dn̄m inꝗt ꝑſecuti ſūt: vos ēt ẜuos multomagis: Si nō ꝑſecuti fuiſſent: ſꝫ ẜmonē cuſtodiuiſſent. vr̄ꝫ etiā cuſtodirēt.CHRY. q. d. Non vos turbari oportet ſi cōmunicabitismeis paſſiōibꝰ: qꝛ vos n̄ eſtis potiores. AVGV. Hic aūtvbi dr̄. Nō eſt ſeruus maior dn̄o: illū ſignificat ſeruū ꝑtinētem ad timorē caſtū ꝗ ꝑmanet in ſeculuꝫ ſeculi. ¶HRV.Deīde ⁊ aliā mitigationē ponit: qm̄ ⁊ pater cū eis ꝯtumeliāpatitur cui iniuriant̉. vn̄ ſequit̉: Sed hec oīa facient vobisꝓpter nomen meuꝫ. AVGV. Que oīa niſi q̄ dixit odiohabebūt ⁊ ꝑſequētur ſermonēqꝫ cōtēnēt? Quid ē aūt aliuddr̄e: Propter nomē meū: qͣꝫ me ī vobis odio habebūt: me invobis ꝑſequētur: ⁊ ſermonē veſtꝝ: qꝛ meꝰ ē: iō nō ſeruabūt.Tāto igit̉ miſeriores ꝗ ꝓpter hoc nomē iſta faciūt quantobeatiores ꝗ ꝓpter hoc nomē iſta patiunt̉. Faciūt aūt ⁊ iſtamali malis: ſed vtriqꝫ miſeri: ⁊ ꝗ faciūt. ⁊ ꝗ patiunt̉. Quō āthoc erit veꝝ: Hec oīa facient vo. propter nomē meū: cū illinō ꝓpter nomē chriſti faciāt: hoc ē ꝓpter iuſticiā: ſed ꝓpteiniꝗtatem ſuā: Hec q̄ſtio ita ſoluit: Si totuꝫ referat ad iuſtos tāqͣꝫ dcm̄ ſit: Hec oīa patiemini ab eis propter nomermeū. Si aūt Propter nomē meū: ſic accipitur. ideſt qd̓ invobis oderunt ⁊ propter iuſticiā quaꝫ in vobis oderūt. Similiter recte dici poſſunt ⁊ boni: cū perſecutionē faciūt malis: ⁊ ꝓpter iuſticiam facere quā diligendo ꝑſequuntur malos: ⁊ ꝓpter iniꝗtatē quā oderunt in ipſis malis. Ꝙ autemaddidit: Quia neſciunt eum ꝗ miſit me: ẜm eam ſcientiamdictum eſt: qͣ dicit̉ ſcire te: ſenſus eſt conſummatus.1 Si nō veniſſem ⁊ locutus fuiſſem eis: peccatum nō haberent. Nunc autem excuſatiōem nōhabent de peccato ſuo. Qui me odit: ⁊ patremmeum odit. Si opera nō feciſſem in eis que nemo alius fecit peccatum nō haberent. Nunc ātet viderunt̉ et oderunt et me et patrē meū. Sedvt adimpleatur ſermo qui in lege eorū ſcriptuseſt: Quia odio habuerunt me gratis.CHRYPonit iteꝝ dn̄s aliā diſcipuloꝝ mitigationē: on̄dens qm̄ iniuſte ⁊ in ipſuꝫ ⁊ in diſcipulos talia operabunt̉vn̄ dicit: Si nō veniſ. ⁊ locutus eis nō fuiſſem: peccatū nonhaberēt. AVGV. Iudeis locutꝰ ē xp̄s nō alijs gētibus.In eis ergo voluit intelligi mūdū: ꝗ odit xp̄ꝫ ⁊ diſcipl̓os eiꝰ:īmo vero nō in eis ſolis: ſꝫ nos quoqꝫ ad eundē mundū ꝑtinere mōſtrauit. Nūꝗd ergo ſine peccato erant iudei: ꝗbusxp̄s locutus ē: anteqͣꝫ xp̄s in carne veniſſet? Sed magnumquoddā peccātū: nō oē peccatū ſub generali noīe vult intelligi. Hoc eſt enī pctm̄: quo tenent̉ cūcta peccata: quod vnuſLquiſqꝫ ſi nō habeat: dimittunt̉ ei cuncta pctā. Hoc aūt ē: qꝛnon crediderūt in chriſtū: ꝗ ꝓpterea venit vt credat̉ in eū.1nim

nim