Capi.IX
18 5
anſtituebat docēs diſcipulos artē facilē doctrinaliū dognatū. reor enī oportere ppl̓oruꝫ antiſtites etiā meritis preqſe ſubditis ſuis in rebꝰ neceſſarijs iugiter cōuerſātes: ⁊ ilia tractātes quibꝰ deus placat̉. BED A. Aderant autempiſcipuli dn̄o ſꝫ ip̄e patrē ſolus orauit: qꝛ pn̄t ſancti dn̄o fidei amoriſqꝫ ſocietate cōiungi: vbiqꝫ ſolus obſecrat: qꝛ deicōſilium humana vota nō capiūt: nec quiſqͣꝫ poteſt interiorum particeps eē cū xp̄o. ¶ LRIL. Poterat aūt oratōisrociū turbare diſcipulos: videbāt enī humanitus orarenē olī viderant auctoritate diuina ꝑagentē miracula. Utqt̉ huius ꝓpelleret turbationē eos īterrogat: nō qꝛ neſcirab exterioribꝰ ſibi collata p̄conia: ſꝫ vt eos a pluriū opiniōeauferret. ⁊ rectā fidē eis inſereret. vn̄ ſeꝗtur: Et interroganit illos dicēs: Quē me dicūt eē turbe? BED A. Pulchrpn̄s fidē diſcipulorū exploraturus: pͥus turbaꝝ ſnīaꝫ interrogat ne illoꝝ cōfeſſio: nō v̓itatis agnitōe ꝓbata: ſed vulgvideat̉ opīone formata: nec comꝑta credere: ſed inſtar herodis de auditis heſitare putentur. AVCV. de cō. euan.Poteſt aūt illd̓ mouere ꝙ lucas dn̄m interrogaſſe diſcipulos ſuos quē illum dicerent hoīes: tūc dixit cum eſſet ſolusorans: ⁊ adeſſent ēt ipſi. porro aūt marcus in via dicit illoshoc ab eodē interrogatos. ſed hoc eū mouet: qꝛ nūqͣꝫ orauitin via. AMBRO. Nō eſt aūt ocioſa turbe opinio quā diſcipuli reſpōdent: cū ſubdit̉: At illi reſpōderūt ⁊ dixeruntIoannē baptiſtam quē decollatū ſciebāt. Alij āt heliā quēventurū putabant: alij aūt qꝛ ꝓph̓a vnus de prioribꝰ ſurrrit. Sed hoc querere alteriꝰ prudētie eſt. nā ſi paulo apoſtelo ſatis eſt nihil ſcire niſi xp̄m ieſum ⁊ hunc crucifixū: quicamplius mihi deſiderandū eſt ſcire qͣꝫ xp̄m. CVRIL. Ude āt ī interrogatōibꝰ elegantiā. Dirigit enī pͥus eos ad extrinſecas laudes: vt eis euulſis verā opīonē generet. vn̄ cudixiſſent diſcipuli plebis opīonē: eoꝝ ſnīam īterrogat cumſubditur: Dicit autē illis: Uos aūt quē me eſſe dicitis? O qͣꝫp̄cipuū illd̓ vos. Excipit eos ab alijs vt eoꝝ vitēt opīones..q. d. Uos qui cēſura mea vocati eſtis ad apoſtolatu teſtesmiraculoꝝ meoꝝ: quē me eē dicitis? Preuenit aūt petrusceteros: fitqꝫ os totiꝰ collegij: eructatqꝫ diuini amoris eloquia: ꝓfertqꝫ fidei cōfeſſionē cum dr̄: Rn̄dens aūt petrusdixit. xp̄m dei. Nō ait ſimpl̓r eū eſſe xp̄m dei: ſed magis cūarticulo. vnde in greco habet̉: Ton chriſton. Nam pl̓es dilitus vncti: diuerſimode vocati ſunt chriſti. Quidā enivncti fuerūt in reges: quidā in ꝓph̓as. nos autem ꝑ chriſtiſancto peruncti ſpū: nomē obtinuimꝰ chriſti: ſed vnꝰ ſolusēqui eſt xp̄i dei ⁊ patris quaſi ipſo ſolo ꝓprium habēte pr̄emqui in celis eſt: ⁊ ſic lucas cōcordat quidē in ſententijs cummattheo: ꝗ narrauit petrū dixiſſe. Tu es xp̄s filiꝰ dei viuiſed vtens breuiloquio ait eū dixiſſe xp̄m dei. AMBRO.In vno .n. hoc noīe ⁊ dīnitatis ⁊ īcarnatōis exp̄ſſio ⁊ fideseſt paſſionis. Complexus eſt itaqꝫ oīa ꝗ ⁊ naͣm ⁊ nomē exp̄ſit: in quo ſumma virtutum ē. ¶VRI L. Sꝫ notandum ꝙvnū cōfeſſus eſt eē xp̄m prudētiſſimꝰ petrus ꝯͣ p̄ſumenteshemanuelē in duos chriſtos diuidere. Neqꝫ enī ſciſcitateſt eos dicens: Quē dicunt homines eſſe diuinum v̓bū. ſecfillū hominis: quē petrus confeſſus eſt eē filiuꝫ dei. In hocergo admirandus eſt ⁊ dignus factus tā p̄cipuis honoribꝰqꝛ que admiratus eſt is forma noſtra hūc credidit eē xp̄mpatris .ſ. hoīem factū verbum qd̓ ꝓceſſit de pr̄is ſubſtantiaAMBRO. Dominus āt ieſus xp̄s p̄dicari ſe pͥmo noluitne vllus ſtrepitus naſceret̉. vn̄ ſeꝗt̉. At ille īcrepās eos pretepit ne cui dicerent. Multis ex cauſis iubꝫ tacere diſcipiibs: vt fallat principē mūdi: vt declinet iactātiā: doceat huimtate. ergo chriſtus noluit gloriari. ⁊ tu ꝗ ignobilis natcagioriaris: Simul ne rudes ⁊ imperfecti adhuc diſcipulinatime predicationis molibus opprimant̉. Prohibenturgo ēlicare eū dei filiū: vt euāgelicarēt poſtea crucif3. CHRV. Opportūe ēt dn̄s tuc vetuit nulli dicere ꝙ
ipſe eſſet xp̄s quatenꝰ ſublatis de medio ſcādal̓: ⁊ crucis cōſūmato patibulo: habitualiter īprimeret̉ audiētin̄ mēti cōueniēs de eo opinio. nā radicatu ſemel ⁊ poſtmodū euulſū:vix vnquā d̓nuo īſitū retinebit̉. Qd̓ aūt ſemel inſitū ꝑſeuerat īmobile de facili ꝯcreſcit. nā ſi petrꝰ ex ſolo auditu ſcādalicatus eſt: ꝗd qͣꝫ plures paterent̉ cū audiſſent filiū dei eē:viderēt aūt crucifixū ⁊ ꝯſputū. CVRIL. Oportebat ergodiſcipulos eū vbiqꝫ terrarū p̄dicare: hoc enī erat opus electorum ab eo ad apoſtolatus officiū. Sed vt ſacra ſcripturateſtat̉: tēpus eſt vnicuiqꝫ rei. Decebat enī vt crux ⁊ reſurrectio impleret̉: ⁊ ſic ſequeret̉ apl̓oꝝ p̄dicatio. vnde ſeꝗt̉: Hecdicens qꝛ oportet filiū hoīs multa pati ⁊ reprobari a ſenio.⁊ pͥncipibus ſacerdotū ⁊ ſcribis: ⁊ occidi: ⁊ tertia die reſurgere. AMBRO. Fortaſſe qꝛ ſciebat dn̄s difficile paſſionis ⁊reſurrectōis myſteriū ēt diſcipulos credituros: ipſe voluiteſſe ſue paſſionis ⁊ reſurrectionis aſſertor.¶ Dicebat aūt ad omnes: Si quis vult poſt mevenire: abneget ſemetipſū: ⁊ tollat cruceꝫ ſuamquotidie ⁊ ſequat̉ me. Qui enim voluerit aīamſuam ſaluam facere perdet illam. Nam qui perdiderit animam ſuam ꝓpter me ſaluā faciet illā.Quid enī ꝓficit homo ſi lucret̉ vniuerſū mūdū:ſe aūt ipſū perdat ⁊ detrimentū ſui faciat? Namqui me erubuerit: ⁊ meos ſermones: hūc filiushominis erubeſcet cū venerit in maieſtate ſua ⁊patris ⁊ ſanctorum angelorū. Dico aūt vobisvere ſunt aliqui hic ſtantes: qui non guſtabuntmortem donec videant regnum dei.CVRIL. Ducū magnanimi ſtrenuos ī armis ad audaciāꝓuocāt: nō ſolū eis honores pollicēdo victorie: ſed ēt ipſuꝫpati generoſū eſſe fatētes. Tale ꝗd videmꝰ docere dn̄m ieſum xp̄m: p̄dixerat .n. apoſtolis ꝙ oporteret eū perpeti iudeoꝝ calūnias: occidi: ⁊ tertia die reſurgere. Ne igit̉ putarēt xp̄m quidē paſſurū perſecutiones ꝓ vita mūdi: eis v̓o liceret lentā vitā ducere. on̄dit necͣio ꝙ per equa certaminagradi decet cupiētes eius gl̓iam obtinere. vn̄ dr̄. Dicebat ātad oēs. BED A. Pulchre poſuit ad oēs ꝗ ſuꝑiora que adfidē dn̄ice natiuitatis vel paſſionis pertinent cū ſolis diſcipulis ſeorſū egit. CHRV. Cū aūt ſaluator ſit pius ⁊ benignus nullū inuitū aut coactū habere vult famulū: ſed ſpontaneos ⁊ gr̄as agētes ei ꝓ famulatū. ⁊ ideo neminem cogendo aut neceſſitatē īponēdo: ſed ꝑſuadendo ⁊ benefaciendovniuerſos volētes attrahit dicēs: Siquis vult. BASI. Uitā aūt ꝓpriā informam optime ꝯuerſatōis tradidit volētibus ei obedire cū dicit: Poſt me venire. nō obſecutōeꝫ corporalē inſinuans: eſſet enī ī oībꝰ īpoſſibilis dn̄o iam in celisexn̄te: ſed debitā cōuerſatōis ꝓ poſſe imitatōeꝫ. BEDA.Niſi aūt ꝗs a ſemetīp̄o deficiat ad eū ꝗ ſupra ip̄m eſt nō appropinquat. vn̄ dr̄. Abneget ſemetip̄ꝫ. BA SI. Abnegatioquidē ſuipſius ē totalis preteritorū obliuio ⁊ receſſus a proprijs volūtatibꝰ. ORIGE. Abnegat ēt aliꝗs ſeip̄m dū vitā prius ī malitia cōſuetā alteratōe debita cōmutat: puta ꝙdudū ī laſciuia vixerat: abneget ſemetip̄m laſciuū cū ſit caſtus. ⁊ ſil̓r abſtinētia cuiuſlibet criminis ſuipſius abnegatio eſt. B A§I. Appetitus aūt mortis tolerande ꝓ chriſto⁊ mortificatio mēbroꝝ que ſunt ſuꝑ terrā: ⁊ viriliter diſponi ad omne periculū ſuſtinendū pro chriſto ⁊ non affici quēqͣꝫ ad vitā pn̄tem: hoc eſt tollere crucē ſuaꝫ. vnde ſubditur.Et tollat crucē ſuā quotidie. THEOPHI. Crucē h̓ dic̄mortē exprobrabilē innuens: ꝙ ſi quis vult chriſtuꝫ ſeꝗ: nōdꝫ effugere ꝑꝑ ip̄m etiā exprobrabilē mortē. GRFGO.in homi. Duobꝰ etiā modis crux tollit̉: dum aūt per abſtinētiam affligit̉ corpus: aut per ꝯpaſſionem afficitur animus.