XXVICapi.

109

tario ⁊ mulcēs aurem populi: nec tamē vera. Extra vrbē. nforis portā loca ſūt in ꝗbus trūcantur capita dānatorū:caluarie .i. decollatorū ſūpſere nomē. Propterea āt ibi crucifixus ē ieſus: vt vbi priꝰ erat area dānatorum: ibi erigerentur vexilla martyrij. Adaꝫ vero ſepultū iuxta ebrō ⁊ arbein ieſu filij naue volumine legimꝰ. HYLA. Locus autēcrucis talis eſt vt poſitus in medio terre ad capeſcendā deimitionē vniuerſis gentibꝰ eſſet eqͣlis. Seꝗtur: Et dedeci hi. vinū cū fel. mixtu. AVGV. de ꝯſen. euā. Hoc marcus ita narrat: Et dabāt ei bībere mirrhatū vinū. Fel ꝗppͥpro amaritudine mattheꝰ poſuit: mirrhatū enī vinū amaritſimū ē quāqͣꝫ fieri poſſit vt ⁊ fel ⁊ mirrha vinū amariſſimūredderent. HIERO. Amara vitis: amaꝝ vinū facit: quonotāt dominū ieſū: vt īpleat̉ qd̓ ſcriptum eſt: Dederūt in chū meū fel. Et deus loquit̉ ad hie ruſalē: Ego te plantaui vineam verā: quomō facta es in amaritudine vitis aliene? Etcū guſtaſſet noluit bibere. AVGV. de con. euan. Ꝙ aūmarcus ait: Et nō accepit. intelligit̉: non accepit vt biberet:guſtauit aūt ſicut mattheꝰ teſtis eſt. ⁊ qd̓ idē mattheus aitNoluit bibere: hoc marcus dixit: Nō accepit. tacuit etiāguſtauit. Ꝙ auteꝫ cum guſtaſſet noluit bibere hoc īdicat oguſtauerit ꝗdem pro nobis mortis amaritudinem: ſed tetia die reſurrexit. HXLA. Uel ideo oblatum vinuꝫ fele admixtū bibere recuſauit. nō enim eterne glorie incorruptioni peccatorū amaritudo miſcet̉.¶ Poſtquā autē crucifixerūt eum diuiſerunt veſtimenta eius ſortem mittentes: vt adīpleret̉ qd̓dictum eſt ꝑ prophetā dicentē: Diuiſerūt ſibi veſtimenta mea: ⁊ ſuꝑ veſtē meā miſerunt ſorteꝫ.Et ſedētes ſeruabāt eū. Et īpoſuerunt ſuꝑ caputeius cām ipſius ſcriptā: hic eſt ieſus rex iudeoꝝTunc crucifixi ſunt cum eo duo latrones: vnusa dextris ⁊ vnus a ſiniſtris.GLO. Premiſſo quō chriſtus ad locū paſſionis eſt ducthic euangeliſta ip̄aꝫ paſſionē ꝓſeꝗtur: genꝰ mortis exponēscū dicit: Poſtqͣꝫ aūt crucifixerunt eum. AVGV. in librolxxxiij. queſtionū: Sapientia quidē dei hominem ad exemplum quo recte viueremus ſuſcepit. ꝑtinet aūt ad vitaꝫ rectam ea q̄ non ſunt metuēda nō metuere. Sunt autem homines ꝗ quamuis mortē ipſam non timeant: genus tn̄ mortis horreſcūt. vt ergo nullū mortis genus recte viuenti homini metuendū eēt: illius hominis cruce oſtendēdum fuitNihil enī erat inter oīa genera mortis illo genere execrabilius ⁊ formidabilius. AVGV. in ſer. de paſ. Quantū aūtvaleat virtus crucis: aduertat ſanctitas veſtra. Contempſitdidam preceptū accipiens ex arbore pomū: ſed ꝗcquid adaꝑdidit: chriſtus in cruce īuenit. de diluuio aquaꝝ humanugenꝰ archa lignea liberauit. de egypto dei populo recedētemoyſes mare virga diuiſit: pharaonem proſtrauit: ⁊ populūdei redemit. Idem moyſes lignum in aquam miſit: ⁊ amaram aquā in dulcedinem cōmutauit: Ex lignea virga d̓ ſpirituali petra ſalutaris vnda profert: ⁊ vt amalech vinceretur circa virgam: Moyſes expanſis manibꝰ extendit̉. ⁊ lexdei arche teſtamēti credit̉ lignee: vt his omnibus ad lignicrucis quaſi ꝑ gradus quoſdam veniat̉. CHRV. in ſerd pal. Ideo ⁊ in excelſo ligno non ſub tecto paſſus eſt: vt ēip̄ſius aeris natura mūdet̉. ſed ⁊ terra ſimile beneficiū ſentiēbat decurrentis de latere ſanguinis ſtillatione mundata. G LO. Lignum etiaꝫ crucis ſignificare videtur eccleſiam in quattuor mūdi partibꝰ diffuſaꝫ. RAB A. Uel ẜꝫmorale ſenſū crux ꝑ ſuā latitudinē ſignificat hylaritatē opeſatis: qꝛ triſtitia āguſtias fac̄. latitudo enī crucis ē ī trāſuerib ligno vbi figunt manꝰ. per manꝰ aūt oꝑa ītelligimꝰ. ꝑ alſtudine autē cui caput adiūgit̉: ſignificatur expectatio re

XXVIItributionis de ſublimi iuſtitia dei. longitudo autem qͣ totūcorpus extendit̉: tolerantiā deſignat. vn̄ longanimes dicūtur qui tolerant. ꝓfundū aūt quod terre infixū eſt: ſecretuꝫſacramēti prefigurat. HVLA. Sic ergo in ligno vite cūctorū ſalus ⁊ vita ſuſpendit̉. vn̄ dicit̉: Poſtqͣꝫ āt crucifi. euꝫdiuiſe. veſti. eiꝰ: ſorte mittētes. AVQV. de cō. euā. Hocbreuiter a mattheo dictū ē: Ioānes aūt diſtinctius explicatquēadmodū geſtū ſit. Milites inꝗt cū crucifixiſſent eū: aceperūt veſtimēta eiꝰ: ⁊ fecerūt qͣttuor partes: vnicuiqꝫ mꝰliti partē ⁊ tunicā. Erat aūt tunica inconſutilis. CHRVin hō. Notandū ergo ꝙ nō parua hec abiectio chriſti erat:quaſi .n. circa dehonoratū ⁊ oīuꝫ viliſſimū ī chriſto hoc agebant. in latronibꝰ aūt nihil tale operati ſunt. Diuidere eniꝫveſtimēta in cōdēnatis valde vilibus ⁊ abiectis fit: ⁊ nihilaliud habētibꝰ. HIERO. Hoc aūt qd̓ circa chriſtū geſtūeſt: in pſalmo fuerat ꝓphetatū. ⁊ iō ſequit̉. Ut adīpleret̉ qd̓dictū ē ꝑ prophetā dicentē: Diuiſerūt ſibi veſtimenta me⁊ ſuper veſtē meā miſerūt ſortē. Sequit̉: Et ſedentes ſeruabant eū .ſ. milites. Diligentia militū ⁊ ſacerdotū nobis profuit: vt maior ⁊ apertior reſurgentis virtus appareat. Seꝗtur: Et īpoſuerunt ſuper caput eiꝰ cām ipſius ſcriptā: Hic ēieſus rex iudeorum. Nō poſſum aūt digne admirari pro reimagnitudine ꝙ emptis falſis teſtibꝰ ⁊ ad ſeditionē clamorēqꝫ infelici ppl̓o concitato: nullā aliā inuenerūt cām intefectionis eiꝰ niſi ꝙ rex iudeoꝝ eēt. ⁊ illi forſitan illudētesridenteſqꝫ hoc fecerunt. REMI. Diuinitus aūt procuratū fuit: vt talis titulꝰ ſuꝑ caput eius poneretur: vt ꝑ hoc iudei agnoſcerent: qm̄ nec ēt occidendo facere potuerunt veum regem non haberēt. per mortis eniꝫ patibulū nō amiſit īperiū: ſed potius coroborauit. ORIGE. Et princeps ꝗdē ſacerdotū ẜm litteraꝫ legis portabat in capite ſuo ſanctificationē dn̄i ſcriptā. Uerus auteꝫ princeps ſacerdotum: ⁊rex ieſus in cruce ꝗdē habet ſcriptum: Hic ē rex iudeoruꝫ.Aſcendens autē ad patrē pro litteris: ⁊ pro noīe quo nominatur habet ipſū patrē. RA B A. Quia .n. rex ſiml̓ ⁊ ſacerdos ē: cum ſue carnis hoſtiaꝫ in altari crucis offerret: regisquoqꝫ dignitateꝫ titulus pretendit qui non infra: ſed ſupracruce ponit̉: qꝛ licet in cruce pro nobis hoīs infirmitate dolebat: ſuper cruceꝫ tamē regis maieſtas fulgebat: quā ꝑ crucem non perdidit: ſed potiꝰ cōfirmauit. Seꝗtur: Tunc crucifixi ſunt cum eo duo latrones: vnus a dextris: ⁊ vnus a ſiniſtris. HIERO. Sicut enim pro nob̓ maledictū crucisfactus eſt chriſtus. ſic pro omniuꝫ ſalute inter noxios quaſnoxius crucifigit̉. TFO papa. in ſer. de paſ. do. Duo auteꝫlatrones vnus ad dexterā ⁊ alius ad ſiniſtraꝫ crucifigunt̉vt iuip̄a patibili ſpecie mōſtraret̉ illa q̄ in iudicio ip̄iꝰ oīuꝫhominū ē faciēda diſcretio. Paſſio igr̄ chriſti ſalutis noſtrecōtinet ſacramētū: ⁊ de īſtrumēto quod iniquitas iudeorūparauit ad penā: potentia redēptoris gradū fecit ad gloriā.HYLA. Uel aliter: Duo latrones leue ac dextre affigūtur: oēm humani generis vniuerſitatē vocari ad ſacramētipaſſionis dn̄i oſtendētes. ſed qꝛ per diuerſitatē fidelium acīfidelium fit omnium ẜm dextram ſiniſtrāqꝫ diuiſio vnusex duobus ad dexteram eius ſitus: fidei iuſtificatiōe ſaluatur. REMI. Uel per iſtos duos latrones deſignātur oēs:ꝗ artioris vite continentiā apprehendunt. quicunqꝫ enimſola ītenſione placendi deo hoc faciunt: deſignant̉ per illū:qui a dextris dei crucifixus ē. qui vero pro appetitu humane laudis: vel aliqua minus digna intentione: deſignanturper illum qui a ſiniſtris crucifixus eſt.¶ Pretereūtes aūt blaſphemabāt eū: mouentescapita ſua ⁊ dicentes: Vah qui deſtruis templūdei: ⁊ ī triduo illd̓ reedificas. Salua temetip̄ꝫ.ſi filius dei es: deſcende de cruce. Simil̓r ⁊ principes ſacerdotū illudētes cuꝫ ſcribis ⁊ ſenioribꝰ