Matrʰ ªª ia
¶ Tunc milites preſidis ſuſcipiētes ieſum ī pretorio: congregauerunt ad eū vniuerſam cohortem: ⁊ exuētes eū: chlamidē coccineā circūdederunt ei. Et plectētes coronā de ſpinis poſuerūtſuper caput eius: ⁊ arundinē in dextra eiꝰ: ⁊ genu flexo ante eū: illudebāt ei dicētes: Aue rex iudeorum. Et expuentes in eū acceperunt harundinem ⁊ percutiebant caput eius.AVGV. de cōcor. euan. Poſt accuſatōes chriſti: conſequens eſt vt ipſaꝫ domini paſſionē videamꝰ: quaꝫ mattheſic incipit. Tuc milites preſidis ſuſcipiētes ieſuꝫ ī pretoriocongregauerūt ad eū vniuerſaꝫ cohortē. HIERO. Quiaenī rex iudeoꝝ fuerat appellatus: ⁊ hoc ei ſcribe ⁊ ſacerdotes crimē obiecerāt: ꝙ ſibi in populo iſrael vſurparet imperiuꝫ: illudētes hoc faciūt vt nudatū priſtīs veſtibꝰ induātchlamydē coccineā pro rufo lībo quo reges veteres vtebātur: ⁊ pro diademate imponāt ei coronā ſpineā: pro ſceptroregali dent calamū: ⁊ adorēt qͣſi regē. ⁊ hoc eſt qd̓ ſubditurEt exue. eū chlamy. cocci. circū. ei: ⁊ plectē. coro. de ſpinis.AVGV. de con. euan. Per hoc aūt intelligit̉ Marcumdixiſſe īdutū purpura. Pro regia enī purpura chlamys illacoccinea ab illudentibus adhibita erat: ⁊ eſt rubra quedaꝫpurpura cocco ſimillima. Poteſt etiā fieri: vt purpurā etimarcus cōmemorauerit quā chlamys hēbat: qͣꝫuis eēt coccinea. CHRY. in ho. Que igitur erit nobis cura d̓ reliqueſi contumelias ab aliquo patiamur: poſtqͣꝫ chriſtus hoc paſus eſt; Etenī quod fiebat in xp̄m vltimus terminꝰ contumelie erat: nec vna ꝑticula tm̄: ſed vniuerſū corpꝰ patiebatur iniurias: caput per coronā ⁊ harundinē ⁊ colaphos: facies qꝛ inſpuebat̉: gene qꝛ alapis cedebant̉: corpus totū ꝑ flagella. Et qꝛ denudatū eſt ꝑ circūdatōeꝫ chlamydis ⁊ ꝑ fictaadorationē: manꝰ ꝑ harūdinē quā dederūt ei ꝓ ſceptro: acſi timerēt ne aliquid pretermitterent grauiſſime preſumptionis. A VGV. de con. euan. Apparet autē mattheū recapitulando iſta cōmemoraſſe: nō quo tūc factū ſit: cū eunpylatus crucifigendū tradidiſſet. Ioannes enī anteqͣꝫ diceret: ꝙ eum pylatus crucifigendum tradiderit iſta ꝯmemorauit. HIERO. Nos aūt oīa hec ītelligamꝰ myſtice. Quōenī cayphas dixit: Oportet vnū homineꝫ mori ꝓ oībus: neſciens quid diceret: ſic ⁊ iſti quodcūqꝫ fecerūt: lꝫ alia mente fecerint: tamen nobis ꝗ credimꝰ ſacramēta tribuebantIn clamyde coccinea: oꝑa gentiuꝫ cruēta ſuſtētat. In corona ſpinea maledictū ſoluit antiquū. In calamo venenataoccidit anīalia: ſiue calamū tenebat in manu: vt ſacrilegiuꝫſcriberet iudeoꝝ. HIERO. Uel al̓r: Suſceptis oībꝰ corporis noſtri infirmitatibꝰ a dn̄o: oē deinde noſtꝝ ꝗbus regnū ſecū erat debitū: ſanguine cocci colore perfundit̉. Spinis quoqꝫ .i. cōpungentiū quōdā pctīs gentiū coronat̉: ē .n.aculeꝰ in ſpinis: ex ꝗbus xp̄o victorie corona cōtexit̉. In calamo vero earūdem gentiū infirmitas atqꝫ inanitas manucōprehenſa firmat̉: quin etiā capiti eiꝰ illidit̉: vt īfirmita:gentiū manu xp̄i cōprehēſa etiā ī deū patrē: qui caput eiꝰcōquieſcat. ORIGF. Uel calamꝰ myſteriū fuit ꝙ pͥuſcrederemꝰ cōfidebamꝰ ī virga harūdinea egypti: vel cuiuicūqꝫ regni cōtrarij deo quē accepit: vt triūphet eū in ligncrucis. Percutiūt aūt cū hoc calamo caput xp̄i ieſu: qm̄regnū illud verberat deū patrē caput ſaluatoris. REMIUel al̓r: Per chlamydē coccineaꝫ caro domini deſignatrubra dicit̉ ꝓpter ſanguinis effuſionē: ꝑ ſpineā coronaꝫ ſuſceptio peccatoꝝ noſtroꝝ: qꝛ in ſimilitudinē carnis peccatapparuit. RA B A. Calamo igit̉ chriſti caput ꝑcutiūt: ꝗ diuinitati eiꝰ cōtradicētes: errore ſuū auctoritate ſancte ſcripture: que calamo ſcribit̉: cōfirmare conant̉. Spuūt ī facieeiꝰ ꝗ pn̄tiā gr̄e illius verbis execrandis reſpuūt: ⁊ ieſum in
HC1carne veniſſe denegāt. Falſo aūt illū adorant ꝗ ī eū crediſed ꝑuerſis actibus deſpiciūt. AVGV. de cō. cuā. Ꝙ aidn̄ꝫ in paſſione exuerūt veſtē ꝓpriā ⁊ īduerūt fucatā. ſicti ſunt heretici: ꝗ eū dicūt veꝝ corpꝰ nō habuiſſe ſed fict¶ Et poſtqͣꝫ illuſerūt ei: exuerunt eū chlamydeaīduerūt eū veſtimētis eius: ⁊ duxerūt eū vt crucifigerēt. Exeuntes autē inuenerunt homnē cyreneum nomine ſimonem: hunc angariauerumvt tolleret crucem eius. Et venerunt in locuꝫ.dicitur golgatha: quod eſt caluarie locus. Et dederunt ei vinum bibere cuꝫ felle mixtum: Et cūguſtaſſet noluit bibere.GLO. Poſtqͣꝫ euāgeliſta cōmemorauit ea q̄ ad illuſionxp̄i ꝑtinent: nūc narrare īcipit ꝓceſſuꝫ crucifixiōis ipſiꝰ. vndr̄. Et poſtqͣꝫ illu. ei exue. eū chlamyde: ⁊ indue. eū veſtimēſuis: ⁊ duxe. eū vt crucifigerēt. AVGV. de cō. euā. Pocaūt in fine factū eē intelligit̉: cū iā duceret̉ ad crucifigēdiPoſtqͣꝫ .ſ. pilatꝰ tradidit eū iudeis. HIERO. Notādū auqn̄ flagellat̉ ieſus: ⁊ cōſpuit̉ nō hēt ꝓpria veſtimēta: ſꝫ ea q̄ꝑꝑ peccata nr̄a ſūpſerat: cū aūt crucifigit̉ ⁊ illuſiōis popamp̄terierit: tūc priſtinas veſtes recipit ⁊ propriū aſſumit ornatū: ſtatimqꝫ elemēta turbāt̉: ⁊ creatori dat teſtimoniū creatura. ORIGF. Et de chlamyde ꝗdē ſcriptū ē: qm̄ denuexpoliauerūt eū. De corona āt ſpinea nihil tale euāgeliſteſcripſerūt: vt iā nō ſint ſpine nr̄e ātiq̄: poſtqͣꝫ ſemel eas a nobis abſtulit ieſus ſuꝑ venerabile caput ſuū. CHRV. īſer.de paſ. Nō āt voluit dn̄s pati ſub tecto: nō in tēplo iudaicone putares ꝓ illa tm̄ plebe oblatū: ⁊ iō foras ciuitateꝫ: foramuros: vt ſcias ſacrificiū eē cōmune qd̓ totiꝰ terre eſt oblatio: qd̓ cōmunis ē purificatio: ⁊ hoc ſignat̉ cū dr̄: Exeūtes āīuenerūt hoīeꝫ cyre. noīe ſimonē hūc angari. vt tolle. crucēeiꝰ. HIERO. Ne ꝗs āt putet huic loco euāgeliſte ioānishiſtoriā eē cōtrariā. ille .n. dicit exeūtē dominū de pretoriportaſſe crucē ſuā: Mattheꝰ aūt refert ꝙ īuenerūt hoīencyreneū cui īpoſuerūt crucē ieſu. Sꝫ h̓ ītelligēdū ē ꝙ egrediēs de p̄torio ieſus ip̄e portauerit crucē ſuā: poſtea obihabuerūt ſimonē: cui portādā crucē īpoſuerūt. ORIGE.Aut egreſſi ꝗdē angariauerūt ſimonē. appropīquātes āt adlocū ī quo eū fuerāt ſuſpēſuri: īpoſuerūt crucē ⁊ ipſi: vt ipſeeā portaret. Nō fortuito āt āgariatꝰ ē ſimō: ſꝫ ẜm diſpoſitionē dei ductꝰ ē ad hoc vt euāgelica ſcriptura dignꝰ īueniret⁊ miniſterio crucis chriſti. Nō ſolū aūt ſaluatorē conueniebat acciꝑe crucē ſuā: ſꝫ ⁊ nos cōueniebat eā portare: ſalutarē nobis angariā adīplentes. nec tn̄ ſic profeciſſet nobis eacciꝑe: ſic̄ cū ipſe eā accepit. HIERO. Myſtice .n. cruceſuſcipiunt nationes: ⁊ peregrinus obediens portat ignonniam ſaluatoris. HVLA. Indignus enim iudeus eratchriſti crucem ferre. quia fidei gentium erat in reliquumcrucem accipere ⁊ cōꝑati. REMI. Iſte enim ſimon nonerat hieroſolymita: lꝫ peregrinus ⁊ aduena .ſ. cyreneus. Crene enim ciuitas ē libye. Interpretat̉ aūt ſimon obeaiescyreneꝰ heres: vn̄ pulchre per eū deſignat̉ populus genqui peregrinus erat teſtamētoꝝ dei: ſed credēdo factus eſciuis ſcōrū ⁊ domeſticꝰ ⁊ hēres dei. GREGO. in ho. deial̓r: Per ſimonē ꝗ crucē dominicā in angariam portat: degnantur abſtinentes ⁊ arrogātes: qꝛ ꝑ abſtinētiā quidē canē afficiūt: ſed fructū abſtinētie interiꝰ nō requirūt. vn̄ icſimon crucē portat: ſꝫ nō moritur: qꝛ abſtinentes ⁊ arrostes ꝑ abſtinētiā quidē corpus afficiunt: ſed per deſideriuūꝗdē glorie mūdo viuūt. Seꝗtur. Et vene. ī lo. qui dr̄ goqd̓ ē caluarie locꝰ. RAB A. Golgatha .n. ſyrū nomē e: ⁊ interpretat̉ caluaria. HIFRO. Audiui quēdaꝫ expoſulicaluarie locū: in quo ſepultꝰ ē adā: ⁊ ideo ſic appellatū: quiibi antiqui hominis ſit conditū caput. Fauorabilis inteſp-