Capi.XXV

10 6

Capi.gus filiꝰ dei. ORIGE. In lege quidē adiurādi vſū aliquoriens īuenimꝰ. Eſtimo aūt qm̄ nō oportet vt vir ꝗ vult ẜmeuāgeliū viuere adiuret alteꝝ. Si .n. iurare nō licet: nec ad1iurare: ſꝫ ⁊ ꝗ reſpicit ieſū imꝑantē demonibꝰ ⁊ poteſtatē dā1tem diſcipulis ſuꝑⁱ demonia: dicet ꝙ ẜm ptātem datā a ſaluatore nō eſt adiurare demonia. Prīceps āt ſacerdotū peccatū faciebat inſidiās ieſu: ⁊ ideo imitabat̉ ꝓpriū pr̄eꝫ: quinis dubie īterrogauit ſaluatorē. Si tu es xp̄s filius dei. vnde quis recte dicere poteſt qm̄ dubitare de filio dei vtruninſe ſit chriſtus: opus diaboli eſt. Non decebat aūt dn̄m acadiurationem pͥncipis reſpōdere ſacerdotū quaſi vim pa(ſum: ꝓpter quod nec denegauit ſe filium dei eſſe: nec manfeſte cōfeſſus eſt. vnde ſeꝗtur: Dicit illi ieſus: tu dixiſti. Nōenī erat dignus chriſti doctrina: ꝓpterea non eū docet: ſecverbum oris eius accipiens: in redargutionē ipſius conuertit. Sequit̉. Uerūtamē dico vo. ammo. vide. filiū homi. ſedentē a dex. vir. dei. Uidetur mihi qm̄ firmitatē quandanregalem ſignificat ſeſſio filij hoīs. iuxta virtutē ergo deiſolus eſt virtus: fundatus eſt qui accepit omnem poteſtata patre ſicut in celo ⁊ in terra. Erit autem quando hanc fundationē videbūt etiā aduerſarij ꝙ a tempore diſpēſatiōincepit impleri. Uiderunt .n. eius diſcipuli eum reſtirgentea mortuis: ⁊ ꝑ hoc viderūt eū fūdatū ad dexterā v̓tutis. Uqꝛ ẜm longitudiuē ſempiternā que ē apud deum a conſtitutione mūdi vſqꝫ ad fine ē vnus dies. Nihil ergo mirumhic dicit ſaluator. Ammodo. ſpacium eſt breuiſſimuꝫ vſqꝫa finem oſtendēs: ⁊ non ſolū ſedenteꝫ eū ad dexterā virtutis viſuros ꝓphetabat: ſed etiam venientē in nubibus celivnde ſeꝗtur: Et veni. in nubibus celi. He nubes ſūt ꝓph̓e⁊ apoſtoli chriſti: quibus mandat pluere cū oportet: ⁊ ſuntnubes celi nō trāſeuntes: quaſi portantes imaginē celeſtis⁊ digne ſūt vt ſint ſedes dei quaſi heredes dei ⁊ coheredesxp̄i. HIERO. Pōtificē autē quē de ſolio ſacerdotali furor excuſſerat: eadem rabies ad ſcindēdas veſtes ꝓuocatvnde ſequit̉: Tunc pͥnceps ſacerdotū ſcidit veſtimenta ſudicens: Blaſphemauit. Conſuetudinis .n. iudaice eſt: ꝙ cūaliquid blaſphemum ⁊ qͣſi contra deū audierīt: ſcīdant veſtimēta ſua. CHRV. in homi. Hoc igit̉ fecit vt accuſationē redderet grauioreꝫ: ⁊ qd̓ v̓bis dicebat: factis extolleret.HIERO. Per hoc aūt ꝙ ſcidit veſtimēta ſua: on̄dit iudeos ſacerdotalē gloriā ꝑdidiſſe: ⁊ vacuaꝫ ſedē hēre pōtificis.Dū .n. veſtē ſibi diſcidit: ipſū quo tegebat̉ velamentū legiabrupit. CHRV. in hō. Cuꝫ ergo ſcidiſſet veſtimēta ſuanō fert ſnīaꝫ a ſeipſo ſed ab alijs eā exꝗrit dicēs: Quid vob̓videt̉: Sic̄ in cōfeſſis peccatis ⁊ blaſphemia manifeſta fieriſolet: ⁊ qͣſi cogēs ⁊ violētiā īferēs ad ſnīam ꝓferēdā p̄uenitauditorē dicēs: Quid adhuc egemꝰ teſtibꝰ: Ecce nūc audiblaſphemiā. Que āt fuit illa blaſphemia; Etenī ante eis cōgregatis dixerat: Dixit dn̄s dn̄o meo: ſede a dextris meis: ⁊interpretatus eſt eis ⁊ ſiluerūt: nec de cetero cōtradixerūtqualiter ergo nūc quod dictū ē blaſphemiā vocant:? Sequtur: At illi reſpōdētes dixerūt: Reus eſt mortis. Ipſi accuſantes: ipſi diſcutiētes: ipſi ſententiā ꝓferētes. ORIGQuantum putas fuit erroris: ipſam pͥncipalē oīuꝫ vitā reamortis ꝓnunciare: ⁊ per tantorū reſurgentium teſtimonianon reſpicere fontem vite de quo in omnes reſurgentes vita fluebat. CHRV. in hō. Ut aūt venationē inuenientesita ſuam demonſtrabant ebrietatē: ⁊ inſania ferebant̉. Sequitur: Tūc expue. ī fa. eiꝰ: ⁊ cola: eū ceciderūt. HIEROUt compleretur quod dictū eſt: Dedi maxillā meā alapis⁊ faciem meā nō auerti a confuſione ſputoꝝ. Seꝗtur: Aautē pal. in faci. eius dede. dicen̄. Prophetiza no. chriſte: ꝗeſt qui te percuſſit. GLO. In cōtumeliam ei hoc dicit̉: quſe ꝓphetam haberi voluit a populis. HIERO. Stultumautem erat verberantibus reſpōdere ⁊ prophetare cedentem: cum palam percutiētis inſania videretur. CHRV.

in ho. Attēde aūt ꝙ euāgeliſta cū ſūma diligētia ea q̄ vidēỉeē exprobratiſſima exponit: nihil occultās aut verecūdansſed gloriā exiſtimās maximā: dominatorē orbis terraꝝ pronobis talia ſuſtinere. Hoc aūt legamus cōtinue: hoc noſtremēti inſcribamus ⁊ in his gloriemur. AVGV. de qͣ. euā.Quod āt dictū eſt: Expuerunt in faciē eius: ſignificauit eosqui preſentiam gratie eius reſpuunt. Item tanqͣꝫ colaphiseum cedunt: qui ei honores ſuos preferunt. Palmas in faciem eius dant: qui perfidia cecati: euꝫ nō veniſſe affirmāt:tanqͣꝫ preſentiam eius exterminantes ⁊ repellentes.¶ Petrus vero ſedebat foris in atrio: ⁊ acceſſitad eum vna ancilla dicens: Et tu cum ieſu galieo eras. At ille negauit coram oībus dicens: Noſcio ꝗd dicis. Exeūte aūt illo ianuā: vidit eū aliaancilla: ⁊ ait his ꝗ erāt ibi: Et hic erat cū ieſu nazareno. Et iteꝝ negauit cū iuramēto: quia nō noui hoīem. Et poſt puſillū acceſſerūt qui ſtabāt ⁊dixerunt petro: Vere tu ex illis es. Nā ⁊ loqueſla tua manifeſtum te facit. Tunc cepit deteſtari ⁊ iurare: quia non nouiſſet hominem. Et continuo gallus cantauit. Et recordatus eſt petrusverbi ieſu quod dixerat: priuſqͣꝫ gallus catet terme negabis. Et egreſſus foras fleuit amare.AV GV. de cō. euā. Inter p̄dictas dn̄i cōtumelias trinanegatio petri fcā ē. quā nō oēs euangeliſte eodē ordine narant. Lucas .n. explicat prius tentationē petri: nūc demuꝫcōtumelias dn̄i. Sed mattheus ⁊ marcꝰ eas pͥmo ꝯmemorāt: ⁊ deīde petri tētationē. Sic .n. hic ſequit̉. Petrus veroſedebat foris ī atrio. HIERO. Foris ſedebat vt videreexitū rei: ⁊ nō appropinquabat ieſu: ne mīſtris aliqͣ ſuſpicionaſceretur. CHRV. in hō. Et ꝗ quādo detentū magiſtrūvidit ſolū: ita efferbuit vt gladiū euaginauerit ⁊ auriculaabſciderit: quādo cōtumelias chriſtī audiuit negator efficitur: ⁊ vilis puelle minas nō ſuſtinet. Seꝗtur enim: Et acceſſit ad eū vna ancilla dicens: Et tu cuꝫ ieſu gali. eras. RABA. Quid ſibi vult quia prima eum prodit ancilla cumviri magis eū potuerint recognoſcere: niſi ꝙ iſte ſexus peccare ī nece domini videretur: ⁊ eius paſſione redimeretur.Seꝗtur: At ille negauit corā oībꝰ dicens: Neſcio ꝗd dicis.Palā corā oībus negauit: qꝛ ſe manifeſtare expauit quoddicebat̉ ſe neſcire: rn̄dit: qꝛ ꝓ ſaluatore adhuc mori noluit.LEO papa in ſer. de paſ. Ob hoc autē ſicut apparet heſtare ꝑmiſſus eſt: vt ī eccleſie principe remediū penitētie cōderet: ⁊ nemo auderet de ſua virtute cōfidere: quādo mutabilitatis periculū: nec beatus petrus potuiſſet euadere.C HRV. in ho. Non ſolū aūt ſemel ſed ⁊ ſecūdo ⁊ tertionegat in breui tempore. vnde ſequitur. Exeunte autē eo ianuam: vidit eū alia ancilla ⁊ ait his ꝗ erāt ibi: Et hic erat cūieſu nazareno. A VGV. de cō. eua. Intelligit̉ āt ꝙ poſtqͣꝫexijt foras cū iā ſemel negaſſet: gallus cātauit pͥmū qd̓ marcus dicit. ¶HRY. in hō. Ut on̄dat ꝙ neqꝫ vox galli euma negatione detinuit. neqꝫ ī memoriam ſue ꝓmiſſiouis reduxit. A VGV. de cōcor. euā. Nō aūt foris ante ianuā iterum negauit: ſꝫ cū rediſſet ad focū: neqꝫ enī iaꝫ exierat ⁊ foris eum vidit altera ancilla: ſed cū exiret eū vidit .i. cuꝫ ſuigeret ⁊ exiret aīaduertit: ⁊ dixit his ꝗ erant ibi .i. qui ſil̓ aderant od ignem in atrio: Et hic erat cum ieſu nazareno. Illeaūt qui foris exierat: hoc audito regreſſus ē: vt ſe quaſi purgaret negando. Uel quod eſt credibilius: nō audiuit quodde eo dictum fuerat cum foras exiret: ⁊ poſteaqͣꝫ redijt̉ ꝙdictum eſt ei qd̓ lucas commemorat. Seꝗtur: Et iterū negauit cum iuramento: qꝛ non noui hominem. HIERO.Scio quoſdā pio affectu erga apoſtolū petrū locū hunc ita