Mattheus

interp̄tatos: vt dicerent petrū hoīem negaſſe: nō deuꝫ: ⁊ eēſenſū: Neſcio hoīem qꝛ ſcio deū. Hoc qͣꝫ friuolū ſit: prudēslector intelligit. ſi .n. iſte non negauit: ergo mētitus eſt dn̄sꝗ dixerat: Ter me negabis. RAB A. In hac aūt negatiōepetri dicimus non ſolum abnegare chriſtum: ꝗ dicit euꝫ nōeſſe xp̄m: ſed qui cum ſit: negat ſe eē chriſtianū. AVGVde con. euan. Nunc iam de tertia negatōe inſpiciamꝰ. Sequitur enī: Et poſt puſil. acceſ. qui ſta. ⁊ dixe. petro. Uere ettu ex illis es. Lucas āt dixit: Interuallo facto qͣſi hore vnius ⁊ vt eum conuincant: ꝯſequenter adiungūt. Nā ⁊ loquela tua manifeſtum te facit. HIERO. Nō quo alteriꝰ ſermonis eēt petrus aut gentis externe: omnes quippe hebreerant ⁊ ꝗ arguebāt: ⁊ ꝗ arguebat̉: ſꝫ quo vnaqueqꝫ ꝓuincia⁊ regio hēat ꝓprietates ſuas ⁊ vernaculū loquēdi ſonū vtare nō poſſit. REMI. Uide aūt qͣꝫ ſint noxia prauorū hominum colloquia: ipſa ꝗppe coegerūt petruꝫ negare domnum: quē prius confeſſus fuerat eſſe dei filium. Seꝗt̉ enīTūc cępit deteſtari ⁊ iurare: qꝛ nō nouiſſꝫ hoīeꝫ. RAB ANota qꝛ pͥmū ait: Neſcio ꝗd dicis. ſecūdo cū iuramēto negat. tertio qꝛ cepit d̓teſtari ⁊ iurare: qꝛ nō nouit hoīeꝫ: Peſeuerare quippe ī peccato dat incrementū ſceleꝝ: ⁊ ꝗminma ſpernit: cadit in maiora. REMI. Spiritual̓r āt ꝑ hoc opetrus ante primū galli cantum negauit: illi deſignant̉ quante xp̄i reſurrectionē nō credebāt eū eſſe deū eius morteturbati. Per hoc aūt ꝙ poſt galli cātuꝫ negauit: illi deſignātur ꝗ in vtrāqꝫ domini naͣm: ⁊ ẜm deū: ⁊ ẜm hominē errant.Per primam aūt ancillaꝫ deſignatur cupiditas: ꝑ ſecūdacarnalis delectatio: per illos qui aſtabant: demones intellguntur. his .n. trahunt̉ hoīes ad xp̄i negatōem. ORIGIUel per primaꝫ ancillaꝫ intelligitur ſynagoga iudeorumfrequenter cōpulerunt denegare fideles: per ſecundam cogregatio gentium: ꝗ ⁊ perſecuti ſunt xp̄ianos: per tertios ſtates in atrio: miniſtri hereſum diuerſarum. AVGV. deque. euan. Ter etiā petrus negauit. nā ⁊ error hereticorumde chriſto tribus generibꝰ terminat̉. Aut enī ex diuinitateaut d̓ hūanitate: aut de vtroqꝫ fallunt̉. RAB A. Poſt tetiā autē negatōem ſeꝗt̉ galli cantus. ⁊ hoc eſt quod ſubdit̉Et conti. gallus cātauit. Per quē doctor eccl̓ie intelligit̉ſomnolentos increpās ait: Euigilate iuſti ⁊ nolite peccareSolet aūt ſacra ſcriptura ſepe meritū cārum per ſtatuꝫ deſignare tempoꝝ. vnde petrus qui media nocte negauit: acgalli cantum penituit. vnde ſeꝗtur: Et recordatus ē petrusverbi ieſu quod dixerat. Priuſqͣꝫ gallus cantet: ter me negabis. HIERO. In alio euangelio legimus: ꝙ poſt negationem petri ⁊ galli cantum: reſpexit ſaluator petrū: ⁊ intuitu ſuo eū ad amaras lachrymas ꝓuocauit. non .n. fieri poterat vt in negationis tenebris ꝑmaneret: que lux ꝑſpexeramūdi. vnde ⁊ hic ſeꝗtur: Et egreſſus foras fleuit amare. Inatrio .n. cayphe ſedens nō poterat agere pnīam. vnde forasegredit̉ de impioꝝ cōſilio: vt pauide negatōis ſordes amaris fletibus lauet. LEO papa. Felices o apoſtole ſancte lachryme tue: que ad diluendam culpā negatōis: v̓tutē ſacrihūere baptiſmatis. Affuit enī dextra domini ieſu chriſti: q̄labentē te pͥuſqͣꝫ deijcereris exciꝑet: ⁊ firmitatē ſtādi ī ipſocadendi periculo recepiſti: cito itaqꝫ ad ſoliditatem redupetra tanqͣꝫ recipiens fortitudinem: vt qui tunc in chriſtexpauerat paſſione: in ſuo poſt ſupplicio non timeret: ſed cōſtans permaneret. CAPI.XXVII.Ane aūt facto: ꝯſiliū inierūt oēs pricipes ſecerdotū ⁊ ſeniores populiaduerſus ieſum: vt eum morti traderent. Et vinctuꝫ adduxerunt eū:a ⁊ tradiderunt pontio pilato preſiidi. Tunc videns iudas qui eū tradidit ꝙ dāna-

tus eſſet: penitentia ductus rettulit triginta arteos principibꝰ ſacerdotū ⁊ ſenioribus dicensPeccaui: tradens ſanguinem iuſtum: At illi ꝯxerūt: Quid ad nos? Tu videris. Et proiectisargēteis ī tēplo receſſit ⁊ abiēs laq̄o ſe ſuſpēdiAVGV. de con. euā. Cōtexuerat ſuꝑius euangeliſta norationē in his que cū domino acta ſunt vſqꝫ ad mane. Spoſtea redijt ad narrandā petri negationē: quā terminaredijt ad mane: vt inde cetera ꝯtexeret. Et hoc eſt quod ꝑcitur: Mane aūt facto conſiliū inierunt oēs pͥncipes ſacedotū ⁊ ſeniores populi aduerſus ieſum: vt euꝫ morti tradrēt. ORIGE. Putātes ꝑ mortē extinguere eiꝰ doctrin⁊ fidē apud eos ꝗ crediderūt in eū quaſi in filiū dei. Taliaūt cōtra eū cōſiliantes: alligauerūt ieſuꝫ ſoluentē a vincilis. vn̄ ſequit̉: Et vinctū adduxerūt eū: ⁊ tradiderūt ponpilato preſidi. HIERO. Uide ſollicitudinē ſacerdotū īmalū. tota nocte vigilarūt vt homicidiū facerēt: ⁊ vinctitradiderunt pilato. Hēbant .n. hūc morē: vt quē adiudicaſent morti: ligatū iudici traderent. RABA. Attamē notādū ꝙ nō tūc primū ligauerūt: ſꝫ mox cōprehēſuꝫ ī horivt ioānes declarat. CHRV. in ho. Ideo autem eū nō occulte interfecerunt: quia volebant eius glorie detrahermulti enim eū admirabant̉: ⁊ propter hoc ſtuduerūt pubice ⁊ corā hominibꝰ eū occidere: ⁊ ideo ad preſidē eū duxrūt. HIERO. Uidēs aūt iudas dominū adiudicatū miti: preciū rettulit ſacerdotibꝰ: quaſi in ptāte ſua eſſet perꝭcutoꝝ mutare ſnīam. vnde ſequit̉: Tunc videns iudas qtradidit eū ꝙ dānatus eſſet: penitentia ductus: rettulit triginta argenteos principibus ſacerdotū ⁊ ſenioribus popili dicens: Peccaui: tradēs ſanguinē iuſtū. ORIGE. Reſpondeant mihi qui de naturis qͣſdā fabulas introducunvnde ē ꝙ iudas cognoſcens peccatū ſuū dixit: Peccaui: tradens ſanguinē iuſtum: niſi ex bona plantatione mentis ⁊ ſiminatiōe virtutis que ſeminata ē in omni rationabili arma: quā nō coluit iudas: ⁊ ideo cecidit in tale peccatuꝫ. Sꝫaūt nature pereuntis ē aliquis hominū: magis huius natire fuit iudas: Et ſiquidem poſt reſurrectionē chriſti hoc dxiſſet iudas: forſitā erat dicēdū qm̄ cōpulit eū penitere d̓peccato ipſa virtꝰ reſurrectiōis. Nūc aūt vidēs eū traditeē pilato penituit: forſitan recordatꝰ q̄ frequēter ieſus dixerat de ſua reſurrectione futura. Forſitan ⁊ ſathanas qui īgreſſus in eū fuerat: preſto fuit ei donec ieſus traderetur ꝑlato. Poſtqͣꝫ aūt fecit qd̓ voluit receſſit ab eo: quo recedētepenitētiā caꝑe potuit. Sed quomō vidit iudas qm̄ cōdemnatus ē? nōdū .n. apilato fuerat īterrogatꝰ. forſitā dicet alquis qm̄ conſideratiōe mētis ſue vidit exitum rei ex eo qd̓traditū aſpexit. Alius aūt dicet: qm̄ qd̓ ſcriptū ē. Uides idas qꝛ cōdēnatꝰ ē. ad ip̄ꝫ iudā refert̉: tūc .n. ſenſit malū ſuū⁊ intellexit ſe condēnatum. LEO papa. Dicendo tamēPeccaui tradens ſanguineꝫ iuſtum: in impietatis ſue perdia perſtitit: qui ieſuꝫ nō dei filiū: ſed noſtre tantumnconditionis hominē: etiā inter extrema mortis ſue pericila credidit: cuius flexiſſet miſericordiam ſi eius omniptentiam non negaſſet. CHRV. ī ho. Uide aūt quoniatpenitentiā agit qn̄ cōpletū ē ⁊ finē accepit peccatū. Non. n.permittit diabolus eos qui non vigilāt videre malū antqͣꝫ perficiāt. Sequit̉. At illi dixerūt: Quid ad nos: tu vidris. REMI. Ac ſi dicant: Quid ad nos pertinet ſi iuſtieſt: tu videris .i. opus tuum quale ſit manifeſtabitur. Cudam aūt cōiunctiꝫ voluerūt legere hec verba vt ſit ſenſūcuius eſtimationis deputaris apud nos: qui eū que traditſti: iuſtū cōfiteris; ORIGE. Recedēte aūt ab aliquo dibolo: obſeruat iterum tempus. ⁊ poſtqͣꝫ cognouerit ⁊ ad ſecundum peccatū induxerit: obſeruat etiam tertie deceptinis locū. Sicut ille qui primo vxorem prīs habuit: de hol