Iohānes

ſublatū deplorat ¶AVG. Nōnulli āt codices greci ēt habēt: Tulerūt dn̄m meū. qd̓ videri dictuꝫ pōtꝓpēſiore charitatis vel famulatꝰ affectu. Sed hoc īpluribꝰ codicibꝰ quos ī ꝓmptū habemꝰ nō inuenimus. Diſcipulū āt quē diligebat ieſus ſeip̄ꝫ dicit. nāqͥppe ita cōmemorare ſolet ꝙ euꝫ diligebat ieſus qͥvtiqꝫ oēs ſed ip̄m p̄ ceteris ⁊ familiariꝰ diligebat.CHRY. Euāgeliſta vero nō pͥuauit mulierē hac laude: neqꝫ verecūdū exiſtīauit ꝙ ab ea pͥus addiſcerēt.Iudiētes gͦ illi cū multo ſtudio monumēto īſiſtūt.GRE. Illi āt pͦ ceteris cucurrerūt: qͥ pͦ ceteris amauerūt: videlꝫ petrꝰ ⁊ iohānes. vn̄ ſeqͥt̉: Exijt gͦ petrꝰ ⁊ille aliꝰ diſcipulꝰ: ⁊ venerūt ad monumētu THE.Sed ſi q̄ras qūo aſtātibꝰ cuſtodibꝰ venerūt ad monumētu? Nudis queſtio: qm̄ poſtqͣꝫ dn̄s reſurrexit ⁊vna cū terremotū affuit angelꝰ ī ſepulchro: receſſerūt cuſtodes annūciates phariſeis AVG. Cū aūtiā dixiſſet: Uenerūt ad monumētū: regreſſus eſt vtnarret qūo venerūt atqꝫ ait: Currebāt aut duo ſiml̓⁊ ille aliꝰ diſcipulꝰ p̄currit citiꝰ petro ⁊ venit priorad monumētū. vbi on̄dit ꝙ ip̄e prior venerit ſed tāqͣꝫ de alio cūcta narrat CHRI. Ueniēs āt cōſiderat lintheamīa poſita. vn̄ ſeqͣt̉: Et cū ſe īclinaſſet vidit poſita lintheamīa: nihil tn̄ ip̄e plꝰ ꝑſcrutat̉: ſꝫ deſiſtit. ⁊ hͦ ē qd̓ ſubdit̉: Nō tsͣ ītroiuit. Petrꝰ vero vtferuidꝰ ītroiēs: vniuerſa īſpexit diligēt ⁊ āpliꝰ viditvn̄ ſeqͥt̉: Uenit gͦ ſimō petrꝰ ſequēs eū. ⁊ ītro. ī mo. ⁊vidit lī. po. ⁊ ſud. qd̓ fu. ſu. ca. eiꝰ. nō cū lī. po. ſed ſep.īuol. ī vn̄. loc. qd̓ erat reſurrectiōis ſignū. Neqꝫ eī ſiqͥdē eū trāſtuliſſēt: corpꝰ eiꝰ denudaſſēt. neqꝫ ſi furati eēt: hꝰ rei fuiſſēt ſolliciti vt leuarēt ſudariū ⁊ īuoluerēt: ⁊ ponerēt ī vnū locū ſeorſū a lītheaminibꝰ: ſꝫſimpl̓r vt ſe hēbat ſuſcepiſſēt corpꝰ. iō eī ioh̓es p̄miſerat qm̄ ſepultꝰ ē cū myrrha q̄ cōglutīat corꝑi lintheamīa: vt n̄ decipiaris ab his qͥ dicūt eū furto ſublatū eē. Nō eī ita īſēſatꝰ eēt qͥ furaret̉: vt circa rē ſuꝑfluā tātū ſtudiū ꝯſūmeret. Pꝰ petrū āt ⁊ ioh̓es introiuit. vn̄ ſeqͥt̉: Tūc gͦ ītro. ⁊ ille. diſci. qͥ vene. pri. admo. ⁊ vidit: ⁊ credidit. y AVG. Nōnulli putāt hͦ iohānē credidiſſe ꝙ ieſꝰ reſurrexerit: ſed qd̓ ſeqͥt̉ hͦ nōīdicat. vidit gͦ māe monum̄tū ⁊ credidit qd̓ dixeratmulier. nā ſeqͥt̉: Nōdū eī ſciebāt ſcriptū. qꝛ opo. euꝫa mor. reſur. Non gͦ eu credidit reſurrexiſſe: quē neſciebat oportere reſurge̓. qn̄ āt ab ip̄o dn̄o audiebātqͣꝫuis aꝑtiſſime diceret̉: cōſuetudīe tn̄ audiēdi ab illo ꝑabolas nō ītelligebāt: ⁊ aliqͥd aliud eū ſignificare credebāti/ GRE. ī ho. Hec āt tā ſubtilis euāgeliſte deſcriptio a myſterijs vacare credēda nō eſt: ꝑ iohānē iuniorē ſynagoga: ꝑ ſeniorē v̓o petrū eccleſiagētiū deſignat̉: qꝛ ⁊ ſi ad dei cultū pͥor ē ſynagoga qͣꝫeccleſia gētiū: ad vſū tn̄ ſeculi prior ē multitudo gentiū qͣꝫ ſynagoga. Cucurrerūt at ſimul: qꝛ ab ortꝰ ſuitꝑe vſqꝫ ad occaſū pari ⁊ cōi via: ⁊ ſi n̄ pari ⁊ cōi ſēſugētilitas cū ſynagoga decurrit: venit ſynagoga priad monumētū ſed mīme ītrauit: qꝛ legis qͥdē mādata ꝑcepit: ꝓphetias de īcarnatiōe ac paſſiōe dn̄icaaudiuit: ſꝫ crede̓ ī mortuū noluit. Uēit āt Simō petrꝰ ⁊ ītroiuit ī monumētū: qꝛ ſecuta poſterior eccleſia gētiū: chriſtū ieſū ⁊ cognouit carne mortuū ⁊ viuētē credidit deū. Sudariū āt capitiſ dn̄i cū lintheaminibꝰ nō īuenit̉: qꝛ caput chriſti deꝰ ⁊ diuinitatisīcōprehēſibilia ſacr̄a ab īfirmitatis noſtre cognitio

ne diſiūcta ſūt: eiuſqꝫ potētia creature trāſcēdit naturā. Nō ſolū aūt ſeꝑatim ſed īuolutū inueniri dr̄:qꝛ linthei quo īuoluit̉: nec initiū nec finis aſpiciturCelſitudo āt diuinitatꝭ nec cepit eē nec deſinit. Bn̄aūt addit̉ ī vno loco: qꝛ ī ſciſſura mētiū deꝰ nō ē: etilli eiꝰ gratiā hr̄e merēt̉ qͥ ſe ab īuicē ꝑ fectarū ſcādala nō diuidūt. Sed qꝛ ſolet ꝑ ſudariū laborātium ſudor detergi: pōt ⁊ ſudarij noīe ītelligi labor dei. Sudariū gͦ qd̓ ſuꝑ caput eiꝰ fuerat: ſeorſū īuenit̉: qͥa ip̄aredēptoris noſtri paſſio lōge a nr̄a paſſiōe diſiūctaē: qm̄ ip̄e ſine culpa ꝑtulit qd̓ nos cum culpa toleramus. Ip̄e ſpōte morti ſuccūbe̓ voluit: ad quā nos venimꝰ īuiti. Poſtqͣꝫ āt ītrauit petrꝰ: īgreſſus ē ⁊ iohānes: qꝛ ī fine mūdi ad redēptoris fidē ēt iudea colliget̉ 7THEO. Uel aliter: Intellige petruꝫ actiuū ⁊ꝓmptū: Iohānē vero ꝯtēplatiuū: ⁊ docilē erga rerūdiuinarū hubuiſſe ꝑitiā. plerūqꝫ āt p̄uenit cōtēplatiuus notitia ⁊ docilitate: ſed actiuꝰ īſtātia feruoris⁊ ſedulitate precedit illius acumen: ⁊ prius inſpicitdiuinum myſterium.¶ Abierūt ergo iteꝝ diſcipuli ad ſemetip̄os. Maria at ſtabat ad monumētū foris plorās. Duꝫ ergo fleret īclinauit ſe ⁊ ꝓſpexit ī monumētū. Et uidit duoſ angelos ī albis ſedēteſ: unū ad caput: ⁊ unū ad pedeſubi poſitū erat corpꝰ ieſu. Dicūt eiilli: Mulier ꝗd ploras? Dicit eis:Quia tulerūt dn̄m meum: ⁊ neſcioubi poſuerūt eū. Hec cū dixiſſet cōuerſa ē retrorſuꝫ: ⁊ uidit ieſū ſtantē⁊ nō ſciebat qꝛ ieſuſē. Dicit ei ieſuſ:Mulier: ꝗd ploras? Quē q̄ris? Illa exiſtimās qꝛ hortulanꝰ eēt: dicitei: Qn̄e ſi tu ſuſtuliſti eū dicito mihiubi poſuiſti eū: ⁊ ego eū tollā. Dicitei ieſus: Maria. Cōuerſa illa dicitei: Rabbōi: qd̓ dr̄ magiſter. Dicit eiieſus: Noli me tāgere. Nōdū eniꝫaſcēdi ad patrē meū. Uade āt ad fratres meos ⁊ dic eis: Aſcēdo ad patrē meū ⁊ patrē ueſtrū: deū meuꝫ ⁊deū ueſtrū. Uēit maria magdaleneannuncians diſcipulis ꝗa uidi dn̄mhec dixit mihi.GRE. ī ho. Maria āt magdalene q̄ fuerat in ciuitate peccatrix amādo veritatem lauerat lachrymismaculas crimīs: cuiꝰ mētē magna vis amoris accederat: que a monumēto dn̄i ēt diſcipulis recedētibꝰnō recedebat. Dr̄ eī. Abierūt ergo iterū diſcipuli adſemetip̄os. AVG. i. vbi habitāt: ⁊ vn̄ ad monumē-