CA.IXI

dariū qd̓ capiti adhibebat̉: ⁊ īſtitas qͥbus corpꝰ totū alligatū ē: qꝛ oīa de lino erāt. ēt ſi vna ſyndo ibifuit: veraciſſime dici potuit: Ligauerūt eū lintheis.Linthea qͥppe generaliter dicūt̉ q̄ lino texūt̉. BE.Hīc eccleſie cōſuetudo deſcēdit vt corpꝰ dn̄i n̄ ī ſericis ⁊ auro textis cōſecret̉: ſed ī ſyndone munda.CHRY. Ꝙꝛ vero breuitate tēporis vrgebāt̉: nona ethora mortuo chriſto: deīde accedētibus ad pilatū: ⁊deponētibꝰ chriſti corpꝰ veſꝑa īminebat: iō ponunteū ī ꝓximū monumētū. vn̄ ſubdit̉: Erat au. ī lo. vbicruci ē hortꝰ: ⁊ ī houmonū. no. ī quo nōdū qͥſqͣꝫ po.fuerat. Qd̓ diſpēſatiōe factū ē: ne alteriꝰ alicꝰ qͥ cuꝫeo iaceret eſtimaret̉ reſurrectio facta eſſe. AVG.Sicut ēt ī marie virgīs vtero nemo an̄ illum: nemopꝰ illū cōceptꝰ ē: ita ī hͦ monumēto nemo an̄ illuꝫ:nemo pꝰ illū ſepultꝰ ē. THEO. Per hͦ ēt ꝙ nouūfuit ſepulchrū myſtice dat̉ ītelligi ꝙ ꝑ chriſti ſepulturā oēs īnouamur morte ⁊ corruptione deſtructa.Attēde ēt abūdātiā ꝓ nobis ſuſcepte pauꝑtatꝭ. Nāqͥ domū ī vita nō habuit: pꝰ mortē quoqꝫ ī alieno ſepulchro recōdit̉: ⁊ nudꝰ exn̄s a ioſeph oꝑit̉. Seqͥt̉:Ibi gͦ ꝑꝑ ꝑa ce. iu. qꝛ iu. erat monu. poſue. ie. AV.Acceleratā vult ītelligi ſepulturā: ne adueſpaſceretqn̄ iā ꝓpt̓ ꝑaſceuē quā cenā purā iudei latīe vſitatiapud nos vocāt: face̓ tale aliqͥd n̄ licebat̉/ CHRYPropinquū āt fuit ſepulchrū: vt diſcipuli poſſēt cufacilitate accedē̓ ⁊ cōſideratores fieri eoꝝ q̄ eueniebāt ꝓpe exn̄te loco: ⁊ vt ſepulture teſtes eēt ēt inmici cuſtodiētes ſepulchrū: ⁊ vt falſus on̄deret̉ is qͥde furto ẜmo. BE. Myſtice āt ioſeph īterp̄tat̉ aptus: ꝑ acceptione boni oꝑiſ: ad qd̓ monemur vt corpꝰ dn̄i digne ꝑciꝑe mereamur. THEO. Nūc etiaꝫquodāmō chriſtꝰ apud auaros mortificat̉ ī pauꝑefamē patiēte. Eſto gͦ ioſeph: ⁊ tege chriſti nuditatē:nō ſemel ſed ī tuo tumulo ſpūali cōſiderādo reconde ⁊ cooꝑi ⁊ miſce myrrhaꝫ ⁊ aloē amaricātia cōſiderādo vocē illā: Ite maledicti ī ignē et̓nū. qꝛ nihilICA. XX.amariꝰ eſtimo.Na autē ſabbati maria magdalene uenit mane cuꝫ adhuc tenebre eēt ad monumētū: ⁊ uidit lapidē ſublatum a monumēto. Cucurrit ergo ⁊ uēit ad ſimonē petrū ⁊ ad aliū diſcipulū quēamabat ieſus. ⁊ dicit illis: Tulerūtdn̄m de monumēto: ⁊ neſcimuſ ubipoſuerūt eū. Exijt ergo petrꝰ ⁊ illealiꝰ diſcipulꝰ: ⁊ uenerunt ad monumētū. Currebāt aūt duo ſimul: ⁊ ille aliꝰ diſcipulꝰ p̄currit citiꝰ petro: ⁊uēit pͥmus ad monumētū. Et cū ſeīclinaſſet uidit̉ poſita litheamina: n̄tn̄ ītroiuit. Uenit ergo ſimo petrusſequēs eū: ⁊ ītroiuit ī monumētuꝫ.

Et uidit lintheamīa poſita ⁊ ſudariū qd̓ ſuerat ſuꝑ caput eiꝰ nō cū lintheaminibꝰ poſitū: ſed ſeꝑatiꝫ inuolutū īunū locū. Tūc ergo ītroiuit ⁊ille diſcipulꝰ ꝗ uenerat primꝰ ad monumētū: ⁊ uidit ⁊ credit. Nōdū eīſciebāt ſcripturā: qꝛ oportuit eum amortuis reſurgere.CHRV. Qꝛ iā trāſierat ſabbatū: in qͦ īpediebat̉ alege: n̄ potuit maria magdalene qͥeſce̓: ſꝫ venit ꝓfūdo dilucl̓o ꝯſolationē qndā a loco ſepulture īuenire volēſ. vn̄ dr̄: Una āt ſabbati maria magdalene venit māe cū adhuc tenebre eēt ad mōumētū AV.de cō. euā. Uenit qͥdē maria magdalene: ſine dubioceteris mulieribꝰ q̄ dn̄o mīſtrauerant plurimū dilectiōe feruētior: vt nō īmerito ioh̓es ſolā cōmemoraret: tacitis eis q̄ cū illa fuerāt: ſicut alij teſtāt̉ 7AV.ſuꝑ iohānē: Una āt ſabbati ē: quē iā diē dn̄icū ꝓpt̓dn̄i reſurrectionē mos chriſtianꝰ appellat: quē mattheꝰ pͥmā ſabbati nomīauit. BE. Dicit̉ gͦ: Una ſabbati. hͦ eſt altera ſiue pͥma die pꝰ ſabbatu THEO.Uel alit̓: Hebdomade dies iudei ſabbatu nominabāt. vnā āt ex ſabbati diebꝰ p̄mā: futuri āt ſeculi exemplar ē hec dies: qm̄ futuri ſeculi vna dies ē neqͣqͣꝫnocte īterpollata. Deꝰ eī ibi ſol ē: qͥ nūqͣꝫ occidit. Inhac igit̉ die dn̄s reſurrexit īcorruptibilitatē corꝑisaſſumēs: ſicut nos ī futuro ſeculo īcorruptiōe īduemur. AVG. de cō. euā. Qd̓ āt marcꝰ dicit: Ualdemāe oriēte iā ſole: nō repugnat ei qd̓ h̓ dr̄: Cum adhuc tenebre eēt. die qͥppe ſurgēte alique reliquie tenebrarū tātomagis extenuāt̉: quātomagis orit̉ lux.Nec ſic accipiēdū ē qd̓ ait marcꝰ: Ualde māe ortoiā ſole: tāqͣꝫ ſol ip̄e iā videret̉ ſuꝑ terrā: ſed potiꝰ ſicutdice̓ ſolemꝰ eis qͥbꝰ volumꝰ ſignificare tēperiꝰ aliqͥdfaciēdū: orto iā ſole dr̄ .i. de ꝓxīo adueniēte ī has ꝑtes. ¶ GRE. ī ho. Cōgrue āt dr̄. Cū adhuc tenebre etſēt. Maria eī auctorē oīm quē carne viderat: mortuū q̄rebat ī mōumēto. ⁊ qꝛ hūc mīme īuenit: furatū credidit. Adhuc gͦ erāt tenebre cū vēit ad monum̄tū. Seqͥt̉: Et vidit lapidē reuolutū a monumēto.AV. Iā gͦ factū erat qd̓ ſolꝰ mattheꝰ ꝯmemoratde terremotu ⁊ lapide reuoluto cōterritiſqꝫ cuſtodibus. CHRI. Surrexit qͥdē dn̄s lapide ⁊ ſignacul̓ſepulchro iniacētibꝰ: qꝛ v̓o oportebat ⁊ alios certificari aꝑit̉ monumentū pꝰ reſurrectionē: ⁊ ita credit̉qd̓ factū ē. hͦ deniqꝫ ⁊ mariā mouit. vidēs eī lapideꝫſublatū nō ītrauit neqꝫ ꝓſpexit: ſed ad diſcipulos exmulto amore cū velocitate cucurrit. Nōdū āt de reſurrectiōe nouerat aliqͥd māifeſtū: ſed putabat trāſlationē corꝑis eē factā ¶ G O. Et iō cucurrit nunciare diſcipulis: vt aut ſecū q̄rerēt: aut ſecū dolerēt.Et hͦ ē qd̓ ſeqͥt̉: Cucurrit ergo: ⁊ venit ad ſimone petrū ⁊ ad aliū diſcipulū quē diligebat ieſus AVG.Ita ſe cōmemorare ſolet ꝙ eū diligebat ieſus qͥ vtiqꝫoēs: ſed ip̄m p̄ ceteris ⁊ familiariꝰ diligebat: Seqͥt̉Et dixit eis: Tulerūt dn̄ꝫ ieū ⁊ neſcio vbi poſuerūteū GRE. iij. mo. Hoc āt dicēs totū ꝓ ꝑte īſinuat:ſolū qͥppe corpꝰ dn̄i q̄ſitura venerat: ⁊ qͣſi totū dn̄m

I I