Ca. XVII.

vnum ſint: vt .ſ. ſicut pr̄ in filio ⁊ filiꝰ in pr̄e eſt: ita ꝑhuiꝰ vnitatis formā in pr̄e ⁊ filio vnū omnes eēt.¶ CHRV. Rurſus autē ⁊ hoc qd̓ dicit Sicut: nō certiſſime parilitatis in eis eſt: ſed vt hōibus poſſibile ēſicut ⁊ cū dic̄: Eſtote miſericordes ſicut ⁊c̄. ¶ AVG.Eſt autē hic diligēter aduertendū: non dixiſſe dn̄mUt oēs vnum ſimꝰ: ſed Ut oēs vnum ſint: ſicut tupr̄ in me ⁊ ego in te: ſubintelligit̉ Unum ſumꝰ. ita ēenī pr̄ in filio vt vnū ſint: qꝛ vniꝰ ſubſtātie ſunt. nosv̓o eſſe qͥdem poſſumꝰ in eis vnū: vnū tamē cum eiseē nō poſſumꝰ: qꝛ vniꝰ ſubſtantie nos ⁊ ip̄i nō ſumꝰSic aūt ſunt ī nobis vel nos in illis: vt illi vnū ſint īnatura ſua: nos vnum. in nr̄a. Sunt quippe ⁊ ipſi innobis: ſicut deꝰ in templo. ſumꝰ autē nos in illis ſic̄creatura in creatore ſuo. ideo gͦ addidit: In nobis viꝙ vnū efficimur fideliſſima charitate gr̄e dei tribuēdum eēt nō nobis. ¶ A VG. iiij. de trini. Uel quia inſeipſis vnū eſſe nō poſſunt: diſſociati abinuicē ꝑ diuerſas voluptates ⁊ cupiditates ⁊ īmundiciā peccatorum. vn̄ mundent̉ ꝑ mediatorē: vt ſint in illo vnū¶ HILA. viij. de trini. Laborātes autē heretici falle̓nē ꝑ id qd̓ dictū eſt: Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ: nature ī hisvnitas ⁊ indifferēs diuinitatis ſubſtātia credereturſed ex dilectione mutua ⁊ voluntatū cōcordia vnūeēt: exemplū vnitatis iſtiꝰ ex his dictis dn̄icis ꝓtulerūt: Ut oēs vnum ſint ⁊c̄. ſed lꝫ ip̄m ītelligētie ſueſenſum īpietas demutet: nō tn̄ pōt ītelligētia nō extare dictoꝝ. ſi enī regenerati in vniꝰ vite atqꝫ eternitatis natura ſunt: ceſſat in his ſolꝰ vnitatis aſſenſusqui vnū ſunt in eiuſdē regeneratione nature. ſoli aūtpr̄i ⁊ filio ex natura ꝓpͥum eſt: vt vnū ſint: qꝛ deꝰ exdeo vnigenitꝰ: nō pōt niſi in originis ſue eē natura.AVG. Quid eſt aūt hoc qd̓ ſubdit: Ut mūdꝰ credat: qꝛ tu me miſiſti; nunqͥd tūc crediturꝰ eſt mūdꝰqn̄ in pr̄e ⁊ filio omnes vnum erimꝰ; nonne iſta eſtpax illa ꝑpetua: potiꝰ fidei merces qͣꝫ fides? ſed ⁊ ſi īhac vita ꝓpter ip̄am cōem fidem oēs qui vnū credimus vnū ſumꝰ: etiā ſic nō vt credamus: ſed qꝛ credimus vnū ſumꝰ. quid eſt gͦ: Oēs vnū ſint: vt munduscredat? Ipſi quippe oēs mundꝰ eſt credens: cum dehis dicat de quibꝰ dixerat: Non ꝓ his gͦ tm̄ ſed prohis qui credituri ſunt ꝑ v̓ba eoꝝ in me. Qūo rogo ītellecturi ſumꝰ; niſi qꝛ nō in eo cāꝫ poſuit vt credatmundꝰ: qꝛ illi vnū ſunt: ſed orando dixit: Ut mūdꝰcredat: ſicut orādo dixerat Ut vnum ſint. Deniqꝫ ſiv̓bū ꝙ ait Rogo: vbiqꝫ ponamꝰ erit huius expoſitioſentētie manifeſtior: Rogo vt oēs vnū ſint: rogo vt⁊ ipſi in nobis vnū ſint: rogo vt mūdus credat: qꝛ tume miſiſti. ¶ NILA. iiij. de trini. Uel ꝑ id munduscrediturꝰ eſt filiū a pr̄e miſſum eſſe: ꝙ oēs qui credituri in illū ſunt: vnū in pr̄e ⁊ filio erūt. ¶ CHRY. Nihil enī ita ſcādalizat oēs vt ab inuicem diuidi ꝙ credētes fiāt vnū: hoc edificat ad fidē: ⁊ hoc etiā a pͥncipio dixit: In hoc cognoſcēt oēs: qꝛ mei eſtis diſcipuli: ſi dilectionē habueritis adinuicē. ſi enī altercant̉:non dicent̉ pacifici magiſtri eē diſcipuli: me v̓o inqͥtno exiſtente pacifico: nō confitebunt̉ a te miſſum.AVGV. Deinde ſaluator nr̄: qui rogādo patrem ſehoīem demōſtrabat: nūc demonſtrat ſeip̄m qm̄ cuꝫpatre deꝰ eſt facere qd̓ rogat. vn̄ ſubdit: Et ego claritatē quā dediſti mihi dedi illis. quā claritatem: niſiīmortalitatem quā natura hūana in illo fuerit acce

ptura? Propter īmutabilitatem enī p̄deſtinationisp̄teriti temporis v̓bis futura ſignificat. immortalitatis autē claritatē quā ſibi a patre datam dicit: etiamſe ſibi dediſſe intelligendū eſt. Cum enī tacet filiꝰ inopere patris operationē ſuam humilitatē cōmēdatcum vero in opere ſuo tacet operationē patris: parilitatem cōmendat. Iſto igit̉ modo: ⁊ hoc loco necſe fecit alienum a patris oꝑe: qͣꝫuis dixerit: Claritatem quā dediſti mihi. nec patrē fecit alienuꝫ ab oꝑeſuo qͣꝫuis dixerat: Dedi eis. Sicut autē ex eo ꝙ pr̄eꝫꝑ ſuis oībus rogauit: hoc fieri voluit vt oēs vnumſint: ita etiā ſuo bn̄ficio id fieri voluit. vn̄ adiūxit: Utvnū ſint in nobis: ſicut ⁊ nos vnū ſumus ¶ CHRY.Uel claritatē dicit gloriaꝫ que eſt ꝑ ſigna ⁊ dogmāta: ⁊ vt vnanimes ſint. vn̄ ſubdit: Ut vnū ſint in nobis: ſicut ⁊ nos vnum ſumus. Hec enī gloria vt ſintvnum: etiā ſignis maior eſt. Uniuerſi enī qui ꝑ apoſtolos crediderūt vnum ſunt: ⁊ ſi quidā ex ipſis diuiſi ſunt: hoc eoꝝ deſidie fuit: qd̓ tamē eū nō latuit.HILA. Per acceptū igit̉ ⁊ datum honorē omnesvnū ſunt. ſed nondū apprehendo ratione: quoniamdatus honor vnū omnes eſſe ꝑficiat: ſed dominꝰ gradum quēdam atqꝫ ordinē conſummāde vnitatis expoſuit cum ſubdit: Ut vnum ſint in nobis. vt cū illein patre ꝑ naturā diuinitatis eſſet: nos ꝯͣ in eo ꝑ corporalem eius natiuitatem: ⁊ ille iteꝝ in nobis per ſacramēti eſſe myſterium crederet̉: ꝑfecta ꝑ mediatorem vnitas doceret̉. ¶ CHRY. Alibi v̓o ait de ſe ⁊pr̄e: Ueniemꝰ ⁊ maſionem apud eū faciemꝰ. illic qͥdem ſabellianoꝝ obſtruēs ora: dum .ſ. ponit duas ꝑſonas. hic v̓o arrij ſuſpitionē deſtruit cū patrē per ſedicit diſcipulis aduenire. ¶ AVG. Neqꝫ tn̄ hoc itadictū eſt tanqͣꝫ pater nō in nobis aūt nos ī patre nōſimꝰ: ſed ꝑ hoc mediatorē interdū ⁊ hoīem ſe breuit̓ītimauit. qd̓ v̓o addidit: Ut ſint cōſummati in vnuꝫ:on̄dit eo ꝑduci reconciliationē que fit ꝑ mediatoreꝫvt ꝑfecta beatitudine ꝑfruamur. vn̄ id qd̓ ſequitur:Ut cognoſcat mundꝰ qꝛ tu me miſiſti: nō ſic accipiēdum puto: tanqͣꝫ iteꝝ dixerit: Ut credat mūdꝰ. Quādiū enī credimꝰ qd̓ nō videmꝰ: nondū ſumꝰ cōſummati ſicut erimꝰ cum meruerimꝰ videre qd̓ credimꝰ.qn̄ gͦ de conſummatione loquit̉: talis eſt ītelligēdacognitio qualis erit ꝑ ſpeciem: nō qualis nūc ē ꝑ fidem. Ipſi quippe credētes ſunt mundꝰ nō ꝑmanēsinimicꝰ: ſed ex inimico amicus effectꝰ. ꝓpterea ſeqͥt̉Et dilexiſti eos ſicut me dilexiſti. In filio qͥppe nospr̄ diligit: qꝛ in eo nos elegit: nec iō pares ſumꝰ vnigenito filio: neqꝫ .n. ſemꝑ equalitatē ſignificat. qd̓ dicitur: Sicut illud ita ⁊ iſtud: ſed aliqn̄ tm̄ qd̓ illud ēeſt ⁊ illud: ita in hoc loco nihil ē aliud: Dilexiſti eosſicut me dilexiſti: quā dilexiſti eos quoniā ⁊ me dilexiſti. Non enī alia cauſa eſt diligendi membra eiꝰniſi qꝛ diligit eū. cum igit̉ eoꝝ que fecerit. nihil oderit: quis digne poſſit eloqui quātum diligat mēbravnigeniti filij ſui: ⁊ quāto amplius ip̄m vnigenituꝫ?¶ Pr̄ quos dediſti mihi uolo ut ubiſū ego: ⁊ illi ſint mecū: ut uideāt claritatē meaꝫ quā dediſti mihi: qꝛ dilexiſti me an̄ ꝯſtitutionē mūdi. Pr̄ iuſte mūdꝰ te non cognouit Ego aūt

HH 2