Iohannes

ē: de quo illi renati. Quāuis aūt iā nō eēt de mundo: adhuc tn̄ neceſſariū erat eos eē in mūdo. vn̄ ſubdit: Nō rogo vt tollas eos de mūdo. ¶ BED A. q. d.Iā īminet tp̄s vt tollar ego de mundo: iōqꝫ neceſſeeſt vt illi nūc nō tollant̉ de mūdo: vt me ⁊ te pͥmumannūciēt mūdo. qd̓ v̓o ſubdit: Sꝫ vt ẜues eos a malo. lꝫ omne malū ītelligi poſſit: maxime vult ītelligimalū ſeceſſionis. ¶ AVG. Repetit aūt eādem ſnīaꝫdicēs: De mundo nō ſunt: ſicut ⁊ ego nō ſum de mudo. ¶ CHRI. Supra autē dixit: Quos dediſti mihꝰde mudo: illic naturā dicēs: hic aut de actibꝰ malisDicit aūt: Nō ſūt de mūdo. qꝛ nihil cōe cū terra eſteis: ſꝫ celeſtiū fcī ſunt ciues: ī quo amorē ſuū eis on̄dit: dū pr̄i eos laudat. hoc autē ꝙ dicit ſicut cū ī ip̄o⁊ pr̄e ponit̉: parilitas on̄dit̉ ꝓpt̓ nature vnitatē: ſeccū de nobis ⁊ ip̄o dr̄: multa diſtantia ītermedia inter vtrūqꝫ exiſtit. cū autē pͥus dixit: Serua eos a malo. nō de ꝑiculoꝝ ereptione ait ſolū: ſed de ꝑmanentia in fide. vn̄ ſubdit: Scīfica eos ī v̓itate. ¶AVGV.Sic enī ſeruāt̉ a malo: qd̓ ſuꝑiꝰ orauit vt fieret. Queri autē pōt qūo de mūdo iā nō erāt: ſi ſcīficati ī veritate nōdum erāt: an qꝛ ⁊ ſcīficati ī eadē ꝓficiūt ſcītate: neqꝫ hoc ſine adiutorio gr̄e dei. Scīficant̉ āt ī veritate he̓des teſtamēti noui cuiꝰ v̓itatis vmbre fuer̄tſcīficatōes veteris teſtamēti: ⁊ cū ſcīficāt̉ ī v̓itate ſcīficant̉ ī xp̄o qͥ dixit: Ego ſū via v̓itas ⁊ vita. vn̄ ſeqͥt̉:Sermo tuꝰ v̓itas ē. Grecū euāgeliū logos hꝫ .i. v̓būScīficauit gͦ pr̄ ī v̓itate .i. in v̓bo ſuo vnigenito ſuosheredes eiuſqꝫ coheredes. ¶CHRI. Uel alit̓: Scīfica eos ī v̓itate .i. ſcōs ſac ꝑ ſcīſpus donationē ⁊ rectadogmata. Recta enī dogmata de deo docent ⁊ ſcīficant aīam. ⁊ qꝛ hic de dogmatibꝰ ait ſubiunxit: Sermo tuꝰ v̓itas eſt. hoc ē: nullū mēdatiū ē in eo: ⁊ nihiltypicū on̄dit neqꝫ corporeum. videt̉ autē mihi ⁊ aliud on̄de̓ hoc qd̓ dicit: Scīfic. os ī v̓itate .i. ſegregaeos ẜmoni ⁊ p̄dicatōi. vn̄ ſubdit. Sicut tu me miſiſtiī mūdū: ita ⁊ ego miſi eos ī mū ¶ GLO. Pro quoenī chriſtꝰ miſſuſ ē: ꝓ hͦ ⁊ hi. vn̄ paulꝰ: De erat ī xp̄omūdū recōciliās ſibi: ⁊ poſuit ī nobis v̓bū recōciliationis. hoc āt qd̓ dicit Sicut: n̄ ſimil̓r d̓ eo ⁊ de apoſtolis ponit̉: ſed vt erat poſſibile hōibꝰ. Dicit aūt ſeeos miſiſſe in mundū: ẜm ꝙ erat ei ꝯſuetudo: futuꝝvt ſcm̄ dice̓. ¶ A VG. Māifeſtū ē āt ꝑ hoc qd̓ nuncadhuc de apl̓is loquit̉. nā ip̄m nomē apl̓oꝝ qm̄ grecū ē: miſſus ſignificat ī latino. ſꝫ qm̄ ꝑ hoc ꝙ chriſtꝰfactꝰ ē caput eccl̓e: illi mēbra ſunt eiꝰ. iō ait: Et ꝓ eisego ſcīfico meip̄m .i. eos ī meip̄o ſcīfico cū ⁊ ipſi ſintego: ⁊ vt ītelligeremꝰ cū dixit: Pro eis ſcīfico meip̄ꝫhoc eū dixiſſe ꝙ eos ipſe ſcīficaret: mox addidit: Utſint ⁊ ipſi ſcīficati ī v̓itate .i. ī me: ẜm ꝙ v̓bū v̓itas eſtin quo ⁊ ipſe filiꝰ hōis ſcīficatꝰ ē ab initio: qn̄ verbūcaro factū ē. Tūc enī ſcīficauit ſe ī ſe .i. hoīem ſe ī verbo ſe: qꝛ vnꝰ chriſtꝰ verbū ⁊ hō. ꝓpter ſua v̓o mēbradicit: Et ꝓ eis ego ſcīfico meip̄m. hoc eſt ipſos in meqm̄ ī me etiā ip̄i ſūt ⁊ ego. Ut ſint ⁊ ipſi ſcīficati ī v̓itate. qͥd ē Et ipſi? niſi quēadmodū ego: ⁊ In veritateqd̓ ſū egor¶ CHRY. Uel alit̓: Pro eis ſcīfico meip̄ꝫ.i. meip̄m offero tibi hoſtiā. hoſtie enī oēs ſcē dicūt̉:⁊ q̄cūqꝫ deo dicāt̉: qꝛ vero antiquitꝰ ī figura ſcīficatio erat vtputa ī oue: nūc aūt ē ī ip̄a v̓itate. iō ſubdit:Ut ſint ⁊ ip̄i ſcīficati ī v̓itate: qꝛ ⁊ eos tibi facio oblationē: qd̓ ꝓpterea dicit: qꝛ ip̄e qͥ offert̉ ē caput eoruꝫ

aut qꝛ ⁊ ip̄i īmolāt̉. Exhibete .n. ait apl̓s membra veſtra hoſtiā viuentem ſanctam.¶ Nō ꝓ eis aūt rogo tm̄: ſed ⁊ proeis ꝗ credituri ſūt ꝑ uerbū eoꝝ ī meut oēſunū ſint ſicut tu pr̄ ī me ⁊ egoin te: ut ⁊ ip̄i ī nobis unū ſint: ut credat mūdꝰ: qꝛ tu me miſiſti. Et egoclaritatē quam tu dediſti mihi: dedieis ut ſint unū: ſicut ⁊ noſ unū ſumꝰego in eis ⁊ tu in me ut ſint cōſūmati in unū: ⁊ cognoſcat mūdus: qꝛ tume miſiſti: ⁊ dilexiſti eos ſicut ⁊ tume dilexiſti.AVG. Cum oraſſet dn̄s ꝓ diſcipulis ſuis: quos ⁊apl̓os noīauit: adiūxit ⁊ ceteros qͥ in eū fuerāt credituri dicēs: Nō ꝓ eis aūt rogo tm̄: ſed ꝓ eis qͥ credituri ſūt ꝑ v̓bū eoꝝ ī me. FCHRY. Hic rurſus ꝯſolatureos: on̄dēs alioꝝ ſalutis cām futurorū cū dicit. Quecredituri ſūt ꝑ v̓bū eoꝝ ī me. ¶AVG. Ubi oēs ſuosītelligi voluit: nō ſolū qͥ tūc erāt ī carne: ſꝫ etiā qͥ futuri erāt: neqꝫ hi tm̄: qͥ ipſos cū in carne viuerēt apoſtolos audierūt: ſed ⁊ poſt obitu eoꝝ ⁊ nos lōge ꝑnati ꝑ v̓bū eoꝝ credidimꝰ in chriſtū: quoniā ipſi quicū illo tūc fuerūt: qd̓ ab illo audierūt ⁊ ceteris p̄dicauerūt: atqꝫ ita v̓bū eoꝝ ad nos vſqꝫ ꝑuenit ⁊ ꝑuētureſt ad poſteros qͥcūqꝫ credituri ſunt. Pōt aūt videriī hac or̄one nō oraſſe ꝓ qͥbuſdā ſuis: ꝓ illis .ſ. qͥ neqꝫtūc erāt cū illo: neqꝫ ꝑ v̓bū eoꝝ poſtea: ſed ī eum an̄crediderūt: nūqͥd etiā cū illo erat tunc nathnael: ioſeph ab arimathia ⁊ multi alij de qͥbus iohānes dic̄ꝙ crediderūt ī eū: Omitto dice̓ de ſymeone ſene: deanna ꝓphetiſſa: zacharia: elizabeth: iohāne p̄curſore: quoniā rn̄deri pōt orādū ꝓ talibꝰ mortuis nō fuiſſe: qͥ cū magnis ſuis meritis hīc abierant. hoc enī ⁊de antiqͥs iuſtis ſimil̓r rn̄det̉. Intelligēduꝫ ē igit̉ ꝙnōdū ei ſic crediderāt: qūo ip̄e in ſe credi volebat. ſꝫpꝰ eiꝰ reſurrectōeꝫ ſpūſcō īpartito edoctis ⁊ ꝯfirmatis apl̓is ſic alios credidiſſe: quēadmodū chriſto credi oportebat. Sꝫ reſtat ad queſtionē: Paulꝰ apl̓s n̄ab hōibꝰ neqꝫ ꝑ hoīem ⁊ latro qͥ tunc credidit: qn̄ inipſis doctoribꝰ fides q̄ fuerat qͣliſcūqꝫ defecit. Proinde relinqͥt̉ vt ſic ītelligamꝰ: qd̓ dictū ē ꝑ v̓bū eorivt ip̄m v̓bū fidei qd̓ p̄dicauerūt ī mūdo: ſic ſignificatū eē credamꝰ. Dictū aūt eē v̓bū eoꝝ: qm̄ ab ipſis eſtpͥmitꝰ ac p̄cipue p̄dicatū: nā qͥdē ab ipſis p̄dicabat̉ī terra qn̄ ꝑ reuelatōem ieſu chriſti ip̄m v̓bū eorumpaulꝰ accepit: ac ꝑ hoc ⁊ ille latro in fide ſua v̓bumeoꝝ habebat: gͦ illa or̄one ꝓ oībꝰ quos redemit: ſiuetūc in carne viuētes ſiue poſtea futuros redemptornr̄ orauit. Quid aūt vel qͣre ꝓ eis rogaret: continuoſubiūrit dicēs: Ut oēs vnū ſint. hic ꝓ nobis rogauitqd̓ vt ſupra ꝓ illis vt oēs: hoc ē vt nos ⁊ illi vnuꝫ ſimus. CHRY. Et ſic in vnanimitate ẜmonē cōcludit. vn̄ īcepit ibi finiens: nā incipiēs dixit: Mādatunouū do vobis: vt diligatꝭ īuicē HILA. viij. de tri.nitate: Tū demū vnitatis ꝓfectꝰ exēplo vnitatis on̄dit̉ cū ait: Sicut tu pr̄ ī me ⁊ ego ī te: vt ⁊ ip̄i ī nobis.