Iohannes

te cognoui: ⁊ hi cognouerunt qꝛ tume miſiſti. Et notuꝫ feci eis nomentuū ⁊ notū faciā: ut dilectio qͣ dilexiſti me ī ipſis ſit: ⁊ ego in ipſis.CHRV. Poſtqͣꝫ dixerat: quia multi credēt ꝑ eos⁊ multa gloria potient̉: loquit̉ de reliquo de coronis eis repoſitis dicēs: Pater quos dediſti mihi: volo vt vbi ego ſum: ⁊ illi ſint mecū. AVG. Ipſi ſuntquos a patre accepit: quos ⁊ ipſe de mūdo elegit: ſic̄enim ait in huiꝰ orationis exordio: Dedit eis poteſtatem oīs carnis .i. omnis hōis: vt det eis vitaꝫ eternaꝫvbi oſtēdit poteſtatē ſe omnis hominis accepiſſe vtliberaret quos voluerit: ⁊ damnaret quos volueritQuapropter oībus membris ſuis ꝓmiſit hoc p̄miūUt vbi eſt ipſe ⁊ nos cum illo ſimꝰ: nec poterat nonfieri: qd̓ omnipotēti patri ſe velle dixerit oīpotēs filius: vna vero eſt patris ⁊ filij volūtas. ⁊ ſi ītelligerenondū ꝑmittit infirmitas: credat pietas. quātum gͦattinet ad creaturam in qua factus eſt ex ſemine dauid ẜm carnē: eo modo dicere potuit: Ubi ego ſumvt iam ibi ſe eē diceret: vbi fuerat mox futurꝰ. in celoergo nos futuros eſſe ꝓmiſſit. Illo enim forma ẜuileuata eſt: quam ſumpſit ex virgine: ⁊ ad dextrā patris collocatā. GREGO. xxvij moraliuꝫ: Ubi eſtgͦ qd̓ rurſus v̓itas dicit: Nemo aſcedit in celum: niſiqui de celo deſcēdit? que ſibi in v̓bis ſuis non diſcrepat: qꝛ enī mēbroꝝ ſuoꝝ caput dn̄s ſcūs eſt: repulſareproborū multitudine: ſolus etiā eſt nobiſcuꝫ: ⁊ ſicdum nos cū illo vnū iam facti ſumꝰ. vn̄ ſolꝰ venit inſe: illuc etiā ſolus redit in nobis. 7AVG. Qd̓ v̓o attinet ad formam dei in qua equalis eſt pr̄i: ſi ẜm eamvelimꝰ ītelligere qd̓ dcm̄ eſt: Ubi ego ſum: ⁊ illi ſintmecū. abſcedat ab animo oīs imaginū corporaliuꝫcogitatio: ⁊ nō inquirat̉ equalis pr̄i filiꝰ vbi ſit: qm̄nemo īuenit vbi nō ſit. ꝓpterea nō eis ſatis fuit diceUolo vt vbi ego ſum: ⁊ ipſi ſint. ſed addidit: MecūEſſe enī cū illo magnū bonū eſt: nā ⁊ miſeri poſſunteē vbi eſt ille: ſed beati ſoli ſunt cū illo. ⁊ vt de viſibili qͣꝫuis longe diſſimili qualecūqꝫ ſumamꝰ exemplūſicut cecus etiā ſi ibi ſit vbi lux eſt: nō eſt tn̄ ipſe cumluce: ſed abſens eſt a pn̄te: ita non ſolum infidelis ſꝫetiā fidelis: ⁊ſi eē nunqͣꝫ poſſit vbi nō ſit chriſtꝰ: noneſt tn̄ ipſe cū chriſto ꝑ ſpēm. nā fidelē nō eſt dubitādū eē cū chriſto ꝑ fidē: ſed hic de ſpecie illa dicebat: īqua videbimꝰ eū ſicuti eſt. vn̄ adiunxit: Ut videantclaritatē meā quā dediſti mihi. Ut videāt dixit: nōUt credāt. fidei merces eſt iſta: nō fidesCHRX.Nō aūt dixit Ut participēt gloriā meā; ſꝫ Ut videant: hoc occulte īſinuās qm̄ oīs requies ibi eſt filiūdei videre. Dedit aūt ei pr̄ claritatē qn̄ euꝫ genuit.AVG. Cū gͦ viderimꝰ claritatē quā dedit pr̄ filio:etiā ſi eā dici hoc loco intelligamꝰ: nō quā pr̄ equali filio gignens eū dedit: ſed quā fcō homini filio dedit poſt mortē crucis. Tūc fiet iudiciū: tunc tolleturīpius ne videat claritatē dn̄i: quā niſi illam quā deꝰeſt. ſi gͦ ẜm id ꝙ filius deꝰ eſt: accipiamꝰ hoc dictum:Uolo vt vbi ego ſum ⁊ ipſi ſint mecū. in pr̄e cū chriſto erimꝰ: qͥ cū dixiſſet: Et videāt claritatē: quā dediſti mihi. cōtinuo ſubiunxit: Qꝛ dilexiſti me an̄ cōſtitutionē mundi. In illo enī dilexit ⁊ nos an̄ cōſtituti

onem mundi: ⁊ tūc predeſtinauit qd̓ in fine facturuseſt mundi. BEDA: Claritatē igit̉ vocat dilectōeꝫqua ipſe dilectꝰ eſt a pre ante mundi cōſtitutioneꝫ:in illa claritate ⁊ nos dilexit an̄ cōſtitutioneꝫ mūdi.THEO. Poſtqͣꝫ gͦ ꝓ fidelibꝰ orauit: ⁊ tot illis proſpera ꝓmiſit: ponit quoddā piū: ⁊ ꝓpͥa māſuetudinedignū dicēs: Pater iuſte mūdus te nō cognouit. od. ego cuperē cūctos hoīes conſequi dicta bona q̄ qͥdem ꝓ fidelibꝰ imploraui: ſed qꝛ ignorauerunt te: iōnō cōtingerēt gl̓iam ⁊ coronasᵐ CHRl̓. Uideturaūt mihi hoc ⁊ anxius dicere: qm̄ eū qui ita bonus ⁊iuſtus eſt: cognoſcere noluerūt. nō igit̉ hoc ē quodiudei dicūt: Qm̄ ip̄i quidē te cognoſcūt: ego v̓o ignoro: ſed ecōtrario eſt. vn̄ ſubdit: Ego autē cognoui te:⁊ hi cognouerūt: qꝛ tu me miſiſti: ⁊ notū feci eis nomen tuū: ⁊ notū faciā ꝑ ſpm̄ſcm̄ eis ꝑfectā cognitionem dando. Si aūt didicerīt quis es tu: ſciēt qꝛ egonō ſum ſeparatꝰ a te: ſed valde amatꝰ: ⁊ ꝓpͥus filius⁊ cōiunctꝰ. Hoc vero ſuaſi eis: vt ego maneā in eis:⁊ ſic fidē que eſt in me ⁊ amatorē ẜuabūt certiſſime⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit̉: Ut dilectio qua dilexiſti me inipſis ſit: ⁊ ego in ipſis. q. d. Ipſis me amātibꝰ ego manebo in eis. ¶AVG. Uel aliter: Quid eſt eū cognoſcere niſi vita eterna: quā mundo dānato nō dedit:reconciliato dedit: Propterea itaqꝫ mūdus non cognouit: qꝛ iuſtus es. hoc meritis eiꝰ vt nō cognoſceret retribuiſti: ⁊ ꝓpterea mūdus recōciliatꝰ cognouit qꝛ miſericors es: et vt cognoſceret nō ei merito:ſed gr̄a ſubueniſti. deniqꝫ ſequit̉: Ego autē cognouite. Ip̄e fons gr̄e eſt deꝰ natura: hō autē de ſpūſcō ⁊virgīe ineffabili gr̄a. deniqꝫ qꝛ gr̄a dei per ieſuꝫ chriſtum eſt dicit̉: Et hi cognouerūt: ip̄e eſt mūdus recōciliatus: ſed iō qꝛ tu me miſiſti. gͦ gr̄a cognouerunt.Et notū feci eis nomē tuū ꝑ fidē: ⁊ notū faciā ꝑ ſpēꝫvt dilectio qua dilexiſti me ī ipſis ſit. Qualis eſt iſtalocutio tali ⁊ apl̓s vſus eſt: Bonū certamē certauinō ait: Bono certamine qd̓ vſitatiꝰ diceret̉. qūo aūtdilectio qua pr̄ dilexit filiū eēt ī nobis? niſi qꝛ membra eiꝰ ſumꝰ: ⁊ ī illo diligimur cū ipſe diligit̉ totꝰ .i.caput ⁊ corpꝰ. Et ideo ſubiunxit: Et ego in ipſis. Eſtenim in nobis tanqͣꝫ in templo ſuo: nos autē in illoẜm ꝙ caput noſtrum eſt. 7CA. XVIII.Ec cuꝫ dixiſſet ieſus: egreſſus ē cū diſcipulis ſuis trāsIIVtorrētē cedron ubi erat hortus in quē ītroiuit ip̄e ⁊ diſcipuli eiꝰSciebat aūt ⁊ iudas ꝗ tradebat euꝫlocū: qꝛ frequēter ieſus conueneratilluc cum diſcipulis ſuis.VG. Terminato ẜmone quē poſt cenā dominꝰad diſcipulos habuit: adiūcta or̄one quā dixerat adpr̄em: eiꝰ paſſionē iohānes euāgeliſta ſic exorſus ē:Hec cū dixiſſet ieſus: egreſſus eſt cuꝫ diſcipulis ſuistrans torrentē cedron: vbi erat ortꝰ: in quē introiuitipſe ⁊ diſcipuli eius. Nō aūt cōtinuo hoc ſcm̄ eſt cueiꝰ illa finita eēt oratio. ſed alia quedā ſunt interpoſita que ab iſto p̄termiſſa apud alios euāgeliſtas legunt̉ 4AVG. de cō. euan. Facta eſt enim contētiointer eos quis eoꝝ videret̉ eſſe maior: ſicut lucas cō