Iohānes

CHRY. Quia dixerat: Opus cōſummaui. manifeſtat quale opuſ: vt .ſ. nomē dei manifeſtaret. vndedicit̉: Mani. no. tuū ho. quos dedi. mihi de mūdo.Qd̓ ſi de his tm̄ dixit diſcipulis cū quibꝰ cenauit: nōꝑtinet hoc ad illā clarificatōem: de qua ſuꝑiꝰ loquebat̉ qua filiꝰ clarificat prēꝫ. quāta eſt .n. gloria. xij. vlxi. innoteſcere potuiſſe mortalibꝰ. Si aūt quod ait:Manifeſtaui nomē tuū hōibus quos dediſti mihide mūdo: omnes intelligi voluit qui in euꝫ fuerantcredituri: eſt plane iſta clarificatio qua filiꝰ clarificat prēm. ⁊ tale eſt quod ait: Manifeſtaui nomentuū. quale illud quod ſupra dixerat: Ego te clarificaui. ꝓ temꝑe futuro: ⁊ illic ⁊ hic p̄teritū ponēs. ſedde his qui iam erāt diſcipuli: nō de oībꝰ qui in illuꝫfuerāt credituri eum hoc dixiſſe ea que ſequunt̉ credibiliꝰ demōſtrāt. ab ip̄o ergo orōis ſue exordio oēsſuos dominꝰ volebat intelligi: qͥbꝰ notū faciēdo patrē clarificat eū. Cū .n. dixiſſet. Filiꝰ tuꝰ clarificet te.mox quēadmoduꝫ id fieret demōſtrauit dicēs: Sic̄dedi. ei poteſta. om. carnis. iam nūc qͥd de illis a qͥbus tūc audiebat̉ diſcipulis ſuis dicat: Manifeſtaui nomē tuū hōibꝰ quos dediſti mihi de mūdo. Nōergo dei nomē nouerāt cū eēt iudei: ⁊ vbi eſt qd̓ legitur? Notꝰ in iudea deꝰ: ⁊ in iſrl̓ magnū nomē eiꝰ.ergo intelligēdū eſt: Manifeſtaui nomē tuū hōibꝰiſtis quos dediſti mihi de mūdo. qui me audiūt hecdicentē: nō illud nomē tuū qd̓ vocaris deus: ſed illud qd̓ vocaris pater meus: qd̓ nomē manifeſtariſine ipſiꝰ filij manifeſtatōe nō poſſit. nā ꝙ deꝰ dicit̉vniuerſe creature etiā omnibꝰ gētibꝰ anteqͣꝫ in xp̄mcrederēt: nō omnimode eſſe potuit hoc nomē incognitū. In hoc ergo ꝙ fecit hūc mūdū: ⁊ anteqͣꝫ imbuerent̉ in fide xp̄i: notꝰ in oībꝰ gētibꝰ deus. In hocaūt ꝙ nō eſt cū dijs falſis colēdus: notꝰ in iudea deIn hoc vero ꝙ pater eſt huiꝰ xp̄i: ꝑ queꝫ tollit pctm̄mūdi: hoc nome eiꝰ pͥus occultuꝫ: nūc manifeſtauiteis quos dedit ei pater ip̄e de mūdo. Sed quō manifeſtauit ſi nōdū venit hora: de qua ſuꝑiꝰ dixerat:ꝙ veniet hora cū iaꝫ nō in ꝓuerbijs loquar vobis:pīde intelligēdū eſt ꝓ temꝑe futuro p̄teritū poſitū.CHRI. Uel ꝙ ip̄m xp̄m filiū habeat: manifeſtauerat eis iam ⁊ verbis ⁊ rebus. 7AVG. Per hͨ aūtqd̓ dicit: Dediſti mihi de mūdo: dictū eſt de ill̓ ꝙ nōeſſent de mūdo: ſed hoc eis regeneratio p̄ſtitit: nongeneratio. Quid eſt autē qd̓ ſequit̉ Tui erāt: ⁊ mihieos dediſti? An aliquādo habuit pater aliquid ſinefilio: abſit. Uerūtamē habuit aliqͥd aliqn̄ dei filiusquod nondū habuit idē ip̄e hoīs filiꝰ qui nōdū erathomo factꝰ ex matre. quapropter qd̓ dixit: Tui erātnō inde ſe ſeꝑauit dei filiꝰ: ſed ſolet ei tribuere om̄equod pōt a quo eſt ip̄e qui pōt. ꝙ itaqꝫ ait: Et mihieos dediſti. ẜm hoīem ſe accepiſſe hanc ptātē vt eoshaberet on̄dit: ⁊ etiā ip̄e ſibi eos dedit: hoc eſt cū patre deꝰ xp̄s: hōi xp̄o: qd̓ cū patre nō eſt. Hoc āt dixitvt on̄dat eā que ad prēm vnanimitatē: ⁊ qm̄ placetatri vt filio credāt. vnde ſeqͥt̉: Et ſer. tu. ſeruauerūt.HED. Sermonē patris ſemetip̄m appellat: quiaꝑ ip̄m pater oīa cōdidit: ⁊ in ſe cōtinet oēs ẜmonesac ſi diceret: Me memorie commēdauerūt vt nūqͣꝫobliuiſcāt̉. vel dicit: Et ſermonē tuuꝫ ſeruauerūt. ineo .ſ. ꝙ mihi crediderūt. vnde ſequit̉: Et nūc cogno.qꝛ om. que dedi. mi. abs te ſunt. Quidam aūt dicūt

hanc eſſe litterā: Nunc cognoui qꝛ oīa que dediſtimihi: abs te ſunt: ſed hi nō hn̄t rōem. Quomodo .n.poterat ignorare filiꝰ q̄ ſunt patris? ſed de diſcipuliſdictū eſt. q. d. Didicerūt ꝙ nihil ē in me alienū extrate: ⁊ ꝙ quecūqꝫ doceo tua ſunt. AAVG. Siml̓ aūtpater dedit ei omīa cū genuit qͥ habꝫ oīa ACHRI.Et vnde didicerūt; ex verbis meis quibꝰ docebā eosqm̄ a te exiui. hoc .n. ꝑ totū ſtudebat on̄de euāgeliū.ynde ſeqͥt̉: Quia ver. que de. mi. de. eis: ⁊ ip. accepūtAVG. i. intellexerūt atqꝫ tenuerūt. Tūc .n. verbuꝫaccipit̉ qn̄ mēte ꝑcipit̉. vn̄ ſequit̉: Et cogno. ve. qꝛ ate exiui. Et ne quiſqͣꝫ putaret iſta cognitiōem iam ꝑſpēm factā nō ꝑ fidē exponēdo addit: Et crediderūtvt ſubaudiamꝰ vere. Quia tu me miſiſti. Hoc itaqꝫcrediderūt vere qd̓ cognouerūt vere. Idē .n. eſt. A teexiui: qd̓ eſt: Tu me miſiſti. ꝙ aūt dicit: Crediderūt.vere intelligēdū eſt: nō. ⁊o quo ſupra dixit modo crediderūt: ſed vere .i. quō credēdū eſt incōcuſſe: firme:ſtabiliter: nō iam ad ꝓpͥa redituri: ⁊ chriſtū relicturiAdhuc ergo diſcipuli nō erāt tales qualeſ eos dicitverbis p̄teriti tꝑis: quaſi iam eēt p̄nūciās qͣles futurieēt accepto ſpūſancto. Quō aūt pater ea verba filio dederit: facilior queſtio videt̉: ſi ẜꝫ ꝙ ē filiꝰ hoīsaccepiſſe a pr̄e credat̉. ſi v̓o ẜm id ꝙ eſt de pr̄e genitus: accepiſſe a pr̄e iſta v̓ba cogitat̉: nihil ibi tꝑis cogitet̉ quaſi pͥus fuerit ⁊ ea nō habuerit. qm̄ qͥcqͥd deus pater deo filio dedit: gignēdo dedit.¶ Ego pro eis rogo: non pro mundo: ſed ꝓ his quos dediſti mihi: ꝗatui ſunt. Et mea oīa tua ſunt: ⁊ tuamea ſunt: ⁊ clarificatꝰ ſuꝫ in eis. Etiam nō ſum in mudo: ⁊ hi in mudoſunt: ⁊ ego ad te uenio. Pater ſācteſerua eos in nomine tuo quos dediſti mihi: ut ſint unum: ſicut ⁊ nos.Tum eſſem cū eis: ego ſeruabā eosin nomine tuo. Quos dediſti mihi:ego cuſtodiui: ⁊ nemo ex eis perijt:niſi filius perditōis: ut ſcriptura impleatur. Nunc autem ad te uenio:⁊ hec loquor in mundo: ut habeantgaudiū meū impletū in ſemetipſis.CHRI. Quia multas a dn̄o ꝯſolatōes diſcipuliaudiētes nōdū ꝑſuaſi erāt: de reliquo patri loquit̉:dilectōem quā ad eos habebat oſtēdēs. vnde ſeqͥt̉:Ego ꝓ eis rogo. q. d. Nō ſolū que a me ſunt tribuoeis: ſed ⁊ aliū ꝓ hoc rogo vt ampliorē on̄dat amoreAVG. Cū aūt addit: Nō ꝓ mūdo. mūdū vult ītelligi eos qui viuūt ẜm cōcupiſcētiā mūdi: ⁊ nō ſuntin ea ſorte gratie: vt ab illo eligāt̉ ex mūdo: quā ſortem ſignificat cū ſubdit: Sed ꝓ his quos dediſti mihi. Per hoc .n. ꝙ eos illi pater iam dedit: factuꝫ eſtvt nō ꝑtineāt ad eū mūdū ꝓ quo nō rogat. neqꝫ autqꝛ pr̄ eos filio dedit: amiſit ip̄e quoſ dedit. vn̄ ſubditQuia tui ſunt. CHRV. Frequēter aūt hoc ponit:De diſti mihi. vt diſcāt qm̄ patri hͦ placꝫ: ⁊ qm̄ nō vt