Iohānes

tardiꝰ ad credēdū euigilaſtꝭ. Ecce enī veuit hora ⁊cͣ.Si affirmādo: ſenſus eſt: veꝝ eſt qd̓ creditis: Sed ecce venit hora vt diſꝑgamini vnuſqͥſqꝫ in ꝓpͥa: et meſolū relinqͣtis. FAVG. Nō .n. qn̄ ꝯp̄hēſus ē: tm̄mōcarue ſua eiꝰ carnē veꝝ etiā mēte reliquerūt fidem.CHRI. Dicit aūt: Diſꝑgamini .ſ. qn̄ tradar: tātuꝫ.n. vobis dn̄abit̉ timor: vt neqꝫ ſimul poſſitis recede̓Sed ego ex hͦ nullū patiar malū. vn̄ ſubdit: Et nonſuꝫ ſolꝰ qꝛ pr̄ mecū ē. AVG. Ad hͦ intelligēdū eosvolebat extēdi ⁊ creſcere: ne ſic a pr̄e filiuꝫ cogitarētexiſſe: vt putarēt etiā receſſiſſe. deīde ẜmonē concludit dicēs: Hec locutꝰ ſum vobis: vt in me pacē habeatis ICHRI̓ .i. vt nō abijciatis me a mēte vr̄a. Nō.n. nūc ſolū qn̄ ꝯp̄hēdar fiēt vobis aduerſa: ſꝫ doneceritis in mūdo tribulatōem habebitis: ⁊ hͦ eſt quodſubdit: In mūdo p̄ſſurā habebitis. ¶GRE. xvi. mo.q. d. Sit vobis de me interiꝰ qd̓ ꝯſolādo reficiat: qͥaerit de mūdo exteriꝰ quod ſeuiēdo grauit̓ premat.A VG. Illud initiuꝫ habitura fuerat iſta p̄ſſura dequo dicit: Uenit hora vt diſꝑgamini: vnuſqͥſqꝫ in ꝓpria. ſed nō eo modo erat ꝑſeueratura. qd̓ .n. adiūxit:Et me ſolū relinqͣtis. non vult eos tales eſſe in ꝯn̄tip̄ſſura: quā poſt eiꝰ aſcēſionē fuerāt in mundo habituri: vt relinquāt eū: ſed vt in illo pacē habeāt ꝑmanētes in eo. vnde ſequit̉: Sed cōfidite. YCHRV. i.reſurgite mēte. Magiſtro .n. ſuꝑāte inimicos: nō oꝫdiſcipulos āxiari. vnde ſubdit: Quia ego vici mūdū.F AVG Dato aūt ſpūſancto ꝯfiderūt ⁊ vicerūt: nōniſi in illo. nō enī viciſſet ille mūdū: ſi mēbra eiꝰ vīceret mūdus. cuꝫ aūt dicit: Hec locutꝰ ſum vobis: vt inme pacē habeatis. nō recētiora paulo ante ab eo dicta: ſed oīa debemꝰ acciꝑe: ſiue quecūqꝫ illis locutꝰeſt exquo eos cepit hr̄e diſcipulos: ſiue exquo poſtcenā exorſus eſt: hūc mirabilē ꝓlixūqꝫ ẜmonē. Hācenī cām cōmēdauit ẜmonis ſui: vt in illo pacē hrēthec pax finē tꝑis nō habebit: ſed oīs pie nr̄e intētionis actōiſqꝫ finis ip̄a erit.CA. XVII.Ec locutus eſt ieſus: ⁊ ſubleuatis oculis in celuꝫ dixitPater uenit hora: clarificafilium tuū: ut filius tuus clarificette. Sicut dediſti ei poteſtatē omniſcarnis: ut omne quod dediſti ei deteis uitam eternā. Hec eſt autē uitaeterna: ut cognoſcāt te ſolū deuꝫ uerū: ⁊ quē miſiſti ieſum chriſtū. Egote clarificaui ſuper terrā: opus conſummaui quod dediſti mihi ut faciāEt nunc clarifica me tu pater apudtemetipſum claritate quam habui:prius qͣꝫ mundus fieret apud te.CHRX. Quia dixerat dominꝰ: In mūdo p̄ſſurāhabebitis: poſt admonitōem in oratōem ꝯuertiturerudiēs nos in tribulatōnibꝰ oīa dimittētes ad deūrefugere. vn̄ dicit̉: Hec locutꝰ eſt ieſus 7BED. Illaintelligi debēt que in cena locutꝰ eſt: quedā quideꝫ

ſedēdo vſqꝫ ibi: Surgite eamꝰ hinc. Deīde ſtādo vſqꝫad hymni finē: cuiꝰ hͦ eſt initiū: Et ſubleuatis oculisin celū dixit: Pater venit hora: clarifica filiū tuum.FCHRY. Propter hoc in celuꝫ oculos eleuauit: utnos doceret extēſionē que eſt in orōibꝰ ut ſtātes ſurſum aſpiciamꝰ: nō oculis carnis ſolū: ſed ⁊ mentis.AVG. Poterat aūt dominꝰ in forma ẜui ſi hͦ opꝰeēt orare filētio. ſed ita ſe patri exhiberi voluit precatorē: ut meminiſſet nr̄m ſe eſſe doctorē. Proīde nōſolū ad ip̄os ſermocinatio: ſed etiā ꝓ ipſis ad patreꝫoratio diſcipuloꝝ eſt edificatio. Prefecto ⁊ nr̄m qͥfueramꝰ ꝯſcpͥta lecturi. hoc aūt qd̓ ait: Pater venithora. on̄dit oē tp̄s ⁊ qͥd qn̄ faceret: uel fieri ſinerꝫ: abillo eſſe diſpoſitū: qui tꝑi ſubditꝰ nō eſt. nō autē credat̉ hec hora fato vrgēte veniſſe: ſed deo potius ordināte. abſit enī ut ſidera mori cogerēt ſideꝝ cōditorē.CHRI. iij. de tri. Rō diē aūt nō tp̄s de ſe horā veniſſe dicit: In hora diei portio eſt. Et q̄ erat hec horaIam nūc ꝯſpuēdꝰ: flagellādꝰ: crucifigēdꝰ erat: ſꝫ clarificat pater filiū. Sol de curſu oꝑis defecit: ⁊ interitū ſuū cū eo reliqua mūdi elemēta ſenſerūt: ad onusdn̄i in cruce pēdētis terra tremui: ⁊ eū qͥ morituruserat intra ſe cōteſtata eſt nō caꝑe. Proclamat cētu.rio: Uere filiꝰ dei erat iſte: p̄dictōi cōſentit effectus.dn̄s dixerat: Clarifica filiū tuū. nō ſolū noīe ꝯteſtatus eſt eſſe ſed filiū: ſed ⁊ ꝓpͥetate quā dicit̉ Tuū. ml̓ti enī nos filij dei: ſed nō talis hic filiꝰ. hic enī ꝓpͥus⁊ verꝰ eſt filiꝰ origine: nō adoptōe: veritate nō nūcupatōe: natiuitate nō creatōe. ergo poſt clarificationē eiꝰ veritatē cōfeſſio ſecuta eſt. nā veꝝ dei filiū centurio ꝯfitet̉: ne quis credētiū ambigeret: qd̓ aliquiſꝑſequētiū nō negaſſet 4 AVG. Sed ſi paſſiōe clarificatꝰ dicit̉: qͣꝫtomagis reſurrectōe? Nā in paſſionemagis eē hūilitas qͣꝫ claritas cōmēdat̉. qd̓ ergo ait:Pr̄ venit hora: clarifica filiū tuū. ſic intelligēdū eſt:tanqͣꝫ dixerit: Uenit hora ſemināde hūlitatꝭ: fructūnō differas claritatis HILA. iij. de tri. Sed forteīfirmꝰ reꝑiet̉ filiꝰ dū clarificatōem potioriſ expectatEt qͥs nō prēm potiorē ꝯfidebit̉ cū ip̄e dicat: Patermaior me ē? Sed cauēdū ē: ne apud imꝑitos gloriāflij honor prīs infirmet. nā ſequit̉: Ut filiꝰ tuꝰ clarificet te. Nō ergo infirmꝰ ē filiꝰ: vicē clarificatōis ipſecū clarificādꝰ ſit redditurꝰ. Ergo expoſtulatio clarificatōis dāde: viciſſimqꝫ reddēde eādē ī vtroqꝫ oſtēdit diuinitatꝭ v̓tute. FA VG. Merito aūt q̄rit̉: quōprēm clarificauerit filiꝰ: cū ſempiterna claritas prīsnec diminuta fuerit in forma humana: nec augeripotuerit in ſua ꝑfectōe diuina. Sed apud hoīeſ minor erat quādo in iudea tm̄ modo deꝰ notꝰ erat. qͥav̓o per euāgeliū chriſti factū eſt: ut pater innoteſcetgētibus: patrē clarificauit ⁊ filius. dicit ergo: Clarifica filiū tuū: ut filiꝰ tuꝰ clarificet te. ac ſi dicat: Reſuſcita me: ut innoteſcas toti orbi ꝑ me. Deīde magispandēs quomodo clarificet patrē filiꝰ ſubiūgit: Sicut dediſti ei poteſtatē omīs carnis: ut omne quoddediſti ei: det̓ eis vitā eternā. Omnē carnē dixit omnē hominē: a patre totū ſignificās. Hoc autē ꝙ poteſtas chriſto a patre data eſt omīs carnis: ẜm hominē intelligendū eſt CHRI. iij. de trinita. Caroeī factꝰ ip̄e vite et̓nitatē erat caducꝭ et corꝑeis ⁊ mortalibꝰ redditurꝰ HILA. ix. detri. Ul̓ acceptio ptatis ſola ē ſignificatio natītatis: in qͣ accepit id qd̓ ē