Iohanes

de peccato: ⁊ de iuſticia: ⁊ de iudicōDe peccato ꝗdē: qꝛ nō crediderūt īme. De iuſticia uero qꝛ ad patrē uado: ⁊ iā nō uidebitiſ me. De iudicioāt: qꝛ pͥnceps hꝰ mūdi iā iudicatꝰ ē.CHRI. Qꝛ diſcipulos nōdū ꝑfectos triſtitia īpugnabat: eos dn̄s īcrepādo dirigit dicēs: Et nūc va.ad eū qͥ me miſit: ⁊ ne. ex vo. īterro. me quo va. Audientes .n. qm̄ qͥ īterficiet voſ: opinabit̉ ſe obſeqͥū p̄ſtare deo: ita ceciderūt vt nihil ei loquerēt̉. Et iō ſubditur: Sꝫ qꝛ hec lo. ſū vo. triſti. īple. cor ve. Nō ꝑua āt⁊ hec mitigatio ſcire eos: qm̄ ſciuerat dn̄s triſtitieeorū ſuꝑabūdātiā: ⁊ ꝑꝑ deftionē eiꝰ: ⁊ ꝑꝑ mala q̄ didicerāt ſe paſſuros: ⁊ neſciebāt ſi poſſēt virilit̓ ferreA VG. Uel qꝛ ſuꝑiꝰ īterrogauerūt eū quo eēt iturus: ⁊ rn̄derat eis ſe iturū quo ip̄i tūc vēire n̄ poſſētnūc ita ſe ꝓmittit iturū vt nullꝰ eorū quo vadat interroget. Et hͦ ē qd̓ dicit: Et ne. ex vo. īterro. me quovadis; Eūtē eī ī celū nō verbis q̄ſierūt: ſꝫ oculis deduxerūt. videbat āt dn̄s qͥd ſua v̓ba ī eorū cordibus.agerēt: ſpūalē qͥppe nōdū īteriꝰ habētes ꝯſolationēquā ꝑ ſpiritūſanctū fuerāt habituri: id qd̓ exteriꝰ īchriſto videbāt amitte̓ metuebāt. ⁊ qꝛ ſe amiſſuroseē illo vera denūciāte dubitare nō poterāt: cōtriſtabat̉ hūanꝰ affectꝰ: qꝛ carnalis deſolabat̉ aſpectus.vn̄ ſeqͥt̉: Sꝫ qꝛ hec lo. ſū vo. triſti. īple. cor ve. Nouerat āt ille qͥd eis potiꝰ expediret: qꝛ viſus īterior ip̄eē melior quo eos cōſolaturꝰ erat ſpūſſanctꝰ. vn̄ ſubdit: Sed ego veritatē dico vo. expe. vo. vt ego va.CHRY. q. d. Et ſi millies ꝯtriſtemī oꝫ vos audire: qꝛme recede̓ vobis cōfert. Quid āt cōferat on̄dit ſubdēs: Si eī nō abie. ꝑacly. nō ve. ad vos. AVG. primo de tri. Hec āt dixit n̄ ꝑꝑ ineqͣlitatē v̓bi dei: ⁊ ſpirituſſācti: ſꝫ tāqͣꝫ īpedimēto eēt pn̄tia filij hoīs apd̓eos: quo minꝰ veniret ille qͥ minor nō eēt: qꝛ nō ſemetip̄m exinauiuit: ſicut filiꝰ formam ẜui accipiēs.Oportebat gͦ vt auferet̉ ab eorū oculis forma ẜui:quā ītuētes hͦ ſolū chriſtū eē putabāt: qd̓ videbant.vn̄ ſeqͥt̉: Si au. abie. mit. eū ad voſ AVG. Nunqͥdāt hic poſitꝰ: eū nō poterat mitte̓ quē ſcimꝰ ſuꝑ euꝫbaptizatū vēiſſe atqꝫ māſiſſe: īmo vero a quo ſcimꝰeū nūqͣꝫ ſeꝑabilē fuiſſe. Quid ē gͦ: Si nō abie. ꝑacly.nō ve. ad vos? niſi nō poteſtis caꝑe ſpm̄ qͣꝫdiu ſcd̓mcarnē noſſe ꝑſiſtitiſ chriſtū. Chriſto āt diſcedēte corporalit̓ nō ſolū ſpūſſanctꝰ. ſed ⁊ pr̄ ⁊ filiꝰ illis affuitſpūaliter. ¶ GRE. viij. mor. Ac ſi aꝑte diceret: Si abintētiōis veſtre oculis corpꝰ nō ſubtraho: ad ītellectū vos īuiſibilē ꝑ cōſolatorē ſpm̄ nō ꝑduco AVG V. de ver. do. Hāc āt habitudinē ſpūſſanctꝰ ꝑaclytus attulit: vt ab oculis carnis forma ſerui remota:quā de virginis vtero accepit: ī ip̄a dei forma ī quapatri eqͣlis: etiā cū ī carne dignatꝰ ē apparere ꝑmanſit: purgata mētis acie on̄deret̉/ CHRI. Quid aūthic dicūt: qͥ nō cōuenientē de ſpūſancto habēt opinionē. Nūqͥd expedit dn̄atorē abire: ⁊ ſeruū accedere? Que āt ſit vtilitas adueniētis ſpūs on̄dit cū ſubdit̉: Et cū ve. ille ar. mundū de pecca. de iuſti. ⁊ de iudicio. AVGV. Nūqͥd aūt chriſtꝰ nō arguit mundū: an forte qꝛ chriſtꝰ ī iudeorū tm̄ gēte locutꝰ eſt:mūdū nō videt̉ arguiſſe? Spūs aūt ſanctꝰ ī diſcipu

lis eius toto orbe diffuſis: nō vnā gentē ītelligit̉ arguiſſe ſed mundū. Sed qͥs audeat dicere ꝙ per diſcipulos chriſti arguat mundū ſpūſſanctus: ⁊ non arguat chriſtus? cū clamet apoſtolꝰ. An experimentūqueritis eius qͥ in me loquitur chriſtus? Quos itaochriſtus. Sed dixit: Ille arguet mundū. q. d. Ille diffundet in cordibꝰ veſtris charitatē: Sic enī timorede pulſo arguēdi habebitis libertatē. Exponit deindequid dixerit dicēs: De peccato quidē: quia noncrediderūt in me: hoc enī peccatū quaſi ſolū pre ceteris poſuit: qꝛ hoc manēte cetera detinent̉: ⁊ hocdiſcedente cetera dimittunt̉. ¶VG. de verbis do.Sed multū intereſt: vtrum quiſqꝫ credat ipſum eſſechriſtū: ⁊ vtrū credat in chriſtū. nā ipſuꝫ eſſe chriſtū⁊ demones crediderunt. ille vero credit in chriſtuꝫ:qui ⁊ ſperat in chriſtū: ⁊ diligit chriſtu. AVG. ſuꝑiohannē. Arguitur ergo mūdus de peccato: quia inchriſtum nō credit. ⁊ arguitur de iuſticia eoruꝫ quicredūt: Ipſa quippe fideliū comꝑatio: infideliuꝫ eſtvituperatio. de iuſticia vero quia ad patrem vado.Et quoniā iſta vox infideliū eſſe conſueuit: quomodo credimus qd̓ non videmꝰ; Ideo credentiū iuſticiam ſic oportuit diffiniri: Quia ad patrē vado: ⁊ iāᶜnō videbitis me. Beati enī qui nō vident ⁊ credūt.Nā ⁊ qui viderūt chriſtū: non in eo laudata ē fideseorū: quia credebant quod videbāt .i. filiū hominis:ſed quia credebāt quod nō videbāt .i. filiū dei. Cumvero ⁊ ipſa forma ſerui ſubtracta eorū eſſet aſpectibus: tūc ex oī ꝑte impletū ē: Iuſtꝰ ex fide viuit. Erititaqꝫ noſtra iuſticia de qͣ mūdꝰ arguit̉: qm̄ ī me quēnō videbitis credetis. Et qn̄ me videbitis: quod tūcero videbitis me: nō qd̓ ſum vobiſcū mō. Nō videbitis mortalē: ſed ſempiternū. Dicēdo enī: Iā non videbitis me: velut nunqͣꝫ eos de cetero viſuros chriſtū prenūciauit. AVG. de ver. do. Uel aliter: Illinō crediderūt: ipſe ad patrē vadit. illorū ergo peccatum: ipſiꝰ autē iuſticia. Quod enī a patre ad nos venit: miſericordia eſt: iuſticia vero ꝙ ad patreꝫ vadiſcd̓m illud apoſtoli: Propter quod ⁊ deꝰ exaltauitillū. Sed ſi ſolꝰ vadit ad patrē quid nobis prodeſt?An ideo ſolus qꝛ chriſtus vnꝰ eſt cū omnibꝰ mēbrisſuis: tāqͣꝫ caput cū corꝑe ſuo. Arguit̉ ergo mūdꝰ depeccato in eis qͥ nō credūt in chriſtū: ⁊ de iuſticia ineis qͥ reſurgūt ī mēbris chriſti. Seqͥt̉: De iudicio aūtqꝛ pͥnceps mūdi hꝰ iā iudi. ē .i. diabolꝰ pͥnces iniquorū: qui corde nō habitāt: niſi ī hoc mūdo quem diligūt. Hoc aūt ip̄o quo foris miſſus ē iudicatꝰ ē: ⁊ dehoc iudicio mūdus arguit̉: qꝛ fruſtra de diabolo ꝙritur: qͥ nō vult crede̓ in chriſtū quē iudicatū .i. forasmiſſū ⁊ ꝑꝑ noſtrā exercitationē forinſecꝰ expugnare ꝑmiſſū nō ſolū viri: ſꝫ etiā mulieres ⁊ pueri ⁊ puelle martyres vicerūt. AVG. ſuꝑ iohānē. Uel iudicatꝰ ē: qm̄ iudicio ignis eterni irreuocabiliter deſtinatꝰ ē. Et de hoc iudicio mūdus arguit̉: qm̄ cū ſuoprīcipe iudicat̉ quē ſuperbuꝫ atqꝫ impiū imitatur.Credāt itaqꝫ homīes in chriſtū: ne arguant̉ de peccato īfidelitatis ſue: quo peccata oīa detinētur traſeāt ī numerū fideliū: ne arguant̉ de iuſticia eorū ꝙiuſtificatoſ nō imitant̉. Caueant futurū iudiciū: necū mundi principe iudicentur: quē iudicatū imitantur/ CHRY. Uel aliter: Arguet mundū de peccato .i. omnem eorum excuſationem abſcidet: ⁊ on̄det